inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 3.931):

Roes

strompel jij nog
lijk de krakeling
breek dan maar je benen niet
want je pad loopt grillig
langs het stenenverdriet

je stemming roest
in nevels zurig weer
waar je stem verroest
en 't braken doet zo’n zeer

strompel jij maar
voort mijn vriend
breek dan maar je beenderen niet
want jouw pad dat kronkelt
langs het dronkemansverdriet

jouw geheugen sterft
met elke dronk en slok
die jouw laatste spijt bederft
want even dan, lijkt die pijn
zoals jezelf, ver weg

Schrijver: Verdano, 16 feb. 2004


Geplaatst in de categorie: drank

2,9 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.787

Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:
Janneke Mesman
Datum:
16 feb. 2004
Email:
janneke131hotmail.com
Mooi gedicht. Vooral de laatste 2 alinea's.
Zonde dat mensen kapot gaan aan hetgene wat jij beschrijft.

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)