inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 3868):

Roes

strompel jij nog
lijk de krakeling
breek dan maar je benen niet
want je pad loopt grillig
langs het stenenverdriet

je stemming roest
in nevels zurig weer
waar je stem verroest
en 't braken doet zo’n zeer

strompel jij maar
voort mijn vriend
breek dan maar je beenderen niet
want jouw pad dat kronkelt
langs het dronkemansverdriet

jouw geheugen sterft
met elke dronk en slok
die jouw laatste spijt bederft
want even dan, lijkt die pijn
zoals jezelf, ver weg

Schrijver: Verdano, 16 feb. 2004
16 feb. 2004


Geplaatst in de categorie: drank

2,9 met 20 stemmen 1.783



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Janneke Mesman
Datum:16 feb. 2004
Emailadres:janneke131hotmail.com
Bericht:Mooi gedicht. Vooral de laatste 2 alinea's.
Zonde dat mensen kapot gaan aan hetgene wat jij beschrijft.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)