42726 resultaten.
El Corazon
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
1.354 Een bloem opgesloten in een hart
is nooit een bloem geweest
hij heeft gebloeid
hij gaf de Geest
een egoistisch bloemenkind
dat nooit een ander heeft bemind
circuit gesloten
nooit verbroken
de vreugde
in de kiem
gesmoord.…
De engel
gedicht
2.5 met 53 stemmen
16.327 Mensen weten het niet als zij ademen
dat ik treed
op de thermiek van hun woorden,
klimmen kan op hun zin,
dat ik mijn bindingen slaak
aan de aarde en dans
als zij zuchten.
Soms voelt een aandachtige mij
voorbijgaan, een luchtstroom verraadt mij.
Soms is er iemand die bidt.
Wij doorkruisen samen de ruimte.
Maar meestal weten de mensen…
Rust
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
2.646 ik ontlaad het leven
even uit mijn lijf
ontspannen
als een lappenpop
adem lucht weg
als ik opgetild verblijf
met kop en kont
in de palmen
van jouw handen
straks
na een ontzielde pauze
verneem ik zachtjes
uit jouw mond
dat mijn voortbestaan
bij elke prille dag
in stof of geest
opnieuw begint…
Geniet verdriet
netgedicht
3.5 met 21 stemmen
1.548 Zwijgend zweten
Beter weten
Beter beeld
Niet gedeeld
Zwijgend zweten
En vergeten
Is je lot
Te zot
De geest komt los
Wil verlichten
Pijn door gedichten
Los die tros
Zweven over water
Van de zoete geest
Weg die kater
Letterfeest
Van woorden en zinnen
Liefkozend beminnen
Het werk van je hart
Taal getart
Streling der zinnen…
Doolhof
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
749 Jouw diamanten ogen flonkeren
door jouw kristallen geest
maar is er ergens een hart
waarin je soms bij toeval leest.
Wordt het jou dan nooit te moede
niet te weten wat je voelt
op de tast toch, door jouw duister
waarin het vuur van mijn ziel koelt.…
Is er dood?
hartenkreet
4.8 met 41 stemmen
3.632 ~ Verlost van vlees
~ Geweekt in hartevocht
~ Ik zie je pijn
~ Door mijn laatste ademtocht
Waar ben je?
Je sterven sloeg me neer
Is er nog leven?
Mijn God, wat doet dit zeer
~ Ik ben hier, mijn lief
~ Mijn lippen op de jouwe
~ Ik kan niet weg
~ In dit stadium van rouwen
Kon ik maar één keer...
Je kussen, je…
Laat me
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.075 In een fluister als de wind
Laat ik weten wat ik vind
Met een reden
Ook waarom
Te luid
Niet goed
En meestal dom
Mijn mening
Niet alleen van mij
Maakt mijn geest
Van webben vrij
Doe ermee
Dat wat je vindt
Mijn geest is los
'k Ben weer een kind
Laat me…
de vogels
netgedicht
1.9 met 14 stemmen
1.762 vertellen de milde voorjaarswind
een aangrijpend verhaal van leven
ondoorgrondelijk en onvergetelijk
een kostelijke geest nestelend
te groot voor dit wankel huis
schreeuwend om meer bestaan
de vogels komen van overal
en troosten in hun onschuld
daarvoor zijn ze op aarde
ze wanen zich in ’t paradijs
en wonen in jouw schaduw
halen voedsel…
Adem en stilte
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
873 Geest die voortdrijft en stil maakt,
die alles wat leeft doet leven,
dauw van trillende liefde,
beaming en voleinding.…
Omgekeerd
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
981 Terwijl lager -
lagen lager
De geest hongerig zoekt
naar een uitweg
naar het licht
van een draaglijk bestaan.…
Tunnel zonder zicht
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
693 ik schaduw zijden
voel het lijden dat
geen licht meer kan verdragen
stop de pijnen die
om meer verdoving vragen
breng rust en stilte terug
dan ontvlamt de geest
zij weet het lichaam is
al veel te lang geweest
wil naar het warme licht
vliegt in paradijselijk bereiken
uit de tunnel zonder zicht
schaduw heb ik meegenomen
maar op…
Burn-out
hartenkreet
2.3 met 23 stemmen
3.278 Mijn geest vol plannen,
ik kan toch nog wel iets,
maar hoe dat ik ook stuur,
mijn lichaam dat doet niets.
Een contant gevecht,
tussen lichaam en geest,
moeten accepteren,
dat enkel rust geneest....…
Men zegt...
poëzie
3.6 met 20 stemmen
4.298 Maar mijn Liefde voor U, Geliefde
Geest der Mensheid, is zonder grens.…
van kracht zijnde
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
592 jij het hoofd
ik de springende voeten
in telgang.
in een oogopslag
elkaar gewaagd
stijgen we op
elegant bevallig
in het kippenvellen
doeleind.…
kon ik mijn lichaam kraken
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.275 ik schoof donkere wolken uit de lucht
en liet de aarde zo maar achter mij
voor anderen een redeloze vlucht
ontsnappend voelde ik me hemels vrij
ik vleugelde oneindig in gedachten
expandeerde traagheid tot de lichtlimiet
zag de levens terug van mijn geslachten
ontwaarde God op elementair gebied
Zijn raken deed mijn schuldgevoel ontwaken…
BRENGER VAN PIJN
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.448 Mozaïek is het beeld
De vorm van de geest
Neem mee wat je steelt
Je bent er toch al vaker geweest
Gekleurde bladeren op het pad
Verdoezelen de weg die je loopt
Zo ga je nooit en te nimmer nat
Als je in de spookzone stroopt
Niemand zal je kunnen pakken
Je opent een poort in hun gedachten
Bestuift de onderbewuste vlakken
Door je slachtoffers…
door de hemel gebaard
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
1.059 ik wil je niet breken
groei maar en bloei
je talenten zijn legio
beperkt door je regio
maar je bent zo begaafd
ik zag je verschijnen
door de hemel gebaard
de bevalling was heftig
je bent niet gepaard in
voortdurend verdwijnen
je hangt in structuren
gemapt in dossiers
je leest in hun zielen
te veel vaak ineens, jij,
hebt de macht over…
witte vogels van papier
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.430 ik vouw gedachten
tot witte vogels
van papier
beschrijf emoties
kleur met stilte
op a-vier
ze drijven op de wind
gaan omhoog
op wat thermiek
ze zullen landen
in de open handen
van het lezende publiek
dan gaan letters
woorden dansen
in zinnen vol plezier
u zult de zachte
melodieën horen van
mijn witte vogels hier…
in je ogen lacht het weten
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.009 mijn nagels
krassen over steen
in sporen bloed
ontmoet ik je
onmacht scherpt
de kale rots
ik haal me open aan
de bodem van je trots
je splijt niet
onder handen die je
passie geven, je even
door de hemel laten zweven
het is voor jou
passeren van wat tijd
lustgevoel is geen
bekroning van mijn strijd
ik wil je ziel
maar in…
Ruimschoots Verward
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
2.459 Dit strand, in aanblik gevuld met leegte,
verlaten ben ik, edoch niet allenig,
vijfendertig miljard minuscule kiezeltjes,
waarmee ik enkel mijn gedachten stenig,
Geklapper langs mijn dichtgeknoopte warmte vesting,
stormachtig geretourneerde asem van zilte geur,
verstandsverduistering met een schreeuw vanuit de long,
terwijl de zee me vraagt…
het verhaal van de totempaal
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.215 het is uiterst onverstandig
om te beginnen bij de geest
het hoofd kan wegvliegen
en niet meer terugkomen
vanuit het dagelijks leven
het middendeel, dat in het
westen Ego wordt genoemd
kun je het beste afdalen
naar de voeten op de aarde
wortels in het water, de basis
bodem voor elk bestaan
daar moet je zijn…
een aardse vlinder
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
716 soms dan ben ik zo
ondraaglijk weids
waar mijn vlees
als afhankelijke wees
zuigt aan borsten
doch mijn ziel
de God verzoekt
diepte niet te korsten
zo ben ik van
nature geschapen
als een menselijke zot
ik, die nauwelijks
mijzelf ken
en voortdurend
mijn duizend loten
bij elkaar moet rapen
ja, ik ben een aardse vlinder
lichtzinnig…
Maart
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.198 Een dor plataanblad wervelt boven het trottoir
als paraglider stijgend op thermiek
dansende personificatie van de ziel
verbeelding van wat eens vol adem was
verleden tijd figuurlijk door de geest omhoog gestuwd…
De reis van eeuwig zijn
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.135 in hun gemoed
nu ze de verduistering zagen
(dit was anders dan de andere dagen)
en wolken die het zonlicht verstopten
voorspelden zwarte uren met veel pijn
de lange gang duurde eindeloos
niemand stond hen op te wachten
alleen de laatste kamer gaf een teken
haast je, het leven glijdt langzaam weg
en tussen helderwitte lakens
was je geest…
boot
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
1.139 liever sta ik aan het roer
van deze gedachtenboot die
hotst en klotst tegen klippen
dobbert maar wat rond
over tomeloze rivieren met
bochten en stroomversnellingen
zonder ooit vaart te minderen
liever sta ik aan het roer
ziel stuurt boot langs beemden
rietkragen onder zacht zonlicht
nu pas, lichaam, nu pas
ontdek ik jouw ware rang…
Angsten in je brein
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
667 je blik is open
en je lach lijkt vrij
maar achter deuren
komt chaos dichterbij
nog zijn de gangen
schoon je danst maar
je voeten voelen al
de scherven van je droom
je proeft het ongeordend
leven weet de angsten
in je brein kent de pijn
van het niet meester zijn
tot je de deuren opent
wanhoop ruimte geeft
in klaren van nu af aan…
Weer zuiver wit
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
778 heb spoken geschoond
uit de gordijnen
ze hoopten zich op
door minder licht
te laten schijnen
ik moest raggen
hun vlekken waren
taaier dan ik dacht
in kokend water meer
dan eens gewassen
het uitzicht is weer
zuiver wit de ramen zijn
behangen met mijn eigen ik
helaas tekort alleen jij
weet wat er aan schort…
Zelf hoef ik het niet te doen
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
725 De Geest waait waar ze wil,
en doet de aarde leven,
want alles is gegeven
en alle onrust stil.
Zelf word ik nu gedragen
en dat geeft heel veel kracht;
vertrouwen kan weer groeien
en licht doorstraalt de nacht.…
die het leven is
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
2.547 als het leven mijn lichaam ontvlucht
en zij mij levenloos achterlaat
heb ik -die nu levend lichaam is-
slechts een stap opzij gemaakt
voorwaar ik zeg u: vrees niet
het lichaam komt uit stof vandaan
de geest -die het leven is-
zal eeuwig blijven voortbestaan…
Tijdsbesef
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
846 in een nieuw leven
Weer boordevol actief
Of is het een kwestie van zeven
En gaan slechts goede geesten verder
Dit zal het zijn want zeven is heilig
Als getal mogelijk van zeven afgeleid
Slechte geesten dan ook doorgang bieden
Getuigt van onrechtvaardigheid
Mijn geest mijn ziel is vluchtig
Daar kunnen wormen vast niets mee
En als ik afscheid…