801 resultaten.
Oud zeer & Machteloos
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
1.510 [Hij wou de aarde aan de hemel haken,
en tilde machteloos aan deze taak.
Hij zocht het hoger op en werd een baken
in ruste, lam geslagen aan de haak.]
Rosanne zucht en zegt: Ze slaan maar raak.
En morgen gaat hij naar de hemel varen.
Wat moet ik doen? Het nieuwe land ligt braak.
Ik wil haar eigenlijk voor alles sparen.…
Aan de waterkant
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.096 Een plons, de spiegel rimpelt,
vissen glijden reeds rond de haak.
Ze zien het wel, happen nog niet.
Geduld blijft een schone zaak.
De visserman zit er rustig,
draait een shaggie met één hand.
De andere omklemt zijn hengel,
het water trilt, 't wordt interessant.
Een karper kan zich niet bedwingen,
om te snoepen van de made.…
Stilte van de dageraad
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
633 Ja, jij weet je plaats al en ik
ik uit met vlinderende gevoelens
tranen , ons bloed is vermengd
zo leef je straks in mij door
je voet blijft nu nog haken.
©17-11- 1999…
Speelde genie
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
486 ik zag
het pad
voorbijgaan
in passerende
bomen en struiken
het hoge buiten
ving blauw met
snelle wolken
in een dunbevolkt
firmament
boven het ruisen
van de wind
hoorde ik de echo
van jouw hakken
in gelijkmatigheid
de mantra van
beweging had
zijn eigen melodie
in het kraken van
takjes speelde genie
in een magische
verbondenheid…
Kapitein kleerscheur
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
3.363 Naar de kelder met dat schip
neem geen levenden aan boord
strop ze allen aan een koord
pin het wrakhout op een klip
Gaar me bocht in duizend vaten
streng de zwarte vlag in top
haak ze averechts en schop
elke scheepsmaat in het water
Steek de zeilen stop het bollen
schiet de naalden van de dekken
patroon de schoener, kiel tot spriet…
NORMAAL
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.186 normaal, wat vrienden rond een open haard
een galerie vol beelden
een merel bij de kriekentaart
een kind dat zich verveelde
normaal, een doodgewone zaak
een visser die zijn net leegt
twee vissen aan dezelfde haak
een krab die nog beweegt
normaal, zo'n alledaags woord
als leven en eten met elkaar
niets dat de rust verstoort
en bij het…
Lege ogen lozen haar
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.128 De rafels aan de jas
haken rimpels aan haar benen
opgetrokken blauw
tegen het marmeren blok
Het station dat stemmen galmt
één toon vult alle dagen
een haperende naald
die zich niet laat stoppen
Lege ogen lozen haar
boven zigzaggende voeten
de massa dampt en wacht
de deuren staan op punt van sluiten
Verdwaasde schimmen jachten…
Ik spuwde honderdduizend draken.
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
3.280 Ik vuur een wolk uit wijde kaken
over vloeden van zonnedauw
of sterrenglans die altoos zou
gloeien in `t hart dat ik wil raken
Zodat ik bekoorlijk blijf haken
aan kant en keurig immer trouw
ook recht door zee, ik hou van jou
spuwde ik honderd, duizend draken
En dat is prima, zijn mijn zaken
als ik het daarbij laten kon
lees: rekening mocht…
Amsterdam
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.954 Prins Hendrikkade
2 oktober Amsterdam
sloeg ik je gade
zittend in de tram
grote groene ogen
sproeten op je neus
hakken, hele hoge
kapsel modieus
truitje van Chanel
kort en net te strak
make-up naturel
roze nagellak
kruisje om je nek
veel te blote knieën
horloge high tech
even over drieën
zonnebril van Prada
Voskuil in je hand…
Er is een woord voor zo'n besluit
gedicht
2.3 met 108 stemmen
31.799 het komt echter neer, zoals alles
dat ten oosten van Polen
wordt gefluisterd
op het volgende:
'hak liever de verkeerde knoop door
dan dat je zitten blijft
in de juiste.'
---------------------------------
uit: 'Alles voor de vorm', 2003.…
vertragischt
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
611 ze haken zich Siamees in elkaar
twee verloren zielen die dienen
wat ooit eens geweest vandaag
het leven laat gevoelen
tijdens de laatste tango
het vuur brult laaiend op
tussen de wervelpassen door
de magie volop herlevend
voelen ze zich weer even
mens in elke wereld met
een deugd in iedere twist
te lang zwegen ze toen
praten nog kon…
Over ....spel
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
550 de telefoon
deelden ze dromen
verwenden elkaar met woorden
deden dromerige beloften
waarvan ze wisten
dat er niets van zou komen
hij, meer dan twee honderd
kilometer ver van haar
toch zo dichtbij
dat zijn stem
haar huid streelde
en ze zijn kussen voelde
branden
elke keer
fluisterde ze hem
goede nacht toe
voor ze de hoorn
op de haak…
De plek is er nog
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
912 Het hakken, het maken van wat
erin zit heeft zijn eigen hoek,
en hoek nummer vier was de plek van
het ziekenhuis waar jij ter wereld kwam
Ik woon in het hart van een cirkel,
ik leef op de plek waar ik hoor.
De tijd is gegaan en de tijd is gekomen
de plek is er nog, en daar gaan we door.…
kroegtijger.
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
971 Alles gaat bij hem vooruit
of blijft haken anders,
in depressie en een
slecht geweten.
Daarom zingt hij vlug
en muzikaal, dat wel,
alsmaar vooruit of
blijft thuis.…
Stomheid
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
544 Vrienden, broeders,
strijdmakkers met speren in uw handen;
vergeef mij alles wat ik deed:
Mijn snijden, mijn hakken
en mijn zagen,
mijn pijn en nodeloos verdriet.
Maar als u mij ooit blind en doof
hier zwalken ziet:
vergeef mij dan mijn stomheid niet.…
de duizendpoot
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
820 De duizendpoot, hij slaagde steeds
zijn status te bewaken,
want het is uiterst moeilijk
om hem te pootje haken.
Zich voortbewegende
door onze maatschappij
zet hij, wanneer het nodig is,
altijd een pootje bij.
Ook leeft de goede vriend
niet op te grote voet
en zet zijn beste beentje voor,
wanneer het werkelijk moet.…
De anatomische les van dr. Nicolaes Tulp
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.959 licht van de geopende dode formeert gezichten
die aan hem voorbijzien naar het weefsel
van schemer waarmee wij bekleed zijn
die naar hem kijken door een voor
hen nauw waarneembare scheur daarin
voor ons om ons verdwijnpunt geschikte
verdwenenen wier blikken voor een vergelijk
nog blijven haken in de schemer
als wij in een flits naakt door…
Gewoon goedaardig
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.068 Jij springt van de hak op
de tak, zonder
uiteindelijk ook maar
iets te bestellen....
Hoe verdeel en heers jij daar
binnen, terwijl jij nou
bepaald niet echt
de broek aan hebt?…
getekend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
448 ik wis nog niets van de dood, ondanks dat ik veel verloor
te groot is het besef
dit decennium gaf lef en schreef
geschiedenis
mijn worsteling blijft immer vol met missen
haken, in mijn opengesperd gemoed
ruimte leeft
het heeft me al gebracht
waar ik – nochtans - wezen wil
kil- en onverzettelijk stond tijd
in rauwe blokken stil
mokken…
Mijn winkel vol venijn
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
909 ik ben er niet
kan even niemand velen
duik in mijn winkel
vol venijn dat delen
wil ik niet in pijn
ogen haken stekels
weer ordenen in vakjes
en ook de slakjes die ik
veel te vaak op woorden leg
verpak ik nu in zakjes
berg ze in de kluis
ik wil een schoner huis
natuurlijk is venijn
te koop maar voor ik
naar de klanten loop
is er…
Benenwagen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
572 Een voet, voet voor voet
tegelijk en dan zit er wel
weer schot met hak en hiel
voorzichtig talend beweging in.
Soms willen ook benen
wel eens even weg,
weg van de werkelijkheid
domweg even afstand doen.…
schaduw wordt nu uitvergroot
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
844 hakken tikken door de straat
bomen kijken wie daar gaat
gewaarschuwd door de vogels
muren kaatsen terug
een raam vertoont gezicht
ziet haar op de rug
wie is er op de loop
in het ritme van haar passen
de schaduw wordt nu uitvergroot
ze danst op gevels
het tikken is gesmoord
gestopt in het geluid van remmen
portieren knallen
haar…
IJskappen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 Groepen mensen trekken leiders aan
geven hen macht, en die macht
trekt mensen aan
In nieuwe tijden smelt de macht
Aanhangers haken af
Het peil daalt weer
Zo stuwen en duwen de massa's
de wateren der welvaart op en neer
alsof het hen overkomt
Ver weg beweegt de zee mee
brengt daar droogte of vloed
en kwelt de mensen tot ze zich verenigen…
Kosmisch Raadsel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
489 veilig
Een bodem voor menslievendheid en deugd
Ooit werd je God genoemd en ook wel Vader
En daar waar rook is, is nu eenmaal vuur
Indien ik je bestaan als volgt benader
Dan ben je toch een teken aan de muur
Er was een tijd waarin ik wat neerslachtig
Je ver en hoog en onbereikbaar vond
Erg ongenaakbaar, wreed en oppermachtig
Ik haaks…
Cyclisch
netgedicht
4.8 met 23 stemmen
490 pulserende energie
de avond en nacht
extra pracht geeft
zeker als de meiden
losbollig en hooggehakt
op pad gaan dan
dan voel ik het losse
gruizelsteen eroderen
zie in ongebruikte tijd
het opgesloten onkruid
razendsnel opschieten
omdat het vrij wil zijn
uitschieter wil worden
in plaats van doodgetrapt
te worden door de
levensgevaarlijke hak…
Verhalen naar boven
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
318 Op mijn hoge hakken verliet ik het gebouw,
want bouwen schort tegenwoordig,
het wankelt, het kraakt.
Thuis vertelde ik het:
bedrukte truien liepen de winkels uit,
zij kon mij niet luider horen.
Intussen werden er nieuwe vogels geboren-
en ineens leek het een vrolijk verhaal.…
Pax Mundi
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
585 Romeinen en Oemayaden
Losten koninkrijken en sultanaten
In plaats van door met elkaar te praten
Hun geschillen op in bloedbaden
En ookal zetten profeten eerlang
Beschavingen zonder weerga aan het werk
Het zwaard als rechter bleef echter in zwang
Daaraan stelden zij geen paal en perk
Zulks sproot voort uit onze rivaliteit
Die haaks…
Zomergekte
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
1.203 Blote voeten, hoge hakken,
lange haren, nagels lakken.
Oh hoe mooi het is te dromen
maar of die dag ook nog zal komen ?
Ieder wijst me lachend na
als ik vol van hoop naar buiten ga.
IJskoud water in mijn nek
In korte broek gaan met dit weer.
hagel, donder, keer op keer
Jezus Christus wat een gek.…
Retro-vader
netgedicht
3.4 met 17 stemmen
2.200 Hij sprak nog vaak van vorstverlet
en over de warme gloed
van een briket
vroeger was het leven zoet
hij had nog haar en droeg een pet
In de vrieskou ‘s morgen buiten
is de pomp weer vastgevroren
op de ruiten
kristallen rozen, zonder doornen
een boerenkiel met losse duiten
Ik zie hem nog de houtjes hakken
stapels naast de kolenkit
balkenbrij…
Wereld zonder jou
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
491 wij hebben gezwaaid
elkaar de hand
laten zien die wij
zo graag wilden geven
maar tussen ons is
de afstand gebleven
ik zag je stappen
hoorde de finaliteit
in het geluid van
je hakken dat
verder droeg in een
wereld zonder jou
je draalde
heel even leek om
te keren maar door
gedachten gedreven
volgde je het pad
steeds verder van…