1581 resultaten.
Smidse
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
153 vliegt
in een grot te groot en te donker
om te zien, te diep om te peilen
Signalen
....schieten rond
........in een paradoxaal evenwicht
Lichtjaren suizen voorbij
In de witte ruis slaat een hamer
Het knettert
....nieuwe stelsels
........oneindigheid
Sterren borrelen op, diep uit de pan
fonkelen ze naar een plaats in de ruimte
Het heelal…
Onder het zachte sterrenlicht
netgedicht
2.4 met 16 stemmen
1.010 Ster aan de hemel
zij geeft licht en warmte zacht
blijft eeuwig stralen
Soms voelt sterrenlicht niet als iets dat ik kan grijpen,
maar als een zachte adem langs mijn huid.
Het zegt niets en vraagt niets, het is er alleen,
een fluistering die blijft hangen in het diepst van mij.
Nacht spreidt zich uit zonder haast of verlangen;
ik vind…
Het antwoord van de kosmos
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
78 Hoor hoe de nacht uw diepe klacht omarmt
waar de ijle mist het kille graf verwarmt
het dwalend kind door onmacht zwaar beproefd
ziet slechts het wezen dat in 't duister kwijnt
terwijl het vaderland in rook verdwijnt
doch treur niet om wat achterblijft
wanneer de kille wind de nevels drijft
de wees is nimmer teder en alleen
wie opkijkt blikt…
ik hou van jou
hartenkreet
3.6 met 20 stemmen
3.092 zoals de aarde van het heelal
God van het leven
hou ik van jou
en zal je altijd liefde blijven geven…
Zielemaat
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
977 Het is het hart dat het lichaam
en de geest regeert
Niets blijft voortbestaan
te midden van de kleine dingen
Een slok water en het dagelijks brood
bovenal de liefde blijven
wanneer de wereld gebroken
zoals de maan in het uur van afscheid
Wij beginnen samen de reis in dit heelal
zonder grenzen, jij en ik…
vergankelijkheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
633 de vergankelijkheid van woorden
geschreven op het natte strand
liefdes fantasieën in mijn dromen
bij het ontwaken wreed verbrand
magische gedachten onbeschreven
plots uit mijn hoofd verdreven
ik verwacht ook de glorieuze dag
dat mijn weten ontwaken mag
in de liefdevolle lichtheid van het heelal
slechts een trilling in de ruimte bovenal…
magisch moment
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 De kosmos beweegt
In die trillingen draait de aarde
De ontdekkingen gaan geruisloos
Van belang
In het geloof om betekenis in dit bestaan
De ontdekkingsreis van het heelal
We weten niet we hoe het
eindigen zal
het grote levenswonder
Dichterbij het mirakel
Wat zegt dit over ons
Magisch moment
Alsof je in essentie dicht bij elkaar bent…
bevrijding
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
1.010 de grond is omgewoeld
de keien zijn gebleven
de aarde lijkt weer vruchtbaar
voor het zaad van eens geweten
het onkruid van herrinnering
schiet op in onbewerkte bodem
zij kent geen onderhoud, haar
wildgroei is het niet vergeten
ik heb mijn bloem
de zon en maan gegeven
haar kleur verbijstert het heelal
ze neemt de tijd voor eeuwig leven…
de keien zijn gebleven
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
670 de grond is omgewoeld
maar de keien zijn gebleven
aarde lijkt weer vruchtbaar
voor het zaad van eens geweten
ook onkruid van herinnering
schiet op in onbewerkte bodem
het kent nog geen verbijstering
jaagt alles tegen het harnas in
ik heb mijn bloem
de zon en maan gegeven
haar kleur verbijstert het heelal
ze neemt de tijd voor eeuwig…
Al op z'n kop
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
546 Het Al wordt op z'n kop gezet
net als bij Eise Eisinga
van alfa tot aan omega
geïnspireerd op het sonnet
met distichon en een couplet
Van Woordenaar uit Wolvega
of Rotjeknor of Waarookma
gezeten aan bureau, op bed
het universum het heelal
niet helemaal geheel en al
maar potentieel, van a tot z
door 'n dubbelganger ingebed…
Niemandsdal.
hartenkreet
3.1 met 16 stemmen
2.217 Ja…als een vogel heb je gevlogen,
ging naar de hemel en heelal,
zag de sterren van dichtbij,
maar kwam terecht in niemandsdal.…
De horizon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.127 De horizon
Verbloemt in de rook van de stad
De zon
Verdwijnt als een kostbare schat
Het heelal
Rijst op in de nacht
Een duizendtal
Verlicht de donkerte met al hun pracht
De anonimiteit
Is zo groot als het kosmische domein
De kleinheid
Maakt ons tot een zandkorrel in de woestijn
De schemering
Verfoeit de komst van een nieuwe dag…
ordeverstoring
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
539 een waterdruppel blijkt
luchtdoorlatend
waarmee vrieskou zomaar
kan verdampen
het heelal weigert nog
langer uit te dijen
waarbij het uiteinde nog
zacht na blijft ijlen
ruggengraten rekken
zich gewichtloos op
zodat schouders elkaars
rug toekeren
verder in het nieuws;
man plast wild en
de tijd kan men niet doden…
Zee zijn
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
626 Wil ik mij
als de maan naar het leven
rennen, het heelal opschudden
Een klaproos, toeschouwer in de wind
pluisjes in ogen die het water
willen veranderen, de zon aanhoren
Sterren stelen in de nacht
bloemen in mijn hoofd
ze zwijgen en tellen mijn gedachten
Zoveel te kiezen
en de ruimte om te dromen
als niets anders wil ik zee zijn,…
Onaards concert
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
930 wijd zijn de gespreide vleugels
die speelse woorden dragen
vederlicht vluchten klanken
langs vingervlugge handen
tot een volmaakte melodie
ik vang gretig, en adem
tijdloze muziek uit nevelnerven
van het ongebleekte blad
bespeel het heelal in koralen
vervlochten met trompetgeschal
van hemelse engelen, zeven in getal…
De denker
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
698 Mijn lichaam is het huis
van een reizende geest
die komt en vertrekt om
te reizen door 't heelal
vrienden die langs komen
als mijn geest afwezig is
ontmoeten 'n zielloze zitzak
dat blijkt geen probeem
ze fluisteren bij vertrek
fijn mens om mee te praten
ze horen slechts zichzelf
ik heb geen woord gezegd…
Suites voor Annemieke XXX
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
585 zwart voor de ogen
belladonna zo open
voorbij het heelal
enzo ferrari
als je een rijbewijs haalt
mag je ook mee doen
vingers gevoelloos
de juwelen afleggen
ze verbranden zo slecht
de thermentours staat
voor vervoer en vervoering
over elke weg -
eerste zonsopkomst
stralend boven op een berg
gaat ze aan tafel…
uitgewoond
netgedicht
4.4 met 20 stemmen
408 wanneer ik wegval
zomaar
uit de tijd
zou ik je vragen
mijn leven te vergeven
nee, ik zou je smeken
met een oogbeweging
uit het heelal geplukt
op een moment dat
twijfels hun roes uitslapen
en zich weer gereed maken
om naar de wereld te
staren
leeg en onveranderd
zoals dronken minnaars
die hun wellust uitstrekken…
Zonder titel
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
768 Ergens op vakantie wakker worden, vroege morgen,
tent uit, natte sandalen, die aan
en door een heelal van druppels gaan.
In een mantel van vocht verwonderd stilstaan.
Hoe het is een diertje te zijn geworden
dat zich uitrekt naar horen,
en ruikt de schimmeldraden herfst.…
Er was geen applaus
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
538 heb je bergen beklommen
begon in het dal
op weg naar jouw heelal
er waren geen passen gelegd
of duimbreedtes toegezegd
heb toch alle barrières beslecht
hoe hoger ik kwam
des te meer jij
mij de adem benam
in openbaring van je wezen
een ruimte krioelend
van onzichtbaar leven
er was geen applaus
ik voelde me klein om zo dicht
bij…
Voor wie de wijsheid zoekt...
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
618 De Zon rijst
als een koperen kogelrond
over het aardse niemandsland
De Maan zoekt
in alle stilte koortsige dromen
tot aan de morgenstond
De Aarde is
voortijdig in de hoek gedreven
van een manifest heelal
De mensheid
woekert in een duister labyrint
van wat ooit verdwijnen zal
Kunstwerk: " Transformatie ", 1994
Kunstenaar: Irmlinda…
Woud
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
603 Heelal biedt ruimte
om te kiezen - langs maansknoop
in eigen leven:
vast te houden aan
het oude web dat nu werkt
en te blijven zijn
óf
een berk te worden
en nieuwe werelden in
zelf op te bouwen…
WAARNEMING
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
297 Almachtige God
Heerser over het heelal
liefdevolle Vader
Uw wijde blik
ziet achter de verste sterren
kijkt even aandachtig
naar de allerkleinste wezens
van ons Aardrijk
die slechte met
het sterkste vergrootglas
zich laten tonen
welk een onvoorstelbaar
grote ruime Geest
verzorgt het nietigste
als het Mateloze.…
HEMEL
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
616 Er woedt een hemel in mij
zo goed wil het doen en laten
er woedt een hel in mij
kan als een oerknal uit de hoek komen
Maar er zit vooral een heelal in mij
nog meer oneindig dan het oneindige
met sterrenstelsel en planeten
vooral het goede, het meest goede te dienen
Na mijn dood vestig ik mij op Pluto
dat dan gekoloniseerd is door Holland…
verhaal
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
686 het lukt maar net
om te beseffen
tussen zoenen
en lekker kleffen
dat het nergens om draait
ja allen op deze aard
daar gaan we weer
draaien om alles
heen en weer
kom en dans door de kou
jij
ik
iedereen
in het verhaal
kom en observeer
heelal alles
keer op keer
zie je snel
weer of geen
weer…
De steen
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
747 Wanneer een vallende ster
een brandende meteoor ontmoet
versmelten magma en straling
in onnavolgbare stromingen
Bloeiende erupties ontstaan
geven boeketten rood en oranje licht
Laten zij het heelal nog een keer knallen
zonder zwarte gaten te veroorzaken
De gesmede komeet reist verder
geen grenzen en ongeremd…
Titanium pot
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
856 Deze dichter, volg de wijsvinger
onthoudt wat hij geschreven heeft
spreekt als de stem van het heelal
uit het hoofd rechtstreeks tussen
de oren van het bewonderend publiek
Deze dichter raakt nooit zoek
hij strooit als Klein Duimpje
maar dan met woorden en vindt zo
altijd de bekende weg naar huis
Zijn vrouw en kind wachten op hem
ook de…
Vorstelijke hemel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
875 Open zee naar het oneindige
waar de aarde zich laat vallen
een dromerig landschap
dat nooit zal versmallen
Vorstelijke hemel zo blauw
omhelst wolken van licht
een overdekte hemel
als onaantastbaar lichtgewicht
De stilte leeft vol geduld
zweeft door het heelal
een voelbare rust
maakt zijn vrije val...…
Mystiek roken....
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
575 Wij mensen zijn als een stofje zo klein,
toch is ons thuis ons eindeloos heelal.
Aandachtig rook ik mijn edele sigaar.
Plots lost ook mijn eigen wijsheid op.
Dat is geen wereldvreemde fantasie.
Roken is dus echt en werkelijk waar.…
Zielemaat
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 Het is het hart dat het lichaam
en de geest regeert
Niets blijft voortbestaan dan
te midden van de kleine dingen
Een slok water en het dagelijks brood
bovenal de liefde voor het kleine blijven
Wanneer de wereld gebroken zoals
de maan in het uur van afscheid
beginnen wij samen de reis
in dit heelal en komen aan
zonder grenzen, jij en ik…