Het antwoord van de kosmos

Hoor hoe de nacht uw diepe klacht omarmt
waar de ijle mist het kille graf verwarmt
het dwalend kind door onmacht zwaar beproefd
ziet slechts het wezen dat in 't duister kwijnt
terwijl het vaderland in rook verdwijnt

doch treur niet om wat achterblijft
wanneer de kille wind de nevels drijft
de wees is nimmer teder en alleen
wie opkijkt blikt door alle sluiers heen
het reservaat van onmacht en van pijn
moet slechts een tijdelijk verblijfsoord zijn

zie hoog het firmament heft zijn gezang
verheven boven aardse storm en drang
die duizenden sterren in het grote blauw
getuigen van een orde eeuwig trouw
zij blinken stil als bakens in de nacht
waar rechtvaardigheid geduldig wacht

dus zwijg o echo vind uw vaste grond
de kosmos heelt wat in de mens verslond.

heelal antwoord kosmos

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3.0 met 1 stemmen 18