2308 resultaten.
Dwars door alles heen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
436 Die dwars door
Alle donker heen
Licht geeft aan
Mijn verduisterd
Hart dat zichzelf
Niet meer voelt,
Die dwars door
De snijdende kou
De warmte geeft
Waar ik van leef,
Bent de vaste
Rots waar ik op
Bouw…
Lieve jarige,
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.144 jij hebt vast wel een lijstje
met wat wensen voor jou:
wat spullen, wat prullen,
wat warms tegen kou...
vandaar mijn stil gebedje
wie weet, wordt eraan voldaan:
vooral dat de zon
aan de hemel blijft staan…
Droomde je verloren
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
632 ik zag verliezen
in je ogen
meer dan afscheid
in je blik
woorden sprak je
licht gebogen
onder hun
betekenis
je hand gaf kou
je groet verwees
naar kilte
zwaaide weg
ik draaide
bij de hoek
je was er nog
een vage vlek…
Toekomst
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
740 Zie het bloed van mijn hart
stromen in jouw ogen
die zachtjes twinkelen
in de zucht van de herfstwind
die ons meewaait
De bries die zachtjes fluistert
van al onze geheimen
de kou, die reeds al rilt
in de verwachting van de toekomst
die op ons staat te wachten…
Donkere dagen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
985 Mensen zoeken warmte, aandacht,
lezen bitterheid en kou
maar wachten op vrede.
Wat wanneer het licht
nu komen zou?…
droomde je verloren
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.472 ik zag verliezen
in je ogen
meer dan afscheid
in je blik
woorden sprak je
licht gebogen
onder hun
betekenis
je hand gaf kou
je groet
verwees en
zwaaide weg
ik draaide bij het hek
om nog te kijken
je was er niet
op de vertrouwde plek…
Klimaatperikelen
snelsonnet
4.2 met 5 stemmen
528 Nog deze eeuw gaat er een “ijstijd” komen
De warme golfstroom valt volledig stil
Dan gaan we van te warm naar veel te kil
Opstoken dus die biomassabomen
Met CO2 warmt het een beetje op
Zo kost de kou ons niet zo snel de kop…
Betekenis
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
127 het verdriet dat wij deelden
heeft geen betekenis bewaard
dat ligt nu tussen ons
waar niemand bij kan
je naam draag ik
als kou die zichzelf herhaalt
alleen mijn berouw
blijft achter
het late besef
dat ik je te laat begreep…
Nova Zembla Ensemble
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
609 Nu onze voeten zonder lijnen zijn,
alles uitgewist werd bij het oversteken
is er nog slechts het breken
van de sneeuwkristallen
om onze opwarmende lijven heen
ten teken dat we aangekomen zijn.
Willen en streven
raken langzaam afgedreven.
Bestaan bestaat nog slechts
uit al het overige vergeten.
Het behoudendste in dit behouden huis
staat afgemeten…
Zonder jou
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
955 Voel ik jouw warmte in mijn lijf
Een wolk drijft weg
De kou slaat haastig op de vlucht
De mist trekt naarstig uit de lucht
Ik zie jou eindelijk voor mij staan
Ik dank de sterren en de maan…
Brian
hartenkreet
3.6 met 26 stemmen
1.975 ."
Als ik langs je kist loop voel ik jouw kou
fluister dan heeeel zacht: "Ik hou van jou"…
Stil verlangen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.397 De parfum die je draagt
ruik ik nog immer
als is het lang geleden
dat je simpel bij me was
De warmte van je zijn
en de kou van je huid
- hoe hou je het uit –
Samen zijn is zo fijn
Je armen en de lange benen
een navel als kersje op je buik
hoe zou het morgen zijn
als ik weer je parfum ruik?…
Breng Me Weg
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.319 jij hebt me achter de rug
stevig zit ik op het zadel
uit het zwart komen
olievlekken op ons af
olievlekken met ogen
we rijden langs Andijk,
Opperdoes
aardappelplaatsen
langzaam vat de kou
me bij de benen…
Zij is.......
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.549 Zij is zijn lente
de regendruppel
langs het raam
van zijn ziel
Zij is zijn zomer
zacht en stralend
in de kille kou
van de eenzame nacht
Zij is zijn herfst
omstuimig
als de wind
door zijn donkere haar
Zij is zijn winter
schitterend in facetten
van gebroken pegels
diep in zijn gevoel…
lentebode
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.988 zie ze
daar nou eens staan
zo fier
kondigen ze de lente aan
de kou
kan ze niet deren
de sneeuw
dragen ze als kleren
zo brengen
ze als bloemrijke bode
een ongekende
kleurrijke ode…
Verlicht
netgedicht
2.9 met 22 stemmen
1.951 Laat een mens nooit donker staan
en evenmin in het naakt
doe altijd een lichtje aan
zorg dat je warmte maakt
en zie, als jíj eens eenzaam bent
en huivert van de kou
dan kaatst dat licht naar je gezicht
en dat verwarmt jóu…
Verlangend uitzien naar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
556 Verlangend zie ik
Deze morgen uit
Naar de aarzelend
Opgekomen, ietwat
Waterige, zon die
In ' t voorbijgaan
De laatste sneeuwresten
In zichzelf op laat lossen
Zoals ik ook hoop
Dat mijn binnenste
De kou en het verdriet
In zichzelf op laat lossen…
Zonder jou
hartenkreet
2.8 met 49 stemmen
2.524 Geen licht zonder duister
geen zon zonder maan
Geen muziek zonder noten
geen komen zonder gaan
Geen yin zonder yang
geen leven zonder dood
Geen begin zonder einde
geen klein zonder groot
Geen hart zonder liefde
geen winter zonder kou
Geen slot zonder sleutel
geen mij zonder jou…
Integriteit
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
774 Leers: Laat mij niet in de kou staan.…
Invaller
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
640 kou ging hem in zijn botten zitten
het wachten op de bank
een bevroren zaak
tijd was het
dat de vorst met verlet zou gaan
zodat hij van leer kon trekken
invallen
bij het eerste fluitsignaal
van winterkoninkjes
die het speelnest verlaten
om hem luidruchtig bij te staan…
Verweesd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
412 verweesd
verdwalen kale takken
in de ijle lucht
het feest
van lommerrijke lange dagen
is al geweest
langzaam
stromen sappen
door de winterklare bast
die wacht en rust
in regen sneeuw en kou trotseren
tot het tij alles zal keren…
Heimwee naar de herfst
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
657 Nog is het geen winter
Het loofbos heeft zijn herfstjas nog aan
Zo aan het einde van de dag
Tovert de natuur ons een fraai schouwspel voor
De laagstaande zon, het glinsterend lover
De mistige deken die over de landerijen hangt
Dra zal de kou invallen
Nu nog is het buiten aangenaam toeven…
Vooruitzicht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
522 elk jaar opnieuw
laten bomen zich
gelaten ontkleden
huivering is er
bij elk vallend blad
geworteld in aarde
zullen regen en kou
het naakte hout raken
tot een nieuwe lente
met nestelende vogels
.…
de winter overslaan
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
571 de herfst is mooi en warm
kleurt in tinten rood en
zwamt hier en daar in stoelen
een elfenbankje voor mijn lief
ik zou zo graag
de winter overslaan
direct door naar de lente
met dat onmetelijke groen
in miljoenen nuances
niemand in de kou laten staan…
Wintermorgen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
926 Nu op deze wintermorgen
voetstappen krakend
sporen achterlaten
in de sneeuw
blaas ik mijn verdriet
als adem weg in de kou
waar het door de wind
zal worden gevangen
om in bevroren takken
van bomen te schuilen
tot de zon mijn tranen
omtovert in kleine parels.…
De weg kwijt
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
695 Ach vlinder, wat doe je nou,
op zoek naar bloemen en dat in de kou?
Kwam je te vroeg uit je cocon,
ik wilde dat ik je helpen kon!
Ach vlinder, nu kun je niet meer terug,
voortaan niet meer te vlug,
uit je coconnetje kruipen hoor.
Daar is het nu nog veels te koud voor!…
nieuwe huid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
633 na kou en afscheid nemen
was de huid gestroopt en afgedaan
niet meer beroerd of aangeraakt
koude pijn wordt snel geboren
nu, niet veel later in de tijd
is zachte warmte teruggekomen
van baby-alpaca de trui
strelend over naakte borsten…
Paniek
gedicht
3.7 met 3 stemmen
5.881 Gedichten schrijven tegen de kou
in paniek brieven sturen,
een regel op het strijdbare papier,
letters met een stramme hand.
Gulzig naar berichten,
afwezig bij de ontvangst.
Bij gebrek aan voedsel
komt het steeds dichterbij.
-----------------------
uit: 'Stemmen', 2013.…
In roodwit verwachten
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
876 je bloesemt
in roodwit verwachten
na zware nachten met
vorsten aan de grond
die kou heeft
krachten ondermijnd
toch was ik er altijd bij
ook in die winter op zijn eind
maar naast de zon
warm ik met jou de lentebloemen
laat het voorjaar bloeien
voor samen naar een nieuwe tijd…
regende het kind
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
712 nog stormde
je niet terwijl ik
met regen kou
uit buien haalde
de hoge bomen
bogen al hun
takken bladerloos
in jouw ontkennen
jij speelde wind
ik regende het kind
pas later was orkaan
de veel gevraagde prater…