Alle inzendingen over rust

8021 resultaten.

Sorteren op:

Elders hier

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 499
Verlangen naar waar het anders is. Naar waar je zelf niet woont. Heimwee naar elders. Ver weg van huis. Ver weg van beslommeringen. Van spinsels in ons brein. Wat is het toch zalig, om hier niet te zijn. Wat is het toch goddelijk, om thuis te mogen blijven. Storende geluiden verstillen, in onze spontaan verstilde tuin. Wat is het toch…

Wie wij zijn

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 539
Omstandigheden, die we niet zijn. Ervaringen, die ons overkomen. Gedragingen, die ik niet ken. Opinies, die ik niet ben. Jaren, die niet tellen. Weer stap ik in mijn luchtballon, nu ik met aandacht koffie drink. Hier kan ik weer helder zien. Hier durf ik te begrijpen, wie wij van harte zijn. Wie ik ook ben.…

Hoop

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 480
Kom laat in alle rust mij weer dromen dromen als toen, misschien als een kind naief laat een stukje geluk mij overkomen vriendschap, vrede en rust is mij zo lief. Eens zullen met deze dromen en wensen de wereld gevuld zijn voor alle mensen…

De richting

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 462
Dan zullen wij staan voor de ivoren poort van een gouden stad vol rust en vree een waar paradjjs, het hemels oord, daar heerst geen oorlog, daar heerst geen wee.…

Eenzaam dromende dichter

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 456
Nee de dichter is niets zonder dromen hij droomt over vrede en rust dat gelijkheid onder alle volkeren zal komen ieder mens zijn eigen verantwoording bewust. En stil zit de dichter aan de waterkant dromerig starend over het wuivend riet houdt steeds papier en pen bij de hand zonder droom komt er zoveel verdriet.…

Uitademen

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 372
Werken en rusten het buitenleven geluiden en geuren De vertrouwde horizon hoge zilversporen oplossend in de lucht Na de oogst minder doen minder praten uitademen met het ruisen en ritselen van de wind in zacht winterlicht…
Zywa12 november 2025Lees meer >

Het verre land

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 350
Ver weg ligt het land van mijn dromen het land waar de hoop wordt geboren hoop dat ieder mens die daar zal komen van vriendschap en vrede zal horen. Ver weg ligt dat vredige land dat kent geen grenzen of palen vrijheid kent men daar van rand tot rand daar zal geen goede wil ooit falen. In dat land bloeien de bloemen en palmen staan aan…

Verzonden

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 351
De gedichten zijn weg. Niet verdwenen — maar verplaatst. Van jouw adem naar andermans ogen. Wat ze doen, doen ze zonder jou. Wat jij kon doen, heb je gedaan. Dit is het stille punt waar schrijven ophoudt en vertrouwen begint. Niet omdat het goed moet zijn, maar omdat het waar was. En dat blijft. Ook als niemand het benoemt.…
Nathan26 januari 2026Lees meer >

Omslag

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 343
de stilte van de winter geeft mij rust en kracht krakende sneeuw heeft voor mij een donsdeken gelegd over kille woorden in de luwte van warme gebaren vertoont het leven waar het om gaat de stilte van de winter drukt langzaam en zacht bewogenheid in mijn hart die ik zal bewaren © Hilly Nicolay…
Hilly Nicolay19 februari 2026Lees meer >

De zwijgende eik

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 212
Het kluizenaarsleven is mij gegeven, ik zie een mier een ander berijden; hoor staal op hout na een overlijden, naar perfectie moet je blijven streven. U denkt dat ik lawaai heb uitgetrokken, als een zwerende plek heb weggeveegd; mijn pijn in de maatschappij heb geleegd, wat je al hebt moet je niet vergokken. Weglopen van mijn schaduw doe…

Het is stil waar d'aarde bloost

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 360
Stil eindeloos wiegend dompelen in omhelzing luisterend naar bladmuziek kijken met gesloten ogen naar schilderenden lentekleuren berust in de eenvoud van het leven, dat ik veranker in een rustige plek, een ligplaats in een wereld op hol. Ik laat mijn woorden ijl en teer deinen op luchtbellen terwijl zonlicht regenbogen kleurt dauwdruppels…

Mijn weg?

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.171
Rust, dat heb ik nodig, Dat is mijn doel. Ik zie één weg, Maar daarna kan ik nooit meer terug. Daarna heb ik wel eindelijk rust. Geen fouten meer, Geen gedachten meer, Geen geschreeuw meer, Eindelijk rust, altijd rust. Is dit de weg? De weg waarna ik toe wil. Ik weet wat ik wil En dat is rust.…

Stoei me, vermoei me.

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 733
Rust niet maar daag me uit, daag me uit op een morgen op een morgen zonder regen bij een regen zonder bui Laat je lendenen niet rusten niet de heupen die ik kuste niet de branden die ik bluste op je warme huid, -'t zag er zo onschuldig uit- Maar stoei me, stoei me en vermoei me, alsjeblieft, rust niet rust niet maar daag me…

op hol

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 773
de stilte suist in mijn oren als een monotoon piepsignaal de halve wereld rust terwijl mijn brein blijft draaien als een op hol geslagen computer ik wil rust maar de rust vindt me niet waar is de "uit" knop?…

roest

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 725
boeken brengen rust rust roest vandaar de vlekken op vele boeken…
Jan Blaauw2 september 2004Lees meer >

stilte

hartenkreet
2.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.140
Waar is nog stilte waar is nog rust overal geluid altijd lawaai zelfs het ritme van je hart dat klopt geeft geen stilte en geen rust totdat het stopt dan is er oneindige stilte maar vinden we dan ook rust?…
ria7 november 2008Lees meer >

wie de rust zoekt in zichzelf

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 756
Wie de rust zoekt in zichzelf Kijkt niet naar anderen Die zijn immers rusteloos Wie de rust zoekt in zichzelf Kijkt naar binnen ipv naar buiten Wat je van binnen voelt zie je niet altijd aan de buitenkant Wie de rust zoekt in zichzelf Droomt over morgen, maar beleeft het vandaag Wie de rust zoekt in zichzelf Snapt niet wrom anderen…
raymond7 september 2011Lees meer >

acceptatie

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 596
Aandacht voor wie ik ben, mag zijn Rust, in acceptatie. Hoop op beter, maar zijn in nu en sterk in mij groeit de hoop die rust gezaaid heeft en opkomt in mijn lente. Loop de berg op en rust wanneer, het mij te moede is. Bezoek mijn ziel, en rust in zijn gedachten, het zij goed, het zij kwaad.…

Stilte.

hartenkreet
3.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.370
Als je op een zonnige dag een boswandeling maakt en door de rust van de natuur wordt geraakt. Op een stille herfstdag als de zon schijnt door de gekleurde bomen die je tot rust doen komen. Dat is een prachtig gebeuren al die mooie herfstkleuren! Het is een sfeervol jaargetij en geeft een stille rust in mij.…
Maria Voerman10 november 2010Lees meer >

Grafschrift

netgedicht
2.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.118
Hier rust Willem Jan van Tol Hij was doorlopend dronken. Maar eenmaal was de maat toch vol, En werd hem eeuw’ge rust geschonken.…

Autisme en natuur

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 511
als een echte boomknuffelaar vindt hij zijn rust Rust in zijn hoofd rust in zijn lijf het leven is al druk genoeg als alles snoeihard bij je binnenkomt Mijn 'auti' en het magische bos zijn een fijne combi!…
Renate Wubs8 december 2017Lees meer >

De avond is stil

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 604
De avond is stil tot rust gekomen De kaars omhult de rust van de avondschemerte achtergrondmuziek houdt de stilte nog net wakker…

Mijn bed in de Berkelse Kerk

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 867
Ik droomde altijd van mijn bed in de Berkelse Kerk. Gek hè, maar toch heel normaal voor mij omdat deze pracht in eenvoud de kerk is waar ik thuiskom. De enige plek op aarde waar ik aarden kan. God, als ik zou vragen: mijn bed, geplaatst in de kerk... tussen de houten banken waar ik me zo thuisvoel, om te kunnen dansen, springen, lachen…

Slavendrijvers

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 407
Wie zijn toch die slavendrijvers in onze hoofden. Wie zijn toch die mensen die denken in zwart en in wit. Zijn het mensen die ons gedrag bepalen? Wie zijn toch die onrustzaaiers die ons aansporen tot nooit genoeg. Zijn het onze gedachten die dat willen? Zijn het mijn gedachten die willen dat ik zwijg en zwoeg? Ja, het zijn gedachten van…

Verprutst

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 517
Innerlijke rust. gekust. De taal van schrijven met de ogen of met gebaren. Innerlijke rust. gesust. De tijd staat stil want we blijven hangen maar weten niets te zeggen. Innerlijke rust, verprutst.…

Samantha, barbie stuk van het leven

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 700
Maar Samantha laat mij met rust natuurlijk laat ik jou nu met rust!…