5388 resultaten.
een doorschoten schaduw
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
688 het was wel zo
dacht ik even
toen de hal
die ik betrad,
gerand door
schaduw en
zonlicht schreeuwend
door een vierkant venster,
mij overmeesterde
ik stapte
in een wereld
anders dan buiten
niet wetend wat ook
te verwachten
een stenen gebogen hemeldak
en plavuis
in Jugendstill
als grond
van een gevulde leegte
het stilteorgel…
Schaduw van geluid
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
465 ik dwaalde in het wit
stilte dwarrelde in
fragmenten uiteen
kleefde en beklemde
geen enkel impuls
drong daar door heen
er was te weinig afstand
om alleen te zijn in pijn
die ik niet delen kon
ik snakte naar contrast
het onderscheid dat
weten liet waar ik nu was
miste de kleine
schaduw van geluid in
lichte trilling op mijn huid…
De schaduw van een kind
hartenkreet
3.1 met 11 stemmen
5.575 Als vingers voor het leeslampje
het licht voorzichtig betoveren
kinderen met grote ogen
als schaduwen tot leven komen
een kip, een huis, olifanten
een konijn met lange oren
'Het is een haas!' kan je dan horen
handenwringend om wat komt.…
De schaduw van de wind
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.078 De schaduw van de wind
Achtervolgt mij door de straten
Waar de adem van de kust
Niet meer in staat is om te praten
De noordelijke stromen
Zijn allang niet meer verbonden
Om gezamenlijk te schrijnen
Zwakke mensen te verwonden
De schaduw van de wind
Is het restje van de zee
Slechts een afdruk van de tijd
Maar ik neem haar met…
Zijn eigen schaduw
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
539 je droomde
de werkelijkheid
van glas
waar ieder
zijn eigen
schaduw was
verscheen en
verdween zonder
extra dimensie
open en
transparant
tot je strandde
weg wilde in
verbergen met
niets in handen
pas later met
hamer en een
bak vol scherven
heb jij jezelf
uit de droom
kunnen helpen…
Schaduw als contrast
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
504 ik heb wat
zon gepakt uit de
grote voorraad dag
kleur zacht de
dingen om me heen
met schaduw als contrast
soms sombert
zwart de balans
die ik voor ogen had
dan koester ik
met warmte een
wat lichtarme kant
schep zo mijn
eigen wereld in het zijn
haar delen voelt paradijselijk fijn…
Het wolkje schaduw
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
506 was het verwarring
die ik in je ogen zag
licht contrasterend
met je open lach
het wolkje schaduw
dat je blik verwijdde
tot voorbij de horizon
gaf jou wat schrik
een eerst besef
dat liefde ook
seizoenen kent en
niet alleen aan lente went
in perspectief vergroten
hebben we van samen
zomerslang genoten en nu
de eerste oogst misschien…
de schoonheid van de schaduw
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
1.823 onthoud me niet de
schoonheid van de schaduw
als mijn oog een blanke
schouder ontwaart
het onthult in een onhoudbare
gedachtestroom
de onzichtbare lijnen van jouw figuur
waaruit de stuwingen van
mijn zinnen worden gebaard…
Een vluchtige schaduw
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
671 mijn gedachten
weven zinnen
op papier
in een poging
vast te leggen
wat ontastbaar is
zoals suikerspinnen
smelten op mijn tong
vóór ik weet
hoe ze smaken
zoals de vogels in het wild
klapwiekend vluchten
wanneer ik ze
omzichtig benader
zo óók essentie
een vluchtige schaduw
in het labyrint
van mijn woorden…
Langer worden de schaduwen
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
1.204 Langer worden de schaduwen
en korter de dagen,
het licht dat je verheugt wordt zeldzaam,
de gordijnen gaan dicht
tot weer een lente je wekt
en doet herleven.…
Uit schaduw, in het zicht
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.327 Niet mee praten
Ogen dicht
Ik wandel door de straten
in de schaduw, uit het zicht
Het is goed dat ik me nu eens
op mijn eigen vragen richt
Daarom loop ik even met mijn ogen dicht
Maar ik beloof je we gaan lopen uit de schaduw
Jij en ik
Als het mag leer ik je hopen - leer je lopen...
In de straten van het licht.…
Een schaduw van vriendschap
hartenkreet
1.8 met 11 stemmen
4.157 Vertrokken zie ik de lege schaduw vergaan tot een
afdruk van een verloren moment
en een afscheid
van een oude droom
die ik wilde delen
met de vreemdeling die
me wilde volgen
als ik zijn schaduw
met vriendschap
zou
vullen.…
Zij schaduwen schoonheid
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
476 ik ken de pennen
die vals schrijven
in gif gedrenkt zie je
hoe letters en krullen
hun kwade genius onthullen
zij schaduwen schoonheid
breken met lompheid
het speelse in zinnen
die in hun optie nooit
als kunst kunnen beginnen
toch zijn zij welkom
met hun pennenvruchten
die nu nog zuchten
onder de winterse kou
acceptatie is lente kom…
Schaduw rondde al
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
414 nooit wilde ik buigen
maar schaduw rondde al
onder de last mijn schouders
ik die altijd
hoog op tornde
tegen de strakste wind
elementen trotseerde
met fier geheven hoofd
in de trots van mijn jaren
ben verstrikt geraakt
op stikken na sterft de tijd die
mijn bestaan nog mogelijk maakt…
De zwangere schaduw
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
1.130 hier, onder mijn vlinderstruik
die roze is gesierd
de takken hangen
wat zwaar getopt,
met hemels vocht bedekt
zij schenken ons
de zwangere schaduw
waar een lichte geur
zijn hoogtij viert
en zowaar,
een rijzende passie
wordt verwekt
ik lik de rood
gezoete smaak
van je lippen
als langs je mond
het groen wat druppels
omlaag…
De schaduw van een boom
hartenkreet
0.9 met 7 stemmen
1.225 Hemel en aarde gaan voorbij
Een boom werpt haar schaduw
Sierlijk kronkelen haar takken
Haar wortels verborgen
Een boom eenzaam in een veld
Verborgen tussen anderen
Waarom staat zij hier?
Wie heeft haar verborgen?
Wat is haar verhaal?…
Schaduwen in zinnen
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
491 ik heb het gras
bekeken aan de onderkant
witte wortels in zwart aardezand
waar zon door woorden schijnt
ondermijnen schaduwen in zinnen
jouw voor de hand liggend gelijk
heb moment en blikken vele
dieptes toegedicht maar je gezicht
rijmt niet met alles wat er was en is
nog is er geen vervelen maar
of je hart voor mij steeds open staat…
Schrijft met schaduw
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
482 jij schrijft
met schaduw
woorden van licht
lacht vaak
je ziel bloot in
een stralend gezicht
weet met
handen ook het
kleinste geluk te vangen
oogt omfloerst
stukjes liefde in
paradijselijke koers
met jou
aan mijn zij
is de hemel dichtbij…
Schaduw van leven
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
525 ik zag
in je lach
een glimp van je ziel
hemelse schoonheid
voorbij de
schaduw van leven
mimiek
componeerde blijdschap
uit stukjes geluk
je ogen straalden
een zomerse zon
in uitbundige verhalen
op dat gouden moment
wist ik dat onze liefde
eeuwigheid kent…
Rijpen in de schaduw
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
758 hier ben ik weer
terug
van weggeweest
was spelend op zoek
naar een andere sfeer
bad mijn muze
opnieuw
kleur te bekennen
of op zijn minst
rijmloze ingevingen
zo te schikken
dat ik mijn inborst
mocht herkennen
de bloesem
was niet inferieur;
van mindere kwaliteit
maar het zaad
bleef ik zelf
het heeft niet
tot…
Schaduw van de twijfel
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
561 Buiten warm en volop zomer
maar in haar hart
voelt het aardedonker en waterkoud
omdat de twijfel
als een schaduw fluistert
dat juist die begeerte
een verboden bekoring is
ze is een droomster
draait aan de ring
om haar vinger
slavin van een liefde is ze
ze huivert
wat voor haar zo levensecht is
blijkt voor hem slechts overspel…
Zwarte schaduw
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
680 haar handen boetseren
zijn gelaat
hij is haar droom
zijn ogen zijn groen
als van de poema
de scherpe blik er in
van de havik
zijn lichaam van de krijger
zwarte schaduw
is zijn naam
ze lieft hem
geeft hem de vleugels
van de adelaar
en hij neemt haar mee
in zijn vlucht
zij worden gedragen
door de wind
als in zijn fluister
zwevend…
Zij schaduwen woorden
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
465 er zit geen rust
in je handen
zij cirkelen bogen
vingers wijzen bevlogen
naar een mooi perspectief
zij schaduwen woorden
benadrukken klanken
die anders niet
of veel minder lang
blijven hangen
zij dragen de taal
die in je blik
staat geschreven
accentueren het belang
van intensief leven
vinden ontspanning
in het strelen en helen…
Schaduw als bestaan
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
485 ik heb mijn tanden
stukgebeten op de tijd
in een vlaag van haat en nijd
het heeft niet mogen baten
in wrok kijk ik nu om
door de gaten die gevallen zijn
verrafelde mijn leven
ging kapot aan onderhuids venijn
waar ik schaduw als bestaan zag
donkerden de mooie jaren
uit zicht omdat ik dacht dat licht
niet voor mij was weggelegd
spelend…
Weidt schaduw uit
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
466 onder donker loof
weidt schaduw uit
over rust en stilte
woorden lossen op
in verwaaid geluid
van een verre kerkklok
over het trillend land
komen de boerinnen
manden aan de hand
kleden zijn gelegd
het maal bereid na
danken voor de spijs
zo biedt de boer
de lange zomerdag het hoofd
eten en siësta onder donker loof…
Gebroken schaduw
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
483 mag ik
voor even
naar binnen gaan
dank u
en de deur
laat ik wel aan
rust om
in de spiegel te kijken
voor een dagelijks vergelijken
de lach om
het goede naast
twijfel over kwaad
plots knapt het glas
in gebroken schaduw
verschijnt de ster die ik was…
De schaduw van je rug
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
505 lang is leven
in lieflijke zachtheid
bij me gebleven
maar soms ontbreken
er momenten in fragmenten
die ik niet volgen kan
je zwaaide en draaide
in de schaduw van je rug
kwamen mijn tranen
het was geen afscheid
slechts een groet dat gebaar
maakte mij intens bedroefd
als ik de stralende intensiteit
van kind en jeugd ontmoet
is ingetogenheid…
uit mijn schaduw 2
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
517 hang mijn aardse jas
aan de kapstok van de dood
voorgoed naar eeuwig…
In de schaduw van licht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
523 zacht vloeien herinneringen ineen
van het kleine beginnen
tot de meest sprookjesachtige dingen
in de carrousel van tijd
glijden emoties en formaliteit
moeiteloos door vele jaren
van woestijn tot oase
bergen gletsjers en zee
wij hebben het allemaal ervaren
toch tonen bijna alle foto’s
in de schaduw van licht
het nog nooit uitgesproken…
Heb je schaduw gedragen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
518 jouw lichtval
inspireerde me
jij mijn godin van glas
in het koele blauw
van zelfverzekerdheid
met roodwarme handen
die in subtiele strelingen
mijn koude huid
s-nachts deed branden
heb je schaduw gedragen
zonder te vragen
mezelf gekoesterd aan jou
tot de kleuren verschoven
jouw verborgen diepte
langzaam naar boven kwam
en ik…