2670 resultaten.
De nieuwe orde
snelsonnet
3.8 met 16 stemmen
2.166 Je werkt voortaan acht uren per dag
En b. Er is geen werk, je krijgt ontslag."…
Idolaat
snelsonnet
3.4 met 38 stemmen
2.919 Ik was wat traag de afgelopen week,
Omdat ik zo heel graag naast Jim wou staan,
Ik heb er menig’ bus voor laten gaan,
Waarna ik uren naar mijn Marsman keek.
Maar morgen huil ik het hysterisch uit:
Ik zie mezelf weer in de abri-ruit.…
Bloemen zo dichtbij
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
825 mag ik
even vlinderen
de zon is nog nabij
dartelen en spelen
me in een fladdervlucht vervelen
met bloemen zo dichtbij
want als ik neerstrijk
en mijn vleugels vouw
ze daarna span in ochtendkou
dan duren uren lang
in zoeken naar wat warmte
en voelt de zomer als voorbij…
Gelukkige dagen
gedicht
2.4 met 36 stemmen
15.369 Als je uren tot aan je oren
in een moeilijke materie zit,
is een pauze geen luxe.
Om kwart voor elf stonden we weer op straat.
Tot vier uur doorgezakt
en met een taxi naar huis.
-------------------------------
uit: 'Totale poëzie', 1981.…
Biertje...
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.478 In dronkenschap wil ik nog wel eens vragen
naar zijn en niet zijn, einde en begin
en kan daar uren over blijven zagen.
Vervolgens neemt de kater mij dan in
en worden al die vragen weggegooid:
het eindigt steeds weer zonder doel of zin.
Wel vragen, maar een antwoord weet ik nooit,
dus wat ik schrijf is altijd onvoltooid.…
Zomaar iets van liefde
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.246 Eén enkel geluid
van welbevinden
en toevertrouwen
tot de dag al wat ouder wordt
en de uren verstrijken
in plicht.
Moeders die kijken
en verstaan
en enkel iets van liefde zijn.…
Wachter
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
705 Hoedt u voor de tijd
hij sluimert namelijk niet
als u vlinders vangt
of beukenhagen snoeit
In minuten bent u uren
verder, niet meer te achterhalen
In adviseer u:
sta rechtop, geen spiegels,
geen diepzeeduikhorloges
Alleen maar kijken
Ik garandeer u grote rijkdom
maar niet dat u zo een maaltijd krijgt…
boekenlegger 2006
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
1.337 dichtgevouwen bladeren
verbergen geheimen
die schrijver en lezer
beroven van tijd
droom je een weg
door woord en verbeelding
verlies je in liefde
verdwaal in een strijd
leef tussen kaften
met uren als muren
totdat op het eind
de epiloog je bevrijdt…
Kokkenmaker
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
613 Jarenlang oefende ik
het mechaniek te lezen
de haperingen te zien en
verloren uren te genezen.
Omdat ik dokterde en
minutieus recht maakte
wat krom was heb ik bij
de tijd niet stilgestaan.
Tot je om 23.14 uur
bij me bent weggegaan.…
Briljanten
hartenkreet
1.6 met 11 stemmen
2.607 Sommige mensen lopen voor me door vuren
Centjes, gaf ik hen nooit, wél wat mooie uren.
Liefde is een erg zeldzaam woord
Zeker weten, ze bestaat!…
Zoals
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
493 zoals je lichaam in mijn zinnen ligt
je schouders mijn nachten ondersteunen
je driftig bloed de uren sneller laat stromen
tot ze na een kort onsterfelijk moment zichzelf verdoven
zo laat ik hier en nu jouw stem weerklinken
speels en vederlicht maar zonder spreken…
Schreven met rook
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
518 ik heb het
licht gezien vlamde op
in uren van verlangen
we smeulden
schreven met rook
emoties die vervlogen
ontmoeten blaast
met kracht nieuw licht in
wat nog altijd donker was
verlangen laait
hartstochtelijke liefde die wij
in samengaan voluit genieten…
eindafrekening
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
496 we tellen de dagen
maar vergeten de uren
(om over de minuten
maar te zwijgen)
zo maakt men tegen 't einde
van het bestaan de balans op
als de accurate boekhouder
met de tong tussen de tanden
die zich verdiept in kille cijfers
zijn wij straks debet aan
het tekort aan geluk…
droom
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
606 Ik had een fijne nacht,
over veel moois gedroomd uren lang.
maar dan het ontwaken en onverwacht,
het normale leven in oh hoe wrang.
Nu loop ik met mijn ziel onder mijn arm
wanhopig over die droom die ik opnieuw wil beleven.
Zo zoet zo zacht zo warm,
Daar zou ik zo het echte leven voor opgeven…
Vervelling
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
512 juli stroop ik af
als nat en klam vel
de zon verhulde zich
in lange grijze dagen
mijn armen reiken
naar zonneloomheid
overvloed van trage uren
waarin ik zalig niets doe
's avonds onder de plataan
zal ik sterren tellen…
Hoge tonen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
495 uit de stalen kerktoren
verwaaien hoge tonen
echo’s van tijd
seconden roesten niet
rijgen zich aaneen
tot kettingen van uren
die dagen vastklinken
tot maanden
ze verankeren in jaren
de toren priemt
naar de oneindigheid
tijd staalt tevergeefs in eeuwigheid…
Het nu
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
681 De tijd danst haar ritme
reizende langs leeftijden
beleef ik mijn aanwezigheid
in wat ik het nu noem
Ja de klok wordt ouder
hij telt uren en dagen
als kalenders in de tijd
schrijft geschied-en-is
Het nu is de as
waar alles omdraait
Die in eeuwigheid bestaat
zonder notie van tijd…
donker en licht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
476 de nacht hult zich in
inktzwarte duisternis
het schip mindert zeil
in het zicht van de haven
de nacht is in uren geteld
in de vroege ochtend zet
de zon alle zonnezeilen bij
het schip, huis zonder plafond,
draait mee met
het wonderlijke licht…
Fluweelzachte vergetelheid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
536 het was
ons vlammetje
dat speelde
warmte lekte
en pijn deed die
maar langzaam heelde
onze blikken
liet vonken in
kostbaar samenzijn
liefde kleurde
in uren zonder tijd met
fluweelzachte vergetelheid
een vuur dat
nog altijd brandt
tussen hart en hand…
een lange reis
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
670 wij klampen aan bij de lange
stoet van reizigers
naar het gindse voorjaar
we tellen en passant kilometers
de uren dagen en weken
en misschien nog een keer…
Moeizaam
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
623 Moeizaam
vertragen de uren
In de schaduw
doden vergeelde boeken
de tijd
Diffuus licht
schildert nog kleiner
voor wie de nachtrust niet kent
en op de duistere dagen ervoor
waant iedere stilte
zich alleen
Is het donker zo diep
dat schaduwlijnen
opgaan
in het niets…
vluchtpatronen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
477 uren tuurt hij
naar de vlucht
van de vogels
hij luistert naar
hun schreeuwen
hoort hun gezang
hij wikt en weegt
leest en hoort iets in
elk gevleugeld teken
hij kan de wil
der goden
verstaan
een witte raaf
is hij de
vogelwichelaar
rechts van hem
in zwart gehuld
krast een kraai…
sneeuwengel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
581 buiten zuivert wit
de donkerste gedachten
binnen wachten uren tot
ze omgevlogen zijn
het witte beeld dat zachte
vormen weeft, schuift
stilletjes voorbij
ze fluistert dat ze vleugels heeft
tot in de mooiste dromen zweeft
heel helder
en dichtbij…
Slapeloosheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
432 Al die uren dat ik ’s nachts al wakker lag
In afstand een lange weg naar Dromenland
Met horten en stoten … Horde uh lopen en
Schapen tellen tegen saai snurken
Te lang te wakker in Niemandsland
’s Anderendaags zeer ambetant ……
bijna voorbij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
519 ze denkt in dagen
bijna alles is voorbij
tijd deert haar niet
de winter sleept zich
door trage dagen
de wind trekt zijn sporen
in de boekenkast
zwijgen verhalen van
hartstocht en verlangen
de klok slaat gesmoorde
uren het deert haar
niet het is bijna voorbij…
Sterrenhemel
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
547 Ik kan er wel uren naar blijven kijken,
maar dan besef ik dat ik
naar je ogen staar.…
Oversteken
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
588 Uren deed men erover
zijn rouwrandjes
weg te poetsen
Hij was pas twee-en dertig.…
VAKANTIEKLACHT BONAIRE
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
511 Een dame uit Soest staat aan de balie van Ryanair,
ze boekt een vlucht annex vakantiehotel op Bonaire,
“Hoezo, 9 uren vliegen !”, zegt ze boos,
“Mijn op Aruba wonende vriendin Toos
doet het in drie kwartier … en dat vind ik niet fair !…
Vandaag
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
111 alleen vandaag
ligt hier,
met zijn gewone uren
en wat er toevallig gebeurt.
een hand die je vasthoudt,
een gesprek dat langer duurt
dan je dacht,
licht op de tafel
aan het einde van de middag.
misschien is dit
wat leven vraagt:
niet bewaren
voor later
wat nu al
van betekenis is.…
Problemen
gedicht
3.4 met 279 stemmen
72.506 Ik staar al uren naar mijn lege glas
De wereld is vergeven van problemen
Ik wou dat daar een oplossing voor was
Ach, waarom zou ik zelf niets ondernemen
Bedenk ik wel eens met een zwaar gemoed
De wereld is vergeven van problemen
En er is niemand die er iets aan doet
Zo diep zijn wij als mens dus al gezonken
Bedenk ik wel eens.…