4279 resultaten.
Wachtende pijn
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
1.198 Verlaten op het zwijgende bed
deelt ze haar lichaam met een gulle pijn.
Bewegen is verliezen wat ze wil aanraken
en bewaren met haar vingers die haar nog niet verlaten hebben.
Haar ogen tellen de ogenblikken waarin ze haar leven ziet en de pijn
vergeten mag.…
Treinloop
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 het vanwaar
verlaten hebben
ik rijg en wacht af…
In mijn waarheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
215 Ik kan wel in mooie kleren
op schoot gaan bij een man
met blauwe ogen, en champagne
drinken in de kleur van zijn huid
zonder iets voor hem te voelen
maar mij bevalt het
op een verlaten terras
in mijn eigen waarheid
van een verlaten terras
te zitten, hopend
dat er niemand denkt
gezellig, dat terras
laten we daar maar berm-
bloemenlimonade…
BLIJE MORGEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
469 het bos is vol zon;
uit dicht loof valt een druppel:
verlate regen.…
Samen wij
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
872 Ik ben niet helemaal
mij
een stukje mij
heb jij
Iets van wat ik achterlaat
telkens als jij
mij verlaat
Een stukje mij
ben jij…
[ Morgen kom jij weer ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
423 Morgen kom jij weer
terug, of later, of nooit --
nooit verlaat je mij.…
Vrijheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
441 Vrij als een vogel
over het water
ik ben geen stille,
maar een prater
ik wil hier niet zijn
ik wil het verlaten
laat me gaan,
als een verlater…
Ik huil in stilte…
hartenkreet
4.7 met 24 stemmen
2.009 ,
Net als jij zullen ze me ooit verlaten of verdampen,
Zie hier, dit zijn geen tranen van liefde en haat,
Maar mijn bloed dat ongekleurd mijn oogleden verlaat,
Om me heen heerst er een extreme kilte,
Ach, niemand die het opmerkt, want ik huil in stilte……
De avond is voorbij…
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
784 Om over te nemen, op
haar rug getikt verlaat zij
met een innig buigen
de dansvloer.
Wij kenden elkaar van eerder,
dit bewegen, het schansen
in beide oren open.
‘Mijn lief, waak mij
morgen sta ook ik op
die kater van wij twee.’
Het jassen halen verlaat zich.…
Warm en koud
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
882 Verlaten gedachten in de mijmering van een verlate avond schaduw die wil wachten.…
Oneindig
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
632 Oneindig verlaten door de tunnel.
Opgesloten woorden zonder echo.
De weerkaatsing is alleen de schijn.
Aan het eind waar het licht toont.
Oneindig kan ik met je praten.
De galm die mij nooit verlaat.
Oneindig echoot haar gedachten.
De waarheid die altijd bestaat.
Oneindig dromen over een beeld.
Een illusies zonder tekstballon.…
laten liggen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
551 liggen in woord
en verlatenheid…
Terugkeer naar het verlaten huis
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
461 Mijn eigen waarde
Die aarzelend terugkeert
Naar het verlaten huis…
Lapidair 22.1
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
841 Al heeft hij mij verlaten
ik hoef niet ledig heen.
Wat wij aan taal bezaten
gaat mee als zonneleen.…
Afscheid!
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
2.053 Trein verlaat station
ra(a)mpje tussen jou en mij
allebei eenzaam…
geen schim meer
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
594 vogels
verlaten mij
uit volle borst
zingend vliegend
richting de zon
laten ze mij
hun schaduw…
de Tunnel
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
674 Ik zie het licht,
ik ga jullie verlaten
De chirurg fluistert,
doe deze lamp dan nu maar uit zuster.…
dit
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
389 wat dit is
is zeker niet deze
mogelijk wel dat
maar dan nog niet die
langs verlaten hemel
jagen wolken vol regen…
Daag me uit
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
907 Versnel me, vertraag me
Beantwoord me, bevraag me
Verlaat me, belaag me
Prijs me, beklaag me
Verdraag me
Daag me . . .
Uit.…
Ik ben vrij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 Ik wil hier niet zijn,
ik wil het verlaten.
Laat me gaan,
vrij over de straten…
Onze verlatenheid in die jaren
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
830 In vreemde sfeer gevangen
toen bij jou in onze verlatenheid
stilte ademde anders in jouw ruimte
hoe was ik daar verzeild geraakt?
gaf jij je adres zomaar aan mij?…
Verlaat de gevangenis zonder betalen
snelsonnet
4.0 met 3 stemmen
910 Wat liep je lekker in de Heerestraat.
Nu heb je na een even aantal ogen
je vingerhoedje naar de nor bewogen,
als eregast op kosten van de staat.
Meteen sta je weer buiten niettemin.
Je zet gewoon je kaartje even in.…
Nooit verlatend zonder groet
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
605 Uit te zien ja met tranen, tranen van ootmoed,
Soms verlatend, nooit zonder groet.
Is het vaak het kleine, ja het kleine wat het doet.
En daarom loop ik vaak achteraan de stoet.
Maar nooit, nee nooit verlatend zonder een groet.…
VERLATEN STEENGROEVE 1
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.022 Ik loop door de poort
van de dode mergelgroeve
de stilte spreekt vrijuit
van arbeid
die niemand kent
niemand achterhaalt
ongeschreven geschiedenis
van hakkende slaven en knechten
laat zich horen
verleidt mij:
aanvaard klakkeloos
je dagelijks werk
wees te lui
om het geheim
van elke broodwinning
te zoeken.…
VERLATEN STEENGROEVE 2
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
627 In de oude werkgrot
verspreide rommel
gebroken balken
roestige hamers
versleten schoenen
behakte stenen
die eens gezamenlijk
klopten en stampten
als meerstemmig koor
in het gezellig duister
nu: wegterend blijven bestaan.…
VERLATEN STEENGROEVE 3
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
508 Het vrije wilde paard
dat tussen struik en springbron leeft
vlucht voor onweer
in een vergeten mijngang
schuchter-dof stampend
gaan zijn hoeven over
het oude karrespoor
als een verlopen slangenrustplaats
klinken
langs wand en zoldering
achter hoeken
de laatste verste echo
is kloek en vastberaden:
de stap
van de geknechte soortgenoot…
VERLATEN STEENGROEVE 4
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
429 In de donkere koepel
de uitgeholde tufsteenheuvel
loert
het troosteloze
gedachten
die mijn leven vergezelden
of
die ik nooit kende
vechten hier
tegen de leegte
muziek verdedigt mij
alle wijzen
die mijn oor ooit ving en hield
onsterfelijk orkest
door de stilte geleid
mijn eigen
soldateske symfonie.…
Verlatenheid groeit in kristal
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
642 verdwijnen zal dat puin
granieten bloemen
hakken zich in steen
in zwartbasalten dromen
zal lava tot zijn stolsels komen
mijn stalen hand verploegt
de rots tot ongenaakbaar zijn
mijn tuin gaat heen en
steen ontluikt in stil bestaan
de tijd ontkent het
haastig slaan der uren
stilte zal nog langer duren
in leegte zonder klank
verlatenheid…
Een wereld vol verlaten
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
823 zie in je blik
de kerker weer
je schrik de ophaalbrug
en sloten op je stil geheim
je opgejaagd te weten
het niet kunnen vergeten
omdat de banden er nog zijn
in dagelijkse pijn
de ketting is geknipt
je gaat nu voor een eigen ik
naar een wereld vol verlaten
je entree weer maken
in het kasteel is er
een heer te veel jij torent…
Verlatenheid groeit in kristal
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
787 verdwijnen zal dat puin
granieten bloemen
hakken zich in steen
naast zwartbasalten dromen
lava zal tot stolsels komen
mijn stalen hand verploegt
de rots tot ongenaakbaar zijn
mijn tuin gaat heen en
steen ontluikt in stil bestaan
de tijd ontkent het
haastig slaan der uren
stilte zal nog langer duren
in leegte zonder klank
verlatenheid…