Onze verlatenheid in die jaren

In vreemde sfeer gevangen
toen bij jou in onze verlatenheid
stilte ademde anders in jouw ruimte
hoe was ik daar verzeild geraakt?

gaf jij je adres zomaar aan mij?

Je gezicht leek uit twijfel gehouwen
met ogen die werkelijkheid verrieden
gevoel scheen toen tastbaar te worden
zelfs je muren zuchtten onder onwetendheid

dansten we alleen of samen?

Muziek bleek een achtergrondverschijnsel
je keek me aan als je met me sprak
maar waar die woorden vandaan kwamen
bleef voor mij een raadsel

uit jouw sierlijke binnentuinen?

Die je angstvallig voor mij verborgen hield?
Je schonk mijn koffie in of het een rivier was
die een nietszeggende monding zocht
want zo zweeg ik net als jij

met een mond die niet verstoren wilde

Schrijver: Gerhard Burgers, 8 oktober 2026

gbernardusbgmail.com

liefde

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 86