6714 resultaten.
Lopende band
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
527 Zinkende gedachten
Fluisterend ingekaderd
Melancholisch
In zwart wit
Ik trek je aan
Drievlaks, en profile
Passend
Bij mijn kleurrijk innerlijk
Spinnend
Kroelend
De hele avond
Op de lopende band…
Wat er nog van over is
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
546 Mijn moeder had
Een stenen kind
Gebaard, dus moest ik
Het leven door met
Een hart van steen -
Nu mijn leven
Aan het einde komt
Is er van het
Innerlijk gesteente
Niet veel meer over,
Het is uitgebikt
Met woorden als beitels
En aangevreten door
De tand van de tijd…
binnengaan
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
819 boven de velden
en rondom de cypressen
hangt nu de innerlijke stilte
van hen die weten
dat zij weldra zullen sterven:
binnengaan in een ander land,
met minder gezichten,
maar meer
en ruimere vergezichten.…
De laatste dans...
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
854 Mijn innerlijke laatste dans
wil ik graag aan jou geven,
jij met jouw zachte charme
doet mij kleurrijk opleven.…
ELFSTEDENTOCHT
snelsonnet
4.0 met 17 stemmen
1.793 Waar de blanke top der duinen blinkt
begroet de Noordzee Neerlands smalle kust.
Het volk is zich van geen gevaar bewust,
hoewel de noodklok onheilspellend klinkt.
De laatste Tocht wordt, volgens Friese bronnen,
door Pieter van den Hoogenband gewonnen.…
Zalig spreken
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
490 (verleden en toekomst raken elkaar)
Een mooie morgen was het geweest
toen Jezus ging spreken
het decor van zijn verhaal
straalt ochtendlijke frisheid uit
fonkelende dauw tintelend feest
de onbetrouwbare nacht geweken
we werden omhooggetild
voelbare nabijheid
Zijn woorden
bereikten ons innerlijk totaal
als dan ons hart is geraakt
zijn…
Hou van me!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
872 Of veroorzaak ik bij diens innerlijk eenzelfde verdriet?
Het houdt me wakker.
Wie vangt me op?
Waar is mijn thuis?
Het enige wat ik vraag is: Hou van me!…
Leef nu
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
500 Leef nu
Los van verleden
en toekomst
Verleden
is voorbij
en toekomst
zijn
verwachtingen
Maar Leven
doe je nu…
Van Binnen Uit
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
581 mijn innerlijke glimlach
ontvang ik door deemoed,
inkeer van het hart
mijn schaterlach golft
door mijn buik naar buiten
als humor mij raakt
mijn derde oog schouwt
ellende van medemens in
driftig zoeken naar liefde…
Verloren
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
684 innerlijk verscheurd
door gemaakte keuzes
die buiten hem lagen
heen en weer geslingerd
door het lot
zich afzonderend van
de wereld die aan
zijn voeten lag
koos hij 'n eenzame uitweg
~ hij werd maar 12 jaar ~…
Over het wad.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
707 Voor mijn innerlijke rust
Bezoek ik vaak de Nederlandse kust.
Daar op de rand van eb en vloed
Voel ik invloed op mijn gemoed,
Alles komt in diepe rust.
Een bezoekje aan het wad.
Doet me eigenlijk wel wat.…
Water en vuur ( J.G. )
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
903 Het was water en vuur:
mijn innerlijk uur, per seconde
dat wegtikte.
Het is mijn grootste strijd
om dát te overwinnen
door geen oorlog te beginnen.
Het zal de schoonste overwinning zijn
wanneer ik eindeloos
een ander mens kan beminnen.…
Prozagedicht: Oktoberstemming
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
547 In deze luwte van het late seizoen wil ik leven, nu ik mijn verlangens en angsten in milde, lichte, getemperde tinten kan mengen op het palet van mijn innerlijk en nu ik ze kan schilderen op het schilderij van mijn leven, nu er schemerlicht binnenvalt in de kerker van mijn hart.....…
Vrijgezellenfeestje
snelsonnet
4.0 met 5 stemmen
924 Verstoken van een innerlijke rem
Loopt die zich in het leven vaker klem.…
Verleden in de mist
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
813 Het verleden in de mist is langzaam aan het wegtrekken
De mist is niet meer als een vergeten verhaal
Het verleden is een donkere nacht die nooit stopt
Dat is de nacht van god
Eindeloos op zoek naar het heden
Nooit meer achteruit
Nooit meer naar het verleden
Dat is niet meer
dat is vergeten
Nu.…
Staand
gedicht
3.7 met 27 stemmen
14.608 Versteend sta ik op deze aarde
met lange rok en omslagdoek
die hij strak rond mijn borsten
speelde, omdat dat van de wereld
moet. Zo ben ik opgevoed.
Mijn ogen hebben iris noch pupil.
Dus kijk ik maar naar binnen, wil
al wat buiten voorvalt binnen horen.
Van wat ik waarneem ligt rondom
mijn mond een lach bevroren,
die daar maar vriezen…
Ik draag de zon
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
528 Zo zacht het licht ontwaakt
doezelig de velden zoekt
vochtig nog van huiver
in de nacht
waar duister trage vingers trekt
voor het zich ter ruste legt
schuilend in ’t struweel
zo voelt het als ik opsta
niet in vroege buitenlucht
maar binnen in mezelf
en ja…
ik hef mijn hoofd
draag de zon op handen
naar het dagen aan de einder
daar…
Het huis en ik
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
537 we trokken een grijs kleed aan
en lieten jaren liggen in de tijd
we vergaten hoe te wonen
in onszelf
misschien stonden we lijdzaam toe
dat stormwind alle deuren sloot
waardoor zelfs stof verstilde
maar toen het ijzervenster brak
hebben we snel een boom geplant
die ons straks zal ondersteunen
gelaten rusten we een ogenblik
vertrouwend…
WEZENLOOS
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
497 Ze staarde stille naar het pikkedonker, buiten
deze nacht duurde voort, al meer dan een jaar
Dat ze zich enkel met haar bloeden kon uiten
dat was toch wel de enige oplossing, schijnbaar
Deze stilte, dacht zij was thans om te snijden
waarom huilde haar hart anders van de smart
‘t Stille liet haar meer dan ooit tevoren lijden
in haar borst beukte…
TOEN JE LAATSTE ADEM ZUCHTTE
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
605 Toen het eenzaam stille eindelijk zweeg
zuchtte die allerlaatste adem uit je mond
Ik weende; ik voelde mij alleen, zo leeg
tot ik je na een wijl in mijn armen vond
Zelfs die wind buiten ademde niet meer
waar ik hem zojuist nog hoorde wenen
Mijn ogen traanden; mijn hart deed zeer
grote liefde voor jou zit in al mijn genen
Teder streel ik…
(ii) Opvlammend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 Lijnen wikkelen zich
rondom mijn woorden.
De kinderlijn ontbreekt
tussen de werken van de maan –
jij, mijn kind, loopt
door een woud van zinnen,
onzichtbaar tussen de bomen
blootsvoets, onbedekt
(maar:
ik voel je voetzolen,
vochtige wind op je huid);
wie ben je geweest
of zal je er wel zijn
als ik de weg vind
naar onze tijd…
La durée
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
470 Bonjour ma chère,
't is inderdaad een feit
het pièce de résistance
zit in de uren- en minutendans
van de durée,
de innerlijke tijd
de zinnenprikkelende buitenkant
is tijd die slijt
verglijdt als brandend zand
dat glipt,
verdwijnt door onze hand
Voor M.W.…
Binnenstebuiten mooi
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 Mijn reactie op hoe ik het allemaal zie
of zoals Pink zegt de vision of the one i see…
Hoe kan het toch dat vele zo bezig zijn met het uiterlijk vertoon,
zien we nog wel de binnenzijde of worden we allemaal een kloon.
Zijn we in zekere zin de essentie van het zijn…verloren,
en kan alleen ons uiterlijk vertoon ons nog bekoren.
Zijn sommige…
Waar de stilte spreekt
hartenkreet
2.4 met 16 stemmen
634 Zacht tussen het luid
mijn stem kiest de stilte zelf
onhoorbaar bevrijd
In de zachte kamers
van mijn binnenwereld ontvouwt zich
een stem die nooit heeft geschreeuwd, maar sprak
in flarden, wachtend tot ik haar met open aandacht durfde te voelen.
Ze boog zich jarenlang
naar wat gepast leek, wiste zichzelf in
het verstikkende rumoer van…
Lichtpuntje
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
320 In diepe duisternis
een vonk van hoop die blijft branden
stil in de nacht
In diepe duisternis
gloeit een vonkje van hoop, niet
bereid te verdwijnen. Het blijft aanwezig onder wat
zwaar op mij drukt. Ik voel hoe het tegen de nacht in blijft branden.
Onder mijn broze huid
beweegt een trilling die zich langzaam
opent zonder zich te verklaren…
Toekomstspiraal
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
509 Vandaag is verleden van morgen
zoals ook toekomst wordt
verleden tijd.
Heel dit leven rijgt de dagen
opgebouwd uit uren
van toekomst naar
verleden tijd.…
Wijsheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
159 Zonder het verleden
Was hij nergens,
Daar kwam immers
Al zijn kennis
En ervaring vandaan.
Omdat die wijsheid
Uit het verleden
Steeds kwam
Boven drijven,
Bleek dat keer op keer
zeer opbouwend
Voor zijn leven
In de toekomst,
Wijl zonder verleden
Hij die niet had gehad.…
het verleden herhaalt...
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.747 waar in gesloten handen
het gelaat zich verbergt
hoort men de stilte
van het eenzaam zijn
tranen de dagen
haar bitterheid weg
spreekt het verdriet
fluisterend zacht
raakt de toekomst
haar verleden aan
dezelfde dromen
die steeds vergaan…
het tochtte verleden
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.030 we stopten
het eindpunt
mijn laatste
station
jij was
een schim
op het verste
perron
herkende
en zwaaide
in kleuren
ik kom
handen en lippen
vochtig en klaar
maar het tochtte
verleden ook daar
we lachten en
huilden het jaar
van de scheiding
die nacht bij elkaar
ik ben ontwaakt
jou in mijn armen
vraag niet naar
hoe…
RETOUR VERLEDEN
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
867 is niet meer dan bundeltje kleren
onder het bloed continu kermend
aan de hand van pseudo-foto’s
registreert zijn bewustzijn een
snel driftige vader die deur intrapt
na gymuitvoering uitermate boos
de beelden gidsen terug naar heden
ver weg van het verleden toen jeugd
garant stond voor illusies en idealen
verschrompeld nu toén aanbeden…