Alle inzendingen over verloren droom

19025 resultaten.

Sorteren op:

'In het zelf'

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 496
Niets gaat verloren wat niet meer is, wat we niet kunnen meedragen, komt in het zelf terug als we dat willen, we mogen niets anders vragen.…
pama18 juli 2009Lees meer >

emotionele woede

hartenkreet
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.457
Zijn gedachten nog bij geluk Zijn emoties voor na de wedstrijd Zijn hartslag nog bij het verlies Wat begon met een diepe buiging Propte zich op tot een rode ballon Die hem zijn kwaadheid liet uiten De winnende tijden Veranderden in verloren jaren Die hem van binnen kapot maakten door de drank Gedachten bij zijn alles Maakten emoties…
MiTcHeLL13 september 2009Lees meer >

Ingesloten,

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 647
trekt de muts nog meer over zijn bevroren oren er hangt 'n ijspegel aan zijn neus zo koud was het nog nooit te voren baant hij zich 'n weg door het vergeten oude bos waar niets meer groeien kan op het bevroren groene mos vervreemd van donkere bomen koud de rilling over z'n rug uren lopend in foute cirkels vergeten hoe de weg terug…
LadyLove11 februari 2010Lees meer >

Verloren schelpen

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 502
schrale woorden vallen geruis en hulpeloos tussen kust en strand wachten op het ochtendlicht als korrels zand dan gebeurt het wonder aangeraakt door dageraad en tederheid zingen vroege vogels verdelen uren in gedachten en dromen van breekbare mensenogen en lotsverbonden kwetsbaarheid dromen neigen plots tot werkelijkheid je plukt het…
Nadine20 februari 2010Lees meer >

voor Herman, verloren maan

netgedicht
3.6 met 17 stemmen aantal keer bekeken 647
ik sluit de nacht en proost op duisternis hij stilt mijn dorst, slaapt in mijn armen zoals de dwaze bladeren in de wilg die zwijgen van geluk onder de huid van een volle maan zachter proevend en nog verder ik luister of ik iets hoor maar niets beweegt zelfs niet naar de mooiste gedichten van jou gestoffeerd op het eerste gezicht,…

Het verloren testament

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 590
De mensheid evolueert door natuurlijke selectie; uit goedkeur komt de volgende generatie voort en de afkeur rust in de berm van de evolutie. Om te ontdekken waar het mens zijn voor staat, sluit ik mij aan bij een groep hooligans waar elk individu in het collectief opgaat; de groepsinvloed doet mijn normen verbleken en ik ga op in het veelkoppig…
Custor11 juni 2010Lees meer >

Verloren Muze

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 535
Ik slenter somber zonder inspiratie op de pier de zo vaak helende zee werkt niet mee, een man met ‘n gezicht als ‘n donderwolk passeert, alsof ik mezelf tegen kom en schiet in de lach in mijn hoofd klinkt het lied ‘Stormy Weather’ ik draai me om, de pier is leeg er is niemand heilig vuur brandt weer als ik huiswaarts keer…
Custor7 september 2010Lees meer >

Het Gegeven

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 589
Als een Kut de strategie bepaalt weet de Generaal Het is zinloos Ik heb verloren…
Ivan Grud9 september 2010Lees meer >

Ontsnapt

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 528
Weet je je hart niet te vinden bij de schaduwen over zonverlichte wegen, dwaalt het rond in alles wat donkerder is dan het einde van een gesloten wildernis. Niet alle daken zijn van steen, druppelt er verdwaalde regen doorheen. Je zult moeten vluchten naderhand, wat ons redt is onze vijand. Hoor je de klok tikken tijdens het idee dat de…
Emma13 september 2010Lees meer >

Concentratie

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 574
vliegt weg bij het minste zuchtje wind begraaft zich diep onder het zand laat ik het er maar liggen omdat ik mijn handen niet vies wil maken er dwaalt een verloren wereld afgezonderd van wat niet zou moeten zondigen probeer ik het vast te houden ik zal er verder mee moeten komen focus mijn ogen op aanwezigheid dwing mijn verstand erbij…
Emma27 september 2010Lees meer >

Einder

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 589
laat me verlaat me gelaten rust ik mijn wolken bevolken lucht zonnestralen rijgen verlegen mijn regen wat brengt het einde van de regenboog ?…
solveig6 februari 2011Lees meer >

eindelijk daar was je dan

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.226
Lieve schat, eindelijk daar was je dan... Zoete warmte stroomde mij tegemoet. Mijn leven veranderde voor het eerst van bitter naar zoet. Dat doet een mens goed.. De buitenlucht rook nog nooit zo fijn ! Gelukkig deed dat geen pijn... Nu een jaar later,zit ik met een kater. Deze geeft geen kopjes.Maar schreeuwt wel in mijn hoofd! Had ik eerder…

Gematigd gramschap

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 585
In vruchteloos trachten zal geen drukte beklijven. Pogingen zijn ijdel om verlaten leegte te verdrijven. Geheugens van ernst gewist, tussen verplichting en berusting ingeklemd. Feesten en beesten, pas veel later weet je wat je hebt gemist.…

Tot het einde der tijden

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 447
Wanneer de ontembare Heilige Vuren met de ondergaande zon verdwijnen, zijn zij geworden tot dwarrelend stof, gedoemd om verloren weg te kwijnen.…
Iniduo18 juli 2011Lees meer >

Mijn verdriet

hartenkreet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.968
Jij vindt alles maar goed Wat zou ik graag mijn kereltje sterk zien Dit is dan ook waar ik het meeste om grien Ik hoop dat je 't meende en je niet vergiste Toen je zei dat je ons ontzettend miste Hoop dat alles uiteindelijk op zijn pootjes terecht zal komen Daarvan zal je moeder alleen maar kunnen blijven dromen Vaarwel dan mijn lieve kind…
A.Aukema29 augustus 2011Lees meer >

de strijd verloren

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.072
van de dood heb ik nu wel elk gelaat gezien de stille dreiging jaren meegedragen en ja mijn lief ik hield van jou op mijn manier van de dood ben ik niet weggelopen al die jaren hand in hand en hoop na hoop in wanhoop omgebogen geen laffer vijand dan de onze en ja mijn lief ik hield nog meer van jou en nu na al dit vechten moegestreden…

Zonder titel

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 654
Op jouw blauwe wolken drijf je langzaam weg en voordat ik wat zeg ben je al uit mijn zicht verdwenen aan de horizon schijnt een flauwe zon.…

Precursor

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 484
Ik besta in het uur dat wacht Handpalmen wuiven mij van verre toe Mijn ogen reiken duizend ramen tegemoet Schampen langs heuvels van gebalde pracht Er ritselt water in kleuren van gesmolten lood Een deining smoort tegen de veilige oeverrand Het gouden licht getuigt van een afwezige dood Ik mompel duizend namen op voorhand Rollende kiezels…

Liefdewerk, oud papier

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 420
buig ik in een boog een kromming kookpunt, zwart gat treed ik uit, hoog boven alle schoorstenen van de stad dicht ik mijn woorden toe aan papier geduldig, moe was ik jou, jij mij vliegt een meeuw hulpeloos, voorbij…

Waar ben ik?

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 771
Ben ik nou de enige op deze aardkloot verdwaald, verankerd, verward en boos op mezelf! er zijn kringen rond mijn kijkende ogen of is mijn gevoel bedrogen door het tikken van de klok met als doel niks gedaan te hebben met de 'ik' familie helpt mij de weg te vinden helaas kan 'ik' hem zelf niet weer vinden wat wil ik vloeken wat wil…

Liefde gloeit

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 776
Als het koud is Ver afgekoeld tot diepvries temperatuur En elk uur dat leven geeft toch verloren lijkt Want de wind is te lang guur Dan is het tijd om 't ijzer te smeden Niet in de hitte van de strijd In mijn hart smeulen vonkjes en liefde gloeit op die vlammend de kilte bestrijdt…
Sanne24 september 2014Lees meer >

Altijd gelijk

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 620
ook won Een winnaar heeft bij voorbaat echt altijd gelijk Daarom beschouw ik onze tijd als nooit verloren…

Foetsie

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 733
Ik ben mijn kunstoog kwijt ook al is er nog verbintenis thuis gekomen kijk ik hier tegelijk in het stadskwartier dat tien kilometer verder is…

Zonde

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 489
bevroren zijn de verloren niet meer te helen vergeten delen ze ontdooien er smelt ijswater over mijn rug ik stop ze terug de lade wil niet meer sluiten te lang gelegen, einddatum bereikt de houdbaarheid verstrijkt in verscheurde verpakking flikker ik alles met gemak in de vuilnisbak…

Nooit meer

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 567
Niet gehaald, de slijtage slag was voor niets weg niet gered, alle hulp ten spijt heen niet gewonnen de te zware strijd stil geloof is weg, net als jij, waarom? Waarom? WAAROM?…
An Terlouw26 januari 2017Lees meer >

Wat?

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 498
Ik verdwijn helemaal in alles in gedachten Verloren gelopen, verdwaald ... Wachten op die iemand Hij die mij er uit haalt Dan even alles weer weten.. Dan even zoveel voelen.. Nooit lang, want wij kunnen niet stil blijven staan…
MG.7 april 2017Lees meer >

Verhaal van de zee

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 479
Luister op het duin naar golven der zee Daar spoelen ondersteund door branding Verhalen van lang verleden met zich mee Verhalen van verre landen onbekend Met kusten van rotsen of palmenstranden Landen vol schoonheid zo niemand kent Daar in Atlantisch heerste enkel vree Geen haat of nijd verscheurde de band Helaas, ’t is verdwenen in…

Haiku's (freestyle)*

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 535
Uit onverwachte hoek blaast de wind glanzende sneeuw door stille straten. Lange vingers glippen door het zand en draaien de zandloper om. Boa's nemen de wijk en laten hun tanden zien niet te handhaven. We willen allemaal een betere wereld maar het lukt voor geen meter. Maanlicht op het water ik heb heimwee naar de toekomst waar…
joepondro20 januari 2021Lees meer >

Zandloper van de tijd

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 501
Zoveel glimlachen gaan verloren achter al die mondkapjes. De zon gat onder huizen weven schaduwen in stille straten. Bottende knoppen smeltend ijs, pas gewassen groen bladeren. Achter elke deur tikt de klok die het geluk van thuis wil proeven. De wereld is mooi als je de triestheid wegdenkt woorden vallen stil.…

Hoop de stille vennoot

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 486
naar huis en ontvangen als verloren zoon- eind goed al goed, geluk ‘n gevoel de droom is Jacks werkelijkheid niet te ontmaskeren als droom…
Custor7 maart 2009Lees meer >