19025 resultaten.
'In het zelf'
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
496 Niets gaat verloren wat niet
meer is, wat we niet kunnen
meedragen, komt in het zelf
terug als we dat willen, we
mogen niets anders vragen.…
emotionele woede
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.457 Zijn gedachten nog bij geluk
Zijn emoties voor na de wedstrijd
Zijn hartslag nog bij het verlies
Wat begon met een diepe buiging
Propte zich op tot een rode ballon
Die hem zijn kwaadheid liet uiten
De winnende tijden
Veranderden in verloren jaren
Die hem van binnen kapot maakten door de drank
Gedachten bij zijn alles
Maakten emoties…
Ingesloten,
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
647 trekt de muts nog meer
over zijn bevroren oren
er hangt 'n ijspegel aan zijn neus
zo koud was het nog nooit te voren
baant hij zich 'n weg
door het vergeten oude bos
waar niets meer groeien kan
op het bevroren groene mos
vervreemd van donkere bomen
koud de rilling over z'n rug
uren lopend in foute cirkels
vergeten hoe de weg terug…
Verloren schelpen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
502 schrale woorden vallen geruis en hulpeloos
tussen kust en strand
wachten op het ochtendlicht
als korrels zand
dan gebeurt het wonder
aangeraakt door dageraad en tederheid
zingen vroege vogels
verdelen uren in gedachten en dromen
van breekbare mensenogen
en lotsverbonden kwetsbaarheid
dromen neigen plots
tot werkelijkheid
je plukt het…
voor Herman, verloren maan
netgedicht
3.6 met 17 stemmen
647 ik sluit de nacht
en proost op duisternis
hij stilt mijn dorst, slaapt in mijn armen
zoals de dwaze bladeren in de wilg die zwijgen van geluk
onder de huid van een volle maan
zachter proevend
en nog verder
ik luister of ik iets hoor maar niets beweegt
zelfs niet naar de mooiste gedichten van jou
gestoffeerd op het eerste gezicht,…
Het verloren testament
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
590 De mensheid evolueert door natuurlijke selectie;
uit goedkeur komt de volgende generatie voort en
de afkeur rust in de berm van de evolutie.
Om te ontdekken waar het mens zijn voor staat,
sluit ik mij aan bij een groep hooligans waar elk
individu in het collectief opgaat; de groepsinvloed
doet mijn normen verbleken en ik ga op in het
veelkoppig…
Verloren Muze
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
535 Ik slenter somber zonder inspiratie op de pier
de zo vaak helende zee werkt niet mee, een
man met ‘n gezicht als ‘n donderwolk passeert,
alsof ik mezelf tegen kom en schiet in de lach
in mijn hoofd klinkt het lied ‘Stormy Weather’
ik draai me om, de pier is leeg er is niemand
heilig vuur brandt weer als ik huiswaarts keer…
Het Gegeven
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
589 Als een Kut
de strategie bepaalt
weet de Generaal
Het is zinloos
Ik heb verloren…
Ontsnapt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
528 Weet je je hart niet te vinden
bij de schaduwen over zonverlichte wegen,
dwaalt het rond in alles wat donkerder is
dan het einde van een gesloten wildernis.
Niet alle daken zijn van steen,
druppelt er verdwaalde regen doorheen.
Je zult moeten vluchten naderhand,
wat ons redt is onze vijand.
Hoor je de klok tikken tijdens het idee
dat de…
Concentratie
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
574 vliegt weg bij het minste zuchtje wind
begraaft zich diep onder het zand
laat ik het er maar liggen
omdat ik mijn handen niet vies wil maken
er dwaalt een verloren wereld
afgezonderd van wat niet zou moeten zondigen
probeer ik het vast te houden
ik zal er verder mee moeten komen
focus mijn ogen op aanwezigheid
dwing mijn verstand erbij…
Einder
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
589 laat me
verlaat me
gelaten rust ik
mijn wolken
bevolken
lucht
zonnestralen
rijgen
verlegen
mijn
regen
wat brengt het einde van de regenboog ?…
eindelijk daar was je dan
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.226 Lieve schat, eindelijk daar was je dan...
Zoete warmte stroomde mij tegemoet.
Mijn leven veranderde voor het eerst van bitter naar zoet.
Dat doet een mens goed..
De buitenlucht rook nog nooit zo fijn !
Gelukkig deed dat geen pijn...
Nu een jaar later,zit ik met een kater.
Deze geeft geen kopjes.Maar schreeuwt wel in mijn hoofd!
Had ik eerder…
Gematigd gramschap
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
585 In vruchteloos trachten
zal geen drukte beklijven.
Pogingen zijn ijdel
om verlaten leegte te verdrijven.
Geheugens van ernst gewist,
tussen verplichting en berusting ingeklemd.
Feesten en beesten,
pas veel later weet je wat je hebt gemist.…
Tot het einde der tijden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Wanneer de ontembare Heilige Vuren
met de ondergaande zon verdwijnen,
zijn zij geworden tot dwarrelend stof,
gedoemd om verloren weg te kwijnen.…
Mijn verdriet
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.968 Jij vindt alles maar goed
Wat zou ik graag mijn kereltje sterk zien
Dit is dan ook waar ik het meeste om grien
Ik hoop dat je 't meende en je niet vergiste
Toen je zei dat je ons ontzettend miste
Hoop dat alles uiteindelijk op zijn pootjes terecht zal komen
Daarvan zal je moeder alleen maar kunnen blijven dromen
Vaarwel dan mijn lieve kind…
de strijd verloren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.072 van de dood heb ik nu wel
elk gelaat gezien
de stille dreiging
jaren meegedragen
en ja mijn lief
ik hield van jou
op mijn manier
van de dood ben ik
niet weggelopen
al die jaren hand in hand
en hoop na hoop
in wanhoop omgebogen
geen laffer vijand dan de onze
en ja mijn lief
ik hield nog meer van jou
en nu na al dit vechten
moegestreden…
Zonder titel
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
654 Op jouw blauwe wolken
drijf je langzaam weg
en voordat ik wat zeg
ben je al uit mijn zicht verdwenen
aan de horizon schijnt een flauwe zon.…
Precursor
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
484 Ik besta in het uur dat wacht
Handpalmen wuiven mij van verre toe
Mijn ogen reiken duizend ramen tegemoet
Schampen langs heuvels van gebalde pracht
Er ritselt water
in kleuren van gesmolten lood
Een deining smoort
tegen de veilige oeverrand
Het gouden licht
getuigt van een afwezige dood
Ik mompel duizend namen op voorhand
Rollende kiezels…
Liefdewerk, oud papier
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
420 buig ik in een boog
een kromming
kookpunt, zwart gat
treed ik uit, hoog
boven alle schoorstenen
van de stad
dicht ik mijn woorden toe
aan papier
geduldig, moe
was ik jou, jij mij
vliegt een meeuw
hulpeloos, voorbij…
Waar ben ik?
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
771 Ben ik nou de enige op deze aardkloot
verdwaald, verankerd,
verward en boos
op mezelf!
er zijn kringen rond mijn kijkende ogen
of is mijn gevoel bedrogen
door het tikken van de klok
met als doel niks gedaan te hebben met de 'ik'
familie helpt mij de weg te vinden
helaas kan 'ik' hem zelf niet weer vinden
wat wil ik vloeken wat wil…
Liefde gloeit
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
776 Als het koud is
Ver afgekoeld tot
diepvries temperatuur
En elk uur
dat leven geeft
toch verloren lijkt
Want de wind is
te lang guur
Dan is het tijd
om 't ijzer te smeden
Niet in de hitte
van de strijd
In mijn hart
smeulen vonkjes
en liefde gloeit op
die vlammend
de kilte bestrijdt…
Altijd gelijk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
620 ook won
Een winnaar heeft bij voorbaat echt altijd
gelijk
Daarom beschouw ik onze tijd als nooit
verloren…
Foetsie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
733 Ik ben mijn kunstoog kwijt
ook al is er nog verbintenis
thuis gekomen kijk ik hier
tegelijk in het stadskwartier
dat tien kilometer verder is…
Zonde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 bevroren zijn de verloren
niet meer te helen
vergeten delen
ze ontdooien
er smelt ijswater
over mijn rug
ik stop ze terug
de lade wil niet meer sluiten
te lang gelegen, einddatum bereikt
de houdbaarheid verstrijkt
in verscheurde verpakking
flikker ik alles met gemak
in de vuilnisbak…
Nooit meer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
567 Niet gehaald, de slijtage slag was voor niets
weg
niet gered, alle hulp ten spijt
heen
niet gewonnen de te zware strijd
stil
geloof is weg, net als jij,
waarom? Waarom? WAAROM?…
Wat?
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
498 Ik verdwijn helemaal
in alles
in gedachten
Verloren gelopen, verdwaald ...
Wachten op die iemand
Hij die mij er uit haalt
Dan even alles weer weten..
Dan even zoveel voelen..
Nooit lang,
want wij kunnen niet stil blijven staan…
Verhaal van de zee
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
479 Luister op het duin naar golven der zee
Daar spoelen ondersteund door branding
Verhalen van lang verleden met zich mee
Verhalen van verre landen onbekend
Met kusten van rotsen of palmenstranden
Landen vol schoonheid zo niemand kent
Daar in Atlantisch heerste enkel vree
Geen haat of nijd verscheurde de band
Helaas, ’t is verdwenen in…
Haiku's (freestyle)*
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
535 Uit onverwachte hoek
blaast de wind glanzende sneeuw
door stille straten.
Lange vingers glippen
door het zand en draaien
de zandloper om.
Boa's nemen de wijk
en laten hun tanden zien
niet te handhaven.
We willen allemaal
een betere wereld maar
het lukt voor geen meter.
Maanlicht op het water
ik heb heimwee naar de toekomst
waar…
Zandloper van de tijd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
501 Zoveel glimlachen
gaan verloren achter
al die mondkapjes.
De zon gat onder
huizen weven schaduwen
in stille straten.
Bottende knoppen
smeltend ijs, pas gewassen
groen bladeren.
Achter elke deur
tikt de klok die het geluk
van thuis wil proeven.
De wereld is mooi
als je de triestheid wegdenkt
woorden vallen stil.…
Hoop de stille vennoot
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
486 naar huis
en ontvangen als verloren zoon-
eind goed al goed, geluk ‘n gevoel
de droom is Jacks werkelijkheid
niet te ontmaskeren als droom…