1000 resultaten.
ik ben naar de zee gerend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
797 ik ben naar zee gerend
alles achter me gelaten
de sporen in het zand
zijn niet voor mij bestemd
we waren bang
om op het strand
te lopen als de vloed
zich teruggetrokken had
en iedere voetstap
zichtbaar was in de
kaalheid van nieuw land
geen hand om ze te wissen
de hemel duikt de verte
al voorbij, een pier met
meeuwen op een rij…
hoe we steeds
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
610 hoe wij steeds vergeten wie we zijn
de oertaal van het hart tot stilte manen
tot het breken van het licht
hoe we leven blazen in manke mythes
tijd in de schaduw loert
we meedogenloze taal leren spreken
hoe in onze ogen het menselijk tekort bevriest
in winternachten geweld levens aan stukken rijt
een vloed van tranen tederheid bevrijdt…
Vanzelfsprekend
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
1.367 Sinaasappels zijn oranje
het weer wisselt per seizoen
De zon die ons verwarmt
het gras nog altijd groen
De zee die met vloed opkomt
en met eb weer snel verdwijnt
De blaadjes aan de bomen
de maan die 's avonds schijnt
Zo "gewoon" als de sneeuw wit is
en de hemel die meestal blauw is
Zo vanzelfsprekend is het voor mij
dat mijn liefde alleen…
war child
netgedicht
3.2 met 19 stemmen
2.943 haar voetafdrukken
zuigen zich vol
met water
als zij later
dan ik wil
de zee begroet
die stil
zo tussen eb en vloed
haar woorden tot zich neemt
met handgebaren
smeekt zij de wind
te leven
als zij zwevend
op zijn rug
de maan betast
die vlug
voordat het water wast
haar aandacht dwingend claimt
en in gedachten
loop ik dan daar…
De antwoorden
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
1.003 de lange uren van de nacht
kijken mij gepijnigd aan
ze krijgen het benauwd
en vragen of het mijn
hese stem is die
de nacht gekluisterd houdt
zijn het mijn tranen die
de hemel doen treuren,
ben ik het die de vloed
van de regen niet vertrouw
verwekt mijn woelige storm
de golven in de herfst,
ben ik het die de dag
doet vallen in…
Kalender girl
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
1.996 Lonkend naar het geheel
Zoekende naar waar
Sla ik jou open
Tastend is mijn oog
Adem beroert jouw haar
Geen catwalk zal je dragen
Mijn intens Rubens vrouw
Vol en wulps zijn jouw lijnen
Warm klam als pan en duin
Waar eb en vloed deinen
Geniet ik tot aan horizon
Gezicht in struikgewas
Smeltend in ademnood
Bemin ik jouw zinlijke massa…
hoogmoed voor de val
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.108 hortende tonnen grijs,
slenterend op trompetgeschal
slepen hun aangeslagen tanden
naar een nakend einde toe
de Alpen rijzen – sneeuwig nog, sereen –
en bergen hun stijgende lijnen in dalen,
weidse valleien; hopen op het ijs en steen
een bevroren vloed van weggeëbde dieptes
blauw als de blakende einder
het gekrompen harnas kraakwit;…
Weekoverzicht
gedicht
2.6 met 382 stemmen
97.318 .
----------------------------------------
uit: 'Fladderen voor de vloed', 2007.…
katjes onder ons
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
880 hoe mooi nu
te dansen
op de dijken
gestorte steenslag
niet verklonken
verend op matten
katjes van voorheen
gevlochten scheuten
knot en teenwilg
bezonken twijgjes
aan de takken
uit de grienden
keringen krijgen
milimeters ruim
geven mee met stromen
voor overleven
bij storm hoogtij vloed
valse onderstroom
danst nu
lieve vrienden…
Zee van Liefde
hartenkreet
3.9 met 18 stemmen
3.500 Vereend met deinende golven
Overvalt de liefde ongemoeid
Onder fluisteringen bedolven
Wordt het hart verschroeid
Opkomende passionele driften
Profileren zich in duistere nacht
Satijn glijdt golvend rond de enkels
Maagdelijke rondingen pril en zacht
Drijvend op eeuwig deinende golven
Gewillig verdrinken in erotische vloed
Ongekende hoogten…
TIDAL WAVE
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.267 linke lenteleugens kunnen slecht
verklaren
wat ik met matte middagen in mei
precies wil evenaren
schuldgevoel, mijn cultgevoel ik neem me
zo graag mee
bedolven onder golven van een nooit verstilde
zee
tranen vlokken schuim uiteen onsamenhangend
uiteengaan
kapot, verspreid
altijd terugverlangend
naar de stilte na de vloed
naar een altijd…
De kleine krul
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
402 voelde haar blik
zacht tastend
naar binnen gaan
in grijs blauw
beschreef zij de
subtiele horizonnen
van verre zeegezichten
toch herkende ik
in de kleine krul
van witte golven
haar aanstekelijke lach
die met zijn
zachte mantra een
delende eeuwigheid
aan het strand gaf
heb me totaal
opengesteld in het
ervaren van de warme
vloed…
Lange trage rollers
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
437 koel rollen
de golven om
hun kuiven vallen
voor een heldere zon
ooit hebben zij
met vliedende vloed
in een noordwesterstorm
verwoestend toegeslagen
toen joegen afvalhout
en losgeraakte stukken
puin langs het steeds
verder afkalvend duin
wie nauw luistert
hoort berouw in het
zacht gefluister over
dit extreem geweld
hun schoonheid…
Zomerzee.
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
827 We vertrekken, straks is het vloed…
De ramen zemen
netgedicht
3.6 met 17 stemmen
699 ik woon in het park
der geestelijke onnozelheid
mij ontgaat niets en alles
maar ik word gestuurd
of wellicht om de tuin geleid
het stroomt over
voor mijn ogen
en lijk kunstig door de
werkelijkheid bedrogen
ik vul dus geen
zakken met zand
en schuif gewoon op
met de ademende vloed;
ik laat me de eb ontnemen
daar sluit ik de…
Zindert de evolutie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
487 is leegte te vullen
zoals het wad menselijke
sporen kan verhullen met een
krachtig hart in eb en vloed
een meeuwenveer
met sterke pen beschrijft
de strijd zonder grenzen
op het slagveld van het leven
dat altijd winnaar is
van eten en gegeten worden
cirkels haken in en sluiten met
op ieder niveau andere gebruiken
tussen zand zee en…
zonder verplichting
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
666 het is een mooie dag
een dag te sterven
vandaag
behalve de kraaien
en de leegte
kleur ik alles zwart
die laat ik uit de vloed
van vragen
komen
of misschien
doe ik, vrijwel vergeten, of er niets
meer is
net zo lang
totdat
er iets is
het maakt niet uit
wat
al zou het
een golvende lijn
zijn…
Instroom
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
820 zij vroeg om iets bewogens
en ik zong een treurig lied
waarop zij mee kon deinen
de tonen doofden op een wal
troffen niet haar stille dal
van oudsher hoog omheind
de roering die zij zozeer zocht
stroomde fel en vol naar binnen
zij wilde worden meegetrokken
weggesleept van koude dromen
door een vloed van rood geluid
haar denken riep…
De golven van het leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.801 Op de golven van het leven
dobberen we allemaal rond
vanuit het licht naar schemering
rustig of wild naar de morgenstond
De golven van het leven
niet iedereen houdt ze in bedwang
niet voor iedereen altijd bruisend
soms een onzekere samenhang
De golven van het leven
ze bezorgen eb en vloed
dat wil zeggen veel verdriet
of juist heel veel…
kolkenklank
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
677 , tegen een leger wordende horizon
nimmer thuisgeraakt door de wreedheid van de wind,
in de avond gebaard
jij beweegt naar rotsvaste gestaltes, waarin mijn lichaam vervaagt;
zich niet vertonen kan omdat verdriet om ziltig vertrouwen vraagt
wij verliezen ons niet aan de werkelijkheid of waan
maar aan de dromen die doorheen de bloei van vloed…
zoals zij in de ochtend
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
692 ik waai en waai
verblijf tussen spiegels van hoop
en horizon; het veld waarop
wolken verder drijven
traag vliezend in het bestaan
mijn lot vloeit uit
in zeebelopen vloed, kartelt
randen waar mensen staren
naar diepe zin
aangekruist door hongerigen
hoe zou mijn stem zijn
in tegenwoordige tijd
spraakverwarrend door de jaren
die…
Streept horizon bol
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
534 laat me maar drijven
op een oneindige zee
oeverloos deinen
met eb en vloed mee
de wind
als mijn vriend
golven als huis
in hun eeuwig geruis
heb aan de hemel
mijn leven getekend
met wolken in buien
en regen als sluiers
daar waar zij raken
de lucht en het water
streept horizon bol
eist bestaan weer zijn tol
want grenzen verleggen…
Met je laatste hand
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
500 je draalt in verhalen
maar voorbij de dam
stromen je woorden
tot een snelle vloed
die meandert in
onbekend gebied
schuurt de maagdelijke
walkant tot verval
waar pril naar
opgeschoten groeit
eroderen jouw gevoelens
de bestaande vaste grond
nog steel je tijd om
op een bruggenhoofd
te overleven maar
ook dat is ondermijnd…
Natuurlijk
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.532 Je aarzelt nog of de liefde
die mijn hart teistert
natuurlijk is
zoals eb en vloed tegen oeverkasseien
en of de echo van mijn woordgeluid
ook stilte kan verdragen
maar in het ruisen van de wind
hoor je mijn adem in het verlangen
en twijfel je niet langer over de schaduwkant
van dromen die het leven overleven
daar leg je jouw hart in…
de zee van A tot Z
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
441 Arriveert
Brult ze
en Choqueert
ze Danst Een
Fel Gedreven
Hiphopdance
Ik weet dat
haar Jacht Kil
en koud is
Laaiend neemt ze
Mens en muis in
haar kielzog mee
Niets vergetend
draagt ze Organismen
met zich mee
Parels voor de
zwijnen in haar
Queeste zonder end
ze Rolt Stroomt Tolt
Uitzinnig Vastberaden
in haar vloed…
Hakkelsum
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 nieuwsgierig
naar die naam
niet meer
na te gaan
of dat dorp
ooit heeft bestaan
waar het lag
in het veen
van Reiderland
ingeklonken
met ijverige hand
afgegraven
dat het voor de Dollard
een koud kunstje was
de restanten
weg te vagen
slecht dijkonderhoud
de zee brak in
maakte alles zout
en brak en nat
geul en wad
slib en slijk
eb en vloed…
krachtbron
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
499 uit rots geschonken vloed
aangeboord door moed -en later
ook het goed en kwaad van
welgemeende raad
een menigte verzamelt zichtbaar
licht in open handen
daarna strelen ze langs rots
door losgelaten leed, het zweet des aanschijns
geeft een bete broods
de taal van alle landen
en
de handen dalen neer
ze plukken vruchten uit het…
Duisternis
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
584 vergaap ik mij aan het laatste licht
als een gulzig jeugdig jongetje wat
de laatste restjes gretig verorbert
'T daglicht bevalt me het beste, goed
maar de nacht zie ik niet als kwaad
en wat het daglicht niet kan verdragen
gaat met en aan mijn slaap voorbij
Dan komt er weer een nieuwe dag
de duisternis ebt moeiteloos weg
en laat een vloed…
Wynedaham
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 Wynedaham
woord van
oeroude stam
weggesleten
in de Dollard
maalstroom van
eb en vloed
vergeten
door de wind
de wiede leegte
maar waarachtig
op Hoofdweg 89
Nieuw Beerta
1830 ongeveer
toch weer
een wierde
opgegraven
stenen fundamenten
beenderen staven
dat er een kerkhof was
een sarcofaag
het blijft vaag
dorp is verloren
ergens hier…
Tepelt eindeloos cool
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
728 mag ik
je golfslag voelen
de zee van warmte koelen
met hier en daar
een blokje ijs dat
snel versmelt bij raken
natuurlijk op
de heetste plaatsen
daar waar de zon je
heel gevoelig kust
en ik je passie tijdens
nachtelijke uren blus
ontspan maar in genieten
je tepelt eindeloos cool
maar straks als vloed
het zand weer gaat begieten…