8770 resultaten.
Orion
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
541 sterk, je zwaard in handen,
Trouw, verzekerd in je lijf
Je kijkt naar me, wel eeuwenlang
Je vraagt me vaak waarheen ik wil
Mijn tranen worden zacht en stil
Rollen zacht over jouw wang
Reizen, nachten, dagen ver
Waar ik ook maar wakker word
Ben je vast vooruit gesneld
Ik blijf bij jou, ik trouwe hond,
Volg je tot de morgenster
En wacht…
Luieren
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.660 Ik lig de hele dag zalig languit
Te dromen en gerust op u te wachten.
Verlangen heeft mijn denken iets gekruid,
Precies genoeg om met plezier te smachten.
Ik luier feestlijk, mijn lichte gedachten
Bewegen zich om fris en geurig fruit
En bloemen, en ik luister of 'k het zachte
donkere lokken hoor der diepe fluit.…
Eb
gedicht
3.7 met 26 stemmen
21.384 Ik trek mij terug en wacht.
Dit is de tijd die niet verloren gaat:
iedre minuut zet zich in toekomst om.
Ik ben een oceaan van wachten,
waterdun omhuld door 't ogenblik.
Zuigende eb van het gemoed,
dat de minuten trekt en dat de vloed
diep in zijn duisternis bereidt.
Er is geen tijd. Of is er niets dan tijd?…
Molen te Sellingen
gedicht
2.5 met 15 stemmen
5.610 de standaardmolen in Sellingen
daar staat hij
al jaren te
wachten op
wind
tussen de boeren
hun huizen en koeien
in de wei
staat hij recht
zijn wieken stijf
en zwart
als hijzelf
de molen
wachtend op wind
op een heuveltje
(wij noemen hem standaardmolen
op zijn driepoot heel alleen
wachtend op wind)
-----------…
Voor de brug
gedicht
3.3 met 6 stemmen
3.794 Zichzelf denkt hij al stroomopwaarts,
water waar hij bevriend mee raakt
en dan met open luiken terug,
en 's avonds wachten voor de brug,
In zijn gedachten afgedaald.
------------------------------------
uit: 'fietser naar niets', 2004.…
De wachtpatient
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
510 Ik ben de wachtpatient
ik zit al een tijdje te wachten
ik hoor "de dokter komt zo"
maar ik ben de wachtpatient.…
stil de wil
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
609 dit is van willen het begin
de spin heeft haar web gesponnen
en zit er doodstil middenin
het grote wachten is begonnen
mij schiet nu even niets te binnen
we wachten wel de spin en ik
zij op haar prooi en ik op zinnen
wij vangen duur in ogenblik
een zwerm zwaluwen in het zwerk
zwiert rond de toren van de kerk
mij prikt een mug,er krassen…
Zoeken naar Godot?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
581 wachten is laf
met de pijn van
hele kleine spelden prikjes,
van alle kanten
zoeken is heldhaftig
maar alleen
sla je de spijker
makkelijk mis
met op zijn best
dan
een blauwe duim
wachtend op Godot
vraag ik mij af
geprikkeld
of ik maar niet beter
kan gaan zoeken ...
-------------
Naschrift
hoezo wachten op Godot ?…
Kringloop
gedicht
3.0 met 3 stemmen
5.181 O, als zij nu nog maar ooit ontkwamen hier,
uit deze stijlkamers van vergankelijkheid,
meer dan halfweg tussen showroom en depot
- en wat daar dan weer wacht: roest, schimmel,
rag, voortschrijdende tijd, en ook de schijt
van een enkele verdwaalde, opgezette vogel.
-------------------------------
uit: 'Parmentier', 13, nr. 2.…
Krokussen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
628 Ze wachten op de warmte van de zon
om blij hun kleur te laten zien, hun pracht en
tederheid. Maar kunnen wij nog wachten? Waarom
moet alles toch zo vlug, zo druk en zo gepland, hoe
kan het toch dat wij niet leven als het licht dat
komt en gaat, dat tijden kent en rusten laat?…
Godot
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
782 Ik streep de dagen op de kalender door
alsof ik wacht op iemand of iets
was het maar zo
ik wacht op Godot.…
Over drie stoelen.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
585 Ze staan te wachten op bezoek
En zonder het zelf te beseffen
Kunt u ze in een wachtkamer
Wachtend op uw bezoek aantreffen.…
Senryu (weggetje)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
449 een weggetje
met een stoplicht:
wachten op niets…
Het is nog te vroeg.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
479 Waar wacht ik op,
wat houdt me tegen? Het is nog te vroeg.…
station Alkmaar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
559 perron
vertragen de trein
hun slappe armen houden de wijzers
van de stationsklok tegen
ik draag geen bloemen
onaangenaam dwarrelt koude lucht op
ik denk aan de gesloten blinden
stof dansend in zonnebanen
over het bed met de koperen spijlen
vermomd als de maan herken ik haar
achter het beslagen raam
haar lippen om mijn naam
ik wacht…
Wat zou ik graag
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
728 Wat zou ik graag geduldig zijn
zoals het gras dat tijden van
een lange droogte kan doorstaan
en dat ineens toch weer kan groeien
omdat er regen viel na 't wachten.
Wat zou ik graag geduldig zijn
zoals het herfstlicht dat nu elke dag
een beetje kleiner wordt maar toch
niet treurt omdat de winter komt;
nog later komt er weer een lente.…
Beukenlaan
gedicht
3.6 met 22 stemmen
9.505 De gedachte dat deze bomen weten
wie ik ben, uit al die mensen deze toevallige
man, vrouw, deze ene
ze komen zo langzaam uit het gazon
gaan zo langzaam langs het pad
verdwijnen zo langzaam
de gedachte dat deze bomen
om mij geven, dat ze op mij wachten,
dat ze weten dat ik kom
---------------------------------
uit: 'Tot het ons loslaat…
Prelude
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
544 Hoe zij naar schapenwolken kijkt
de lammetjes als vergezicht
in buiken telt
een vroeggeboorte
uitkraamt in de stal
is het gekeutel op z´n plaats
zij wacht ...…
De winter wacht weer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
486 Ik zal genieten voor de betovering
wordt verbroken en er opnieuw een grauwe
winter wacht.…
de reis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
783 daar terecht
waar wij elkander
dachten te zien
in de jas waarin
we samen passen
in de kas waar
onze bloemen
onenigheid verzoenen
op de uitkijkpost
waar jij je schoten loste
om aandacht
die kreeg je
onverwacht
met koos en kus
die zwoele nacht
sta op en pak
je vrijheid
verdwaal
in je droom
pak de juiste halte
ik wacht…
Het wachten valt pijnelijk.
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.323 Wanneer ik verlange, dan tracht gij uw gangen,
Dat valt mij, dat valt mij zo bange;
Ik achte, te smachten, dit beiden, dit wachten,
Dat maakt mij, dat smaakt mij zo wrange.…
Voor even toch vaarwel
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
613 Er komt nog nauwelijks commentaar,
en ja, dat valt me soms wel zwaar:
ik wil reacties krijgen,
dus...even wachten of dit helpt
of dat u mij weer overstelpt
met allerlei berichten.
Ik zie nu al verbaasd' gezichten,
maar....'k kom wel terug hier op gedichten,
maar even pas ter plaatse nu
en dus...voor even groet ik u.…
de ring
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
649 de ring
dag begint
meisje wacht
zit alleen
op trap
van steen
kleur rood
meisje zoekt
zon schijnt
blad valt
op steen
met mos
kleur groen
meisje voelt
lichte bries
blad ruist
aan tak
van boom
kleur bruin
meisje ruikt
frisse geur
blad ligt
op muur
van kerk
kleur geel
meisje tuurt
ring rond
vogel vliegt
tegen blad…
Leer stil zijn en leer niets doen en leer wachten
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.150 Zij voor wie alle dage' en alle uren
de eeuwigheid breekt door de tijd
en die houden aldóór bij de kampvuren
zwijgende wacht, te gaan bereid.…
cardio
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
548 ze brak die dag van
al die dagen dagverblijf
ze haalde aandacht weg van
al die blank gekleurde witte jassen
we spraken over gebouwen en gedichten
het dagelijkse uitzicht over Rotterdam
over de verborgen bacterie achter
de driedraads icd, het dagenlange wachten
we keken samen tennis voor ze weer vertrok
“bittere pillen slikken moeilijk…
Leer stil zijn en leer niets doen en leer wachten:
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.738 Zij voor wie alle dage' en alle uren
de eeuwigheid breekt door de tijd
en die houden aldóór bij de kampvuren
zwijgende wacht, te gaan bereid.…
Donkere dagen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
985 Mensen zoeken warmte, aandacht,
lezen bitterheid en kou
maar wachten op vrede.
Wat wanneer het licht
nu komen zou?…
Sedona
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 In sluiers onzekerheid
sta ik op mijn balkon
de stenen verschieten
vergrijzen achter een bui
en zakken weg in de schaduw
van zwarte wolken, ik wacht
op dampende opklaringen
die weer kleuren schieten
in mijn stille huis
De dag heeft veel tijd
en al die tijd sta ik hier moe
hard te werken, emoties
heen en weer te kaatsen…
Een rietstengel die wacht in de wind.
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
424 Een rietstengel die wacht
in de wind; meebuigend met
het ruisen een nieuw evenwicht
vindt. Die het huilen van de
ziel kan verstaan van het
immer aanwezige kind.
Een golf die niet neerziet
op wat het eerder achterliet.
Maar met zijn water naar de
bron kan gaan om opnieuw de zee
van het heden te betreden.…
LAIS CXCVI
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
416 Nodig heeft het niet haar lief te hebben
in de roes van haar afwezigheid.
Het wordt een zee die niet wil ebben,
strandt bevroren in een karst van de tijd,
bevrijd van licht en zonder helderheid.
Het staat vernietigd in haar zwarte vuur,
het kent geen waar meer, wat of om welk uur,
want niets vangt er nog als gebeuren aan.
Haar voelen is moment…