1446 resultaten.
depressie
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
451 Je zegt dat iemand
een 'depressie' heeft
denk je aan grijs landschap
Mont Ventoux in de mist,flarden
maar twijfel gerust daar aan
het is eerder iets wat je vernietigt
iets wat uit de diepte opduikt
en je verslindt, 'hersenetende amoeba'
bijna niets mooier
dan door half zichtbare landschappen
te fietsen in de wolken
en achter je…
Decolleteer je ronde vormen
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
725 verras me eens
decolleteer je
ronde vormen
laat ze maar zien
en heb lak aan
opgedrongen normen
bruin tepels
in hun zonnehof en laat
het zachte wit verkleuren
in steun en separatie
opgesloten kunnen zij alleen nog
functioneel hun melk en honing geuren
maar in ons paradijs
zijn drempels overbodig
is jouw passie zichtbaar nodig…
Zonder jou
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.057 Een jaar geleden
Verliet je ons
Jij wist het
Dat de tijd gekomen was
Wij beseften het niet
Of zagen het niet
Het was de hoop
Die ons verblindde
Het blijft steken
Als veel te fel licht
Je hebt niet gewacht
En dat doet verdomd pijn
Men zegt wel eens
"De tijd heelt alle wonden"
Maar het litteken is er nog
En zal steeds zichtbaar blijven…
De dag der kanteling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
576 De zilverreiger is weer zichtbaar.
Schapen grazen het gras weer bloot.
De voederplank blijft leeg.
Sporen smelten weg.
De winter stopt ermee.
De lente dringt zich op.…
telomeer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
536 het lichaam is een huis
een teken aan de wand
zichtbaar door rakelingse huid
verboden voor onbevoegden
geworteld in aarde, gevoed door
ochtendregen en later op de dag
als een ijzeren wil het zachte weefsel
pijnigt, steeds minder gelijkend
op een gedicht, op amorfe spraak
voorbeeldig en bladverliezend
met het oog op scoren in
hervonden…
Bloemlezing
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
545 Ik was die dag niet zo verbaal
zag dat de bonte vlinder
haar vleugeltjes voor me spreidde
daarop schreef ik mijn verhaal
vouwde ze voorzichtig dicht
zo bleef mijn boodschap droog
stuurde hem omhoog, keek hem na
tot hij niet meer zichtbaar was
ik groet de mooie dagpauwoog
mijmert mijn lentegeest
dat mijn lief ginds in de hemel
de…
Verschiet
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
779 valse klanken laten oren trillen
ogen springen, zien in duplo
maar een hand uit de hoogte
strooit zichtbare stralen
een opvallend lied klinkt
brengt volheid in leegte
je komt weer in balans
de tijd zal alles beter maken
het leven zelf, de vreugde
zal je blikveld met al zijn pracht raken…
Een octaafje hoger
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
401 ik hoorde
levende muziek
in je ademhalen
zag de huid
rond je mond
in een kleine lach
lief bewegen en
genoot je melodie
een octaafje hoger
de rust voelde
sacraal aan in
de lage middagzon
waar stofjes woonden
in levendig bewegen
dat gevoed werd
door warmte
die zichtbaar in
weerkaatsing steeg…
voorwendingen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
532 woorden dienen zich aan
organiek en documentloos
met droge ogen en stille trom
waarbij muren verblinden
het huis zich zelden opent
een nawee zich aandient
niettemin, een nacht is geen
synoniem voor rust
wel aanvaardbaar als foto
van een roerloos moment
er ligt een krijtlijn van ochtend
zichtbaar in klare taal…
Stervende natuur voor de nomaden
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
301 Champagne valt vaak slecht
tijdens het lunchen met de moraalbaron
maar het pluche is zacht en ijdel
met de intimiteit van een dichter
in een woonkamer van de stad
is het nauwelijks voor te stellen
de stervende natuur voor de nomaden
is overal zichtbaar langs wandelpaden
vluchtroutes om de dans te ontspringen
zijn er niet, het leven is…
de gil van de boterbloemen
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
1.453 het luchtruim is ontdooid,
de wind werd zichtbaar aan de wand,
waterzucht en spataderen ontsieren
de oevers van verlaten wensen,
de onderhandelingen waren afgesprongen
en de vlaggen gestreken tot grondniveau,
de fanfare speelde met lijf en leden
haar stuk 'Gratis Toegang tot Kasteel en Park'
daar hoorde ik voor het eerst
de gil van de boterbloemen…
Winter
gedicht
3.0 met 48 stemmen
18.034 Hoe winter weerloos is
voor alles wat verdwijnt
en zichtbaar blijft:
de voetstap van de jager,
de stervende sneeuw,
het eeuwig brekende water.
Hoe winter zwijgzaam is
en weifelt in jouw blik.
Hoe ik.
--------------------------------------------------
Uit: 'Volmaakte aanwezigheid, volmaakt gemis' 2000.…
Adagio cantabile
netgedicht
3.2 met 20 stemmen
1.973 hoe de dood geruisloos
in je lichaam kroop
werd zacht belicht in je
witte huid en broze gezicht
hoe je oude ziel als milde
gloed vervloog
blijft zichtbaar in een lege
stoel en stille traan
waar een geliefde sonate
jou vaak kon bekoren
de tijd weer stilaan
verder tikt…
Deze keer stop ik echt
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.341 In de ochtenden
als ik wakker wordt
rochel ik
zit het vast op mijn borst
spuug ik op de grond
En gedurende de dag
voel ik het trekken
aan mijn stembanden
Hoor ik mezelf raspen
als ik praat
Soms denk ik
dat als ik tegen het licht sta
de donkere plekken in mijn lichaam
zichtbaar zijn
Maar het is mijn eigen schuld
Kankerverwekkende…
Zomerbeek 2005
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.157 De beek in verval
ontdiept zichzelf met kreukelig blad
en met zand van hogere lagen
ze kruipt weg in de schaduw
van verwilderend hout
fijnstof met het sijpelende water
zichtbaar waar de zon wat ruimte krijgt
het nazomerlicht breekt brokkelig
de schaduw die over haar stroomgebied hangt
stuiptrekkingen
van een lang gerekt bestaan…
beukenboom
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.031 de wind speelt
een symfonie
met de bladeren
in rake noten
de wind raakt
de boom zichtbaar
zodat ze plots
huilt van het lachen
de wind wiegt
als een moeder
takken in slaap
totdat de boom droomt
de wind staakt
haar wilde bui
de boom komt tot rust
de laatste noot valt…
crystal- clear
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
763 ze rookt
natuurlijk een sigaar
gooit de wolk over een zwarte kat
enkel de ogen blijven zichtbaar
als halvemaansikkels door de mist
de dame met lange handschoenen
knikt haar pince- nez tevreden
nadrukkelijk naar beneden
haar focus op de middelste kaart
het oordeel blijft hem niet gespaard
de sofa veert op als zij het vertrek verlaat…
Peutertijd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.083 Peutertijd
de eerste stappen zijn gedaan
wat je aanraakt krijgt een naam
de bakens worden meer en meer verzet
je wil,
als een bloem nog in de knop,
doch zichtbaar reeds omhoog geschoten,
zoekt grijze grenzen op
de spiegel van je zijn is
ijl en transparant
de landkaart van je leven
zonder vaste rand
je zoekt
je kijkt verwondert…
midlife
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
624 ik word opgejaagd
een niet bestaand iets
zit mij na
ontastbaar maar zichtbaar
hij jaagt mij op, de tijd
laat mij geen rust
ik moet op jacht
het put me uit
hoe ouder hoe vermoeider
de oude gekkin
het eind is in zicht
ik heb nog geen zin
ik wil respijt
alsnog in trek zijn
ooit alles gemist
nu te laat om in te halen
een verloren…
het Deerntje
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
507 Zij genoot zichtbaar en liet dit ook merken
en begon elegant met haar heupen te werken.
Maar opeens, een auto, een plas modder en hoe
zij zich ook wendde,
het middelpunt bleef zij, maar nu van ellende.…
Lente
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
601 het lentegroen
welft zich
op de zondagochtend
over de gracht
daartussen
is de zwerver zichtbaar
scheuren in de kleding
een verwarde baard
hij tuurt hij naar de wandelaars
uit alle landen
houdt de hand op
neigt dankend het hoofd
tot de klokken beieren
voor het middaguur
dan gaat hij weer
langzaam sloffend
naar de nieuwe…
Het meesterwerk.
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
748 Met half zichtbare blauwe vingers,
Bijna gevoelloos,
Valt het penseel na de laatste streek
In weken vuil.
Een verdubbelde hartslag
Voorspelt de grote toekomst.…
in schaduw verborgen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
550 ik kan ze lezen
de kleine lijnen
op jouw gezicht
wij hebben ze
in geheimschrift
samen geschreven
een jeugdige aanzet
in schaduw verborgen
verdiept zich door zorgen
maar ook je lach
in warme gulheid gegeven
blijft zichtbaar leven
onze taal komt in
tedere tekens van binnenuit
schrijft liefde zacht op je huid…
Poging
gedicht
3.4 met 8 stemmen
9.087 Misschien heb ik nog 't meest geprobeerd
woorden doorzichtiger te maken,
waarbij dan juist extra opvallen
de donkere plekken, verdichtingen
van wat iemand denkt, meent, voelt,
desondanks met de bedoeling
meer het licht zichtbaar te maken
dan wie dit schrijft en zichzelf
ten slotte ook niet veel anders
dan stof gegeven is.
------…
Sprookje
gedicht
4.0 met 2 stemmen
23.987 Voor mijn moeder en mijn dochtertje
Zij luisteren beide naar een oud verhaal,
wondere dingen komen aangevlogen,
zichtbaar in hun verwijde ogen,
als bloemen, drijvend in een schaal.…
Geen ster...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
475 En in vele ogen tranen zichtbaar
of verborgen in een tijd van wanhoop
en zorgen.…
Tweede jeugd
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
553 Mist en ochtenddauw hangen
Zwaar over het landschap
Van mijn tweede jeugd -
De weg die ik zoek
Is moeilijk te vinden, nog,
En toch torent boven alle
Nevel uit de ochtendzon
Die zich zichtbaar aan
Het grauwe ochtendlicht onttrekt
En hem weldra verdringen zal -
Voorgoed nieuw leven,
Jong zijn waar de ouderdom
Zich al zo lang…
Geborgen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
496 Nu heb je mij
En al je tranen
die nog te huilen zijn
vang ik zachtjes op
nu ineens die pijn
in de wortel verborgen
boven komt en zichtbaar wordt
en je ingedoken en verstomd
zoveel laat voelen
Samen leggen we de puzzel
Ontbrekende stukjes
komen er bij
'k help je veilig op te staan
Zodat je verder kunt gaan
Geborgen in mij…
Levend dons?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
502 Vingertoppen
gegoten in dons
traag zichtbaar
een bewegende contour
dat zich voorover buigt
een rilling zonder koorts
puntje van de tong die
langs over de treden
van de ruggengraat
via het dal van de heupen
naar de diepten van de bron
odyssee van de hersenen
verleiding
tokkelt de snaren
van een dwanggedachte
verbeelding dat…
Op verdorde aarde
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
442 Leven niet meer zichtbaar,
Verzonken in verdorde aarde,
Oppervlak alleen nog dor en doods -
Slaapt ongezien nog in de diepte,
Waakzaam tot het uit de dood
Weer op zal staan - opstanding
Die immers mogelijk blijkt
Als grote volle druppels
Vallen op het verschroeide land
En het nieuwe leven ontkiemen zal
Vanuit het allerdiepste dal…