inloggen
dichtwoordenboek

tabblad: gedichten

< vorige | alles | volgende >

gedicht (nr. 4613):

Sprookje

Voor mijn moeder en mijn dochtertje

Zij luisteren beide naar een oud verhaal,
wondere dingen komen aangevlogen,
zichtbaar in hun verwijde ogen,
als bloemen, drijvend in een schaal.

Er is een zachte spanning in hun wezen,
zij zijn verloren en verzonken in elkaar,
-het witte en het blonde haar -
geloof het maar, geloof het maar,
alles wat zij vertelt is waar
en nooit zal je iets mooiers lezen.

--------------------------
uit: "Gedichten", 1997.

Schrijver: M. Vasalis
Inzender: vdv, 27 jun. 2014


Geplaatst in de categorie: familie

5,0 met 2 stemmen 17.982



Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:lisa
Datum:13 feb. 2018
Bericht:Heel mooi gedicht, alleen snap ik hem net helemaal kan iemand mij dat uitleggen? Het is voor het vak Nederlands, een gedicht opzoeken

Naam:Alexander Peters
Datum:27 jun. 2014
Bericht:Vasalis eens bekroond, voor altijd bekroond. Wat een dichteres.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)