647 resultaten.
Kleine vogel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
529 Over zure geuren,
droge koeken.
Over kille kleuren
en natte doeken.
maar ook over volle glazen,
gulle buien.
Eigen bazen
en warme truien.
over lieve mensen,
gulle maten.
over diepe wensen,
en mooie platen.
maar het zal nog wel
even duren tot die tijd.
ik denk namelijk niet,
dat jij voortaan oplet, waar je schijt..…
Volgende
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
501 We staan na het vertrek van Agnes Kant
Al klaar om ook JP weer uit te wuiven
Want zuur zijn voor het CDA de druiven
Verhagen heeft het mes al in de hand
Dat hij straks krachtig in zijn rug zal steken
Om hem vervolgens dankbaar toe te spreken.
----
HILVERSUM - Bijna een kwart van de CDA-stemmers (24 procent) wil…
Vólgende
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
548 We staan na het vertrek van Agnes Kant
Al klaar om ook JP weer uit te wuiven
Want zuur zijn voor het CDA de druiven
Verhagen heeft het mes al in de hand
Dat hij straks krachtig in zijn rug zal steken
Om hem vervolgens dankbaar toe te spreken.
------
HILVERSUM - Bijna een kwart van de CDA-stemmers (24 procent) wil…
vergane glorie
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
751 Het vergaat in smog
en tast met de zure neerslag
de laatste monumentale
tederheid van de wereld aan.
De mens kan er niet meer leven.
Diezelfde creatuur is de schuld
van de verdoemenis
van deze mooie planeet.
Ingestorte gebouwen,
verwrongen ijzer.
Spooksteden, spooklanden
verschroeid en samengegoten
in één onderdeel.…
Versierster
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
968 Hij schonk een joch voor 't zuur verdiende loon.
Het leek op Roos, wat bleek toen zij beviel:
niet mooi en niet gehuwd was deze zoon.…
Geknapte uil
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
821 een halfuurtje doodliggen
vond men teveel gezegd
heb ik simpelweg overlegd
het een verhaal te noemen
iets dat te maken heeft
met wat geluidloos zoemen
binnen een bepaalde tijd
dan wel over de dag verspreid
liefst binnen vierentwintig uur
rijmen is verplicht maar niet
achter elkaar dat wordt te zuur
en valt men in zwaar verdriet
allerlaatst…
De zeiksnor
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
449 Zijn kop staat meest op zuur, vermengd met bitter
en is niet echt tot glimlachen in staat,
zijn oogopslag is vrij van elke schitter;
hij heeft bepaald geen opgewekt gelaat.
Maar met zijn snor is wel het meeste mis,
die geurt en kleurt gelijk zijn eigen pis.…
Verband
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
616 Het kan ook van een werker zijn geweest
dat lichte zuur, te laat gewassen
een baby op een ochtenduur, die huilt
om moedersmelk en ook, verschoning.
Misschien werd het gemengd door 't koor
toen zij uit volle borsten zongen
gemengde adem klinkt, heel mooi.…
Vergane glorie
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
557 Het vergaat in smog
en tast met de zure neerslag
de laatste monumentale
tederheid van de wereld aan.
De mens kan er niet meer leven.
Diezelfde creatuur is de schuld
van de verdoemenis
van deze mooie planeet.
Ingestorte gebouwen,
verwrongen ijzer.
Spooksteden, spooklanden
verschroeid en samen gegoten
in één onderdeel.…
De vergankelijke kosmos
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
434 is gesloten
De body glanst met goud bespoten
Webben rond vermolmend hout
Roerloos tot de dood zo oud
Waar de tuinheer niet kan snoeien
Kan geen lelie open bloeien
Waar geheid de tijd de pijn van voelt
‘t Bloed gekoeld waar woede innerlijk woelt
Hangt in een mist van tranen
Rotte appels aan de bomen in de lanen
Door de wind en zure…
Gewoon azijn
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
535 Kijkt ze zuur dan, vraag je me en ik zeg:
ze lacht de hele dag, heeft humor en is lief
doet wat je vraagt- en meer
maar als ik een keer zeg: gebruik dat eens!
Zegt ze, nee,ik doe het met azijn!
Ze heeft wat met azijn, puur, gemengd
het maakt niet uit.…
Op de fiets
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
509 de gift van lijf en energie
De dunne bandjes houden dapper stand
De zwaarbevraagde spieren staan in brand
Het samenspel van ham en kuit en knie
De rug kromt zich wat ronder op de fiets
Het onderlijf schrijft haast een manifest
Het bovenlijf een schaduw van de rest
De wind, de weg, de ijver, verder niets
De benen lopen vol met heilloos zuur…
Druiven en Olijven
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
496 Laat eigenheimers onder de poëten
Eerste zure witte druiven leren eten
En al die zoete blauwe snel vergeten
Het is met menigeen kwaad kersen eten
Laat staan de ware dichtkunst te bedrijven
Leer eerst maar letters lezen als olijven!…
Herfstkwast
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
451 Waarde vriend Ezelsoor,
beminde Ezelin
Ik groet u met mijn
smaragden chapeau
voor een waarlijk
wervelende show
in de wijde wereld
van zwervers,
zoete zuidvruchten
en zure zieledwalers
hartveroverende intriges
in de diepste toraboraholen
der apen- en vogelretraites
van het maagdelijk,
onontgonnen amazonewoud
tussen…
Moeder Aarde is ziek
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
609 Moeder Aarde is een beetje ziek
Soms heeft ze koorts
en dan weer rilt ze als een riet
Het water staat nauw aan haar lippen
en haar winden daar kan niemand
nog aan tippen
Het vuil zwerft overal in het rond
daarom voelt ze zich niet zo gezond
Haar adem ruikt een beetje zuur
en hoesten is van lange duur
Nee, Moeder Aarde voelt zich echt niet…
Rimpels
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
569 En wat over blijft is bitter en zuur zoals oude yoghurt,
waarbij het laatste hapje nog maar een heel klein beetje smaakt
naar het volle, romige, rijke
van eerst.…
Zou ik je moeder zijn..
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
739 Zou ik je moeder zijn dan maakte ik voor jou
aardbeien met zure room.
'k Gaf je een dekentje voor de eerste kou, een passend
vriendelijk woord, het is warempel niet erg veel
maar het maakt je vast genoeglijk loom.…
‘zijn’ vogels
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
397 losse kieren gezet
dat drukt de pret
zogezegd
daarom refereren
‘zijn’ vogels ook
aan vluchtig voorbijglijdende
kernkoppen
de opgewekte eindfase
de jet-fighters razen
op splitsingsenergie
in de 1ste en 2de incluis
al onze woonkamers
als samensmeltende vaten
zijn grauwgestaarde muren
lijken kouw-indachtig
inderdaad
een zuur…
Schaduw van het niets
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
373 beslist geen mooie vrouw
het is angstaanjagend dat ik zo lelijk
tijdens mijn leven ben geworden
leven doe ik niet langer in de duisterschaduw
van de rijke mensen, die ik zonder twijfels
hypocriet noem met hun belachelijke gedrag
alsof schoonheid voor een spiegel te koop is
niet nadenkend en dom, ik leef op water en brood
ik slaap onder zure…
Drie Wijzen (6 januari)
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
851 Driehoeksverhouding
Vrijt zich op
Men noemt het “God”
Drie Wijzers
Secondje Troch,
gesponnen wollen'Sok
Lammen Sta op
Zure wijn Zuur-stof dorst
Bach bloesems in aantocht
Oosterse wijzen in op-gaande Zon
Windvlagen van woorden
Wéérklanken horen
Spiegelen "Lichtjes" van de Zon
een mondje vol
De drieling in Wijzen
Klokslagen het hart…
TRADITIE
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.005 ze kenden alle druiven
het zoet, het zuur
de zonnewijzers
en wijn die vreugde bood
de dood was ook voor hen het einde
o, dat we kijken konden
hoe ze zich aan voedsel laven
het vlees van botten kluiven
hun bekers reiken
aan hun slaven
het vet nog langs hun monden
ze zijn als verre vrienden
die we uit het oog verloren
er zijn geen duiven…
Slaapwijk
hartenkreet
3.5 met 12 stemmen
1.748 De kinderen groeien
En de herinnering aan spannende aanbiedingen
In de folders
Zitten in het behang stil en bloemrijk
En het geluid van de leidingbuizen 's nachts
De regen valt op de grinttegels
En de zure kiezels
Tegen het groeien
Van het naamloze groen
En de kinderen groeien uit hun melkpakken
En hun kamers
Zakken kapot speelgoed…
Ter uitnodiging
poëzie
4.5 met 4 stemmen
2.556 Ik zend u dit sonnet met een tros druiven,
onze eerste: niet onmooglijk nog wat zuur.
Kom spoedig met ons leven, met ons wuiven
de zwanen toe, klassiek, in 't schemeruur.
Kom voelen hoe de zorgen vàn u schuiven,
met de allerlaatste zucht naar 't Avontuur.…
E é n
netgedicht
3.3 met 16 stemmen
11.408 Wel honderd handen heffen hoog de schaal
gevuld met wierookdampen, minnevuur,
bewegen heen en weer met harten, puur
gewassen in het bloed van 't oud verhaal
of 't nieuw zo je verkiest, zo menigmaal
herhaalt en weer herhaalt tot op de duur
de woorden niet meer aarden in het zuur
van 's werelds honger naar een heilloos maal.…
luchten
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.107 vrij saai
u bent een oen
zo duidelijk,
kant en klaar
nee , mijnerzijds,
heden,
geen enkel gedraai
daarbij bent u
een van die vrouwen
die van de privé of libelle
een zondags
kleurloos hoedje vouwen
of een man
van een ding tegelijk
slechts oog voor
werk of ronde bal
dan heb ik het
nog niet over sex
ik vind u gewoon
een zure…
Gelukkig maar
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
2.772 logica in reeksen
Stapels kranten oude feiten
Die verklaren waarom waarom
Eenzaamheid en koude
Het vallen uit haar open raam
Tijd - ‘t jonge en ’t oude jaar
De pijn, het lot, wederzijds genot
Het bitter verder gaan en kreupel door gemis
Het wijken van gevaar
Niet meer bent, nooit meer is, - nooit meer
Samen waren dagen suikerlagen
Op het zure…
ik teken jouw figuur
netgedicht
3.6 met 24 stemmen
1.033 hele lijf
boetseer ik zo
dat je volledig aan
mijn mannelijke
verwachtingen voldoet
meer is er toch niet
achter jouw façade
ja, de duivelse macht
die je eeuwig beboet
hij is heerser over
een onveilige haven
hij heeft het vertrouwen,
lang geleden,
besmeurd met onuitwisbare pek
opdat de dorst nimmer is te laven
jouw zoute en zure…
Beerput Poezie
netgedicht
4.1 met 30 stemmen
1.695 rust toch eeuwig
gij zeveraar
uit zuur gesproten
zoek heil in het slijm
van ene zoete kwijl
uit mijn kots
na danige overmaat
gij, met zwerende vingers
trek strepen met
bloed doortrokken pus
in de diepe zware grond
van modder en schimmel
gij baart de stank
uit ongekende hoeken
uwe gore geest
zal doordrenkt geraken
van het zwart…
Overgave
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
718 En toen zei ik een dicht op,
over zure oude mensjes en zowaar,
ze deed haar ogen dicht, liet haar hoofd
achterovervallen in de neksteun van de zetel
en O, daar nam ik iets waar, een definitieve
glimlach die om haar mondhoeken speelde.…
zij vloog uit
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
640 striemen tot diepe wrok
toen een lichte bries opstak
en onder zo maar een koutje
de gewrichten verkrampten
waarmee het laatste verzet
plompverloren plots brak
een stipje restte hoog in de lucht
waar was ik anders aan begonnen
dan me overleveren onbezonnen
aan wat niets dan een zakje was
vol geblazen misschien met lachgas
inderdaad hoe zuur…