7023 resultaten.
Ring
gedicht
2.5 met 153 stemmen
71.171 Wil je mijn ring zoeken, vraag je,
mijn vingers worden zo smal.
We zoeken eenzelvig, beangst
om wat ons ontglippen zal.
Je gaat staan naast het bed
op leden zo dun en onmachtig
dat je er niet op kunt staan,
maten ooit zo krachtig.
En je valt in mijn armen
als ooit, onvindbaar alleen,
en ik leg je weer neer, gebroken
een ring om je heen…
Leunstoel
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.415 Stil sluit zij de
dieprood fluwelen
gordijnen geplooid
en wel ontvouwen
zij onzichtbare
herinneringen
eenmaal gesloten
loopt ze langs
de donkergroene
rookstoel met het
gehaakte kleedje
nog op de leuning
haast teder gaat een
hand langs sleetse
plekken en haar blik
verstijfd bij dat ene
verschoten schroeiplekje
op de brede leuning…
getijden
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.581 zoeken
over de grens
van de schaduw
is een wens
het blijft bij een
schuchtere verbeelding
van ravijnen
die ik vul met goden
of te zoete rozijnen
soms
schep ik een
verduisterd einde,
opgaan in niets
van al het zijnde
zo bewegen
mijn getijden
als liefde en
verlies
van vermijden
of bezitten
het is maar net
hoe het gemoed…
Echt altijd
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.750 De tijd dat wij elkaar niet kenden
en niet wisten van elkaars bestaan
is haast niet meer voor te stellen
omdat wij zolang samengaan
Als ik kijk in jouw lieve ogen
je zie, je voel, heel dicht bij elkaar
dan durf ik heel voorzichtig te denken
we blijven echt altijd een paar
Want doordat wij al zolang één zijn
ben ik echt nooit meer alleen…
Niets meer...
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
2.313 Het is al laat als je aanbelt
Verzopen in de regen
Je ogen verdronken in mist
Niets lijkt je nog te bewegen
In een kluwen taal verward
wil je in zinnen praten
Je mond beweegt in cirkels
Niets lijkt je meer te raken
Het zal de laatste nacht zijn
dat je in verwarring raakt
Je lijf rilt en gilt om coke
Niets anders dat je nog smaakt
De…
Het mocht niet erger
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
1.587 als je nu zou kijken,
zou je zien hoe mooi het is wat ik geef
ik zou je vragen of ik niet meer op jou mag lijken,
en waarom je niet langer bleef
ik begrijp het wel,
maar als ik het moet uitspreken krijg ik nog kippenvel
jij zit nog gevangen in het verleden,
terwijl ik mijn weg probeer te vinden in het heden
ik wou je zo graag helpen en heb…
laatste reis
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.911 Je lijkt zoveel op hem.
De rust, de kalmte.
Je angst en verdriet.
Wetend dat je reis verdergaat,
met de gedachte aan wat je achterliet.
Je lijkt zoveel op pa,
Als een engel hier beneden.
De aardse wereld om je heen.
Wetend dat je reis verdergaat,
met je ziel in ons hart gebleven.…
Laatste reis
hartenkreet
3.0 met 14 stemmen
2.465 Je lijkt zoveel op hem.
De rust, de kalmte.
Je angst en verdriet.
Wetend dat je reis verdergaat,
met het gedachte wat je achterliet.
Je lijkt zoveel op pa,
Als een engel hier beneden.
Vergaande aardse wereld om je heen.
Wetend dat je reis verdergaat,
met je ziel in ons hart gebleven…
Afgraven
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.651 Verschaf mij een monument
zonder gemeengoed te sparen
broze geeltjes, groefpilaren
ranke torens, ornament.
Verkoop mij een monument
laat de wandelgangen varen
veeg die handel met bezwaren
onder panden: fundament.
Ader marmer als het ware
opdat gans de aard dement
langs vergane glorie rent.
Richt voor mij een monument
met de loop op…
Melancolia
poëzie
3.7 met 17 stemmen
4.118 Toen ik door het maanlicht liep
En de paden meed,
Bang, dat ik de tuin, die sliep,
Wakkerschrikken deed
Door het ritselend gerucht
Van mijn kleed en voet -
De oude bomen! die een zucht
Wakkerschrikken doet.
Toen ik naar de vijver ging
Door het korte gras,
Naar de boom die overhing
In de vijverplas,
Waar het water inkt geleek…
Slipping away
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.247 Ergens te midden het
beklemmende woud van z'n geest
verdampte de euforie
z'n passie
Trompetgeschal kondigde voorheen
'n overhaast vertrek
tegenstrijdig aan
'n schaduw is het tastbaarst
van zo'n weggeblazen herinnering
'n Klaterende golf
van gestolde chemie
barst middendoor
op z'n slippende verstomming
en al lachend
beschreit…
dubbelspel
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
1.949 een vrijstaand herenhuis met dubbelglazen ramen
waardoor de zon moeizaam haar warme stralen schijnt
dit huis is kil, wij wonen er nog ‘samen’
mijn lichaam is aanwezig, maar mijn hart verdwijnt
ik wil naar buiten en me gaan bekwamen
in het weer vrij zijn, niet meer aangelijnd
jouw glitterwereld en het glamourleven
‘t is niet wat ik wil, ik kan…
Onvoltooid verleden
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
2.189 Nog niet vergeten
nog zoveel vragen niet gesteld
er is zoveel dat ik moet weten
wat je me nooit hebt verteld
de weg loopt dood
een kans op weerzien is er niet
zoveel verlies
zo groot de leegte
het verdriet
ik leid een goed leven
krijg alle liefde die een mens kan wensen
toch mis ik jou
het meest van alle…
(over)vloed
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.608 Metronomisch kabbelde je
interesse maar wat voort
't klotste, schuimde
en betastte m'n lippen
spoelde tevergeefs tegen m'n kade aan
tot eb opkwam
en ik begon te missen
wat zo'n ritme verdoven kan
Schor smeekte m'n verstand
maar die golven bleven
botsen en woorden ongehoord
zo ging ik wat verpozen na dit akkefietje
en schudde…
Een dagje naar het strand
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.911 Ik zuig mijn longen vol
Ik kijk en consumeer de zee
De duinen drukken op mijn rug
Nooit meer wil ik terug
Mijn stappen sporen in het zand
Iedere stap iets minder zwaar
Het koude water groet mijn voet
Het wordt donker, het is vloed
Niet één keer kijk ik achterom
Want achter mij valt niets te zien
En ik moet verder bovendien
De golven…
Stipje
hartenkreet
2.9 met 21 stemmen
3.290 ik wandel langs de graven
alleen
de drukte voorbij van
de eendagsvliegen
ik voel me verbonden
met de overkant
waar er rust is
niemand me opjaagt
waar is mijn hart
dat geloofde in vriendschap
voor het leven
nu omgeven door een zwarte kleur
de nacht valt vroeg binnen
ik verdwijn als een stip
in de duisternis
mijn ogen vallen toe…
Mijn graf
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.587 Leg geen bloemen
aan mijn graf
laat niet je tranen
op het marmer neer
Ik ben gekomen
en weer heengegaan
maar dáár, nee
daar ben ik niet meer…
laatste mijmeringen
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.836 de man, oud, maar geen prater
ziet uit over golvend groen water
ietwat in gedachten verzonken
denkt hij aan het nabije later
niet dat hij die blind miskent
het einde is reeds eerder verkend
zijn tijd is allengs versleten
de dood is sluipend al gaan eten
aan hem is vrees niet besteed
verlangt naar het oneindig niets
de komende rust is geen…
Het bestaan
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.745 Ik heb een vlieger voor je gebouwd,
een vlieger van goud.
Met een staart van diamanten;
voor elk verloren jaar een diamant.
De perkamenten van mijn ziel
kerfde ik in het goud
zoals onze namen ooit zo kort vereeuwigd
in een stuk vernield schroot.
Ik wou hem doen vliegen,
die vlieger,
op de dag van onze dood,
maar hij woog gewoon te zwaar…
Dag lief
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
2.643 het leven
tekent nooit
meer gisteren
morgen geeft
haar glimlach
terug aan toen
terwijl vandaag
wanhopig schreeuwt
om jou kus ik het
duister vaarwel
volg je
heel zachtjes
naar ooit
dag lief…
Droom Vergezicht
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.938 Droom vergezicht,
kanaal vol beelden,
kleurrijk verbonden,
zo dichtbij het hart
Spelen in licht,
plotseling ontwaakt,
binding geschonden,
het leven van start…
Geamputeerd.
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
2.032 Geamputeerd van het normale leven
wandelt ze doelloos rond, urenlang
wie bent u ..waar ben ik gebleven
vervolgt haar rondje door de gang
waar is de tijd gebleven stilletjes aan
werd nacht een dag een dag de nacht
het leven is haar deur voorbij gegaan
de klok tikt door totaan de erewacht.…
Verloren voorwerp
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.944 De ring die jij me gaf die ben ik kwijt
verbintenissymbool sinds zoveel jaren
een ogenblikje van onachtzaamheid
verloren op de hei al wandelend bij Laren
Om dikgeworden vinger knelt het goud
heel even om de pink dan maar bewaren
beslissing snel genomen heel erg fout
en hóe het sieraad weggleed ook niet te verklaren
De schrik…
Hoe je verder moet
gedicht
3.2 met 84 stemmen
75.562 Stap opgewekt voort
al weet je niet zeker
waar naar toe. Vooruit
over het glimmende asfalt
tussen de kale bomen
hoofd scheef, wuivend
naar het huis dat al in de mist
is verdwenen en straks vergeten.
Je zet een voet vooruit
en dan een andere.
Je kijkt niet naar de spiegeling
in de plassen, het beeld
van de takken waar je
tussen hangt…
Haar laatste wandeling
poëzie
3.1 met 13 stemmen
3.874 Zij wandelde in de zonne -
Het loof ruiste over 't pad.
Ik ben het afgevallen,
Het vroeg verwelkte blad.
De zwaal'wen trekken henen,
Ik staar hen na en peis:
Ik ben een arme zwaluw,
Ik moet alleen op reis.
Zij trekken naar het zuiden,
Zij weten waar zij gaan,
Zij zullen wederkeren
Met loof en lenteblaân.
Het woud zal weer herleven…
de waarheid valt uit de sterrenhemel...
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
2.032 geen woorden kunnen dit gevoel beschrijven...
zelfs tranen kunnen het niet verdrijven...
de zoute smaak doet me terugdenken aan die blauwgroene zee...
toen was alles nog ok...
bij het vallen van de avond zie ik je diepe, donkere ogen...
maar mijn zoete dromen vervlogen...
nog steeds zoek ik je in de blik van elke vrouw...
alsof je nog éénmaal…
Vaarwelkom
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.328 Ach wat, Melancholie
Jouw emotieve zwelgen
In Oliebollerie...
Hoe kan ik je verdelgen?
Hoezo het Oude Jaar?
Moet ik nu krom gaan lopen
Met baard en sneeuwwit haar?
Nee, ik ga vuurwerk kopen!
Zwartgalligheid, je biedt
Slechts bitter brood aan Barden
Ik schiet vergaan verdriet
Aan stukken en aan flarden
Je levensvatbaarheid
Berust op…
Stilte
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.287 handgeschreven
zonder geluid
als voetafdrukken
in gevallen sneeuw
'eerder' gevat
in een kader,
-als op het strand van
St. Malo, o god-
dat ik kuste,
één voor één deed,
voor ik alles op-
borg, en het hart
dat blijft kloppen
laat zich horen
in desondanks
oorverdovende-…
Verhoogd oord
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.256 Spaarzaam kruipt het licht voor mij uit
een armlengte verder daagt de horizon
dichtbij en onraakbaar sluit
zich de hemel als een nachtjapon
alle schoonheid is gehuld
in aftasten en geduld
Ik blijf de hoogte zoeken
langs de flanken van verdriet
in de verte wapperen doeken
onzichtbaar achter wuivend riet
de vloer kraakt maar ik schuif…
Gevlochten pijn
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.140 Warme handen
vlechten gedraaide
krullen bloedend
gestrikt
mijn ogen
omhelzen jouw
ranke gestalte
rijgen jaren aaneen
huid op huid
straalde leven
wandelde hand in hand
ooit vol van liefde
ik voel schrijnend
jouw lach terwijl
ik de stilte vandaag
zo hoorbaar goed versta
staand achter jou
lijk ik groter
maar voel me
oh zo klein…