5695 resultaten.
Jij liet me kijken door je ogen
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
1.817 werkelijk niets aan
Kon niet in iemands ogen kijken
Een gesprek ging ik niet aan
Toen jij kwam,hier in mijn leven
Beefde ik als een grijze muis
Die het leven niet beminde
Voelde me er niet in thuis
Jij liet me kijken door je ogen
Liet me luisteren naar je stem
Schilderde de mooiste kleuren
In m`n grijze koud bestaan
Ben als een bloem…
Op een berg onder de maan die zich heel noch half mag noemen
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
889 zijn wij niet verder gegaan
omdat het ons zou verdoemen
op de grond in het gras
waar bloemen nog ontbreken
kijk ik naar waar de liefde was
voel het nu pas steken
in de tijd zo snel gegaan
terwijl wij zoveel mailen
Laat ik nu een kleine traan
ach het zal wel helen
ik sta op, ik ga staan
heb het koud en kan niet meer
Nee, laten we nu…
HET KIND IN MIJ
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.321 Ik drukte graag op bellen
plukte bloemen bij de buren
en bij de dorpsgek uit de straat
zat ik stiekem naar binnen te gluren.
Het kind in mij dat boven kwam
heeft eventjes heel erg genoten
toen ik weer met beide benen op de grond stond
heb ik tranen om verloren kind zijn vergoten.…
wang op wang
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
881 driemaal achtereen
van linker naar rechter
ik ruik en ruik
verdrink in hemelse geuren
nóg 'n keer
ze lacht en werkt mee
zacht laat ik mij verleiden
waartoe parfum is bedoeld
mijn lippen pruilen
in denkbeeldig zoet
met ogen dicht
licht.... voel ik mij
dansend op wolken
glijdend van regenbogen
miljoenen gekleurde parels
velden vol bloemen…
Ochtendgloren
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
927 schijnsel van de ochtendzon
Prikkelen de stralen de ogen wakker
Een nieuwe dag is weer begonnen
In het zachte schijnsel van de ochtendzon
Verdwijnen de zwarte sluiers van de nacht
De kleur van zoete zomer mag nu schijnen
Fluisterend zweven de stralen over de aarde
In het zachte schijnsel van de ochtendzon
Laten de bomen hun schaduwen zien
Bloemen…
wit rondgevlekt in kristallijn
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
778 in de langste nacht geborgen
wit de wereld zich tot morgen
vlokken stillen in hun spel dragen traagheid
zwermen zich vaarwel dwarrelen in vaagheid
poedersneeuw verzoet de kou
drift spelend in een strakkend blauw
ijzend waaien winden bloemen in doorzichtig glas
ze liggen rijpend slootgeschikt en keurig waterpas
uitgestrekt wit rondgevlekt…
een leeg huis
gedicht
3.2 met 94 stemmen
64.796 mijn handen voelen
de bloemen tussen 't steen
je ademende muren
en ik zoek de deur
naar het einde
van voor het begin
mijn hand op de klink
weet niet wat te doen
mijn hart slaat alles over
met mijn ogen dicht
draai ik mij langzaam om
vloeren worden golvend gras
ik ben een vreemde in mijn eigen tuin
ruïne van wat eens was.
-------…
Opnieuw
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.209 Wij vleiden ons neer, onze harten geraakt,
in een bed, van de mooiste bloemen gemaakt,
dat kleurde en geurde als nooit tevoren.
Bedwelmd verloren wij ons in elkaar,
totdat God vroeg aan mij, zijn grootste zondaar,
hoe vaak nog te zullen zijn als herboren.…
zien hoe licht daar breekt
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
732 onze dromen zijn van glas
in vormen teer en breekbaar
ze schijnen door voor altijd vast
ik wil kijken in je ogen
zien hoe licht daar breekt
hoe langzaam jouw emoties doven
samen gaan we wandelen
naar de grens van ons gebied
leven tussen vreugde en verdriet
ik wil met jou de bloemen zien
de vergezichten in de wolken
gras dat…
Herfst
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
973 Het weer slaat om
Als een blad aan een boom
Een Zuidwester strooit wolken voor de zon
En haalt bloemen uit hun zomerdroom
Er hangt duidelijk iets in de lucht
Vlucht zwaluw, vlucht!…
Con te partiro
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
1.139 ik wankel naar de kant
waar een schaduw
mijn angst aanschouwt
langs huizen en bomen
langs het parkje in
mijn kinderdromen
waar ik een eerste kus
achterliet, ergens tussen
het kastanjebruin van
bijtjes en wat bloemen en
onvolwassen zomerogen
ik vond er de geur
van kersenrode beloftes en
slungelende lippenliefde
onder de krullende…
zocht een meisjeshart
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
815 ik zocht een meisjeshart
in jaren die vergaten hoe
het leven was nu speel ik pas
weet je blonde haar
je ogen zo apart dat twee
keer kijken nodig was
je wereldje verdween
die koude nacht toen
je vertrouwen werd geknakt
je hield je handen op je hoofd
het water tot de lippen
in emoties kon je zomaar stikken
we zochten bloemen…
OP HET KERKHOF
poëzie
3.5 met 10 stemmen
3.827 De dode blaren stuiven om de zoden,
Waar bloemen groeiden eens en donzen klaver,
Geboren op een graf en daar gestorven.-
Een spade dragend, het gelaat doorkorven
Van rimpels, stapt een stille dodengraver,
Teken van leven, door de hof der doden.…
Waanzin
poëzie
3.4 met 18 stemmen
3.563 Er is een luide suizing in mijn oor,
Waar alle stemmen effen in vervloeien,
Tot klanken, schoon als bloemen, open bloeien,
En met een schok is ’t dat ‘k u noemen hoor.
Dit is beminnens waanzin, zeer gevreesd,
Wijl niemand uit haar weerloosheid geneest,
Of van haar laten wil, dan om te sterven.
Daar is geen leven buiten uw verband.…
sirocco
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
822 ochtendhumeur
en zet je lippen aan dat warme vocht
laat me het zilte van je mond kussen
en proeven van de jij waar ik naar zocht
in de zwarte schaduw van een zomers terras
wentel welig zuchtend, mijn lief
en verzet je niet tegen het verlies
druk je schokkend af tegen het ribfluweel
in je roes van zuchtend klauwende vingers
en ga voor de bloemen…
warmte maakt geluiden stil
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
591 prikkeldraad en paaltjes
beesten in het gras
bonte koeien mompelen
windend van het gas
vogels fluiten duikend
schooierig gebekt
scheren nesten zoekend
kletsend uit hun nek
vlinders vliegen kleuren
ogen geel en wit van licht
strijken neer op bloemen
vouwen vleugels rustend dicht
sloten dromen zwart
door zonlicht groen gekant
strakke…
Zomernacht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
725 vakantieland
wordt alle warmte weggeduwd
dus alleszins aanvaardbaar is
mijn glas pastis met ijskoud water
en wel: binnen mijn handbereik
over de Singel klinkt geruis
van laat verkeer, gemengd met flarden
muziek, voor wie niet slapen kan
of wil, mij is het om het even
geen hoempa door de open ramen
mijn planten zijn alweer verzadigd
de bloemen…
Plaatsingsdwang
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
776 De bloem der natie, net als Driek van Wissen.
Voorlopig hul ik mij in landsbelang
in nevelen, mijn ‘F’ een prima schuilhoek.
Een alias, want soms ben ik best bang.
Want eerlijk waar, die jamben zonder rijmboek,
die gaan mij nooit af zonder plaatsingsdwang –
wat ik ook zie bij jullie, zonder lulkoek!…
een zees IM
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.539 verstomd
wordt dit verhaal niet meer gebracht
dan door die getuigenis in brons
in het mee vergane want
zeilt niet langer wind maar
waart het water door de gaten
zonder voeten, zonder benen ook
met slijk en slib besmeurd verleden
vol roemruchte overvaarten
het Kanaal erkent de grenzen
van het boude mensenvernuft
aan wal bewijst een rare bloem…
een zees IM
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
822 verstomd
wordt dit verhaal niet meer gebracht
dan door die getuigenis in brons
in het mee vergane want
zeilt niet langer wind maar
waart het water door de gaten
zonder voeten, zonder benen ook
met slijk en slib besmeurd verleden
vol roemruchte overvaarten
het Kanaal erkent de grenzen
van het boude mensenvernuft
aan wal bewijst een rare bloem…
rond je hart in steen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
659 heb je alles gezien
mijn blik gebroken
gekeken met mijn ogen
jouw prille groen
de hellingen met puin
waar bloemen gaan verdrogen
ik hak je trekken
uit basalt en
rond je hart in steen
ik snoei je wortels en
jij aast het polderland waar
ooit jouw jeugd verloederde
in pesterij en jij
de klappen kreeg maar
niemand je bemoederde…
Groene idylle
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
655 hier is de sleutel van mijn hemel
het stukje Eden in mijn achtertuin
waar vogels vrolijk flierefluiten
tot schemering hun snavels dicht
daar klimmen maagden in de palmen
verschuilen juffertjes zich in ‘t groen
zet de leeuwenbek zo’n grote mond op
dat bange rozen rimpelen in de wind
maar als het botert tussen de bloemen
smeert de klaver…
Die ene ware man
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
2.122 Overdag zit ik te dromen
Over die ene ware man
Maar of hij ooit terug zal komen
Daar heb ik geen notie van
Ik zie ons tweeën samen lopen
Over een verlaten strand
Hij zal bloemen voor me kopen
En mijn naam schrijven in het zand
In zijn ogen zal ik verdrinken
Zijn lieve lach maakt dat ik smelt
Maar moet het maar laten bezinken
Want ook…
Zondag
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
756 In haar ogen tonen
de bloemen nog steeds de glimlach van een vallende ster.
Jij ligt daar als een spelende zee,
het laken afschuimen, je uitrekken, beetje opkrullen.
Je bent amper wakker. Wat sta ik te lullen,
ik laat de dagen nog wat donker zijn
laat ze maar wachten op hun rust, mijn
briljante schat, ik doe toch gewoon met je mee?…
't Was niet het op- en neerslaan uwer ogen
poëzie
4.3 met 17 stemmen
4.250 't Was niet het op- en neerslaan uwer ogen,
't Was niet het heldre lachen van uw mond -
Ik weet niet, weet niet wat mijn lippen bond,
Toen gij daar zaat, het tere hoofd gebogen,
Dat hoofdje, als een bloeme, zacht bewogen
Op iedre adem van de ziel: ik vond,
Ik vónd geen woorden in die éne stond,
Dat ooit…
Oh Grote Godheid
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.077 Oh Grote Godheid
niet om te stoken
gij moet zo lopen
dwars door de Leidse Hout
Sta op en kom dat bed uit
voor dat machtige circuit
van de Zorg en Zekerheid
want al is het nog zo koud
en vriest het dat het kraakt
met de bloemen op de ruiten
Voorzichtig het is glad buiten
zorg dat je niet van de weg raakt
de auto rijdt meteen voor
wacht…
Operatie
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
700 in bed bij het raam op de gemengde kamer
dat ging snel, de rest van de dag langzamer
bij het afscheid om halféén toen zij vertrok
haar liefdevolle blik mij achterliet met brok
in de keel en ik niets anders wist te bedenken
dan voorjaarsbloemen aan haar te schenken
acht uur later komt zij in haar bed terug rijden
zonder pijn, ziet de bloemen…
De vrouw zonder baan
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
882 Er waren bloemen en kado’s op de receptie,
felicitaties voor haar man voor veertig jaar.
Ze stond vlak naast hem maar haast niemand kende haar.
Een jubileum blijft een kwestie van perceptie.…
Ongrijpbaar
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
1.130 waar waarheid zich gedraagt
als een dief in de nacht
en inzicht wordt meegenomen
als diepgang wordt gevraagd
maar de geest ongrijpbaar wordt geacht;
als door een troebele leegte lijkt belaagd
vaker dan ik nachten leen
ontgaan mij de raakvlakken
op de cirkel om me heen
het lijken zwarte wakken
die het denken laten steken
waar bloemen…
Vrolijkheid
poëzie
3.6 met 14 stemmen
2.569 De lieve jeugd
Tracht naar de vreugd,
De bloemen en de spelen.
De goede God
Laat ze in 't genot
Van al wat zoet is, delen.
De traan misstaat
Aan haar gelaat;
Zij kent geen zorg, of smarte.
De jeugd is vrij,
De deugd is blij:
Ze is adem van ons harte.…