6607 resultaten.
SAMEN GEWANDELD.
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.434 Het mooie groen van de bomen
en het ritselend struikgewas
ik heb vandaag opnieuw weer beseft
het echte leven begint nu pas.…
Onze toekomst....?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
696 Voor niemand een helder moment
voor niemand die realiseert
dat je afhankelijk van de Aarde bent
want straks gaat het nog echt verkeerd
Keuzes worden gemaakt
beslissingen genomen
Er is niets dat mij harder raakt
dan het verdwijnen van planten en bomen
Hoe moet dat nu later
als er niets meer is
geen groen, geen lucht en geen water…
Onze toekomst....?
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
884 Voor niemand een helder moment
voor niemand die realiseert
dat je afhankelijk van de Aarde bent
want straks gaat het nog echt verkeerd
Keuzes worden gemaakt
beslissingen genomen
Er is niets dat mij harder raakt
dan het verdwijnen van planten en bomen
Hoe moet dat nu later
als er niets meer is
geen groen, geen lucht en geen water…
wind heeft je gestreeld
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
677 waai maar weg
mijn bladeren
de witte zijden
kennen nog geen licht
gestreeld door zon
werd groen de kleur
je groeide lentegroot
tot de zomer naakte
alleen de onderkant
moest nog ontwaken
het verlegen draaien
zal volwassen maken
wind heeft je gestreeld
met je gespeeld
de wereld laten zien
in zijdelings passeren
de eerste zomerdag…
ook al wintert het kapot
netgedicht
3.1 met 18 stemmen
2.037 ik kijk niet terug
maar blader door een herfst
die blad voor blad verrot
de smurrie wordt eens lente
ook al wintert het kapot
de dode boom die sprieterig
reikt naar dromen over zomer
was groen en ongerept , verloor
zijn strijd tegen het ouder worden
in een tijd die niet wordt terug gezet
de paden zijn nu afgedekt
mos heeft zich al afgezet…
belangrijke mannen, bijzondere plannen
hartenkreet
3.8 met 21 stemmen
2.670 Staan nu in het park op het groene gras.
Niet zwart of wit, maar als beeld van brons.
Omdat hun kleur niet belangrijk was.…
gevallen liefje zoekt vrij
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
2.083 regenboogmeisje is er weer
fladdert al weer in't rond
meiske flirt van haar gezond
ogend teer op zoek naar heer
nu nog blauw/paars/groen/geel
mocht er twijfel zijn gerezen
ze maakte meteen een antithese
scharrel lonkt heel naar veel
men ziet heren als paddestoelen
rijzen bij avond met hete smoelen
geraakt door haar zinlijk vertier…
19 Februai 2006, 13.49 uur
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
808 Fel paars vecht met oud groen
Zwaar grijs mengt ver blauw
Flirtend getjilp
Hofmakerij in een plas
Voorzichtige warmte in zwaar nat
Reikend hout onder molm en rot
Gaat het weer gebeuren?…
De ogen wild
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
659 jij wilde dat
ik galoppeerde
de ogen wild
en staart gestrekt
de zomer tegemoet
heb je in een late lente
ooit ontmoet we graasden
van het malse gras wist
niet dat jij een voorkeur
voor paardenbloemen had
ik schurkte in mijn stal
de onrust weg naar morgen
wilde met je draven weg
van alle zorgen in het stille
groen wat aandacht…
goud vertrouwt geen vijgenblad
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
742 wat moet ik
met een handvol vingers
die friemelen aan me vel
het onderhuids gepeuter
en irritant geleuter
over zonde en de hel
je trekt gevoel
in kippenvel en
streelt mijn koude rilling
je brengt hitte in het spel
kust zo heerlijk fel
kleding is verspilling
groen wordt
roder in het paradijs
de appel is gebeten
de slang sist snerpend…
Was ik adem
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
807 Bovenaan de dijk zit het leven
rustig wachtend op wat komen gaat
de groene bank geeft geen krimp
biedt plaats aan herinneringen
maar wijkt niet meer voor gewicht
over zijn schouder kijk ik mee
en door jarenogen ziet alles
er schielijk heel anders uit
rimpels tekenen hoofdstuk
na hoofdstuk mijn hoofd stuk
was ik adem ik zou schreeuwen…
zwaarte in het bos
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
1.611 alle luchten waren blauw
uren schreden voort in kerks groen
de paden op met zachte demping
spelden in gebroken witte knop oeverloze zwam
het hoofd loodzwaar vol voos bezinksel
stevens recht vooruit moe en klam
een bord zei dit is natuur
gevallen bomen gaan gewoon rotten
er kwam een paard met mens voorbij
soms een hijgende trimatleet…
wilde haren op papier
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
703 je verleidde me
vertelde met een zwoele stem
hoe groen het gras kon zijn
stroopte teder onschuld langs
een hardheid die geen gene kende
adonis was mijn vriend
zijn schaduw sliep veel uit
hij versierde dames zonder
schroom en ik mocht vaak
mee als spelende schavuit
mijn jeugd heeft boeken
dichtgedaan met diploma’s
ging ik aan mijn…
Barrevoets
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.101 van associaties, wordt
getransformeerd tot toverbos
onder het dak waarin bladeren
zich herkenen, pompt vuur door
nerven, niets geleerd en niets verteerd,
te denken dat ik straks niet ben,
blijft zo vaag, licht gevoel in de maag,
een kwaal van dogma’s die ik ken,
iedereen kent het, niemand kan het zeggen,
om te zwerven onder de altijd groene…
Wind
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
612 Jullie massale fluisteren in stilte zal ik missen
achter het diep groene.
Wie legt de rust wel eens op jullie blaadjes.
Is hij het wanneer hij even geen naam heeft.…
Duif
gedicht
4.3 met 36 stemmen
23.369 De hemel boven 't park werd licht,
de bomen stonden groen, afzonderlijk
en ieder leek een bos, zo bol zo wonderlijk
en in zichzelf gekeerd, prevelend opgericht.…
Ik droomde dat het anders was #2
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
671 anders was
De wolken gleden traag voorbij
Wierpen schaduw op cichorei
Diep verborgen in het gras
Ze trokken naar het noorden
Trage stappen die weerklonken
Alleen de bajonetten blonken
In deze kille dodenmars
Sombere helmen diep gebogen
Wisten waar het einde lag
Wanneer de schrille schreeuwen stierven
In het duister van de dag
Ooit groen…
Ik droomde dat het anders was #2
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
824 anders was
De wolken gleden traag voorbij
Wierpen schaduw op cichorei
Diep verborgen in het gras
Ze trokken naar het noorden
Trage stappen die weerklonken
Alleen de bajonetten blonken
In deze kille dodenmars
Sombere helmen diep gebogen
Wisten waar het einde lag
Wanneer de schrille schreeuwen stierven
In het duister van de dag
Ooit groen…
Lenteschoonmaak
gedicht
2.9 met 11 stemmen
12.442 Weinig zachtzinnig zoals deze lentedag
in de luwte van het bos als een
woesteling tekeergaat: mijn ziel
zich snijdt aan het breekbare, messcherpe
groen van jong blad, door tomeloze
vogeldrift word overmand en vertrappeld,
binnenstebuiten gekeerd door de
goddelijke geur van kamperfoelie,
gekraakt en schoongeschraapt
door de weerloze zachtheid…
wereldverbeteraars
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
629 Of dood op sterven na, al naar gelang
hoe fundamentalistisch groen ze waren,
de mensenhaters en cultuurbarbaren
in éénstemmige bio-ecozang.
Ze moesten achter hun computers strijden
voor beesten die ze hun instinct benijdden.
Hun niet aflatend schrijven in de pers
was voor wie hen gelijk gaf niet te snappen.…
Obstakels
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
447 anderszins mij schaadt
van water heb ik mij een baar gemaakt
geslapen in een uitgebeende zee
het land gelaten dat in laatste wee
tot kaken in het eigen bloeden staat
waar woeste hoogten tot mijn navel reiken
ontwaken woorden uit een winterslaap
ik zal van wat ik dichten wil niet wijken
ofschoon er wolven zijn een enkel schaap
de groene…
De tijd staat open
gedicht
3.0 met 24 stemmen
12.790 De tijd staat open, het hijgt aan weerszijden
of avond en donker elkander omarmen, het slaapt
dat het kraakt in de stokoude boomgaard, zwanger
van wanvruchten galappels wormen
in het huis het gemor van adem, van data
dat de nachtschade hangt aan zijn leven
dat de zaaier ontkiemt in zijn veldbed
dat de groene woorden als kersen bederven
bij…
Winterlandschap.
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.022 witte pracht in poeder vacht
betovering na winternacht
het groene gras verstopt
als wintermantel ontpopt
toverwerk in winter macht
wie ben jij met deze kracht
speel met mij die kou veracht
zonnestralen glinsteren zacht
witte wereld om mij heen
boom noch plant zijn alleen
een vlokje danst daar blind
vredig in de koude wind
vogels vliegen…
Trends en idealen
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
693 je ogen
waren warm gekleurd
ze straalden als je keek
de modetrend was blauw
en groen het donkerbruine
maakte je wat bleek
je lippen spits
gekruld door humor
en een volle lach
ook hier viel jij
weer uit de boot men
zag ze liever vol en rood
parmantig stap jij
door het leven je lengte
door jouw genen aangegeven
het schoonheidsideaal…
In aarden vaten
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
681 Hoe groen is alles nu: de mei
vult duizend tinten in die later
niet meer te vinden zijn; de wei
bezaaid met madelieven, wortels water
drinkend uit de bron of uit de lucht.
Mijn hart wacht wel nog, kent verlangen,
soms heimwee ook, maar zang en zucht
ze blijven hier aan kleine dingen hangen.…
Stedelijk nat
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
732 Omringd door de geur
van verse natte straten
verdwijnt de droge blues
van een te vroege zomer
het weinig groen leeft op
door wat het kan absorberen
te midden van het steen
en neergeslagen stof
het is stil in de stad
een eenzame paraplu
haast zich verdwaasd
op weg naar onbekend
twee verslaafden
paffen hun genot
onder de brede luifel…
De ballen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
725 De bal is rond, de bal is rond
er hangt een versje aan mijn kont
het gras is groen, de stip is wit
een half leeg stadion waar elke fan bidt
de échte hooligan snuift en slikt
slaat in het rond als er wordt gekicked
de zondagsrust wordt weer verstoord
wanneer er "bommen op rotterdam" wordt gehoord
ik houd van voetbal met al zijn facetten…
Drie jongleerballen, vier kleuren
gedicht
2.8 met 21 stemmen
9.395 Groen, geel, blauw, rood.
Zomerochtend; poes rust op 't balkon
zich een zwart roodstaartje voorstellend.
Maar het ziekenhuis om de hoek is nog onder.
En in Park Randenbroek spelen sportparen
winteravondtennis, stoomwolkjes lachend.
Drie-, vierhonderd meter is het maar
van hier tot helemaal daar.…
De ochtendzon
poëzie
4.0 met 10 stemmen
4.887 De flamboyants ontluiken groen en rood;
Onder hun lommer zal de markt beginnen.
Wijdbeens gaand, balanceren negerinnen
De vruchten op haar hoofd en van haar schoot.…
Kleur geven
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
659 Ik schilder schapen in het weiland
en het bonte op een koe
geef de zwaluw graag haar vrijheid
daar is zij wel aan toe
Ik teken ongetemde wolken
in een hemel o zo blauw
gun de zon weinig draagkracht
druk haar geleidelijk in het nauw
Ik portretteer enige knotwilgen
groene haren in de wind
paars met rode bloemen
die geplukt worden door …