12647 resultaten.
BARMHARTIGHEID
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 Als ik vermoeid met lede ogen
ietwat verwaasd zicht wil volgen
achter zich de kim verzadigd zucht
voel ik opgekomen mededogen
voor een boompje door eenzaamheid verzwolgen
vermist onder verdwaasde wolkenlucht
de weide vlakte roept en wenkt mij
dichterbij en smeekt om hulp
er naast te gaan de eenling bij te staan
het kleine ding beweegt…
liefdessneeuw
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
581 Het sneeuwt
zo stil
dat wij niks horen
Het is zo koud
dat wij het warm
beginnen te krijgen
De nacht
is zo wit
dat lantaarnen
hun lichten dimmen
De sfeer
is
en blijft
voelbaar aanwezig
De winter
maakt het buiten
zo eenzaam
dat wij
ons thuis gaan voelen
De wolken
besprenkelen ons
deze nacht
met liefdessneeuw…
Arcen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
580 Hotelgast bij het venster
--------------------------
De melkbleke zon
Zinkt weg in de trage Maas.
De herfst is alom.
De Hamert
---------
De kudde schapen
Graast onverstoorbaar verder.
Ons bestaan telt niet.
Ruïne Bleyenbeek
----------------
Bouwval Bleyenbeek
Vol ijver gerestaureerd.
Verlangen naar toen.
Het Lange Ven
-…
DAGEN..dag in, dag uit!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
612 die je niet kan tillen
die vanzelf omvielen
Er zijn ook van die dagen
die je met vlagen, uitdagen
die je op vleugels doen dragen
die voelen als je zo ter wille
die je boven jezelf doen uittillen
Zo zijn dagen, dag in, dag uit
ze komen en gaan
ze zullen doorgaan
vrolijk of ontdaan en
met vallen en opstaan
als basis voor een natuurlijk…
Letterweide
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
563 destijds baande lompheid
mijn benen door het hoge gras
alsof ik beslist de eerste was
rondzag of er bloemen bloeiden
die ik in volle glorie plukken kon
het voelde als mijn letterweide
merkte in mijn geest de geuren
van pastel tot hun primaire kleuren
petieterig tot hoog gesteelde
zolang mijn letterweide streelde
alsof ik ontroerd de zon…
Toilet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
658 wit
eenzaam toilet
verbondenheid met velen
een menselijke, onontkoombare behoefte
doorspelen!…
- Vogel Ouverture -
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
585 De lente pronkt
tuinen hebben vogels geteld
telkens vlakbij
hoor ik lente vogels fluiten
uitgebreid zingend
in het geniep
met hun vogelstemmen
maken zij
vogelgeluiden
onverstaanbaar
schuilen ze in oorspronkelijke noot
tijdens de traditionele compositie
in driedelige ouverturevorm
bedekt de wereld
begrijpend het mooiste…
Vergane glorie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
496 waar tegenpolen
elkaars hardheid meten
aan het licht
stralen sterren
nog vergane glorie
in ons dagelijks zicht
snelheid en afstand
geven hen bestaan
terwijl hun resten zijn vergaan
is fictie ons heelal
verte en diepte moeten nog komen
groeien of krimpen we al…
warme winterzon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 brede zonnestraal
neemt mijn koude weg
voedt hersenspinsels…
Levenstriomf
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
601 Inkeer van winterse kilheid, rouw en kaalslag
is weer geweken. De baarmoeder vol - ontsluit
en stilletjes aan komen jonkies naar buiten.
Het dartele leven ontspruit dankzij krachten
die handelende machten mooi te boven gaan.
Ze komen eraan de grootse verwonder momenten
het komt wéér naar buiten gekropen - de lente!
In verrassende vormen van…
Zeg speenkruidje
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
490 zeg speenkruidje fijn,
van elke kant bekeken
ben jij zonneschijn -
zo stralend, zo gul, zo goud,
niet vreemd dat ik van je houd!…
Een enigma is zij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
423 Gisteren waarde zij in de bergen rond
met haar kin gleed zij over richels
met haar neus kietelde ze de bomen
en elk oog volgde, voor zover mogelijk
beek en stroom naar hun oorsprong terug
Glimmend liet haar voorhoofd bijwijlen
de bergen in tweevoud aanwezig schijnen
en waar haar zwetend aangezicht
wat al te morsig was geweest
liet zij haar…
Wat het achterlaat
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
571 Een aquarel van H. Hardeman
een elf met vleugels staat
glimlachend op het blad
van een torenhoge plant
naast de bloem die opengaat.
Het laat zien hoe bloem, stengel
en de totale plant passen
met het beeld van de elf
in haar glimlach verpakt
zij kennen een gedeeld verlangen.
Zij worden minutieus bijeengebracht
door de kunstenares…
Mistige morgen in april
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 Het warme land dat in de nacht
verkoeling zoekt, grondmist
met daarboven paardenhoofden
zij hinniken zacht en snuiven
Er staat een man te kijken
een jachtgeweer gebogen
om zijn arm, een hond
afgericht spiedt zwijgend mee
Alsof iedereen wacht op de wind
die hen bijeen zal drijven, de man
de hond, de paardenhoofden en de mist…
Al licht gebogen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
491 lente heeft
de boom getuigd
met schitterend blad
breed vertakt
staat zij te pronken
een monument van kracht
toch is de stam
al licht gebogen
als dank door vriend de wind
buigen als een kind
gaat beter in de jeugd
als souplesse het nog wint
er zijn geen
breuken vastgesteld
jij wordt weer mijn zomer held…
Fuck de grizzly arend
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.923 Fuck de grizzly arend beren van het ijs,
screw de bever in zijn burcht -
te warm is het naar vonkend
spattend water zie ik om alleen
of graaf een kuil in vochtige grond
en laat mij zoeken in de buik
van welige struiken.
Insecten om de muil in dit mijn hijgend rijk
waar hij mijn zon niet ondergaat
totdat er rijp verschijnt en ratelpopulier…
Bloemen van de wind
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
551 ik wist
bloemen van de wind
te flitsen voor ze verwaaiden
zij bloeien
totaal onverwacht
aan een buiige hemel
kleuren hun spanning
in moment van ontlading
vrijheid vertakt tot de aarding
altijd volgt applaus
na deze machtige apotheose
vastgelegd in meerdere poses
nog waait de wind
maar het bloeien is over
tot schik van het kind…
Amerongse berg
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
415 Sssst. Hoor je dat?
Bladeren knisperen
lispelen waarheden
gedachtenloos
Sssst, luister stil
Deze troon op de heuvelrug
wijsgeer van het leven
fluistert ons bestaan
ze deelt haar essentie
in stilte
voor heel even
waarna wij afdalen
met onze verhalen voortgaan…
Een vleugje thermiek
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
416 ik heb je vleugels gezien
in een hemels blauwe vlucht
tegen de wit koude lucht
met randjes rood
gaf jij je bloot
na het moeizame ontwaken
waarin jij eerst
het gewiekte stel warm
en luchtwaardig moest maken
een eerste stijgen
om in de opkomende zon
al een vleugje thermiek te krijgen
ik zag je gaan
de ultieme vrijheid tegemoet…
Een verdwaalde zucht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
508 ver weg
blaatte een kudde
tegen de lage avondzon
zij grensde
aan de stilteoase
waarin ik mij bevond
weldadig streelde
het ontbreken van geluid
mijn niet verwende huid
intensiveerde
zicht en reuk met
een alert anticiperen
een paradijs vol rust
de wind droeg een verdwaalde
zucht en de geur van schapen…
Zonder haast
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
559 De bladeren bewegen traag
als de wind even ruist
een eenzame zwarte kraai
krast schor zijn eigen lied
achter de heg loeit een koe
als antwoord op een andere
met in zijn snavel een worm
rent een merel hippend langs
Lang staar ik naar de overkant
van het beboste dal
gehypnotiseerd door een roofvogel
die zweeft met de stromen
tot hij langzaam…
Rust
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.267 De lucht wordt ijler, de eindeloosheid schijnt
Door 't eindig huis, waarin wij, aardsen, wonen.
Uit een ver dorp rijzen de stille tonen
Van de avondklok, hoog in de lucht verreind.
Zie: voor mijn blijde blikken baadt nu heind'
En ver de wereld in de glans van 't schone,
Hier: bomen met de zilvren bloesem-kronen,
Aan d'einder 't scheem'rend…
vakantie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
680 In balans
Berg, rots, een ravijn
de tijd is van steen
de stenen zijn tijdloos.
De berg, een diep litteken,
zonder beweging
valt eeuwig het water.
Ik word bevangen
door onmetelijke rust,
steen op steen op lucht.
Voor mij de wereld
die zich ontvouwt,
onbeweeglijke zon.
Dan
even later......
Balans van duizeling
weegt mijn schaduw…
Wijn uit oude gaarden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
487 ik zie heuvels
goudgeel rijpen
onder de zomerzon
idyllisch vlijen
dorpjes hun huizen
in siësta rust rondom
zuidelijker kleuren druiven
tussen donkergroen
in het patroon van toen
hier kaalt de rots
zoeken wortels een bestaan
in eeuwenoude trots
er wordt naam gemaakt
met wijn uit oude gaarden
vloeibaar goud uit de zo schrale aarde…
Luisteren
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
602 Mij zingt het al een lied
dat God geschapen heeft:
de klaver en het riet
en alles wat er leeft.
De winden zingen ook
en zelfs de avondlucht;
Wat plots in ’t water dook
en wat onhoorbaar zucht,
de vogels in hun spel,
de bloemen in de wei,
zij allen weten wel
als ’t purper van de hei
dat alles zingt zijn zang,
heel dankbaar om ’t bestaan…
OCHTENDNEVEL
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
624 Als er mist boven de Ourthe hangt
Zelfs de vroegste vogels nog niet fluiten
Is de poëzie niet meer te stuiten
Is het dat bewustzijn woorden vangt
Als er mist boven de Ourthe hangt
Gaat de dichter zich aan taal te buiten
Samen met de Muze komt het uiten
Altijd weer het tijdloze mi lanct
Uit een lekke kayak steekt een hand
Die wil per se…
zomernachten in Juli ( 2013 )
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
563 beloftes werden gedaan
op windstille dagen
gepassioneerde nachten
laten ons nu geeuwen
steden betraden we met
gretige nieuwsgierigheid
ik herinner me de dame met
een zwarte hoofddoek
bijna ongepast in de felle zon
ze verkocht rozen in een mandje
jij kocht ze gul
strooide ze over mijn lichaam in de
nacht die kwam
ach, ze waren…
Drentse Zomer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
568 Warme lucht waait
over Drentse dreven
trekt aan weerbarstige
kronen van parmantige
eeuwenoude eiken
en doet geelwitte
graanvelden golven
Moeraswater schittert
blij met het licht van de zon
Kreten van futen
gekras van waterhoenen
het zoeven van
zwiepende zwaluwvleugels
lossen op in het geruis
van zwaaiende populieren
Wij waren daar…
Het ijle wit
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
436 nooit botsen wolken
zij komen en gaan
groeien aan of lossen op
in eigen stroming
trekken zij voorbij
hun vormen lijken vrij
toch spelen zij het spel
van kleur en zwaartekracht
de onderkanten donkeren nacht
terwijl het ijle wit zich
stralend baadt in het laatste licht
voordat de zon ten onder gaat…
Geluk elementen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
647 De wind waait door mijn haar zoals alleen jij kan kroelen met je hand
geaard zit ik met gesloten ogen en bewonder ons eigen wonderland
het zonlicht verwarmt als je adem achter mijn oor als jouw thuiskomst
door regen opent mijn gedachte zoals jouw kracht van inspiratiebron.…