7972 resultaten.
Mist
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
967 De weg ga je dadelijk achter je laten
maar de mist lijkt niet te verdwijnen,
want de mist kun je namelijk niet verlaten,
behalve als de zon weer gaat schijnen.…
IJSKONIJN
netgedicht
2.1 met 109 stemmen
21.401 tegemoet
als tere insecten onze klauwen
om het blote zwerk geslagen
geboeid zongen we luider
dan het kikkergeboefte
in het vingergewas
je brandde een lusachtig teken
in het vuile sop we stegen op en
streken neer langs versgesneden lis
je droeg je verjaardag op
aan de paarden die droevig
maar nieuwsgierig staarden
naar hun lotgenoten achter…
de toenadering
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
727 kijken lopen
naar den kimme
verleggen van den horizont
steeds wijkend
dichterbij weer verderaf
moeders baren
schepen varen
bergen komen af en aan
soms staat men stille
rarekieks het fotootje
minne in een autootje
’s anderen daags
heel al in kanteling
na donkerte zonneschijn
volgt bemanteling
in nevels achter neuzen
koud traag
niet…
Drempelgevoelens
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
824 Verzwolgen door het rode bruin
Stap ik door een smalle poort
Naar een wereld vol met schoonheid
Waar geen zuchtje wind ons stoort
Vergeten dromen laat ik achter
Nu dit universum zich ontvouwd
Ik niet langer draal in zwart
Maar een verre glinstering zie van goud
Ogen die bespieden mij
Vrij van onrust, ook van angst
Welkom in de dit nieuwe…
Nachtwoud
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
705 Onze huid is gewild
bij papieren tijgers
hongerige weduwen
spelende kinderen
en masturberende ambtenaren
we zitten niet stil maar verdwalen
in het nachtwoud waar je steeds zegt
dat het regent in het nieuwe verhaal
achter gesloten lentegordijnen
waar ons hart ligt voor consumptie
en de maan schijnt met jaren van heimwee
in de binnenwereld…
herfst
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
731 oranje rode winden
omarmen bomen
in vurig minnespel
transformeren bladeren
in gloedvolle kleuren
warm oranje bruin
en purperrood
laten zij
in volle overgave
het oude los
terwijl in takken
het nieuwe groen
in kern aanwezig is
richten zich kale kruinen
hoopvol omhoog naar de hemel
waar een waterige zon
achter loodgrijze wolken
indigo…
herinnering
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.054 de klimop in mijn tuin
vol bijen en vlinders
oktober
de dagen vliegen voorbij
gedachten
zit op de top van een duin
en kijk naar de beelden
die langzaam voorbijgaan
groeiende halmen
een vreemde stap in het donker
je ziet het niet
stapt blind over de duinen
nachtblind
we lachen
de zee achter de duinen
lichtjes schitteren op de golven…
Woestijnnacht
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.147 Deze nacht bleef ik bij jou
en bij het voetlicht van de maan
waar jij je ruige dekens
vol van zand had dichtgeslagen
en ik volgde hoe je sliep
de hele nacht door hoe je sliep
tot het ochtendlicht
de sterren van je lakens had verslagen
En ik zuchtte hoe je ging
als een passant die zonderling
zich verschool achter de zon
om daar de stilte…
Vreemde ogen dwingen?
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.352 Ze luistert niet, hij evenmin
ze dwingen hen soms tot wanhoop
achter ’t behang plakken
alles hebben ze al geprobeerd.…
Heldere winterdag
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
804 Op deze koude en heldere winterdag
zie ik achter de bomen de zonsopgang.
De zon zelf rood van kleur
kleurt de ochtendlucht lichtroze.
Het is helder en in de lucht zijn strepen
die door de zon beschenen op gouden lijntjes lijken.
De wind is hard en jaagt koud over het strand
hierdoor zijn de golven onstuimig en woest.…
IJzeren poort
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
888 Ergens bij mij in de laan
Staat een ijzeren poort
Mensen lopen voort
Maar ik blijf daar altijd staan
Als ik door de koude staven
Behoedzaam kijk of luister
Is het daar zo stil en duister
Alsof het leven ligt begraven
Ander loof groeit achter ‘t ijzer
En de wind blaast harder aan je hand
Als je hem doorsteekt naar die kant
Bovendien is…
Eenzame dromer
netgedicht
4.5 met 19 stemmen
898 ik duik in jou
mijn dichter
en waan me even
je minnares
op lippen zonder spreken
een eerste geliefde
bemint je niet beter
zoals ik je stem
onder ‘t bundelend licht
van begeren
ik murmel je ’s nachts
in de lucht van mijn longen
kruip in je woorden
om de kou te ontlopen
je bent zo mooi
in de zucht van mijn wereld
achter het…
Een goed pruimenjaar
gedicht
3.2 met 30 stemmen
18.025 Achter in de fruitwei de gistende geur
van duizend rottende pruimen
zonder eters.
Bordje ophangen, twee gulden per kilo.
Niemand.
Eén gulden per kilo.
Niemand.
Gratis.
Niemand.
Omdat het zo zonde is
zet je jezelf eraan
tot de stop uit de bodem springt
het schip zingt
in een poseleinen pot.
Zonde.…
Familiegeluk
hartenkreet
4.0 met 43 stemmen
7.485 Ik heb een tuintje voor en achter
en uitzicht op een nieuwe wijk
mijn eten is meestal Hollandse pot
'k ben ook niet getrouwd met een oliesjeik.
Ik ben gewoon maar gewoontjes
een Hollands vrouwtje, klein van stuk
maar waar ik het meeste waarde aan hecht
dat is mijn allergrootst familiegeluk.…
'S MORGENS VROEG
poëzie
3.7 met 17 stemmen
5.305 De markt is leeg en toe de huizen,
En niemand, die er achter gaat.
Zo ver van huis alleen gestorven
In ’t gasthuis ener vreemde stad,
En onbeweend naar ’t graf gedragen,
Terwijl men ginds zo lief hem had!
-------------------------------
uit: Gedichten (1870)…
Blaffen zonder onraad
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.296 Een blik zo trouw, maar wat voor een
Trouw; achter de stok aan, rollebollend
In het zand, nooit meer terugkomen,
Ook nu niet, als je zegt;
Blijf, ik had dit niet zo bedoeld, ik ken je,
Je lag zo vredig in je mand, je bent er,
Als geen ander, blijf, ook als ik waak,
Maar stil, zonder op of om te kijken.…
Zijn laatste wedstrijd
gedicht
3.1 met 52 stemmen
24.740 Zo zonder doel
achter zich, zo - zo - ongewis.
---------------------------------------------
uit: 'Callahan en andere gedaanten', 2004.…
Verdwenen
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
1.973 Onzeker blijf ik achter,
Met gevoelens in mijn lijf.
Ik zal altijd van je houden,
Dat staat helaas buiten kijf.
Er zal ooit een moment komen,
Dat ik verder kan, alleen.
Maar dat moment wordt overschaduwd,
Door het moment dat jij verdween.…
Dromen
hartenkreet
3.5 met 20 stemmen
3.922 Alleen de wind kan horen
Het roepen van je naam
Vol hartstocht en verlangen
Achter een verwasemd raam
Opgezogen in mijn leven
Ogen branden in mijn hoofd
Passie is geheel verdwenen
Zo totaal in jou geloofd
‘Waar ben je!…
Toren
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.556 De wind van voren,
de wind van achteren:
zwiept de toren slechts
milimeters heen en weer.
Toren boven stadsverkeer,
Madurodam van kleine mensen;
wolkenspiegeling in het glas,
blauw gemengd, met gifgroen gras.…
Alter ego
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
633 Zijn ogen bloeden achter het masker.
Het masker verwijder ik.
Daar sta ik zelf.…
Haar diepste verlangen
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
579 Hou van mij
klinkt als een fluisterende
melodie, de kleur van hoop
danst als een dromerige
herinnering,als zilveren
balletschoentjes
gedragen door de wind
zij op blote voeten in het natte gras
de liefde lijkt te verdorren
achter het huis op de heuvels
aan haar horizon…..ruist de zee
vliegen de meeuwen
haar vrijheid
hou van mij…..…
Over ....spel
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
550 verwenden elkaar met woorden
deden dromerige beloften
waarvan ze wisten
dat er niets van zou komen
hij, meer dan twee honderd
kilometer ver van haar
toch zo dichtbij
dat zijn stem
haar huid streelde
en ze zijn kussen voelde
branden
elke keer
fluisterde ze hem
goede nacht toe
voor ze de hoorn
op de haak legde
en alleen thuis achter…
Lichtval
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
649 maar de rivier is vol schoonheid
van een verguldende schittering
omdat nu nog onzichtbaar
toch al een nieuwe dag
achter de nacht ligt opgeslagen,
toekomstmuziek die in de armen
van ware liefde danst.…
DE TIKTAKMAN
gedicht
2.7 met 10 stemmen
7.164 Je loopt hoogstens wat zachter
en steeds een paar minuten voor
(nee, achter)…
Droes
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
473 afgedankte kater,
de rug te moeten rechten
als de kruik dan leeg is,
wankel in gestelde stromen
vaart het droes van kleine
ziel, op de tere vleugels van
een bodemloze boodschap,
waarin zo vaak de inhoud
beschreven is door alle
afgeworpen dromen, zichzelf
relativeren in hun gare sop,
waarin zoveel schipbreuk
werd geleden, mogelijk achter…
nooit
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.018 men kwam te vroeg
de baai
de boeg
jij riep
verhalen
voor
en achter de boeg
te vroeg
de lente
te laat
de winter
koning koud
vroeg jong
te laat oud
groot gebruik
ruik eens
aan je gevoel
nee
jij weet niet
wat men bedoelt
jij bent verneukt
een kreukel in je papier
daar zijn zij
en ik
ben maar hier
de laatste
de eerste
de laatste…
wel dood maar niet gestorven
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
2.251 Lijken te sterven
zonder eigenlijk
dood te zijn gegaan
Zomaar te zijn veranderd
in niets meer lijkend
op wie zij ooit zeiden te zijn
Afscheid nemend van een eerder leven
ongelooflijk onnadenkend
zonder maar een centje pijn
Onherkenbaar in hun daden
zij zijn geindoctrineerd
door boze tongen en giftig vlees
Staan niet meer achter…
Vellenbos
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
514 In between lines
en tot ver achter het vellenbos
rust de pen in donker mos.
De rollerball door korrelzand
en mestafval verstopt.
Grijs-witte lucht
die, in beeld van wolken,
langs de kale bomen trekt
en tot schrijven brengt.
Ranja met ijs
of cola met een harde twist,
als ambtenaartje wordt gedist;
al lavend zich weer opgefrist.…
Winternacht
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
1.786 Weet je nog de stilte bij de boom,
Kerima
de dag van mijn eerste nominatie
die jij mij gaf in beloofde stilte
omdat ik zweeg als een dichter
die zijn ziel niet verdoemde
sindsdien veranderde er veel
woorden bleven niet hetzelfde
jij werd beroemd, ik bleef achter
bij die boom in een droom
er waren mensen
die mij konden verhangen…