Alle inzendingen over donker

6828 resultaten.

Sorteren op:

De nacht

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 433
Langzaam wordt het donker De maan geeft licht in de duisternis, Samen met de sterren, die van grote waarde voor ons zijn. De ochtend ontwaakt langzaam. De stilte geeft, je een eerste glimlach, als je het daglicht mag aanschouwen. De vogels vliegen van tak naar tak. Zij zijn blij dat de dag weer begint.…
Dick8 maart 2018Lees meer >

Vol geluid

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 520
lichtdeeltjes kwijt kon hun weerkaatsing niet ontvangen want zij bleven ergens hangen geen kleur zond mij uitbundigheid in onderscheid en ook vorm en grootte sloot ik in kennismaken uit ik kon nog wel de intensheid van straling beleven zoals warmte in koestering door zon was blij dat dit nog kon toch was mijn wereld geen donker…

Voor Nono

gedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.756
soms dromen de stenen in het licht van zichzelf soms staan zij gestapeld als muur om een stad soms liggen zij als gevelde vogels op het land in het landschap vol constructie gaan de paden van de nacht hun donkere gang vallen hemel en aarde samen in hun schaduw soms verhardt het water tot zwarte rots tegen…

Blokkade en aardbeving

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 658
Ik voel me volledig geblokkeerd wegen zijn afgesloten, ook binnen-weggetjes alle grote slagbomen zijn dicht de grens van het toelaatbare is bereikt ook de grens van het tolereren, incasseren, moraliseren, beheren en archiveren ik houd het echt langer niet meer vol de donkere nachten zijn lang en leeg en de gedachten zijn kil, koel, koud…

decembermaand

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 956
een tijd van donker en wat hinder, december laat gapen maar ook geeuwen. oude kerstbomen en houten tafels mooi aangekleed, zo elegant en struis. de geur van taart en warme wafels, kleurig lichtjesfeest op straat en thuis. december, de maand van familie en bezoekjes. een druk moment van feesten en bezinnen.…
metske16 december 2018Lees meer >

Etste juist contrast

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 539
ik golfde op warm en licht had mega zicht met mijn ogen dicht in zacht pulseren opende en sloot ik mijn interieur het exterieur donkerde kleur er was geen afzet wel een incorporeren het heerlijke verbinden waar mensen van leren licht getinte bleek een regelrechte hype door waarheid en tijd raakten velen dat kwijt kleur donkeren…
wil melker21 februari 2019Lees meer >

onweder

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 448
Het wordt donker, kil, het weder heeft zijn gril. Onweersbui, stromende regen komt moeder aarde tegen. Bliksemschichten, vuurwerk, donderslagen zo sterk. De aarde trilt, de mens rilt. Flitsend licht, spookachtig zicht. Oorverdovend gekletter, regenval, gespetter. Daarna…een blauwe lucht. Een weergave van rust, warmte geblust.…

Versteend bewegen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 479
wist het ongeziene om de hoek voelde wisselen van spanning overal hoge tonen doken krijsend uit mentaal verval panisch lichtte chaos op in het donkere heelal strak van schrik deelde ik dit apocalyptisch ogenblik waar dood gestalte kreeg in versteend bewegen zonder afrit doolden de gebroken wegen brak leven in…

Wat is geweest is geweest

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 553
Kan ook ik even zacht spreken met eigen stem hoe bijvoorbeeld iets openblonk die groet nog klonk, de donkere voorgrond mij werkelijk niet kan boeien mijn gedachten liever met wat nu speelt stoeien. Uren ja zelf maanden en jaren mogen mystificeren kunnen ons verrassend over andere zaken iets leren.…

Verloren in stilte

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 438
in stilte fluistert de wind dartel vogeltjes gefluit melodieën kwetterend bloesem bloeit lente vandaag ingeluid in 't eindloos ik geniet van zonneschijn vragende gedachten mijmering kleine preveling stralend zonnelicht onzekere, donkere nachten onzekerheid op het nu gericht houdt de crisis mij op afstand vrijheden ingekaderd ieders…

OM NOOIT TE VERGETEN

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 426
een fraai voorjaar met enkele zomerse weken ach zo eentje zoals zo vaak de laatste jaren om nooit te vergeten en dan toch die schaduw van donkere sombere winterdagen er sluipt iets rond stil doods koud ijzig kil wat wereldwijd is ontdooid een zich vals noemende koning met een zieke kroon strooit zonder dat we het konden weten verderf…
catrinus18 april 2020Lees meer >

Laat het regenen op mij

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 528
Sonja Francesca Pronk nimmer wordt jouw naam nog uitgesproken toch zijn de herinneringen nog altijd daar diep donkere geheimen blijven voor altijd vervlochten in jouw blonde haar verstopte je bewust de waarheid gemaskeerd door jouw ranke gezicht met je guitige lach de messcherpe pijn die in jou verankerd lag onontkoombaar haast…

Bemoediging in zware tijden

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 415
Morgen schijnt de zon die het donker zal verjagen voelen we weer dat het zomer is de wind ruist het lied van de hoop dat zingt in parelmoeren schelpen op het rulle strand het verliefde paartje al wandelende op de vleugels van het Woord gaan hand in hand zegevierend voort kinderen spelen hun spel bouwen torenhoge zandkastelen…

Harpenaren

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 443
Mijn peinzen drijft mij naar 't nachtelijk uur ik voel hoe donker en wit te voorschijn komen in een wisselkoor van klanken de wijnstok en de ranken gehurkt in ootmoed Zijn adem is levenskracht och levensgeest, liefde mild en puur witte zon in 't hart van de aarde onder de wolken de wensen van mensen Vurig klinkt het gestamp van paarden…

Leven

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 424
beter dan het luisteren naar bizarre verhalen is het kijken in ogen die van wijsheid en liefde stralen de zon op zien gaan in donkere tijden van het leven de dagen om bang van te zijn we willen niet op geven in ziekte verdriet en pijn maar moedig onze levensweg gaan de blauwe geopende deur van leven en liefde waar we naar binnen…

Tedere schreden.

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 469
Loop niet weg van je gevoel, in de donkere nacht, vadertje maan schijnt begrijpend en lacht. De berg ten top, door heuvel en dal, de staaf die je steunt, je komt niet ten val. Je rood scharlaken mantel, die je behoedt, je schreden heel teder, vervolg je de vloed.…
aagje fama4 februari 2021Lees meer >

Overdenking

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 610
In het nachtelijke donker, in de stille uren, drijven mijn gedachten mee over de grote levenszee. Ik vaar reeds lang in kalmer water, met hier en daar wat averij, door hoge golven, woeste baren. Ik stuurde af en toe wat bij. Soms is er nog wat deining, een lichte rimpeling… als mijn gedachten wijlen bij een lieflijke herinnering.…
Antje28 februari 2021Lees meer >

A capella

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 479
je ademt zachte warmte in tonen die een lied beloven waarvan ik de refreinen al ken nu ik weer jouw kleine ben nog zijn je ogen donker geloken opent je stem wat breekbaar licht want ook ik heb mijn blik vol aandacht voor jou zie hoe jouw mond en lippen woorden vormen waar ik vroeger naar moest gissen in een steeds veranderende…

Fluwelen contrasten

netgedicht
5.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 436
je donkerde al in wegdromende ogen nog vlaagde realiteit maar de echte contacten waren al verbroken er was geen fysiek duister in het donkere licht dat uit fluwelen contrasten schemerde zacht volgde je hand de vleug van passerende gedachten die naadloos lachten zonder geluid ze namen je mee op hun tochten door de krochten van…

fluwelen contrasten…

netgedicht
5.0 met 25 stemmen aantal keer bekeken 423
je donkerde al in wegdromende ogen nog vlaagde realiteit maar de echte contacten waren al verbroken er was geen fysiek duister in het donkere licht dat uit fluwelen contrasten schemerde zacht volgde je hand de vleug van passerende gedachten die naadloos lachten zonder geluid ze namen je mee op hun tochten door de krochten van…

Steelse vogels

netgedicht
5.0 met 47 stemmen aantal keer bekeken 443
ze schaduwden mij als donkere vlek een paar steelse vogels nog maar net vrij van hun nest geen driftig en schichtig op en neer gevlieg maar eindelijk een weer volwassen wiek ik zag heerlijk alerte koppies oogjes gefocust op een tweede huis de bruidsluier als thuis nog is er vaag een empty nest syndroom activiteiten zijn vaak…

Vederlicht

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 471
vederlicht klinken de woorden die jij opleest van donker papier ze horen anders omdat je handen ze sturen met esoterische gebaren de kleuren in je blik en hun intensiteit doen diepgaand begeleid je streelt niet nog beveel je maar wij worden schokkend diep geraakt juist op die plaatsen waar panische onzekerheden leeftijd…

Met lage mist

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 501
jij hebt de zomer gedanst uitbundig met de zon gesjanst tot regen je verkoelde en gras nog groener voelde jij kleurde met lage mist het eerste ochtendrood verbaasd staarden de koeien naar de donkere sloot die geen spiegel had jij ontlokte aan de zich openende bloemknoppen een voorzichtig kleuren met liefkozing de eerste geuren…
wil melker24 augustus 2021Lees meer >

Het bos silhouette

netgedicht
5.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 433
ik zag de eerste herfst al oplichten in je ogen waar het donker loof in veel kleuren hing te drogen in het ruizelen gaf de wind meer contrast tussen aarde en wat je nog verder aan de hemel zag het bos silhouette al zijn winterpracht je stem zong in warme tonen de wegen naar de overvloed van afgelopen zomer die door lange dagen…
wil melker28 september 2021Lees meer >

Haar pirouette

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 381
ze nam stilte mee uit een zee vol herrie waarbij van iedere golf die oversloeg het volume brak op het onbegrip van zwart basalt ze opende het cordon van donker geloken ogen wierp zand om het laatste argwaan niet te zien sloot handen tot kring danste haar pirouette er grafisch midden in waarbij zij de blikken aannam rondde…

MEI in Oostvoorne

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 421
Zo licht de klanken van het carillon Maria vol genade spreidt haar mantel Over de aarde uit waardoor ik kantel Vanuit het donker reik ik naar de zon Kitesurfers stoeien wild met zee en wind Zo dierbaar is het brede autostrand Ik duik door golven, blij en bruinverbrand Ben weer een speels, onwetend mensenkind Het is de tijd van 's Heren…

Mijn ster

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 485
Ik kijk in het donker vaak naar boven, pluk mij uit de hemel dan een ster. Wil in mijn diepste graag geloven, maar het lijkt een brug te ver. Voel hem toch altijd branden in mijn hand, kijk nieuwsgierig naar zijn schitterend licht. Droom van dat verre vreemde land, voor mijn ogen verschijnt vaag weer jouw gezicht.…
Pitsikato14 januari 2023Lees meer >

Nachtpauw

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 367
Mijn kleren zijn zwaar, lastdieren met zakken vol zorgen, ik laat ze wassen wanneer ik slaap, drogen in het licht van de maan, ademen Er kabbelt water in het donker van de kloof tussen de bergen hier en daar vuurvliegjes die willen seksen, ze dansen voor me uit naar de baai het water is nog warm zoals toen ik kind was met mama in bad…
Zywa20 maart 2023Lees meer >

Redeloze wispel tuur

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 392
alsof lagen ijs over elkaar schoven zo versplinterde het geluid ertussen en lichtte donker op in denkbeeldig wit de bui contrasteerde met zwart het gemêleerde wit van de rafelige lucht die gordijnen optrok en openden in kwaadwillige tumultueuze ontlading jij was niet bang voor de elementen keek met interesse naar het immense…

avondpad

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 453
de vrede van het land en de donkere grond liggen om ons. we zijn over paden gekomen die in elkaar overgaan als een net van ongebroken dromen. de avond is ruim en zwoel, je hand knijpt even in de mijne. onze pedalen gaan licht rond. we drijven in een zachte kom. niets zal ons meer opschrikken.…