6828 resultaten.
De nacht
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
433 Langzaam wordt het donker
De maan geeft licht in de
duisternis,
Samen met de sterren,
die van grote waarde
voor ons zijn.
De ochtend ontwaakt
langzaam.
De stilte geeft,
je een eerste
glimlach,
als je het daglicht
mag aanschouwen.
De vogels vliegen van tak
naar tak.
Zij zijn blij dat de dag
weer begint.…
Vol geluid
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
520 lichtdeeltjes kwijt
kon hun weerkaatsing
niet ontvangen want
zij bleven ergens hangen
geen kleur zond mij
uitbundigheid in
onderscheid en ook
vorm en grootte sloot
ik in kennismaken uit
ik kon nog wel de
intensheid van straling
beleven zoals warmte
in koestering door zon
was blij dat dit nog kon
toch was mijn wereld
geen donker…
Voor Nono
gedicht
4.2 met 6 stemmen
3.756 soms dromen de stenen
in het licht
van zichzelf
soms staan zij
gestapeld als
muur om een stad
soms liggen zij
als gevelde vogels
op het land
in het landschap
vol constructie
gaan de paden
van de nacht
hun donkere gang
vallen hemel
en aarde samen
in hun schaduw
soms verhardt het water
tot zwarte rots
tegen…
Blokkade en aardbeving
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
658 Ik voel me volledig geblokkeerd
wegen zijn afgesloten, ook binnen-weggetjes
alle grote slagbomen zijn dicht
de grens van het toelaatbare is bereikt
ook de grens van het tolereren,
incasseren, moraliseren, beheren en archiveren
ik houd het echt langer niet meer vol
de donkere nachten zijn lang en leeg
en de gedachten zijn kil, koel, koud…
decembermaand
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
956 een tijd van donker en wat hinder,
december laat gapen maar ook geeuwen.
oude kerstbomen en houten tafels
mooi aangekleed, zo elegant en struis.
de geur van taart en warme wafels,
kleurig lichtjesfeest op straat en thuis.
december, de maand van familie en bezoekjes.
een druk moment van feesten en bezinnen.…
Etste juist contrast
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
539 ik golfde
op warm en licht
had mega zicht
met mijn ogen dicht
in zacht pulseren
opende en sloot
ik mijn interieur het
exterieur donkerde kleur
er was geen afzet
wel een incorporeren
het heerlijke verbinden
waar mensen van leren
licht getinte bleek
een regelrechte hype
door waarheid en tijd
raakten velen dat kwijt
kleur donkeren…
onweder
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
448 Het wordt donker, kil,
het weder heeft zijn gril.
Onweersbui,
stromende regen
komt moeder aarde tegen.
Bliksemschichten, vuurwerk,
donderslagen zo sterk.
De aarde trilt,
de mens rilt.
Flitsend licht,
spookachtig zicht.
Oorverdovend gekletter,
regenval, gespetter.
Daarna…een blauwe lucht.
Een weergave van rust,
warmte geblust.…
Versteend bewegen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
479 wist het
ongeziene
om de hoek
voelde
wisselen van
spanning overal
hoge tonen
doken krijsend
uit mentaal verval
panisch lichtte
chaos op in
het donkere heelal
strak van schrik
deelde ik dit
apocalyptisch ogenblik
waar dood
gestalte kreeg in
versteend bewegen
zonder afrit
doolden de
gebroken wegen
brak leven
in…
Wat is geweest is geweest
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 Kan ook ik even zacht spreken met eigen stem
hoe bijvoorbeeld iets openblonk die groet nog klonk,
de donkere voorgrond mij werkelijk niet kan boeien
mijn gedachten liever met wat nu speelt stoeien.
Uren ja zelf maanden en jaren mogen mystificeren
kunnen ons verrassend over andere zaken iets leren.…
Verloren in stilte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
438 in stilte fluistert de wind
dartel vogeltjes gefluit
melodieën kwetterend
bloesem bloeit
lente vandaag
ingeluid
in 't eindloos ik
geniet van zonneschijn
vragende gedachten
mijmering
kleine preveling
stralend zonnelicht
onzekere, donkere nachten
onzekerheid op het nu gericht
houdt de crisis mij op afstand
vrijheden ingekaderd
ieders…
OM NOOIT TE VERGETEN
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
426 een fraai voorjaar
met enkele zomerse weken
ach zo eentje zoals zo
vaak de laatste jaren
om nooit te vergeten
en dan toch die schaduw
van donkere sombere winterdagen
er sluipt iets rond
stil doods koud ijzig kil
wat wereldwijd is ontdooid
een zich vals noemende koning
met een zieke kroon strooit
zonder dat we het konden weten
verderf…
Laat het regenen op mij
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
528 Sonja Francesca Pronk
nimmer wordt jouw naam
nog uitgesproken
toch zijn de herinneringen
nog altijd daar
diep donkere geheimen
blijven voor altijd
vervlochten in jouw blonde haar
verstopte je bewust de waarheid
gemaskeerd door jouw ranke gezicht
met je guitige lach
de messcherpe pijn die in jou
verankerd lag
onontkoombaar haast…
Bemoediging in zware tijden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
415 Morgen schijnt de zon
die het donker
zal verjagen
voelen we weer dat
het zomer is
de wind ruist het lied
van de hoop dat zingt in parelmoeren
schelpen op het rulle strand
het verliefde paartje al
wandelende op de vleugels
van het Woord
gaan hand in hand
zegevierend voort
kinderen spelen hun spel
bouwen
torenhoge zandkastelen…
Harpenaren
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
443 Mijn peinzen drijft
mij naar 't nachtelijk uur
ik voel hoe donker en wit
te voorschijn komen
in een wisselkoor van klanken
de wijnstok en de ranken
gehurkt in ootmoed
Zijn adem is levenskracht
och levensgeest, liefde mild en puur
witte zon in 't hart van de aarde
onder de wolken de wensen van mensen
Vurig klinkt het gestamp van paarden…
Leven
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
424 beter dan het luisteren
naar bizarre
verhalen
is het kijken in ogen die van wijsheid
en liefde stralen
de zon op zien gaan
in donkere tijden
van het leven
de dagen om bang van te zijn
we willen niet op geven
in ziekte verdriet en pijn
maar moedig onze levensweg gaan
de blauwe geopende deur van leven
en liefde waar we naar binnen…
Tedere schreden.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 Loop niet weg van je gevoel,
in de donkere nacht,
vadertje maan schijnt begrijpend
en lacht.
De berg ten top,
door heuvel en dal,
de staaf die je steunt,
je komt niet ten val.
Je rood scharlaken mantel,
die je behoedt,
je schreden heel teder,
vervolg je de vloed.…
Overdenking
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
610 In het nachtelijke donker,
in de stille uren,
drijven mijn gedachten mee
over de grote levenszee.
Ik vaar reeds lang in kalmer water,
met hier en daar wat averij,
door hoge golven, woeste baren.
Ik stuurde af en toe wat bij.
Soms is er nog wat deining,
een lichte rimpeling…
als mijn gedachten wijlen
bij een lieflijke herinnering.…
A capella
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
479 je ademt
zachte warmte
in tonen die
een lied beloven
waarvan ik de
refreinen al ken
nu ik weer
jouw kleine ben
nog zijn
je ogen donker
geloken opent
je stem wat
breekbaar licht
want ook ik heb
mijn blik vol
aandacht voor jou
zie hoe
jouw mond en
lippen woorden
vormen waar
ik vroeger naar
moest gissen
in een steeds
veranderende…
Fluwelen contrasten
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
436 je donkerde al
in wegdromende ogen
nog vlaagde realiteit
maar de echte contacten
waren al verbroken
er was geen
fysiek duister
in het donkere
licht dat uit fluwelen
contrasten schemerde
zacht volgde
je hand de vleug
van passerende
gedachten die naadloos
lachten zonder geluid
ze namen je mee
op hun tochten
door de krochten
van…
fluwelen contrasten…
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
423 je donkerde al
in wegdromende ogen
nog vlaagde realiteit
maar de echte contacten
waren al verbroken
er was geen
fysiek duister
in het donkere
licht dat uit fluwelen
contrasten schemerde
zacht volgde
je hand de vleug
van passerende
gedachten die naadloos
lachten zonder geluid
ze namen je mee
op hun tochten
door de krochten
van…
Steelse vogels
netgedicht
5.0 met 47 stemmen
443 ze schaduwden mij
als donkere vlek
een paar steelse
vogels nog maar
net vrij van hun nest
geen driftig
en schichtig op
en neer gevlieg
maar eindelijk een
weer volwassen wiek
ik zag heerlijk
alerte koppies
oogjes gefocust
op een tweede huis
de bruidsluier als thuis
nog is er vaag een
empty nest syndroom
activiteiten zijn vaak…
Vederlicht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
471 vederlicht
klinken de woorden
die jij opleest
van donker papier
ze horen anders
omdat je handen
ze sturen met
esoterische gebaren
de kleuren in
je blik en hun
intensiteit doen
diepgaand begeleid
je streelt niet
nog beveel je
maar wij worden
schokkend diep geraakt
juist op die plaatsen
waar panische
onzekerheden leeftijd…
Met lage mist
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
501 jij hebt de
zomer gedanst
uitbundig met
de zon gesjanst
tot regen je
verkoelde en gras
nog groener voelde
jij kleurde met
lage mist het
eerste ochtendrood
verbaasd staarden
de koeien naar
de donkere sloot
die geen spiegel had
jij ontlokte aan
de zich openende
bloemknoppen een
voorzichtig kleuren
met liefkozing de eerste
geuren…
Het bos silhouette
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
433 ik zag de
eerste herfst
al oplichten
in je ogen waar
het donker loof
in veel kleuren
hing te drogen
in het ruizelen
gaf de wind meer
contrast tussen aarde
en wat je nog verder
aan de hemel zag
het bos silhouette
al zijn winterpracht
je stem zong
in warme tonen
de wegen naar
de overvloed van
afgelopen zomer
die door lange dagen…
Haar pirouette
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
381 ze nam
stilte mee
uit een zee
vol herrie
waarbij van
iedere golf
die oversloeg
het volume brak
op het onbegrip
van zwart basalt
ze opende
het cordon
van donker
geloken ogen
wierp zand
om het laatste
argwaan niet te zien
sloot handen tot kring
danste haar pirouette
er grafisch midden in
waarbij zij de
blikken aannam
rondde…
MEI in Oostvoorne
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
421 Zo licht de klanken van het carillon
Maria vol genade spreidt haar mantel
Over de aarde uit waardoor ik kantel
Vanuit het donker reik ik naar de zon
Kitesurfers stoeien wild met zee en wind
Zo dierbaar is het brede autostrand
Ik duik door golven, blij en bruinverbrand
Ben weer een speels, onwetend mensenkind
Het is de tijd van 's Heren…
Mijn ster
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
485 Ik kijk in het donker vaak naar boven,
pluk mij uit de hemel dan een ster.
Wil in mijn diepste graag geloven,
maar het lijkt een brug te ver.
Voel hem toch altijd branden in mijn hand,
kijk nieuwsgierig naar zijn schitterend licht.
Droom van dat verre vreemde land,
voor mijn ogen verschijnt vaag weer jouw gezicht.…
Nachtpauw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
367 Mijn kleren zijn zwaar, lastdieren
met zakken vol zorgen, ik laat ze
wassen wanneer ik slaap, drogen
in het licht van de maan, ademen
Er kabbelt water in het donker
van de kloof tussen de bergen
hier en daar vuurvliegjes
die willen seksen, ze dansen
voor me uit naar de baai
het water is nog warm
zoals toen ik kind was
met mama in bad…
Redeloze wispel tuur
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
392 alsof lagen ijs
over elkaar
schoven zo
versplinterde
het geluid
ertussen en
lichtte donker op
in denkbeeldig wit
de bui contrasteerde
met zwart het
gemêleerde wit
van de rafelige lucht
die gordijnen
optrok en openden
in kwaadwillige
tumultueuze ontlading
jij was niet bang
voor de elementen
keek met interesse
naar het immense…
avondpad
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
453 de vrede van het land en de
donkere grond liggen om ons.
we zijn over paden gekomen
die in elkaar overgaan als een
net van ongebroken dromen.
de avond is ruim en zwoel,
je hand knijpt even in de mijne.
onze pedalen gaan licht rond.
we drijven in een zachte kom.
niets zal ons meer opschrikken.…