14894 resultaten.
Brood vervalst
snelsonnet
4.3 met 6 stemmen
1.087 Maar wie wat beter kijkt, die zal soms zien:
Dit zijn geen echte Broden; dit is bake-off!
Dus koop alleen nog met certificaat
omdat het anders vast om broodroof gaat.…
silhouet
netgedicht
3.6 met 50 stemmen
5.009 Ik leg mijzelf in vaste vormen
mijn handen en mijn kloppend hart
verstilt mijn benen en mijn armen
mijn handen en mijn kloppend hart
het ritme doet mij slechts verwarmen
met tussenpozen soms verward
leg ik mijzelf in vaste vormen
mijn handen en mijn kloppend hart…
een handje
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
7.494 een handje
van jantje
altijd daar
eerlijk waar
een houvast
die mij past
tijdens dip
stevig grip
bij mijn pijn
gewoon zijn
de strohalm
even kalm
soms strelend
wel bekend
zo vertrouwd
lang getrouwd
het handje
van jantje
altijd daar
wij, één paar…
slaapstand
netgedicht
3.5 met 23 stemmen
739 in de kamers van mijn tuin
lopen mensen van niet hier
voorbij de grenzen van bestaan
figuren met hun hoofd in slaapstand
een denkbeeldige pauze
in beeld op zwart wit
soms praten ze met iemand
die aan het sterven is
mijn hand is wel eens geweest
het voelde groots
ik dacht mijn naam te horen
het was de wind die sprak…
November
snelsonnet
3.9 met 31 stemmen
2.646 Weer is het herfst en weer kleuren de straten
Door de gevallen blaadjes bruin en geel
En soms ook rood dankzij een crimineel
Die daar verbloedt uit tal van kogelgaten,
Zodat men nu opeens weer heel goed weet
Waarom de maand november slachtmaand heet.…
Als ik hier in mijn kooitje zit
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.053 Als ik hier in mijn kooitje zit
sla ik soms diep een zucht
als ik de andere vogels zie
daar spelen in de lucht.
Ze met elkaar zie dollen
ze uit hun bol zien gaan
terwijl ik in mijn kooitje
maar op mijn stok moet staan.
Dan voel ik mij verdrietig
om wat ik hier zo mis
omdat voor mij geen ene dag
een beetje anders is.…
Berlijn
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
963 Berlijn
Je bent soms net ik
Berlijn
Half in de steigers
Lopend door mij
zie je wegen die snijden
en straten die omarmen
Kille gebouwen,
onbegrepen architectuur
en pleinen die verwarmen
De geschiedenis
Daar zal het niet meer aan ontkomen
Het hart blijft kloppen
De rivier zal altijd blijven stromen…
Voor jou.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
4.314 Soms ben je in nevelen gehuld,
dan weer open en spontaan.
Weet je dan niet dat liefde grenzeloos is,
en alles omvattend.
Je aandacht is niet die van liefde,
maar van aandacht ongeweten.
Geef je maar over aan die ene,
dan zal je hart gaan blozen,
De roos zal je liefde verspreiden,
en de ongeweten aandacht zal oplossen.…
Haast elke dag
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
941 Haast elke dag zijn vogels in mijn leven,
soms ook wel bloemen of een helder licht
maar dat schijnt nu en dan maar even;
en ook de woorden voor een nieuw gedicht,
ze komen zeker niet bij elke morgen.
En toch geloof ik:
maak je niet maar steeds die zorgen
maar leef gelukkig en met blij gezicht.…
Magie blijft in je lijf
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
799 soms is warm
te heet om aan te raken
even rust kan branden dan
voorkomen door te koelen
maar de magie blijft
in je lijf waar stromen
razen en ik voorzichtig
het voltage wil verlagen
tot we coherent
in spanning zijn de
amplitudo's samen vallen
in kortsluiten zit het venijn…
Wie verdient het
hartenkreet
3.1 met 28 stemmen
5.264 Om omarmd te worden
gezuiverd te worden
weer heel te zijn
vervuld te zijn
los van de tijd
verlost van de spijt
de liefde te geven
in wijsheid te leven
het is niet gewoon
het lijkt soms een droom
dat zij er toch zijn
en altijd dichtbij zijn
dan bekruipt me de gedachte
starend door een traan
ik moet in een vorig leven
iets bijzonder…
Als ik hier in mijn kooitje zit
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
927 Als ik hier in mijn kooitje zit
sla ik soms diep een zucht
als ik de andere vogels zie
daar spelen in de lucht.
Ze met elkaar zie dollen
ze uit hun bol zien gaan
terwijl ik in mijn kooitje
maar op mijn stok moet staan.
Dan voel ik mij verdrietig
om wat ik hier zo mis
omdat voor mij geen ene dag
een beetje anders is.…
ZIEKTE
hartenkreet
4.3 met 13 stemmen
3.197 Niet omdat ik niets wil zeggen,
maar de woorden zijn soms zo moe.
Ik kan vertellen dat ik dan weer kan lopen, dan weer verstijfd moet zitten
zo moe,
zoals deze regels: niets doet er dan meer zo toe.…
men zegt
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
589 men zegt dat poëzie
verblindend is
kristal van schoonheid
toegankelijk is
spiegelt in het water
vloeiend in woorden
over de ophaalbrug
van een gedicht
maar soms trekt het
als een labyrint
door het leven
vol vraagtekens
bouwt een doolhof
van mysteries in de taal
en legt een hypotheek
van onwetendheid op…
een stukje Finland
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
608 lyrisch kan ik soms worden
van een weiland vol plassen
als een stukje Finland
uit al die waterplassen
had M.C.Escher voor jaren
inspiratie kunnen halen
overtrekkende wolkenvelden
zorgen voor de nodige
variatie als in een spel
van louter weerspiegeling...
wanneer de regen losbarst
gaat poëzie snel kopje onder…
erkenning
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
633 de werkelijkheid druipt
langs kale stammen
soms lijkt het of ze terugvalt
op de knoesten van de tijd
ik wil er aan voorbij zien
om hoog boven de kruinen
het pluralisme te zien hangen
in een vale grijze lucht
pas dan zal ik erkennen
dat ik alleen ben
zoals wij allemaal…
De onrust
hartenkreet
3.5 met 19 stemmen
1.918 Zo zelden kan ik dingen samen
Soms noemt men dat ook tegelijk
Ik knik en kijk (?)
Zeg ja en amen (?)
Toch voel ik mij met jou
Zóóó rijk!!!…
Geef ons honden ons dagelijks brood
snelsonnet
2.2 met 23 stemmen
2.111 Soms is de armoe groot
Zou hondenbrood echt menig mensenmaal zijn?
Ach, laat dit toch een Broodje Aap-verhaal zijn…
mijn dochter
hartenkreet
4.1 met 28 stemmen
4.764 Het wordt me soms te machtig
deze liefde voor het leven...…
wat jij voor mij was
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
2.569 Bij wat wij samen waren,
wat jij betekende voor mij,
kwam liefde soms niet als geluk,
maar als een plicht voorbij.
Bij wat wij zijn geweest,
heb ik nog veel gedachten,
maar op een nieuwe start van liefde,
zit geen van ons nog meer te wachten.
Wat jij dan voor mij was?…
Ik schuw ze niet
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.073 ik schuw ze niet
de holle ogen die me
in de slaap bezoeken
soms blikken ze
onaangekondigd door
het raamwerk van een droom
of lenen licht van mijn pupillen
om in een waas te staren naar wat
ze niet meer kunnen zien
met warme vingers wis ik dan hun
glazig zwart opnieuw tot stof en as
en schud restanten van me af…
stempel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
644 is het een stigma dat we dragen
als zeker teken van verbondenheid
en soms het enige tastbare bewijs
van een kindverleden
is het een schat die we koesteren
gegroeid als een talisman
getooid met diamanten
uit dankbaarheid en liefde
of is het een vergeetput
van wat had moeten zijn
een levenslang teken van gemis
verhuld altijd aanwezig…
Lachrimpels
netgedicht
3.0 met 15 stemmen
832 Wij waren aan het meer van dromen
in de schaduw van de treurwilg, vissend
naar gedichten, grappen en verhalen
wij waren soms heel stil en keken
hoe de eenden cirkels op het water dansten
in onze kamer
dat een universum op zichzelf was
geluk als origami hart
varend op je lachrimpels, wij waren...…
ik niet
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.166 hij is niet groot en eerder vierkant soms
als het niet zo rollen wil als een knikker
terwijl hij rond en blauw hoort
te zijn of groen - daar zijn de meningen
verdeeld over want je hebt water-
en groenliefhebbers-
maar de mijne heeft niets van dat alles
hij is gewoon onbeschreven wit
best een aardig tussenstation
en ik noem het de wereld…
Het ritme van mijn hart..
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.535 Het ritme van mijn hart
dat zingt een lied
Bonzend en gonzend
Vertaalt het mijn geluk en verdriet
Soms is het een klaagzang
dat weer een duet
Het ritme van mijn hart
heeft mijn gevoelens omgezet
Het is mijn eigen levenslied
Dus verstaanbare taal
hoewel het ruist en het klopt
Is het het omvangrijkste lied van allemaal..…
de mens die in mij woont
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.395 de mens die in mij woont
ziet elke dag de zon
al regent het ook iedere dag
zij begroet alles met een lach
ze heeft ook mededogen
heeft er iemand soms verdriet
dan zegt ze zacht
vertrouw er op
je verdriet gaat weer voorbij
dan hoopt ze dat de zon
ook voor die ander
weer gaat schijnen…
men zegt
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
710 men zegt dat poëzie
oogverblindend is
kristal van schoonheid
toegankelijk is
spiegelt in het water
vloeiend in woorden
in overbrugging
naar dichtwerk
maar soms trekt het
als een labyrint
door het leven
vol vraagtekens
bouwt een doolhof
van mysteries in de taal
en legt een hypotheek
van onwetendheid…
Nachtkinderen
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
923 soms wanneer de wolven zingen
schuilen uilen diep in steen
papavervelden doezelen als voorheen
toen niemand nog haar doden telde
kinderen van de nacht, in hen ligt
de waarheid zo schielijk verborgen
verweerde grond bedekt de stroom
die in het sterven was uitgemond…
Filosofie - senryu
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
528 Geluk
binnen handbereik
sluit men met eigen ogen
de rijkdom vaak af
Gevoelsinhoud
het goede sleutelwoord
van interpretatie is
verstaanshorizon
Flinterdun
de lijn tussen goed
en slecht, is soms flinterdun
is maar relatief
Luisteren
door te luisteren
leer je meer levenslessen
dan door te spreken…
Afscheid geeft hoop
netgedicht
3.0 met 33 stemmen
2.918 ik mis de vorst
in mijn cyclisch denken
het ijswater van de sloten
de lucht met bevroren idealen
ik mis het afscheid
en verzwijg de spijt
van dat ik leef en de bloemen
die ik je nooit gaf
ik mis de vogels in je ogen
de tempel van je fatsoen
de nissen waar ik kon schuilen
soms wens ik, was het maar als toen…