Alle inzendingen over zee-

7279 resultaten.

Sorteren op:

hopeloos verliefd

hartenkreet
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.297
Een idyllische zonsondergang, er waait een zachte lauwe bries die als duizende handen je lichaam streelt,het bijna stille gefluister van de bomen achter je, het iets luidere antwoorden van de golven in de branding, recht voor je aanschouw je het hemelse kleurenpalet van de in zee stervende zon,... en heel even zou je zweren dat het ultime nirvana…
h. v. j.15 april 2003Lees meer >

ze willen bloed en het schavot

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.636
een zee van handen deint geluid golft aan in vlagen vingers reiken, ogen vragen armen zijn tekort, wuiven het niet weten wat er schort de blikken zijn nog open er staat geen leider op die aan de mensen zegt hoe alles zal gaan lopen woede uit zich in geweld de eerste mannen zijn geveld brandhaarden gaan open ze willen bloed en het…
wil melker11 februari 2003Lees meer >

WEET GIJ WAAR DE WIND GEBOREN IS

poëzie
3.0 met 22 stemmen aantal keer bekeken 3.419
Wat in de bergen, in de mijnen ligt, en in de zee bevat? Weet gij iets klaar uit te leggen van al ‘t geen men u vragen kan? Antwoordt dan en wilt mij zeggen: Dichten... wat is dichten dan?…

Liefdessymfonie

netgedicht
3.1 met 196 stemmen aantal keer bekeken 60.310
De zee vangt me op en ik drijf verder op de deinende golven steeds verder terug naar jou. ----------------------------------------------------- Uit de bundel : 'Een Adagio' Uitgeverij Zuid en Noord…
Ditheke7 september 2002Lees meer >

Nachtmerrie

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.068
de herder laat zijn bloedhonden los en verpakt zon en maan in ruimtepapier de schapen lopen compact op het heideveld blatend het Drents volks- lied Sheep Ahoy ik zit gevangen tracht mijn boeien af te werpen krijg een hand vrij draag water naar zee neem een van de tienduizend tangen sla op een varken krijg een dreun ontwaak gillend…

Berouw

poëzie
3.3 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.795
Ver weg het bedwelmend bruisen Van de zee: haar vage geluiden Eentonig, versmelt met het ruisen Van het bloed, zo warm en duister. In het duistren en het ruisen Een buigend mens, arm en donker... Op een heuvel stonden drie kruisen. Gij leed daar, ik weende er onder.…

Laat me...

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.332
Laat me… wanneer kwijnende zonnestralen zich drenken in het bloed van de vergane dag de zee het wellen van haar golven langzaam laat vervagen in een verstarde lach als de wind haar wisp’ren niet meer door de blad’ren zingen kan omdat de nacht z’n deken heeft gespreid waardoor de wereld in ’t duister glijdt… leg ik mijn hoofd ter…
Biba2 januari 2005Lees meer >

muziek

hartenkreet
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.678
Verzonken in een zee van tonen legt muziek woordenloos een vinger op een wonde. Het kust mijn beminnend hart langsheen de weg van het gepeins. Muziek tovert stilte over een melodie die de diepste snaren van mijn voelen raakt. Dansend op mijn golven zwevend over mijn gemoedsrust. Muziek zet mijn hart en ziel wagenwijd open.…
carry14 augustus 2007Lees meer >

hun vlucht is pijlsgewijs

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 755
ganzen vliegen wieken met hun vleugels langs gebruikte lucht verklappen, zachtjes maar wel duidelijk de resten zomer hun vlucht is pijlsgewijs de kusten langs waar zee en zand voor ieder die daar strandt een golfjesmaal serveert van vis en schuim vleugels wieken klappen zachtjes verenonrust in de nacht de wei als nachtverblijf…
wil melker2 oktober 2005Lees meer >

zeeën rollen aan

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 667
leve de kronkel van de waterlijn altijd in de weer eb of vloed trekt of woedt golven rollen schuimend koppen eeuwig is ’t soppen van grijze wolven brullend voor de Heer d'dichter bij 't water vol in luister ’t wordt steeds later verweert in 't duister zuid wester in z'n sonnet met zee die bergen verzet…

Westenwind

hartenkreet
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.365
Onstuimig raast de westenwind door straten en stegen je raakt verblind door hagel en regen bliksem en donder beangstigt een kind teistert het veld takken geknakt bomen ontveld woest zijn de golven van de zee sneeuwvlokken komen naar benee aangejaagd door de storm is snel het groen onder 'n witte deken bedolven ons herfstig gevoel…

vandaag ben ik een paard

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 965
vandaag ben ik een paard nee eerder toch of morgen nog een mier nu ben ik een insect, amoebe tot ik vlinder wordt ik ben het gras nee morgen pas een boom die in de aarde groeit het water dat naar zee toevloeit ik ben een vis in de woestijn een vogel kan ik ook wel zijn een zwijn ik ben in storm en in wind ik ben een kind…
Rina van Dijk12 december 2005Lees meer >

Langs het strand

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 893
Grijze wolken temperen de sterkte van je zonnestralen die met een oranje rode gloed de azuurblauwe zee beschijnt de hemel bedekt met sterren die de wacht houden golven die traag hun weg vinden naar het strand en terug de zachte wind die de door m'n haren speelt genietend van de ondergaande zon hoe prachtig is dit aangezicht nog steeds…
ria24 april 2008Lees meer >

maanvaren

netgedicht
3.9 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.027
ik was zestien en vol geloof in al het leed van poëzie en ik dacht nog als ik nu maar lang genoeg staar naar de maan dan zal er wel een gedicht voorbijdrijven of misschien een man, een kano het gezicht dat ik gebouwd had uit de rotsen van een rivier ik keerde woorden om, strooide letters in het wiegelend licht, ging naar zee om…

een beetje tijd

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 825
aan de sigaret de wereld zucht en rekt zich loom weer is een dag voorbij maar niet voor mij, niet voor mij golvend lava versteent mijn vlucht de tijd tikt ongenadig verder als doornroosje laat me slapen honderd jaar respijt en dan maak me wakker als de aarde slaapt geef me ruimte lucht en licht de zee…

kust gek

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 756
met open dak rijden wij op de kust af met open geest nemen wij de tijd op in ons bewustzijn ons bestaan is op een hoogtepunt iedereen is nog onwetend sommigen weten al wat de kleuren betekenen kunnen berekenen de cijfers van leven daar de kust jij kust me gekko de zee ons origineel stekkie een plek van rust en bewust bestaan de drang op…

Godin van Licht

netgedicht
4.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.484
Kruimelzacht waren haar ogen zachter dan de lange kusten waarlangs zij mij steeds liet rusten met haar vogels in het zand Als ik moegestreden zocht naar vertes die ik had vermeden rolde zij de zee in schreden voor mij uit tot lonkend land Toch heeft zij nooit echt geweten in die aangestaarde jaren hoe verzacht haar ogen waren die ik steeds…
jan haak12 september 2008Lees meer >

Herinner mij

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.006
De onstuimige wind van de herfst prikt meedogenloos en etst jouw naam zee ligt daar uitnodigend als een schommelend schuimend bad de hemel oogt nog zomers blauw als zoveel jaar geleden volg ik het pad in witte wolken zie ik gezichten die jij voor mij bedacht dan verdwijnt de kille zilte kou ‘herinner mij’ zegt je stem in mijn…
Willy Vittali28 november 2006Lees meer >

De horizon

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.613
De zon lijkt verdronken in de spiegelende zee waar het onder gaat langzaam naar benéé. Hoe ver je oog ook reikt het laatste wat je ziet is de langgestrekte horizon verder kijken kun je niet.…
Moeke15 april 2004Lees meer >

Bloesem van Magnolia

hartenkreet
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.450
Zacht dwaal je neer als naar de bodem van de zee waar je opnieuw zal bloeien. Maar wees geen bloesem die opstijgt en nooit meer terugkeert naar haar witte lakens.…
Zeno27 mei 2004Lees meer >

Als de avond valt

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.149
Laat me… wanneer kwijnende zonnestralen zich drenken in het bloed van de vergane dag de zee het wellen van haar golven langzaam laat vervagen in ‘n verstarde lach en als de wind haar wisp’ren niet meer door de blad’ren zingen kan omdat de nacht zijn deken heeft gespreid waardoor de wereld in ’t duister glijdt… leg ik mijn…
Biba27 juni 2004Lees meer >

paar

gedicht
3.6 met 91 stemmen aantal keer bekeken 18.956
ik wist het niet dat ik iemand zo kon missen een vis het water een vogel de wijde lucht adem happend naar jou zwevend op de thermiek die met jou en mij opeens ontstond jouw vingers verknoopt met die van mij wie van ons twee hakt hen het eerste door en valt als Icarus in een van god en mens verlaten zee als eerste of zullen wij ook…

Ego

netgedicht
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 976
ze vraagt hem wie hij is en hij hij noemt zijn naam, een stad, een baan het weerzien met zijn zoekgeraakte beer dag één op school, zijn eerste zoen oma's lach, de cowboys in zijn kamer groene zee met moeder, vader, broer zijn mooiste goal, gesnik in ochtendmist de blik van hem die weet wat oorlog is zijn droom om ooit, om ooit een keer…

Ongelooflijk slaand gezeur

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 731
Ongelooflijk slaand gezeur Slaat als een plank op het water Zoals de Imraguen van de Sahara Vissen naar tonijn op zee Zoals dat op mijn brein bonkt En dezelfde effecten heeft als de vissende Imraguen Die met zijn plank op het water slaat en daarmee een school vissen met al hun kracht ongetemd naar de oppervlakte brengt Zo springt de tonijn…
Ali Ammi19 maart 2006Lees meer >

de maan en de duinen

netgedicht
4.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 721
en we zeiden tegen elkander dat het eerste woord stil is en vol vertrouwen het zoete avontuur waarin we onze handen kwijtraken over zee en huid porseleinen pauzes die laten voelen hoe zacht liefde volgt en hoe jij fluistert: ga met me mee, ik lig aan je zij waarheen dan, vraag ik me af als de maan onze dromen al opraapt jij…

wuiven het niet weten

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 771
een zee van handen deint geluid golft aan in vlagen vingers reiken ogen vragen armen zijn tekort wuiven het niet weten wat er schort de blikken zijn nog open er staat geen leider op die aan de mensen zegt hoe alles zal gaan lopen woede uit zich in geweld de eerste mannen zijn geveld brandhaarden gaan open ze willen bloed en het…

Het overblijfsel

gedicht
3.7 met 16 stemmen aantal keer bekeken 10.357
Door hun verrekijkers bewonderen ze de zee terwijl in hun magen het spoelvlees van gisteren verteert.…

Qu’as-tu rêvé cette nuit ?

netgedicht
4.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 591
je voelt me over het ruwe stof van donkere heimwee en ik kijk in te grote ogen ik ben maar wie ik zijn kan en minder onvermijdelijke woorden in bijeen geschraapte minuten die onrustig wiegen naar een nooit beloofd land de zee roeit naar droomlage wolken en ik gijzel ze nog korter bij mij want de aarde draagt niet verder dan het klad…

van links

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 979
laten we beginnen met een taal Chinees ditmaal lezen van rechts naar links: zee, branding, golven het schuim drijft bovenop hangt te drogen aan de megaribbels zand groeiringen, knoest in hout versteent in kiezelgruis ergens klapwieken engelen machtig is hun geruis muziek van cimbalen harpen en veldleeuweriken hoog in de lucht hakketakt…

Wonderbaarlijk

hartenkreet
1.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.716
alle prikkelingen die hij ontvangt vormen zijn eigen veilige wereld waar de zon meer kan zijn dan een lichtbol van warmte wonderbaarlijk leeft hij het leven en laat hij levens veranderen als zijn lach ook wordt gevangen en zij is de zee van eb naar vloed die dierbaren laat meedeinen tot aan de avond, door de nacht en soms vallen sterren…
Meltem15 juni 2006Lees meer >