10626 resultaten.
O stadje mijn plaats,
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
1.483 weet, in jou niet geboren
weet, in jou niet getogen
maar me aan je verloren
en me honkvastgezogen
want in jou mocht ik geven
al wat ik had
mijn liefde, een leven,
o plaats van mijn hart
waar mijn kindlief mocht groeien
van mensje tot mens
nergens mooiers zien bloeien
ik, homo sapiens
weet in jou me geboren
weet in jou…
Polemiek
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.170 Ga met mij de strijd aan de pennenstrijd, laat mij
zien jouw taalbeheersing en virtuositeit, de kracht
van jouw inhoud doet mij niet veel, maar owee
jouw stijl wees daarin professioneel.…
Blijvend
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.697 telkens als ik je terug zie
voelt het missen erger
de ongesproken woorden
schrijf ik nogmaals neer
zo lijkt het minder onbezonnen
al is er genoeg licht
om elkaar op de juiste manier te zien
je blijft de bron van mijn verlangen
ik koester je in al mijn dromen
ik mag je niet echt beminnen
maar ik zal je begeren
in al mijn geschreven zinnen…
Van man tot man
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.060 zeg boom,
hoe is dat nou
om op grote voet te leven
nee zeg maar niets,
ik zie het al
je hebt erg lange tenen
en ik wil niet dat
je door mij uit je bast knalt
toch boom,
is er weinig verschil
tussen jou en mij
doorgewinterde rimpels
een droevig gezicht
met een kale kruin
en als het lente wordt
zien wij weer het licht
kijken onze ogen…
ik stond erbij en ik keek ernaar
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
815 de aarde wordt een broeikas, dus te warm
het poolijs is schrikbarend aan het smelten
laatst zag ik nog een eskimo op stelten
de hoogste tijd dus voor een groot alarm
straks moeten wij de ijsbeer nog ontberen
en zien we nooit meer beren broodjes smeren
------------------------------------------------------------
Door het broeikaseffect behoort…
De tunnel in
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
660 Vanaf het spoor kan ik zien
Hoe mensen afdalen en verdwijnen
Hoe ze hun stappen bekijken
Als ze de trap afglijden
Soms gehaast, treden overslaand
Soms rustig pratend, zonder tijd
Maar bijna nooit vooruit kijkend
De kans op vallen verkleinen
Zo circa één keer in de maand
Kijkt iemand vooruit, zonder spijt
Alsof men wil zijn afwijkend
Om…
in kleine munt
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
676 ik ben er niet
mijn vriend
van weinig woorden
je telt het wisselgeld
dat over is gebleven en koopt
daarmee wat dagen nog te leven
in kleine munt
rek jij de tijd
met uren en seconden
wij haasten ons
want ik wil bij je zijn
ongezien doet afscheid teveel pijn
wij zien elkaar in liefde en
vertrouwen dood maakt geen verschil…
Kritiek
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.202 wolf zijn tanden verliest
En de vos zijn streken
Wordt het schrift des dichters
Nog altijd argwanend bekeken
Maar de oude geleerde uil
Die leest vanuit alle hoeken
Begrijpt de essentie ervan
Hij leest dan ook andere boeken
Maar meestal zijn alle dieren het eens
En laten kritiek achterwege
Uiten lof voor hem die het schrift beheert
Zien…
met verleden aan mijn handen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
707 de woorden waren oud
gesleten in herinnering
hun warmte was steenkoud
kussen waren uitgebloeid
in geur en kleur
de werkelijkheid ontgroeid
ik moest je zien
in lichaamstaal weer met je spreken
onze liefde kon ik niet vergeten
je huis is één verwelkoming
in uitgestrekte armen
je kus is als mijn warme thuis
ik til je nu de…
Maastricht , 28 december 2000
gedicht
2.6 met 23 stemmen
10.183 Ik ging naar Maastricht om
Moniek Toebosch te zien.
Ik lees je hier, ik hoor je hier,
ik zie je hier geprojecteerd
op witte muren. En als pop
zo groot als jij en in de juiste kleren.
Ik lees op een andere muur
meer woorden over meer daden
dan ik van je gezien heb.
Ik mis je grote plastic oor.
Ik mis je antwoord.…
oma
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.992 lieve vanni
oma wil zeggen
ik hou van jou
ook zonder zien
denk ik aan jou
maandag word jij
alweer tien
o zo trots is oma op jou
altijd ben je in mijn gedachten
en ik zal heel geduldig wachten
tot ik jou weer mag omarmen
en jouw hartje mag verwarmen
met mijn liefde
zo oprecht
ooit komt alles goed terecht…
Vreemde dag
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.061 Vreemde dag
ik bloos en geef een lach
naar een mooie dame
stop even mijn adem
kijk naar de lucht
en hoor dat ze zucht
ik droom dat ze me mag
het is een vreemde dag
ik drijf verder in mijn droom
drijvend zonder schroom
een welkomend gevoel
zou ze weten wie ik bedoel
kan ze het zien in de lucht
proevend van die zucht
kijkend naar het licht…
'In het zelf'
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
496 Mij terugtrekken, loslaten
niet jouw bestaan te willen
remmen, toe te zien hoe land
en water zich scheidt, die
elkaar nooit iets misgunnen,
bewonder hoe jij de gekozen
zeeën zal overzwemmen,
tevredenheid overstemt het
geluid van alle getijden.…
regen
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.095 nooit zullen ze me zien staan
ook al doe ik zo m'n best
ik kan maar beter gaan
krijg toch allemaal de pest!…
De nevel voorbij
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.094 Drenkelingen zijn we
die wanhopig over schemergrenzen reiken
naar het licht dat werd geroofd uit ogen
van een mens wiens zien zo lief had
tevergeefs
de dood
heeft elke sprank gedoofd
en laat ons achter in een leven zonder
tastend
zoals de horizon
die voor zichzelf ongrijpbaar lijkt
maar vaag een stormzee nog in het oneindig voert…
Waar het prikkeldraad ophoud.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
724 niemand wist waar ze het lot zouden vinden
niemand wist of ze de vlaggen
van de vrijheid nog zouden zien.
achter het gaas liggen massa's doden
en waar het prikkeldraad ophoudt
stierf jij-…
Alleen
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.104 niet slapen
mijn hart kent geen rust meer
er zit een mist in mijn hoofd
die niet meer dooft
soms kan ik niet meer
op mijn benen staan
dan tintelen ze
hyperventillatie zeggen ze dan
iedereen is boos op
mij en kijkt kwaad
ze schreeuwen
en breken mij keer op keer
ik snap mijn bestaan
niet
is het zo moeilijk mij te zien…
Op een weg tussen de weiden
gedicht
2.6 met 19 stemmen
10.299 Op een weg tussen de weiden
- geen mens te zien, alleen
wat eenden slapend weggedoken
in het gras, en de lichten
van verspreide boerderijen
wedijverend met de avondster -
raakt vrede mijn ogen aan.…
les
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
774 bossen
vol bladeren
met olijfgroene ogen
kijken en zien
zeeën vol water
met blauwe tranen
van geluk
koesteren
zonnen vol warmte
omarmen
harten vol liefde
ontmoeten
een ziel alleen
omringen
met warmte
en tranen
stromen terug
op weg
naar later
later lief
later…
kom ik terug…
Uit jouw stilte
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
837 Mijn diepste stille ik
dat zou je wel willen zien
begrijp ik uit jouw stilte
terwijl je
mij mijn woorden ontneemt
alsof we samen vleugellam zijn
niet meer alleen, zonder elkaar
in de spiegel kunnen kijken
het antwoord blijft verzwegen
achter vreemde ogen
schuilt de wind
zwaar op de hand
geef ik mijn zwijgen terug
aan jouw verstand…
Het licht van God
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
443 angst en onzekerheid is datgene wat de ziel splijt
ik kan de kleur van je ziel
niet zien
ben ook geen hoogmoedige psycholoog
die denkt God te kunnen vervangen
terwijl ik in je woorden bleef hangen
en jij na een verhit betoog nog immer gevangen
wat ik wil is
dat het licht van God
zal schijnen in je ziel…
Onder de motorkap
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
642 Nieuwsgierig naar
hetgeen ik aan zal treffen
hoor ik mijn eigen stem verheffen
bij het zien van deze strijd.
Is het verblijf van marter Steen
nog niet verleden tijd?
Al eerder troffen wij
een eendenei.
Vol afschuw ruim ik veren
van een sneeuwwitte duif.
Wanneer ik mij voorover buig
denk ik niet echt
aan vrede.…
IN STILTE
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
476 het is er nog steeds
komt langs op vergeten momenten
de onrust het verdriet
de verwarring is
er nog steeds
stiekeme tranen
wachten op mijn zware hart
maar niemand die het zien
mag, of horen
een brede glimlach
lopend over straat
altijd alert
om niet te vallen
de zorgen
die mijn zuurstof stelen
me doen verstikken
ik ben radeloos…
Geluk
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
646 Geluk hoopte ik steeds te vinden
als ik weer zocht in mijn eigen ziel
omdat ik het steeds niet kon zien
Ging het verwoorden in Poëzie
een zoektocht naar de goede
woorden om gevoelens te tonen.
Zo het geluk te kunnen ontdekken
de warmte om me heen te voelen
het mooie van het leven te ervaren.…
Met het blote oog
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
558 en aanschouw het weidelandschap
ik kan de natuurgeluiden
aan mijn oren horen
zij vliegen wijd en zijd door de lucht
en trekken verder
met gespreide vleugels
doen ze andere dingen
die ik niet bezit
maar op mijn rug rust de wind
ik adem in, adem uit met vreugde
want aan mijn hartslag wolkt warmte
omdat ik de dingen der natuur mag zien…
Leven in de kern
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
453 Het zware gordijn dat hangt
voor het weetgrage vooruitzicht
tracht ik niet op te slaan
en leg ik mij neer bij het heden
plaats mijzelf terug naar toen
mijn leven aanving
er is voldoende terug te zien
uit het verleden
maar nieuwsgierigheid lokt,
wat moet ik met: stel je voor
als ik verder kijken kon
erachter kom dat….…
Down
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
542 Ik zag net Downistie op de tv
Waarin de Down Syndromers soapje spelen
Da's ter bestrijding van de vooroordelen
Zo delen de programmamakers mee
Dat wij ze nu ook overspel zien plegen
Is voor hun integratie vást een zegen.
----
In De Wereld Draait Door zendt de VARA wekelijks een aflevering uit van 'Downistie', waarin…
Eenling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
550 Ik ben uit je schoot ontschoten,
eenling,
altijd een Remi,
nu soms het liefst sans famille,
volwassen worden is niet zien dat iedereen uiteindelijk alleen dood gaat,
maar accepteren dat het bestaan komt en gaat,
uit meer dan alleen een eicel en zaad bestaat,
van kroost tot man,
is niet voor de eerste keer vrijen met een vrouw,
maar bereid zijn…
Zolang
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
595 Omdat ik voelde dat niemand mijn
strijden zou begrijpen of zou zien
wat er binnen in mij woonden.
Altijd weg gestopt maar kan het nu
niet meer verdringen, laat de emotie
komen gevoelens ga ik verwoorden.
Ik weet het wordt niet altijd begrepen
soms doet het ongewild pijn, maar
mijn hart gaat weer zachtjes zingen.…
Zonsondergang
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.008 ik naar een oranje bol
en ik ben hier, zonder jou en zo alleen
gekleurd in een zachtroze waas
kust de zon de zee weer lichtblauw
terwijl ik ontdek hoe het kan zijn
hier ben ik, op de wereld, maar zo kwetsbaar en klein
ik denk aan je, met het zout nog in mijn haar
vrijheid, verwarmd door de laatste stralen zon
en de lucht laat variatie zien…