15404 resultaten.
eenzaam raam
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
643 ze is de kluts kwijt
weet nog ergens van een zoon
"was hij hier gisteren" ?
ze weet het niet
maar hij heeft
geld achtergelaten
voor boodschappen
vandaag kwam een hulpverlener
in een vliegende sneeuwstorm
voorbij, noteerde een en ander
dementie, tien hoog, maar wel
een schitterend uitzicht…
Op zo'n dag.
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.189 Op zo'n dag als vandaag
kan het niet fout gaan
Vandaag is mijn dag van geluk
Op zo'n dag
waarop ik omhoog kijk
naar de zon en de vogels
en naar kleine witte wolkjes
in een helderblauwe lucht
Op zo'n dag als vandaag
kan het niet meer stuk.…
Blikvangers
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
583 Vluchtige gedachten
doordrenkt van alcohol
zwepen mijn verlangens
op, als rokjes kort
door zon gedreven
langslopen.
De lach met zonnebril
is onwerkelijk
omdat ogen onzichtbaar blijven
maar de gebruinde huid
geeft ook iets
bloot, wat niets anders is
dan een vragende blik.…
Bloei
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
591 Hij ploegde met man en macht
Handen zaaiden concepten
Onder de hete zon
Een lovend woord gaf zeggingskracht
Toen het over bloeien repte
Wist hij dat hij het kon
Hopend op een oogst vol pracht
Velden vol verlepten
Tot hij opnieuw begon…
Nostalgie
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
692 brandend
als de zon
die goud zaait
door het fluisterend graan...
teder
als de wind
die de bloesems streelt
van droomrozen
in schemerblauw...…
verlies
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.823 Het is verdwenen
Als sneeuw voor de zon
Als een blaadje in de lucht
De tijden van komen
Veranderden in tijden van gaan,
nooit meer zien
Het missen van jouw lach
Als de mooie ochtendzon,
Het voelen van de aanwezigheid
Geschreven in de ziel
Als een herinnering aan jou
Zal ik altijd aan je denken…
Misse Kerst
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
554 De nachtmis in Sint-Pieter werd verstoord
Door een Zwitsers-Italiaanse schone
Die vanuit de strikt neutrale zone
De paus aanviel, ‘t was laf en ongehoord
Maar zijn we niet schijnheilig met zijn allen
Daar we de paus al eerder lieten vallen…
RONDE NA RONDE
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
832 Ronde na ronde
vliegen ze
de duiven
in een vlucht
Ze hebben weet
van zon
blauwe lucht
en vrijheid
Ze hebben
alle tijd
hun cirkeling
te maken
Acrobatiek
tegen een herfstblauw
decor en de nieuwbouw
aan de IJssel
Ze zitten goed
in hun vel
deze gevederde vrienden.…
Apocalyps
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
833 mijn handen omvatten het universum
in een glazen bol, kijk als je schudt
dan beweegt het, sterren schuiven
achter de maan, bomen vallen uit de lucht
bergen breken de zee in twee en de zon
drijft uitgeblust met de ondergang mee…
Waarheid
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
995 De tranen op mijn wang
zijn het water van verlangen
de zoutheid van verdriet
en parels van onze zon.
Ik vertrouw met alles
op wat ik zeggen kan
in eerlijkheid, in waarheid
ook al raakt dat enorm.
De pijn die je dan kan voelen
ga ik niet uit de weg
ik vang je op en leg je uit
dat liefde, met de tijd, heelt.…
schoenendoos
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
605 niemand
die er nog van opkeek
dat je er foto's in bewaarde
krantenknipsels & programmaboekjes
waarin je naam verkeerd geschreven stond
ze vonden
sandalen & waterschoenen op zolder
't liep niet meer - de woorden
& in het groene glas een datum
waarachter twijfelend de zon…
IJs en Vuur
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
389 materie, ooit bevroren
smelt in de ijsbewaarder
stroomt weg als illusie
een vulkaan gromt boos
braakt een fontein van vuur
spuwt grauwe asregen
een asdeken bedekt Europa
verduistert de zon
de hemel is niet blauw…
gebroken vleugels
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
662 zo dichtbij
en toch,
zo ver van hier
zie ik
je schuilen
in 't sprookjesbos
achter de zon
met ineengekrompen lijf
staar ik
in open
heldere ogen
die vertellen
over eeuwige jeugd
och, regenboog vogeltje
met gekwetste vleugels
het was niet jouw schuld…
gang
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
544 Hij draagt z'n huis
zoals de mens z'n kruis
en verdwijnt onder de heg,
de zon schijnt morgen
weer hard op de stenen.
Hij draagt het als de slak
die hij is. moeizaam.…
Gebroken
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
784 Als een gebroken vrouw verlaat alle vreugde haar gezicht,
de zon verdwijnt en daar gaat ook het licht.
Het licht dat ooit zo helder scheen,
gaat nu elders heen.
Ze is bitter en koel,
is alleen en heeft geen doel.
Ze is gebroken,
gebroken,
gebroken.…
Blauw en groen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
418 wittte nevelen hangen
boven zwarte polders
nacht en dag over elkaar
de regen spoelt de hemel schoon
wat later legt het land
zich in de zon te drogen
plots is alles opgefleurd
in vrolijke kleuren
blauw en groen…
t
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
504 natuurlijk blijven wij dichtbij hangen
aan wijzers als stralen van de zon
geef maar een datum
waar wij kunnen doorgaan met sterven
de toekomst is zuiver
maar achteruit is uit de maat
raak mij nooit meer aan
aub
de wegen zijn bepaald
met een t…
Lente
hartenkreet
4.9 met 150 stemmen
914 Voor 't eerst buiten zonder jas
Liggen in 't gemaaide gras
Blaadjes aan de oude eiken
Lekker met jou wolken kijken
Lammetjes daar verderop
De zon boven de bomentop
Een knipoog en een glimlach
Mijn ideale lentedag…
Wat kan je Oranje
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
955 Wat kan je Oranje, met of zonder franje
Niet bleu, wel blanje tegen dat Spanje
Uur van waarheid, Holland dat zich verbijt,
waarin jij op je tanden bijt - het is tijd
Zon zink in rood, kom op in oranjegloed
De stier is dood, leve de leeuwenmoed !…
GROETEN UIT FRANKRIJK
snelsonnet
4.3 met 17 stemmen
1.317 In file naar de zon in slakkengang.
Dan hitte, moeilijk slapen, kind ziek, muggen,
bestolen, diarree, verbrande ruggen,
door stokbroodkorsten stukgereten wang…
Ik sluit mijn ogen en droom van de dag
dat ik naar huis kan en weer werken mag.…
Een boodschap aan allen
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.043 De wind wil jou dragen
als het ritme van de dag
geen pas meer geeft
De zon zal jou warmen
als in de bloemknop
geen vrucht meer leeft
De herfst mag jou kleuren
als het gelaat meer
treurnis kent
De kern van de zaak is
dat je voor eeuwig bent…
iet wiet waai weg
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
632 bomen spelen verstoppertje,
een enkele verraadt zich,
laat halverwege armen hangen
waar bladeren vallen
is de zon vrijer,
spieden hoeft niet meer
het bos neemt op, ademt in en uit,
wij snuiven de geuren
en kleuren van paddestoelen…
Post
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
707 Zon valt op
Gezicht van meisje
Goede fee
Geveld door toverslag.…
dagje strand
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
1.161 zon kleurt
wit tot rood
voeten lopen
kijkend bloot
branding spoelt
schelpenstrand
tongen spreken
zout en zand
wolken waaien
meeuwen mee
windstil thuis
ruist hoofd nog zee…
Diep in mij
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
798 Toch houden zon en regen
mijn dromen nog bijeen
want er blijft altijd nog
hoop op een nieuw begin.
Als ik dwaal in donkere
momenten is er altijd nog
het licht van de maan die
me de goede weg zal wijzen.…
Stilte.
hartenkreet
3.2 met 20 stemmen
1.370 Op een stille herfstdag
als de zon schijnt
door de gekleurde bomen
die je tot rust doen komen.
Dat is een prachtig gebeuren
al die mooie herfstkleuren!
Het is een sfeervol jaargetij
en geeft een stille rust in mij.…
In de stralen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
640 In de stralen van de zon
dwarrelen kleine stofdeeltjes
rond als kleine vonkjes.
Warmte omarmt mijn hart het
voelt als een boodschap uit de
hemel vol liefde en kracht.
Hoop voor de toekomst, kijken
naar de zin van het bestaan
op mijn verdere levenspad.…
Met wind geborsteld
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
475 ik heb je haren
met wind geborsteld
gekruld door een stevige bries
je lippen en mond
gekoeld en gevuld
met het zacht van de regen
je lach en je ogen
braken als zon
door de buiige wolken
heb je met woorden gekleed
frivool en pikant
mijn godin op haar allercharmants…
Verlangen
hartenkreet
4.7 met 12 stemmen
796 In zijn verlangen
naar de prille voorjaarszon
wenst de merel te zijn
als een wit wolkje waar achter
de zon eeuwig schijnt.
En het witte wolkje
verlangt te zijn
als de merel die heerlijk
in een plas water spettert en
kan genieten van de liefde
die bloemen hem schenken.…
duin een strand
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
444 daar waar bergers
verdronken schepen lichten
en jutters bergen werk
verzetten, het licht
van de zon verdrinkt
achter de rand van de zee
kust het duin een strand
voetsporen weggespoeld
de maan trekt onbedoeld
aan het water…