36197 resultaten.
Wolkenpartijen
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
601 De hemel tekent
prachtige luchten
van wolkenpartijen
waar achter de
zon gaat schijnen
met felle stralen
die even later
weer verdwijnen....
De wolken schuiven
verder door het blauw
maar dan schuift
de hemel dicht
en wordt het donker
Maar toch wordt het
hierna weer licht!…
Dementie
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
687 Ik heb de wind voelen komen
vanwaar de zon ondergaat
en waar de nacht begint.
Hij heeft mij herinneringen ontnomen.
Wat aan mijn voeten lag
gekluwend met najaarsdraden
verwaait, verstrooid, weggedragen
naar onbereikbare oorden.
Geen verleden, geen toekomst meer
het heden onbepaald
onbewust van tijd
en eind
.…
mistflarden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
465 jouw naam wordt niet geschreven
jouw naam wordt in lentelicht geweven
ongebroken in stralende takkenbomen
geef jij mij de zon, mag ik bij je komen
jij bent de bosnimf van mijn dromen
aan de rand ligt een weiland te stomen
daar is het voor mij bij gebleven
en het vee lijkt te zweven…
Klimop
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
549 Ik groei
naar de zon en eet van de bomen.
Onder de horizon liggen dromen.
Over de regenboog zeg ik je dag.
Een kus als ik je zie
als het regent een lach.…
Het verwarmen
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
807 Door even in de zon te zitten
en het moment te beleven,
en je helemaal eraan over
te kunnen geven;
kan maken je te laten verwarmen,
zoals het zou zijn in Gods handen
en in zijn armen.
Met heel je wezen en je smart,
kan hij troost bieden
met ziel en hart.…
Vernieuwde vleugels
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
538 de stille voorjaarsvlinder
kruipt uit haar beschermende cocon
zij krijgt vernieuwde vleugels
om te kunnen vliegen
zich te laten wiegen
op de sterke armen
van de uitnodigende zon
die de bloem voor haar laat bloeien
daar, waar zij ze even niet zag
en ze zonder het te vragen
in een hart vol warmte landen mag…
De decorcommissie. Ready-made 2.
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
475 De zon komt inderdaad te vervallen.
De paraplu’s hoeven niet per se.
(In onze liedjes regent het niet.)
Zoals afgesproken komt de regenboog links te hangen.
De aap wordt door xxx meegenomen.
Tot maandagmorgen.
xxx…
Ik ben relaxed
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
515 Ik kijk naar de golven van de Maas,
En tussen mijn oren speelt Norah Jones,
Ver in de horizon gaat de zon onder helaas,
Graag had ik meer genoten van de middag,
Ik kijk naar de Maas en voel me weer een mens
´Come away with me´ zingt Norah, wat een relaas…
Held
snelsonnet
3.2 met 12 stemmen
918 Die vraag kwam van mijn zoon
Er stond een stukje in de krant geschreven
met foto. Dus ik zei hem (hij's al zeven):
Nee jongen, da's geen boef, da's Marco Kroon
Hij heeft niet zelf besloten held te worden
In dit land roept men helden tot de orde…
Zonder Julia
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
623 Het balkon
verlaten
in de zon.
De dagen in de vla verdronken.…
Wandeling
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
530 coniferen geuren diep donker
wat een rijke zomeravond aanduidt
rode zon omarmt de tijdgeest
tijdens de wandeling kussen
voeten het in het verschiet
liggende wat leidt tot morgen
die door de dagvorstin verwelkomd
wordt met haar mooiste glimlach
zachtjes krult het gras groen…
Een zomerse dag.
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
639 Een nazomer om je vingers
bij af te likken
een zon die schijnt,
alsof ze dat alleen maar doet,
een temperatuur
die je lijf en bloed
verwarmd kortom een dag,
die tovert op je gezicht
een brede glimlach,
een zomerse dag,
wat wil een mens nog meer?
Precies, morgen graag een portie
van hetzelfde!…
Bleek en onooglijk
netgedicht
0.0 met 3 stemmen
520 de seizoenen
hebben je klein
en schuchter gemaakt
bleek en onooglijk
in het gezelschap van velen
op een noestige stam
maar vlak voor de oogst
gaven warmte en zon
alle kans om te rijpen
zwaar van de suikers
bolt jullie lach naar de boer
die geen grand cru had verwacht…
Warmrijpe vruchten
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
673 ik viel niet
voor de zon in je ogen
op die lenteachtige dag
voor de zomer
die bloeide
in je aanstekelijke lach
wist de
warmrijpe vruchten
uit je oogstrijke herfst
voelde
je schoonheid
in midwinters rust
het was jouw magie
die mijn liefde deed stralen
jij wist het mooiste uit mij te halen…
Carpe Diem
poëzie
3.9 met 8 stemmen
2.815 Indien het waar is dat de sterren
Voor eeuwig in de ruimte staan,
Zonder dat iets in een nabije of verre
Toekomst veranderd wordt in dit bestaan,
Wat kan dan nog het doel zijn van dit leven,
Dat eens mijn zoon zal kennen zoals ik,
Dan een beperkt geluk en een heel even
Genieten van het vluchtend ogenblik.
-----------------------…
Ogentroost
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
729 op deze druildag pak ik
een stel reisboeken
dan zit ik zomaar in de zon
foto's van voorbije zomers
regendagen tellen niet
als wij weer een ijsje likken
ik ruik natuurlijk bloemen
zie hun bonte kleuren
het groene blad, hoor vogelzang…
Een handvol wit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
503 jij laat de lucht
weer lichter zijn
dan duisternis
broedt op
een handvol wit dat
nog geen kleur bekent
mijn zwarte vogel
van de nacht die zon
als enige baas erkent
ooit oefenen zij
de vleugelslag
op wankele poten
zullen vliegen
als hun schemering
is aangebroken…
Betula lenta 2
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
480 Betula lenta, zon en licht die groeten,
die tot de hemel iedereen ontmoeten,
er is zoveel om blij over te zijn,
al blijven last en leed en pijn.…
aslied
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
559 vandaag bewaart mijn hart
jouw beeltenis in extra glans
vandaag
draag ik jouw as
naar warme handen
als de zon op water danst
zul je verenigd zijn
met woorden die zich strooien
rond jouw leven en een mooi bestaan
dan laat ik je gaan……
Legde in groen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
608 het jonge blad
nam licht van de zon
legde in groen
het mozaïek van de lente
knoppen gesneden
in een variatie aan kleur
prematuur nog de geur
wachtend op warmte van heden
met een explosie
van schoonheid bloesemt
het land weer zijn dromen
in een schitterend reiken naar zomer…
guur
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
586 zon
warm
lui
zweet
gin wir veur n’en blanke
zweten als een otter
zo laat zich
vroege zomer
voor mij
determineren
u begrijpt het
als frigide misantropisch ijskonijn
hunker ik
naar kilte
ijsbloemen op een raam
drie meter sneeuw
u begrijpt het…
Bogen van hoop
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
487 Waar wolken treuren
in egale grauwheid
huilend tranen storten
als een lijdend
somber verdriet
troosteloos de einder
tot vaagheid verschiet
en de wereld
zoekt naar warmte
straalt toch licht
van de zon
in kleurrijke bogen
op donker verleden
hoop voor toekomst.…
Springen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
539 Ronddraaiend zand
dat wind en zon niet lijkt te vrezen.
Zo leest de schepper
tekens in het zand.
Met ingehouden adem
wacht de koning
op haar springen.
Als zij aan hem vraagt,
Of ze durft te springen.…
gepasseerd station
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
470 slechts een zucht nog
en de zwakke geur van kinderharen
in de zon
met zachte ogen mijnerzijds
onder milde ontroering weggelachen
naar een land waar geen rancune woont
-zeg niet nooit-
zeiden ze en ik geloofde
want ik weet dat ooit
mijn schoenen achterblijven
op de mat
van open deuren…
Troonrede 2012
snelsonnet
2.6 met 5 stemmen
715 Neen, wel éven declameren
Verkenner Kamp… hij láchte naar Mijn zoon!
Bij Bernhard! Wij verlangen in deez’ bende
Naar Lubbers, zélfs naar J. P. Balkenende…
Zalige onwetendheid
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
548 Waarin hoop
nog alle ruimte heeft
regenbogen herkleuren
de zon eindeloos
niet onder gaat
woorden stil ongesproken
zinnen ongelezen nog
denken voorlopig onoverdacht
het zalig nog niet weten
van een hoofd ver weg
ergens in de wolken
wie wil de kilte al voelen
als de warmte er nog is…
Neerslag
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
471 Traanvocht kust het gras
zoekend naar daar waar het
geabsorbeerd zal worden
omarmt door Moederaarde
die het al koesterde nog
voordat het ontstond
rollend langs houten harten
gebroken beloften blijkt
de rit van korte duur
daar de zon zich van
haar sterkste kant laat zien
en het aanroept…
Als donkere wolken...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
897 Als donkere wolken samenpakken
zal ik er zijn, mijn vrind
dan zal ik met je zoeken
waar de zon zich dan bevindt.
Als donkere wolken samenpakken
dan ben je niet alleen,
ik kom je troosten, steunen
maar een antwoord heb ik geen.…
reikhalzen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
472 rondom zon, maan
en sterren
blik dwaalt
gevoel achterna
het reiken buiten langs
binnendoor
achterom…
terugkijken draagt de jas
van warm herinneren
een hart klopt tweemaal in
dezelfde slag
en ooit-
ooit op een dag
zijn jij
en ik…
De kou zit op het bot
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
573 heb aan warmte
flink ingeleverd
de kou zit op het bot
winter gaf soelaas
maar het eigen kacheltje
bleek geen open haard
nog zijn
mijn lach en handen
niet bevroren
maar wat in warmte
is geboren
kan mij niet meer bekoren
ijskoud schreeuw ik om de zon
alleen daarvoor
draai ik mij nog eenmaal om…