9928 resultaten.
Voorjaarsgedicht
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.162 Deze lente gaat het toch weer
Over jou, alhoewel ik er langzaamaan
Wel moe van ben
Moe van regen, wind, flarden,
Bedrieglijk blauw in de lucht
Vage beloften van het einde
Van de kou
Ik weet wel dat ik toch weer
Van je hou, maar moeizaam soms
Met dat doelloze
Van de vogels die ervan lijken
Te houden in regen en wind
Te blijven rondhangen…
tranen aards verdriet
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
880 dan dat ik zag
je drijft in zout
tranen aards verdriet
al eeuwen oud
neerslag onder zon
zonder zilt waar
alles in begon
je bent gevlucht
koelde af in hoger sferen
emoties kunnen je niet deren
in je kristallen
licht de tijd, noordpolig
was je koninkrijk
maar nu de warmte heerst
en vorst dat heeft geleerd
is het jouw lente…
Geen bloemen meer
netgedicht
3.7 met 26 stemmen
1.058 bidden
maakt mij tot herinnering;
ineengedoken, met het hoofd
onder lakens
geboren was ik toch en bestond
ik niet als kind, dat voor handen lag
het blije gezicht afgekeerd van doodgaan
en overbodige benen
dan waren er nog steeds die borsten
ontluikend weliswaar, maar met
stom zwijgend verbod
om bloemen te openen in de lente…
fisherman's friend
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.118 het leven is als de lente
met mijn tweejarige voorop
gebabbel overal zijn paarden
ook koeien en alles nazeggen
verder telkens bellen en sturen
bijna in de sloot belanden
af en toe helemaal achterover
elkaar in de ogen zien
zachte wangetjes en de handjes
die echt naar iedereen zwaaien
het geeft zo een weldadig gevoel
sterk spul dat fisherman's…
De vlakte kaalt
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
823 de kersenboom was vaag
geen tak draagt nog
het prille groen
zoals na bloesems lente
de vlakte kaalt
ooit grepen handjes
naar verboden vruchten
ruiste wind de rijpheid
die alleen de vogels lustten
en ondeugd toch de kersen haalt
in horizon is
nog herinnering
de stam niet uitgegraven
misschien dat nieuwe loten
hier ooit weer kersen…
Jouw voetspoor
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
1.310 De zon maakt lente in mijn hart en dag:
je bent nabij,
ik zie wat jij ook zag...…
Een hart dat teder leeft...
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.939 Een hart dat mensen helpt
als bloemen bloeiend,
een lente die het al begroet,
die toch zoveel weer leven doet
al blijven ook nog
de kwetsuren.…
Van man tot man
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.060 zeg boom,
hoe is dat nou
om op grote voet te leven
nee zeg maar niets,
ik zie het al
je hebt erg lange tenen
en ik wil niet dat
je door mij uit je bast knalt
toch boom,
is er weinig verschil
tussen jou en mij
doorgewinterde rimpels
een droevig gezicht
met een kale kruin
en als het lente wordt
zien wij weer het licht
kijken onze ogen…
Allerzielen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.205 Als de boom zijn bladeren verliest
en herfstwind waait doorheen de doodse kruin,
dan is dat niet het einde
want eens ontluikt opnieuw de lente
bruisend van nieuw leven.
Als dan de avond valt
en duisternis de hemel vult
dan is dat niet het einde
want morgen komt een andere dag
vol nieuwe mogelijkheden.…
Hooggehakte lange benen
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
637 in lilarood
daal jij
witmarmeren trappen af
een gracieus entree
de parfumvlinders
fladderen met je mee
je danst op
hooggehakte lange benen
zwarte laarzen om de schenen
je robe rokt
tot op de knie
de adem stokt
als jij je draait
met vleugjes lente
in je ogen
langs het witte marmer
weer naar boven
ik begin in hemel te geloven…
In extremiteit gespreid
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
500 de armen wijd
winterweer en zomerwarmte
in extremiteit gespreid
jij hebt het in de hand
voelt en proeft heel
lijfelijk causaal verband
want lente kruist
en herfst huist
diep in je hart
nog dragen benen
de seizoenen in hun
gaan van jaar naar jaar
maar als de cirkel ooit
zal sluiten komen de gespreide
armen in balans weer bij…
De dag dat de moffen kwamen
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
839 De dag beloofde stralend veel
zon en warmte, ontluiken van
groen en nieuwe liefde - die dag
in mei midden in de lente
Plots was het witblauw besmet
met schaduw van metalen
roofvogels die hun klauwen
in zijn geheugen prentten
Zeventig jaar geleden braken
ze zijn bestaan, namen ze
al zijn geliefden uit zijn leven,
over dat spoor via…
l'annunciata
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.148 De vleugels die kriebelen tegen de wanden
Van je bolle buik
Zijn van vroege vlinders die de zomer brengen
In de lente van je leven.…
herfstweefsels
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
586 overal verschenen lichte huizen; vol van zon
een overvloed aan witte draden spon
hun sprookje in de bomen
hoe dood toch schoonheid weeft
in weergaloze rondingen, doorschoten met die pijn
om wat verloren lijkt
als dan herfst in volle kleuren prijkt
verliest die glans de euforie
van immer jong en levend zijn: de evenknie
van lente
sluimert…
ZOMER & HERFST
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
808 De onstuimmige herfst
erft iets of minder van
de zonnige zomer
maar vertrouwt vooral
de koude winter
blind op haar
lieve lente ogen
die de komende zomer
weer zal doen stralen
tot de daarop volgende herfst
Recensiegedicht nav het concert "Zomer & Herfst" door het Kamerkoor Vocoza o.l.v. en opgedragen aan Sanne Nieuwenhuijsen, Haarlem 27…
weggevlogen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
816 ik had je op mijn hand gelegd
probeerde toch die warmte even
maar jouw kleine leven–
kwam er niet voor terug
ik weet nog hoe je wandelde
je vleugels strekte en heel zacht die
ruisgeluidjes maakte
langs de vezels van de mat
in vierkant licht uit koude deuren
liep je enigszins verdwaasd en bracht
wat lente in mijn hart
maar nu je zomaar…
windvangers
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
496 rond knotwilgen
weegt het morgenlicht zwaarder
zich verzamelend in twijgen hijgt wat wind
morgenkinderen huilen doelloos
rond mijn eigen kind -zo lijkt het, immer duurt de dag
ik mag, ik weet het, zonnig wezen
tussen nu en avond uur
binnen het gezang van mezen
ligt de partituur
van haar verborgen lente
zij bevat het eminente van een…
Herfst
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
513 hinder van je, de kinderen spelen,
de wind giert en het wordt fris,
ik weet het net als iedereen, het is herfst,
met prachtige kleuren, aparte geuren,
regenbuien en herfststormen,
het verkeer heeft hinder van je,
maar ik vind je geweldig, dus waai maar,
laat maar vallen dat water,
laat maar dwarrelen die blaadjes kom maar op,
tegen de lente…
Lavendelmeisje
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.880 ik aanschouw een lavendelmeisje
zij zingt een geheel eigen wijsje
zelfs de zon gaat hierdoor schijnen
waardoor haar schoonheid zal verfijnen
blauwe kijkers 'n glimlach rond haar mond
witte strikken in vlechten, o zo blond
zingt ze de mooiste liederen achter elkaar
doet zelfs de lente 'n boekje open over haar…
tweedelige antwoorden
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
573 ik lente de dood in de herfst
van het schaduwwezen, geen
buizenstelsels langs anale wegen, slechts
onbegrip is het fornuis waar de rapen
gaar worden weggezet
er sijpelt angst, ergens waar het niet
had moeten zijn wellicht zijn de woorden
onbemind, maar het geschrevene stapelt
zich met recht tot de driekleur in enkelvoud
evenwicht…
Symfonisch
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
450 de viool strijkt de narcis glad
in zes richtingen, terwijl de
trompet trompettert, toch lokt
het de Lente niet uit haar schulp
zij houdt zich verborgen achter
een kwintet van wolken, al laat zij
sneeuwvlokken dansend
op de aarde neervlijen
of heeft zij wellicht 'n pact gesloten
met koning winter die haar in 'n
wurggreep houdt tot zij…
treuzelend
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
591 winterkleren hangen treuzelachtig voor ramen
als oude vrouwen ,met lege zakken
weerspiegelend in blinde tijden
wordt ze door de huiskamer omarmt
mouwen rijmen op muren als
koude littekens op het behang
maar nu zijn wij groene bladeren
waarin wij ontwaken in een verre lente
de kou houdt niet meer stand
in een schaars verheven licht
wordt…
Jouw kouwe kant
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 begin
kwam je nogal koud over
moest er wel aan wennen
maar langzamerhand
werd je wat lieflijker
natuurlijk ben jij de laatste tijd
het onderwerp van gesprek
omdat bijna niemand je zo kent
begrijp heus wel dat iedereen
kan veranderen
niet dat jij nou expliciet
de oorzaak bent van je eigen
wispelturigheid
maar neem wel aan dat jij
als Lente…
Regendroom
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
605 Nu jouw droom voelt als de regen
kan ik het niet meer droog houden
in mijn huis hier ver vandaan
vergeet de horizon de lente
en alles dat aandachtig was
in het voorbijgaan en het zwijgen
fleurt op als de bloem die jouw liefde is.…
2015
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
532 de dagen zijn voorbijgevlogen
ik zag hun vleugels slaan
ik zag een lente fladderen
jouw dood met bakken regen
en zomermaanden gaan
miljoenen bladeren vallen
de herfst in een vogelvlucht
slechts een handvol winterdagen
en deze Kerstmis in een zucht
nog even en de klokken luiden
het aankomend nieuw jaar
met weer hoop op betere…
Het weer
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
682 Zelfs Moeder Natuur
Weet niet meer: is het vriezen
Of is het dooien
Na een lentekerst
En een krokus nieuw begin
Treedt de winter in
Gedwongen ijspret
Geen trein of bus maar schaatsen
Op stoepen en straat
Dan smelt het water
Zonneschijn, warme regen
Winter slechts even
Twee maanden te vroeg
Strijden winter en lente
Roert de maand…
Nog steeds…
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
606 sluimert oude zomer
bladrood grauwt daarna
doorborduurt de narcis kil
krokust jonge lente
er trekt een voorhang op
boven vluchtende ruïnes
ver uit krijsend hete bergen
slijkland zompt verdriet
naar het westers paradijs
somma knijpt een oogje toe
ruilen lokt de satan
zijn glimlach zegt genoeg…
Natuurvriend
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
794 De momenten uit zijn jeugd
die intiem waren met de natuur
zoals de natuur kan fluisteren
zijn nog bij hem in zijn oude hart
in gedachten dromen bomen
grazen koeien het gras groen
fladderen vlinders fleurig fijn
alsof alles opnieuw aan lente went
tijdens florabloei in de nadagen
van zijn inheemse droombeelden
toont hij zich niet langer…
Als
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 Als zelfs de schaduwkant
een schaduwkant heeft
voor mij de opgaande zon
in aanzien niet mag stijgen
ik steeds moet afzien van het licht
wat ooit mij is gegeven
waar blijft dan mijn eigen bloei
terwijl alles om mij heen op lente belust is
en juist ik daarover nooit kan zwijgen
daarom
zal ik niet blijven ondergaan
wanneer ik mijn…
Zomertijd
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
620 Nog liggend in mijn bed hoor ik vogels fluiten
Het lijkt alsof ze roepen kom naar buiten
Daar waar de bloesem zich al uit de knoppen vecht
De vroege ochtendzon de mist verslaat
De bomen nog kaal zijn, hun bladeren nog verborgen
De lente zich voorzichtig toont door bloemenpracht
De hitte van de zomer in het verschiet
Vannacht heeft de klok…