9768 resultaten.
processie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
535 het licht spreekt zacht
een dracht door duizenden en één
de taal van alle landen is
verenigd in één hart- en niemand
is alleen
de vrouw met de hoofddoek
de man met de baard
de jongere, de oude
de zieke, kreupele, vertrouwde
de dode in gedachten en het kind
dat in verrukking staart
zij wachten in- en met mij
op die ene open dag
de Hemelvaart…
vijftig jaar een paar....
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
663 Elkaar gevonden
Lief en leed gedeeld
Woelige baren bevaren
Jong begonnen
Samen oud geworden
Respect ondervonden
Verdrietig geweest
Heit en mem geworden
Pake en beppe daarna
Maar vooral...
Lief gehad
Dankbaar blij en
Vijftig jaren voorbij...
Hartelijk gefeliciteerd met dit Heugelijk feit.
leafs Thea.…
De Verlatene
gedicht
5.0 met 1 stemmen
6.673 Ik zou vuur maken als zij hier weer bij mij kwam
als eens in dat oud verhaal van haar en van mij;
maar nu sta ik, stil en denkende, bij het raam -
de winter wordt koud; de jaren gingen voorbij.
---------------------------
uit: De wilde kim, 1925…
Lang vóor Keulen, lang daarna!
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
479 lang, heel lang geleden
hadden vrouwen zeggenschap
mannen eerden hen
als draagsters van leven
vroede vrouwen heelden ziektes
met doorgegeven wijsheid
en kennis van kruiden
mannen behoedden hen
langzaam, o zo langzaam
moet oude pijn genezen
éer Goden met Godinnen dansen
zal zonlicht nog vaak ondergaan…
nachtmens
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
649 zoveel ogen zien de wereld
altijd met lichte verbazing
of juist zonder
enige verwondering
zien ze wat ze zien
en ze kijken en bewegen
en dan verdwijnen ze weer
oud geworden als ze nu zijn
sluiten de ogen en denk je
dat alles dan verdwijnt maar
dan zijn er die andere miljarden
ogen die blijven kijken en bewijzen
dat de wereld…
Nog steeds…
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
606 sluimert oude zomer
bladrood grauwt daarna
doorborduurt de narcis kil
krokust jonge lente
er trekt een voorhang op
boven vluchtende ruïnes
ver uit krijsend hete bergen
slijkland zompt verdriet
naar het westers paradijs
somma knijpt een oogje toe
ruilen lokt de satan
zijn glimlach zegt genoeg…
Natuurvriend
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
794 De momenten uit zijn jeugd
die intiem waren met de natuur
zoals de natuur kan fluisteren
zijn nog bij hem in zijn oude hart
in gedachten dromen bomen
grazen koeien het gras groen
fladderen vlinders fleurig fijn
alsof alles opnieuw aan lente went
tijdens florabloei in de nadagen
van zijn inheemse droombeelden
toont hij zich niet langer…
Tijdloos
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
734 op mijn gezicht
wordt het oude jaar gekerfd
tekenen lijnen groeven
en groeien dijken rond ogen,
moet de huid zich naar de
zwaartekracht voegen
op mijn gelaat
staat het lied van de tijd
dat mijn geleefd leven toont,
ik heb de melodie
vaak met letters beloond
maar ontegenzeglijk dieper,
door mij,
in harmonische klanken verspreid…
Een bijna volmaakte vriendschap
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
657 Uit je cocon,
je oude ik
ontpopt in ’t bijzijn
van ontknoopte zijde
een gekleurde Vlinderstrik.…
Argentijnse tango
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
536 Gestuwd door de kracht
van gescheurde zielen,
oude verhalen van slapeloze nachten,
grimmige straten, afwezige vrouwen.
Geschiedenis dooradert zich
in de tijding van de tango,
met in elk moment een rust
tussen wat is en wat kan zijn.…
Nacht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
505 Als zacht de nacht ontwaakte
met maneschijn en twinkelende ster
boerennachtegaal kwaakte
laatste klokken beierden van ver
verstomde mechanisch geweld
en aan de kim verdwenen laatste stralen
verstrijkende uren werden geteld
een oude man vertelde zijn verhalen
stil zat men bijeen bij lamplicht
en werd het grote boek geopend
met woorden als…
Bevrijd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
692 Ze voelt zich in haar notendop
Een koningin in een heelal
Ze is bevrijd van gif en gal
Niet langer meer een schouwspelpop
En ze geniet vrijwel non-stop
Ze houdt haar eigen boekenbal
Ze vóelt zich in haar notendop
Haar oude ik ging op de schop
Verliet voorgoed zijn jammerdal
Geraniums kocht ze vooral
Rust, ruimte, vrede gaan voorop
Ze voelt…
Oubollig
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
472 Van ’t Hek, het oude jaar, een vloek, een zucht.
Het liefst geen afgekloven botjes want
die hadden ’t hele jaar de overhand.
Het is een “conference” en geen klucht.…
Nacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
469 Als zacht de nacht ontwaakte
met maneschijn en twinkelende ster
boerennachtegaal kwaakte
laatste klokken beierden van ver
verstomde mechanisch geweld
en aan de kim verdwenen laatste stralen
verstrijkende uren werden geteld
een oude man vertelde zijn verhalen
stil zat men bijeen bij lamplicht
en werd het grote boek geopend
met woorden als…
Gedichtenhemel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
500 Als er een hemel is
waar zielen vertoeven
na de dood of misschien
ook ver van hun lichaam
kan dat alleen maar de poëzie zijn
de ontmoetingsplaats
van levende zielen
met oude zielen
wier pijn niet meer hier
en nu bestaat maar
als evenbeeldig…
onschuldige fantasie
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
632 ik maak goud
van oud spinrag.
en moet lachen
met wat zonneslag.
ik streel netels
met mijn lippen.
en brei jarretels
van kersenpitten.
ik kan zwemmen
als een glasaal.
maar ook remmen
met het gaspedaal.
ik kan vliegen
zonder vleugels.
en ook liegen
zonder leugens.…
Hij wil zo graag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
588 stenen zagen, een huis
voor mij bouwen
met divans en tuinen
om me neer te vlijen
mijn schoonheid te vieren
met zijn liefde
en mij weg laten glijden
naar de zevende hemel
hij wil zo graag
met mij wonderen
ontdekken in de wereld
waarvan hij droomt
(nergens ligt er iemand
in nood of in tranen)
Hij wil zo graag
nooit wordt hij oud…
Kriebelingen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
542 Spinnende poezen
Op zonovergoten muren
De eerste mieren onder mijn deur
Ik weet ik ben wellicht te oud
Maar in een zotte bui
Koop ik een jeans met designerscheur
Flanneer door stadsparken
Met intense geuren
Vind mezelf weer uit
Op een laat terras
Veracht de nacht
Die straks
Alles weer verdrijft
In aanzwellende duisternis
En ik, ik proef…
rafels
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
393 verborgen in cellen
diep in ons brein
wachten oude ontembare
herinneringen op nieuwe kansen
de heimelijk stekende bij
ratelende cicades een fladderende
nachtvlinder die het licht zoekt
maar naar duisternis verlangt
gezeefd en opgeslagen
in diepe kasten op zolders
in kelders de onuitwisbare
bron van wie we zijn
levendig verwarmd…
Gekoesterd weten uit gene zijde
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
600 De was vouwend
pyama, vijf en twintig jaar oud,
nog van zoon
Wollen sokken oprollend van vriend
Outdoor hemd van ander wetend in kast
Wollen lange mantel van moeder
Handgewoven Nepalese das van vriendin
Gestreept Karl Kani shirt die ik al vijf en twintig jaar graag draag
Al die dingen koesteren mij en ik hen…
altijd samen
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
659 ik weet zeker papa
dat je me horen kunt
daar aan de overkant
dagelijks via ons hart
je weet dus lieve pa
dat ik elke dag weer
even bij je wezen moet
zoals jij bij mij zijn wilt
het maakt niet uit
hoe oud ik ook word
altijd zal ik jou horen
zoals ook jij mij luistert
in gedachten bij elkaar
staan wij vandaag stil
in wat het ons betekent…
LAIS CCIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
404 Het roert gevoelens open die het mist
doorbreekt samenhang. ’t Is jong en oud,
en braakt op het klavier wat hij niet wist.…
Ik weet nog waar en hoe en hard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
756 Mijn vader was ook niet zo oud
en niet welbespraakt genoeg
om met woorden te spreken.
Hij sloeg de ziekte uit mijn mond.
Ik weet nog waar en hoe en hard.
Voor de verandering werd er
nog wat spanning bijgeschreven
op de harde schijf die bij poëten
voor ziel doorgaat.
Ik hoor dat woord voel de klap.
Het is meer dan een ziekte.…
Dit is een dricht
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
463 Oude remmen zijn heden,
van hun ruwe schijven af.
Dit gedicht verzin ik niet zelf,
omdat ik niets verzinnen kan.
Ik schrijf er maar wat op los.
Ongewild. Spontaan.
Ik schrijf wat ik zelf niet weet.
Iets of iemand schrijft in mij.
Ik noteer wat ik niet besef.
Niemand denkt iets of niets.
Geen dichter. Geen gedicht.…
een schildering
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
591 de lucht boven
de kleine haven
bezwangerd met
tranen en blauwe
slierten verlangen
en altijd daar beneden
de drentelende mensen
die naar verre witte
zeilen en hun
vuurtoren turen
altijd zijn er de
scharrelende mensen
nabij de grijze
hoekige blokken
van basalt
de ouden mijmeren op
verweerde groene banken
en altijd kleine…
onder de mangoboom
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
444 onder de dichte brede kruin
van de bloeiende mangoboom
zweeft het timbre van vader’s
stem die in trage tijd naar het
verleden van zijn voorouders
reist de oude man wandelt met
de doden in woorden vangt hij
hun leven vroeger is niet ver
weg de mangoboom ziet toe
heeft weet van de verhalen
de mensen en de geesten hij was
immers altijd…
Onverwachte werkelijkheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
507 de onverwachte
werkelijkheid
krijgt vorm
verwachtingen voorbij
een orkaan en slechts nog stukjes
overgebleven oude patronen
het voelt grenzeloos
om opnieuw te bouwen
gevestigde dromen
elke steen
heeft houvast
en fundament
er gaan deuren open
er gaan deuren dicht
niets ontkent
niets vermeden
het is heden
het verleden
blijft…
Een kier in de tijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
453 Schuin valt de zon
langs de schaduw van de uitbouw
op de drempel van het huis
op de vrouw in de deur
Wat heeft haar gelokt
naar deze voorpost van het oude?…
gewijzigd reisplan
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
476 een oud hemelsprookje
een snipper van geruchten
nooit ergens aangetroffen
gewoon een concept
ze staat los van ons
wil je haar doorgronden
dan laat ze zich niet vinden
laten we het er maar
niet over hebben
en dan toch die heimwee
naar een plek waar ze zou
huizen ergens tussen
het sacrale en het leven
het verlangen naar een
ruimte…
Een wereld
gedicht
2.0 met 1 stemmen
1.427 Tot leven komen bewerken en monteren
een wereld van het begin hard en mistig
veel later een oude beschaving monumenten
niet als herinnering maar als buiging
naar een tijd zelf de onmeetbare tijd
niet gericht zoeken maar dwalen
om de rivieren planten bergen dieren
heen draaien vliegen wandelen
halt houden op een plek landschap
laten woekeren…