14190 resultaten.
In tegendraads verkeren
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
781 soms blinkt de straat
lijken kleuren uit de lucht
zonder parkeren te drijven op
hun vlucht in tegendraads verkeren
zijn weg en stoep de hemel
waar de mens zijn kringen loopt
de wolken uit laat waaien en
een huismuur zacht de golfjes dood
als licht en lucht in water
spiegelen en de mens dat
beeld in scherven stapt is een
nat pak het…
precisie
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
689 in jouw sporen van schilderen
groeide alles open in beelden
van schitterbare precisie
er in zoekend de warmte van kleuren
waarin ogen gestreeld worden
ze trilde,ze kon zich niet stilhouden
er bleef geen stukje linnen bloot
waarin je me vinden liet in het geborene
verdampend in dromen van kijken
in waas van gezichten…
Voor Ellen Price, meermin van de haven
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.054 Een halve eeuw terug
had ze triomfen gevierd als
prima ballerina bij het Koninklijk Ballet
van Kopenhagen,
waar ze model stond voor het bronzen beeld
van Edvard Eriksen.
Alles kijkt gerimpeld de lens in,
vooral de armen
als geploegde akkerstroken;
met de stok en kromme benen
op een stoel.…
Roeping
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
947 Ieder licht – hoe fragiel ook –
heeft een motief, een beeld
dat het nastreeft en met verve
wil voegen tussen dingen
die al diep geworteld zijn.
De mens – hoe ijverig ook –
hoeft niets te doen dan te zien
te ontvangen en open te staan
voor de elementen die kiemen
en gedreven willen groeien.…
"Briefje aan jou"
hartenkreet
3.8 met 38 stemmen
2.849 Ik wil je iets schrijven
zonder angst
iets puur
vanuit mijn hart
Van alles komt
er in me op
maar niet echt duidelijk
nogal verward
Beelden spoken
door m'n hoofd
en verbuigen pijnlijk
al mijn zinnen
En dat maakt het
oh, zo moeilijk
om mijn verhaal
hier te beginnen
Een kort briefje
lijkt me voor nu
zonder twijfel
het allerbeste…
Zwart glas
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
770 Open mijn ogen,
Wijs me op het glas
Het zilver verandert,
In een donkere plas
Het beeld lijkt amper
Bewogen.…
jagen vlammen door mijn lijf
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
775 ik staar
de wereld kijkt
gestrakt terug
onaangedaan
het beeld beweegt
niet in mijn geest
wat buiten leeft
gaat mij niet aan
toch is er soms
jouw kleur die
aandacht trekt
gedachten iets verzet
dat is de vonk
die mij ontwaakt
waardoor ik lethargie
voor even weer verlaat
dan brandt
het leven in moment
jagen vlammen…
Beeldspraak
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.353 Waar de taal doodstil
van de daken rolt
de woorden mijn tong
niet kunnen bereiken
een hakkelende klank
met mijn kaken dolt
golven getemd geluid
achter wallen en dijken
daar wordt het zwart
in het wit gebeiteld
wellen niet eerder
verschenen beelden
daar krimpt de één
terwijl een ander bijtelt
voor vrijgesprokenen
en veroordeelden…
tot leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
702 fleurige bedwelming
de schrijver aan de rol
is aan zijn eind
hij betwijfelt de wereld
die hem het dierbaarst is
en denkt in eigen zinnen
gewoon het zijne ervan
hij loopt rechtop, dat is
de waarhied van een mens
en zoekt de liefde eeuwig
misschien tot morgen, maar dan
verlaat hij zijn groeven
het houwen stijf voorbij
te proeven van het beeld…
contactloos
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
608 hij werpt zijn stoornis
in de strijd om rivaliteit
zijn meest te duchten wapen
haar hart nogmaals te penetreren
met zijn onnavolgbare verlangens
geprikkeld omschrijft men hem
als hij weer eens zonder klank
maar met een uitgesproken beeld
zijn woorden is verloren en dan
maar met zijn vuisten communiceert
het bloed van haar geliefde
doet…
Happy Hour
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
931 zouden we kunnen genieten
van dat beeld: jou en mij
kunnen leven met de spiegel
met wie we al zijn
zou jij graag naar mij zien
als dat meisje van toen
dat nu zoveel ouder
nog steeds vraagt om een zoen
zou ik met jouw ogen lezen
de woorden van toen
nee, die zijn nooit verdwenen
hoe schraal ook misschien
en ik geef ze je weer
met…
Het vak van de naaister
gedicht
3.3 met 35 stemmen
11.243 ja ik geef het afgeronde beeld
met al zijn hoeken en plooien
van deze wereld
ik hang haar op de stellage
en drapeer de stoffen
met de hand van een naaister
en terwijl ik zo bezig ben
klinkt uit de buste
een stem die mij waarschuwt
luister je kan nu wel plooien
maar ik was er eerder
de aarde de melkweg
als je mij wilt vergooien
blijft…
In zuiver paars.
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
912 Elk lieflijk woord van haar
brengt zoete klanken in mijn hoofd
Een lang bericht, een kattebel
zet haar beelden om in helder licht
Een klein gebed: S'il vous plaît,
Oh mon dieu! laat het waar zijn!
Woorden, klanken, laat alles
wat mijn hart binnenkomt van haar zijn
Laat voortaan alle letters, alstublieft
in zuiver paars zijn.…
Nomen est omen
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
744 niet de plicht ontwricht mijn denken
het zijn de barsten in het beeld
de afgebladderde verf van zijn gezicht
ik schuif het loden gordijn opzij
vervloek mijn duivels werk
marmer, zwart en wit geaderd
zerk, na zerk, na zerk
mijn handen glijden langs de groeven
van geboorte en sterven
terwijl mijn hoofd door doden bladert
kerf ik in de diepste…
Aer mea arena est
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
630 open
teken is hetzelfde
de cirkel met de vleugels
en de initialen zijn gelijk
als die van ons
s r
onder de roos
zal je schuilen
in de lucht
beschermen zij ons
met de schilden van bliksem
en de vuisten van water
heel mijn wonden
voor later
kijk naar beneden
het is stil hier
met alles wat wij nodig hadden
om terug te keren
naar de beelden…
Uitwissen uit mijn geheugen
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.181 Ik kijk naar de hemel en je beeld lost langzaam in het blauw op.
Ik kijk naar het water en het vermengt zich met de wateren en verdwijnt in de groene diepte.
Ik richt mijn aandacht op de vogelzang en alles wat je gezegd hebt wordt vergeten.
Je keert terug naar de oblivion.…
Alles bruist vitaliteit
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
517 uit een schatkamer
van beelden dansen
dromen en sprookjes
hand in hand
op muziek van
lang en kort geleden
klinkt in woorden
en gebeden hun gezang
ze kleden zich
met kleuren die
spotten met gewoon
in alles bruist vitaliteit
breken alle banden
voelen zich niet meer
gevangen in het ontstijgen
van de werkelijkheid
laat ze komen…
Ik heb ontmoet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
556 Lopend tussen warme kleuren en
herfstgeuren hebben de beelden
daar bij ons de overhand genomen.
Overmand in stille verwondering
van een weeldepracht, die door
een herfstzon mild werd beschenen.
Waar de kastanjes lagen verscholen
tussen de bladeren van de bomen
spraken wij geen woorden, de natuur
liet zichzelf door schoonheid verwoorden…
Punniken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
521 dagelijks ouwe koeien
haalt haar gram niet meer per ons
laat elke maand verzen loeien
verstopt zich graag in dansend dons
zwijgt nooit over het verleden
haalt de hekel uit het stof
wil privacy met voeten treden
verbergt nagels in haar mof
wanneer zal zij eindelijk zwijgen
over al het leed haar aangedaan
zal zij dan terstond neigen
voor het beeld…
nationale gedenken dag
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
474 we lieven het wit
waarin we hebben gelegen
geen schaamteloze blikken
maar wel de kou van dat front
waar beelden niet zijn
maar wel de kunst
om te graaien in die
doos die achteraf geen
bodem blijkt te dragen
zuurkool zonder worst
het gemarineerde denken
het uitoefenen van steeds weer
die handelingen, neen ik voel me
niet tot of in…
Herinnering
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
947 Dat stel op de hoek van mijn straat
Dat waren een stelletje blagen
Zij voedden geregeld mijn haat
Wanneer zij mij uit kwamen dagen
De straat met dat stel op de hoek
Ik liet mij er dikwijls verjagen
Vol angst voor een pak op mijn broek
Die ettertjes stonden er dagen
De hoek van mijn straat met dat stel
Het beeld vangt nu aan te vervagen…
TREFFEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 Het veelvuldige denken aan God
en allerlei gedachten
of vragen naar Hem gezonden
mogen een kleine drieëenheid wezen
waarbij
klare eenvoud van woorden
steeds zichzelf blijft - schoon ze samenspeelt
met ruime zoekende geest
altijd een besliste houding heeft
ondanks verwazende beelden
dikwijls
rustig rondwentelt in diepgang
tevreden de Heerschappij…
suffer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
433 Omdat ik het leven
graag
doe ik dit graag
De hemel is slechts
een schouwspel
Sinsdien ligt zij
bij een behaarde
zweetplek
Wij maar gek zijn
alles lost zichzelf
vanzelf
op
Snij jij mij uit
in hout
Meer was ik nooit
Een verbeelding
in een beeld vastgelegd
Zou ik nu nog een punt
zetten
houd je hout
maar vast
Dit…
vele dagen, nachtenlang
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
586 snijdt de maan doormidden
de man opent zijn ogen
welk deel van jouw land ken ik,
vraag ik
waaraan ben je gestorven
aan de waarheid, de wind
witgepoederd door de enorme stilte
van de eenzaamheid
ik vraag waar je bent
en voel het afgesneden deel
de kamer is vol gegons
wanneer je me zwijgend ontmoet
we schrikken van het eigen beeld…
Van de troost
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
492 Hield toen de
Dood al voor
De deur stond,
Twee infarcten verder
En nog steeds ben
Ik er, terwijl ik
De ongenode gast
Die eens ons allemaal
Op een onverwacht
Moment verrast
Nog net buiten de
Deur weet te houden -
Toch ervaar ik troost,
Bij het aanschouwen van
Dat wat onvermijdelijk is -
De dood die mij komt halen
Is een beeld…
Raapte het applaus
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
696 ik raapte het applaus
dat nog opklonk tegen
de sluitende gordijnen
zag de glinsterende ogen
warme lach en bloemen
langzaam uit beeld verdwijnen
voelde het succes
maar kon er niets van vinden
in mijn chaotisch diep van binnen
wilde terug naar de zaal
om weer de flow te proeven
van mijn allerlaatste verhaal
nog één keer volmaakt gelukkig…
Tevreden bericht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 Beelden sloten mijn brein
door een tevreden ogenblik.
Die glinstering de dag ervoor
weerkaatste een tevreden blik.…
Waterstaken
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
582 Onbewoond slingert het pad
langs hoeves van weleer
de mat ligt verwaterd
niemand veegt voeten
van ver komt het daglicht
dat sporen snijdt in de waterspiegel
kruinen verankeren dieper
dan de wortels
herfstbladeren brengen accenten aan
in roemloos gestorven regen
ik mis de branie van vroeger
het kind in mij wil het beeld breken
maar…
Vonkten naar explosief
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
932 ik hoorde je woorden
maar zag bloemen wiegen
in zon en de zomerse wind
jij liet in de lyriek
van je voordracht
alle beelden weer leven
expressief door
blik en gebaar in
een warm omgeven
indringend koos jij
voor stilte in scenes
vol emotionele momenten
ik raakte je onverwacht aan
wij vonkten naar explosief
zonder woorden zijn wij…
Nachtvlinder
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
524 Jouw mystiek is de nevel in mijn hoofd
dat beeld verlicht de nachtelijke horizon
jij strooit lichtjes als vallende meteoren.…