Alle inzendingen over stil

8758 resultaten.

Sorteren op:

Het water stroomt

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 535
Het water stroomt Ook al lijkt het Af en toe stil Te staan, ingeklemd Tussen modderhopen Die de stroom Zo op het oog, Tot dood, rottend Water lijken Te reduceren, Maar elke seconde Die je verliest Aan het stilstaan Bij de stroom Die zo op het oog In haar leven Geblokkeerd wordt Zie je niet dat bijna Onzichtbaar de…

Vertraging

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 525
Klokken zullen niet trager tikken gaan, maar ikzelf zal wat minder jachten, en pogen vaker stil te staan.…

Regen

poëzie
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.904
Tuin en schutting allebei, heesters, perken en jasmijnen opgetild in een verdwijnen en het uitgerafeld pad heeft ook zijn stil verlies gehad. Tussen bleke huizenmuren hangt de dag van trage uren, evenwicht naar alle zijd; in de stilstand van de tijd lekt het sijpend ogenblik tik, tik.…

Jij was het niet

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 654
het was geen kus die alles deed oplaaien het was niet die zomerse dag die zo mooi en warm was, het was niet de liefde die mij deed verlammen of de opkomende zon, die verscheen toen jij je blonde haren kamde het was ook niet toen ik je hand vast hield en dat het nooit meer morgen zou worden alles staat stil wanneer jij mij aankijkt…

Emotieloos

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 722
Bijna wezenloos omdat hij verkoos, te sterven, kijkt zij voor zich uit, niet te bevatten, dat hij, die nooit sprak over de dood, nu stil met gevouwen handen daar, in die houten kist ligt. Bijna harteloos, omdat hij vergat, dat er meer mensen mee geraakt werden, dan hij ooit kon overzien.…
An Terlouw19 augustus 2014Lees meer >

Luchtstroom, adem, wind

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 450
diepste in dit Lichaam wonen en mij Maken tot de mens Die ik ben - Worden geprikkeld door Wind en lucht, Gedachten ruimen met De wind die waait uit Het verkoelende oosten, Bewegen mee met het ritme Van mijn adem aangeblazen Door de deining van de Oneindige zee in het westen - Windstilte begeer ik niet, Mijn geest valt dan stil…

crisis

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 498
nog vóór zijn gevoel had het moment hem ingehaald, neergedaald in vage vormen brak het zijn gemoed een autoloze zondagmiddag was nog niets in vergelijking tot zijn fiets die trapperloos de schutting nam stram van lijf, met moede leden klom hij stil de koffer in “dit is het begin” dacht hij en vormeloos verborg hij snel de fietsbel in de…
switi lobi22 september 2014Lees meer >

Oktober

gedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 15.777
Teder en jong, als werd het voorjaar maar licht nog, want zonder vruchtbegin, met dunne mist tussen de gele blaren zet stil het herfstgetijde in. Ik voel alleen, dat ik bemin, zoals een kind, iets jongs, iets ouds, eind of begin?…
M. Vasalis14 oktober 2025Lees meer >

strandlopertje

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 577
Altijd als ik aan je denk houd ik m'n adem in de tijd staat even stil je betekent voor mij zoveel alsof sterren gemaakt zijn van jou grijs groene ogen bewegend in een lach er is geen mooiere vrouw met jou leef ik echt ten volste iedere dag de zee zingt met ons mee het lied der liefde het verleden wordt het heden we lachen om een drieteenstrandlopertje…

ik niet

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 509
ik hoorde woorden over sawa’s, hoe een kind in hunkering naar meer dan moeder, zocht in windsels stil verdriet ik had dat niet mijn moeder uitte zich slechts stroef met scherpe sneden brood het mes op tafel liet ze schrapen maar toch werd vaak het heft haar wapen en het ging soms hard, bij ieder woord ook zij probeerde goed te zijn…
switi lobi15 januari 2015Lees meer >

Selectief sprakeloos

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 696
Ik ken een lief klein meisje, dat tegen veel grote mensen stil is en nauwelijks praat. Ik ken welbespraakte vrouwen, die tegen hun mannen zwijgen, en die soms erg humeurig zijn, om zo toch hun zin te krijgen.…

ongehoorzaam lichaam

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 569
bij het ouder worden heb ik 't sterke vermoeden dat mijn lichaam langzaamaan wat ongehoorzaam is geworden zo sta ik vaak voor hindernissen bewegen sporten minder eten want voor je 't weet ben je versleten daar stond ik vroeger nooit bij stil omdat m'n soepele lijf destijds gehoorzaam was aan de bevelen kom daar vandaag nog maar eens…

Op vergeten wegen wandelen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 589
Je houdt stil, hurkt en ziet dat zonder bestek of zichtbaar plan een stroom vormen van verbazing bouwt je vraagt om traagheid om te ontdekken welk spel het water speelt een draaikolk als antwoord lang zoek je naar de hand van de meester die uit druppels beelden houwt je voegt tranen toe ongebruikt vloeien ze derwaarts dan keer je de maalstroom…

Huisvlijt

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 498
En uit de rode schoorsteen blazen grijze watten wolken stil omhoog terwijl zij rustig voortborduurt. Met zuiverzijden kruisjes berekent ze haar leven op het gele tafelkleed wat was, wat is, wat komen zal.…

Pesten

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 841
Ik ben heel stil, wat lamgeslagen de lach ver van mijn snuit geweken 'K had niet gesnapt, dat ons goedmoedig plagen door jou als louter pesten werd ervaren Ik voel me dom: had beter moeten weten, had immers zelf een tijd geleden iets soortgelijks eens meegemaakt.…

Depressie

netgedicht
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 618
Bij een boom stond ik stil om mijn negativiteit met zuurstof te filteren de boom zei niets terug ik had geen vragen waarvan ik het antwoord al wist, ik somberde uit de diepte van mijn ziel borrelde een wanhoop niet te beschrijven ik probeerde de zomer in te lijven, maar mijn lichaam sputterde tegen de boom die onveranderlijk bleef…

Zee van Tijd

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 693
Waar water lijkt stil te staan, maar door de tijd verglijdt. Zwemmen naar verre horizonnen, waar momenten ons leven leren, waar wolken eeuwig verder drijven, waar zandlopers steeds weer keren.…

Stof

gedicht
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.978
Zo mooi is het om gedichten te schrijven ’s nachts als de dagtaak af is en iedereen die bij de Nederlandsche Bank werkt al slaapt; het is donker, dat spreekt, en ook stil, in mijn hoofd suist het van woorden, woorden, mijn vingers zijn hard van de schrijfmasjien. De versterker kreunt na: laatste zenders geven gruis.…

Prikkeling

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 504
alsmaar door vlug, vlug, zo vlug geen weg terug… in je is een ontij warboel, broosheid hinderlijke vragen heb je mee te dragen luister, luister… zoek stilte, de rust als de late herfst die in de naakte takken van de bomen huist zie de laatste appel in een bleke zon met rode wangen aan een dun takje hangen loop door, sta stil…
Hilly Nicolay23 november 2015Lees meer >

Kiezen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 640
Stil zit hij voor zich uit te staren, denkend aan toen zij nog samen waren, zo aan de tafel met op de hoek, zijn verzameling in een boek. Hij pakt met vermoeid gezicht, brieven - niet aan hem gericht - en gaat dan even later, de zegels weken boven ’t stomend water. Kinderen met een drukke baan, gezegend met een rijk bestaan.…
Jean Arnou17 december 2015Lees meer >

Lieve Jip

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 782
Lieve Jip Jij hebt mij kilometers laten lopen, door weer en wind hoeveel tennisballen heb je versleten niet te tellen Je was kampioen ballen vangen miste nooit ze hebben genoten de flatbewoners Ontzettend trouw en lief was je en je had ook nog humor dan gaan de jaren tellen 14 jaar je was op Nu blijft de vensterbank leeg, het is stil in huis…

onhoorbaar

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 650
ijverige preciesie de minuten uit we kruipen door het oog van de naald met man en macht kijken we weg zo weids mogelijk weg langs het witte spoor van kiezelstenen zien we het zonovergoten kind het neemt ons bij de hand naar het stromende water op die helverlichte dag leggen we de maskers af de tijd valt onhoorbaar stil…
J.Bakx31 augustus 2016Lees meer >

Kerst in deze tijd

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 864
Maar stil staan bij het goede wat u is overkomen zodat u toch genieten kan van kerstmis met haar sterrenpracht en opgetuigede bomen. bomen.…
wilmadekker23 december 2016Lees meer >

kanker

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 643
stil zwijgend nestelt zich in het gezonde de mutant van leven ongezien nog zonder controle zwelt onderhuids woekerend de dood telkens weer wakkert zij besef dat tijdelijk toch uiteindelijk wij zijn steeds opnieuw drijft zij mensen in de achtbaan van vrees en hoop voortdurend nog strijden en lijden wij tegen en aan verlies…

Als toen.

poëzie
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 970
Wat blauw en wat wolken die blank staan stil boven de duinenlijn, de bogen van duinhelm die rank gaan rijzen uit wiegend gedein. In 't voetpad de zandige sporen van 't karrenwiel, breed en zo diep; ver over de velden de toren een wachter en toch of hij sliep.…
Augusta Peaux12 februari 2017Lees meer >

halftwee

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 543
Dan wordt het echt stil, in het trappenhuis mager beschenen door de sikkelmaan hoor ik het ruisende ademen van de huisgenoten, elkeen tuigt zijn dag af, dat weerbarstig vehikel.. Hoe teder is de nacht die ook mij gauw lokken zal en balsemt wat alleen de dag zo striemen kon.…

Lisa's Linde

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 512
Hoefgetrappel, bloesem alom Bijen zoemen in het rond Een kwispelende hond Kinderen spelen met hun fietsjes Vogels zingen hun hoogste lied Een boom wordt aangeplant vandaag Een mooie linde samen met haar as Zo licht, zo helder grijs Iedereen wordt stil Crêpe bloemen worden gehangen Aan de reikende armen van deze ‘Tilia Cordata’ Een…

woede

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 516
Als haar vader haar nadert om haar daar zogezegd te plagen laat ze hem maar stil begaan tot hij op de rand staat van haar veilige kring, ze blaast hij wankelt op z'n benen draait om zijn smalle as, en valt hij rolt naar binnen, raakt haar benen aan een moment is heel het huis en heel de aarde vol van haar boze adem vol adrenaline stampend…
berlinda15 april 2017Lees meer >

Sloffend de dodenmars

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 452
Ze liep daar sloffend door de lange gang van het verpleeghuis blote voeten in badslippers we zaten op een bankje in die lange saaie gang greep ik zacht haar hand ogen vol van stil verdriet keken naar me maar ze zag me niet haar gebogen hoofd zwaar van ongeschreide tranen richtte zich enkel op de gesloten deur die voor haar…