5695 resultaten.
de reis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
783 stap in de trein
neem plaats
ga naast me zitten
vind ik fijn
bepaal het doel
ik volg
jij beslist waarheen
jij weet wel
wat ik voel
we komen
daar terecht
waar wij elkander
dachten te zien
in de jas waarin
we samen passen
in de kas waar
onze bloemen
onenigheid verzoenen
op de uitkijkpost
waar jij je schoten loste
om aandacht…
Les Baux en Provence
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.064 De karakteristieke witte rotsen
van Les Alpilles
glimmend na de regenbui
een magere zonnestraal
breekt door de wolken
dampend gebleekt kalksteen
met resten van
een oud middeleeuws fort
om me heen
rotsen, wijngaarden,akkers en
kleurrijke woningen
in de verte stralen enkele
gele bloemen op de rand van
een door bauxiet
okerbruin…
Spreken met vader
gedicht
5.0 met 1 stemmen
13.933 De bloemen en de kruiden
werden maar even in hun bloei gestuit
en elke lente loopt de wingerd uit
wanneer de jonge wind keert van het zuiden.
Gij zult niet eenzaam zijn: de nachtegaal zal fluiten.…
TEN AANVANG.
poëzie
3.2 met 6 stemmen
987 En waar ik ieder blad zag groenen,
Ontbloeid der bloemen blij gezicht,
En later achter de plantsoenen
Met elke dag het avondlicht;
De stad met feestlijke geluiden,
De vogels in de' ontloken boom,
Doortoog, als in het wit der bruiden,
Mijn ziel haar schoonste levensdroom.…
dag winter
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
633 temperaturen stijgen
het gras begint te groeien
de winter moet nu zwijgen
zelfs bloemen gaan al bloeien.…
de zonnebloem
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
730 zoekend naar licht
wijst je bloem
met gele kroon,
bereidwillig
naar het oosten.
een hart van goud
met duizend draden,
gesponnen echt ragfijn,
kunstwerk van jewelste,
je mag er best wel zijn.
zelfs krom gebekte vogels
maken ruzie om je vruchten
die kleine grijze pitten,
gedroogd of naturel,
ze zien het heus wel zitten.…
De natuur
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
480 De natuur, wat een wonderlijk iets
Dieren, bloemen, bomen bekijken
Prachtig, het kan je leven verrijken
En we krijgen het allemaal voor niets
God heeft alles volmaakt geschapen
En onderhoudt nog alles wat leeft
Hij, die op tijd zon en regen geeft
Waarna de nacht volgt om te slapen.…
April
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
642 iedere morgen ontroert mij het ontluiken
wat 'n aprilnacht aan magie heeft gebracht
elke bloem en plant krijgt zijn eigen dracht
ook de bomen staan bol met groene pruiken
zon en regen doen het gras frisser ruiken
waarin madelief en paardenbloem glimlacht
iedere morgen ontroert mij het ontluiken
wat 'n aprilnacht aan magie heeft gebracht…
Requiem en Halleluja
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
538 Als bloesems aan
een dode tak
bloeit Zijn liefde weer
Hij leeft in het licht
straalt in de zon
zingt in de vogels
kleurt de bloemen
spreekt uit liefde
in de glimlach van
een medemens
en wij voelen
het ontwaken
van de lente
de drang naar leven
en wedergeboorte
die Zijn Verrijzenis
heeft gebracht…
Allardsoog
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
531 Werkman
we lopen het zandpad op
de akker rechts, iets verder de bosrand
de steen met namen
een oude man met bloem vertelt van
die avond, terwijl de vogels zongen
en de vijand schier verlagen
de tuin in voorjaarsgroen met geur
van appelbloesem en sering -weet hij nog
het grijze lood dat door de kleuren sneed
tien keer heeft hij geteld…
Allardsoog
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
468 WERKMAN
we lopen het zandpad op
de akker rechts, iets verder de bosrand
de steen met namen
een oude man met bloem vertelt van
die avond, terwijl vogels zongen
en de vijand schier verslagen
de tuin in voorjaarsgroen met geur
van appelbloesem en sering -weet hij nog
het grijze lood dat door de kleuren sneed
tien keer heeft hij geteld…
Zomerbloei
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
487 Velden bepareld door dauw en zonneschijn
Omzoomd door blauwe nevelige bossen
Daarboven zweven wolken als witte trossen
Boven ’t water zwermen insecten groot en klein
Geen schilderij kan zulk een schoonheid tonen
Van kleuren geuren en duizenden bloemen
Bonte tuinen waar honderden bijen zoemen
Bomen en struiken waar vele vogels wonen.…
waarom, oh waarom?
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
508 Een kans voorbij
een gebroken steel; van een eens zo
schitterende bloem, die nimmer meer
ontlook voor die zoete zoen.
Die paar lippen verlaten in de nacht;
het licht verduistert in zijn laatste
kracht. Oh, waarom heb ik niets gezien?
Is spijt een hartstocht die nimmer meer
zal zien.…
Winterdroom
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
578 de vlinders en de bijen
Bevolken vissen en kikkers weer de sloot
Dan is het veld niet meer uitgestorven en dood
En zullen wij onder open hemel vrijen
Ik vergeet de donkere grauwe luchten
En zie weer de heldere warme zonneschijn
Dan hoeven wij geen regen meer te duchten
Wat zal het komend voorjaar dan weer zalig zijn
Dan bloeien weer bloemen…
steekspel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
497 En wanneer het ebben komt na de vloed
liggen ze op een hoop benen en bekkens
gewis komt de koude wind tussen ’t wasgoed
het venijn met vuur de adem in de kwintessens
Waarna veel napraat de naijver d’ oude koeien
met vele vijven en zessen de mutsaard dirigeert
haar hals blootte leggend het hoofd laat vloeien
het afneemt met mime en de bloem…
Ik twijfel en laat los
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
559 Werden mijn woorden een wesp in jouw mond
een bloem op tafel die nooit verleppen kan
levendigheid en afwisseling in het verbeelden
enkel schrift, woorden en accentverschuivingen.…
Slanke arcades
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
525 ik heb stenen gemetseld
slanke arcades gemaakt
verbonden wat aarde
heeft los gelaten
in ons nietig bestaan
met jouw lieve woorden
waste ik mozaïek
de krachtige taal die jij
temperamentvol uitte
mocht ik als specie gebruiken
je lach was als
een beek in mijn tuin
waar tussen rotsen je
ogen de subtropen haar
schitterendste bloemen…
Over duizend sporen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
528 tijd de ogen
langzaam heeft gesloten
voor vernieuwing buiten
pas avonds als
ouderen de luiken sluiten
verheft weerstand zijn stem
vloeit drank om onvrede te uiten
nog gaan zij
zich niet te buiten aan
gevaarlijke opstandigheid
blijven alle ruiten heel
maar het zaad
is al ontkiemd en ooit
zullen zij de morgen openen
door zwarte bloemen…
Kolibrie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
676 Ze hebben een dieet van suiker,
uit de mooie bloemen.
Hun snavel is lang, om de nectar,
te kunnen proeven.
Ze beschermen hun territorium fel,
gebruiken daarvoor hun klauwen en snavel
in het duel.
Zij nemen graag een bad,
in een hol blad.
Kolibries zijn vogels naar mij hart.…
Floodlight
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
510 open met licht dooraderd
Van kleur vorm weer gevoel energie krijgen
Gevoed leven wij door boeken gebladerd
Goddelijke poëzie die als een symfonie
Een mooie melodie de ziel bespelen
Onszelf terug vinden in elkaar zonder ironie
Liefhebben kwetsbaar kunnen zijn een cocon
Van zachtheid dat tussen gedachten schuift
Gelijk een bloeiende bloem…
Kinderlijke hoop
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
581 Ik droom de dagen van weleer als in het heden
De dagen onbezorgd van jeugd, geluk en spel
Toen tijden onbekommerd om de toekomst streden
Gedachten aan zorg en last waren niet in tel
Ik droom de wereld geschapen in zijn eenheid
Met menig hemellichaam en sterren en maan
Die ongeschonden door menselijke domheid
Als ‘t paradijs vol bloemen en…
Winter in Meierijstad
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
551 eindelijk is het zover
deze week lijkt op de winter
vroeger was dat een seizoen,
maandenlang afzien, met
bloemen op de ramen
kolen in de zwarte kachel
een gebreide borstrok van boven
en wollen sokken in de schoen.…
Verloren paden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
519 wij voelden
wisten van elkaar
het zacht verbinden
met alles om ons
heen probeerden wij
die contacten te hervinden
gingen zingend op
verloren paden zoekend
naar meerstemmigheid
wij waren het gevoel
van zielsverbondenheid
alweer eeuwen kwijt
in de verte kleurden
bloemen hun harten
wiegend in de wind
zij wisten dat wij
kwamen…
Hun allerlaatste trein
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
659 ik heb
ervoor gebeden
wat dagen geleden
een zonnetje
op mijn begrafenis
maar er schijnt
niets op mijn benen
nu ik hier lig
ik ben afgelegd
wordt dadelijk
afgedekt
met ieders
bloem naar keuze
stil zullen zij
langs mij gaan
ik ken ze allemaal
door over te gaan
heb ik tal van
inzichten verworven
eenieder heeft wel
iets in de diepte…
fataal verliefd op Callantsoog
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
604 op weg in een serene gang
naar een uithoek van mijn dromen
gedreven door de sterke drang
om hier steeds terug te komen
langs vaalgroen mos en paarse bloemen
volg ik het pad over de duinen
om daar de zee zien op te doemen
en door het rulle strand te struinen
hoe zoet smaakt de herinnering
aan de jaren van mijn jeugd
de beelden die ik toen…
Ademland
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
465 Er ligt een mooiere beschaving
in het hart door ons vertrouwen
niet alle bloemen verwelken
nu alle bomen zuurstof geven
en verschijnen in onze dromen
zie hoe de natuur tot leven komt
de volle maan die straalt bij nacht
er zit geen bijgeloof in kracht
luister naar de zachte fluistering
een diepe adem bevracht de nacht
nu ik al zolang…
Samen sterker
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
759 kon
Aan verhalen
Die ze wil vertellen
Ik hoor het haar zeggen
Je gunde rust
Toen ik niet meer wou
En kust mijn tranen
Bewust en onbewust
Blind vertrouwend
Maar zeker van houden
Ik wist het niet
Dus deed ik van alles
Als ze maar geen spijt krijgt
Of misschien
Is het beter , met tijd
En is geschiedenis geschreven
Geef ik bloemen…
Herfst in Groningen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
576 Het wordt nu tijd ons te bezinnen:
De bossen kleuren dieper bruin
en de lila herfstasters beginnen
hun ijle bloemen in mijn tuin,
Het wordt tijd om te bedenken:
De zomer houdt niet eeuwig stand,
die warmte gaf die ons zo wist te behagen,
de mooie gouden dagen gaan nu vervagen
en de herfst komt in fijne kleuren drenken
alle bladeren in ons…
Alles van de wijs tussen zon en ijs
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
530 overal worden bloemen
geplukt
spiedend in de
wijde omtrek
van het boerenlandschap
naar de buit
zowel een boek als
een mooi schilderij
dit is voor mij
dit lacht naar mij
denkt hij
de grissende hand
van het boerenland
och; wie bemerkt het in deze
negorij denkt hij
onverstoorbaar als altijd
wanneer hij al dat
moois voorbij ziet…
Parelde de eerste lach
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
398 behoedzaam getast
juist het oude
bleek geen last
in solide kracht
snel parelde
de eerste lach
door een lucht
die eindelijk
schoner dan zijn
schepping was
waar somber
stoffig en vervuild
het milieu regeerde
is het tij uiteindelijk
ondanks alle scepsis
ten goede aan het keren
nieuw elan trekt
regenbogen in nooit
geziene kleuren bloemen…