4410 resultaten.
mijn oude stoel
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
927 ik wijs hem met mijn hand
in die ontluikende richting
een te volgen weg van vertrouwen
naar mijn beste weten een verlichting
waar stenen weer kunnen bouwen.
maar nog niet uit het zicht
draait hij zich langzaam om
met de ogen niet op mij
maar op zijn innerlijk gericht
twijfel beheerst zijn gevoel
en hij vraagt zich bevreesd af
is dit…
het schone lot
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
848 het mooie is slechts gevoel
soms vaag en dun omschreven
het schone kent slechts één doel
het ware na te streven
ervaren van zulk een geluk
is waarnemen in de mist
soms als een plotse ruk
in het edele hart geritst
alwaar men, zo de mens is
het tracht vast te klinken;
men zoekt immers niet het gemis
doch wil het liefst in het hemelse…
een rode roos
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.203 er groeit
een rode roos
op mijn graf
ik ben al vroeg
gestorven
het geloof in mijzelf
is mij niet geschonken
heb mijn ziel ook
nooit gevonden :
is in mijn ontluikende
dageraad verdronken
er groeit
een rode roos
op mijn graf
zonder dat ik
hem ooit water gaf
ik zie de zon
door het zwarte raam
voel de kou
door hete vuren…
mijn zwaluw
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.018 een vogel kijkt niet om
zoals ik vaak doe
jij scherende zwaluw
met gevorkte staart
in duikende vlucht
tref jij je doel
ik denk steeds na
over wat mij zorgen baart
jij spreidt je vleugels uit
als vanzelf
ik zoek met moeite de weg
schoorvoetend , aarzelend
weet vaak van heg noch steg
jij boerenzwaluw verkent
de aardse velden
trekt…
Breiwerk
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
1.462 Het leven is als een breiwerkje
op pennen,
laat één steekje vallen en leer
leven met het gat,
't kwam er niet voor niets, maar
is wel even wennen!…
zoden noch dijk
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
871 ik heb er echt alles aan gedaan
het mocht niet baten:
met vingers gedraaid
ijsgebeerd van kast naar muur.
minstens een asiel katten uit
een arboretum bomen gekeken
ben zelfs bij de pakken gaan zitten,
de kerstboom stond al kaal, echte
van Giorgio Armani
menig cliché verzopen
ik heb intens getwijfeld
heel intensief gewacht…
ik, naakt voor u (tweede versie)
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
844 ondanks het slijtend beeld
weet u geen raad
u betrapt u zelf
dat mijn blootheid
uw belangstelling verraadt
ongemakkelijk
is uw houding
bij het zien
van een middelbaar lijf
dat wist ik wel
het vlees is zwak
ik ben nu eenmaal
een mannelijk wonder
een lijf, behaard
van top tot teen
maakt u onrustig
tracht mij in ogen
te zien…
adem mijn dromen
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
960 adem mijn dromen
voorzichtig in
als ik jou vertel
met zachte stem
wat je toe mag komen
ik waas niet
bij daglicht
ben noch een schaduw
in de nacht
voel de bries
van tederheid
die het versteende
verzacht,
je naar jezelf geleidt
diep in jou
aardt de binding,
de kern van rust
vandaar uit
wordt vervreemding
in slaap gesust…
Verboden vrucht
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
861 Er werd toch mooi gegeten
van de verboden vrucht,
maar als ze alles hadden
geweten
waren ze voor de eerste hap
wel degelijk gevlucht!…
Verwonden
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
982 Ze krast zich open met elk voorwerp wat
binnen handbereik ligt, tot bloedens toe.
Ze verwond zich, tot bijna op het bot,
heeft echter niet in de gaten dat ze niet
de enige is die hierdoor pijn lijdt.
Haar omgeving staat machteloos aan de kant,
het is een schreeuw om hulp, die eindelijk
wordt gehoord.
De hoop dat de behandeling zal slagen…
het leven is een zak
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
831 het leven is een zak
gekleurde ballen
ik trek een gele
die wil ik niet
maar zuig erop
tot ik blauw zie
ik pak een bruine
die gooi ik weg
net zolang
tot ik rood heb
ik trek nog een bal
een paarse, ook die
wil ik niet, maar okee
hij is paars
vooruit dan maar…
zachte woordenwind
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
800 mijn glimlach
voedt verdorde wortels
welke lang
het licht moesten
ontberen
ik vroeg me af
komt er nog zicht
op leven
uit droge grond
als het slechts
op tranen kon teren
ik koester de nog
schuchtere scheuten
blaas een zachte
woordenwind
langs het tere groen
ik weet het zeker
niets weerhoudt nog
de langzame weg
naar…
verlichting
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
786 ik schenk mezelf iets,
door het jou te geven,
zachte woorden van satijn
als eeuwige momenten
van even
zij komen uit
overdadig niets
de eigen pijn verlichten
door de ander
het goede toe te dichten
waar tranen drogen
door een milde lach
zo groeit een droomwens
langs rozenbogen
tot een mooi en
bloeiend mens
en raak ik…
tevergeefs
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
845 mijn ogen sluiten
en zien in het donker
helder mijn schaduw
gekromd passeren
achter betraande ruiten
mijn stem stokt
de keel verengt
als ik mijn handen
wil strekken
naar het verloren
verleden
tevergeefs
de tijd
heeft een
blind paard
bereden…
het koningsdrama
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
955 een zoon
een zoon
is mijn zoon
hij is in mij
nog niet gestorven
vecht nog immer
laat niet los
wat hij heeft verworven
krampachtig
bewaar ik zijn beeld
maar zie niet
dat mijn zoon
is verworden
tot illusie;
mijn eigenbeeld
in de arena
van mijn geest
strijd ik nog steeds
als heerser
terwijl mijn koningschap
al lang is…
als de lans valt
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.055 een lans
doorsteekt
mijn hoofd
borst
buik
zo alles,
het verwondt
het splijt
mij,
mijn wereld;
een vaste aarde
het pint mij
in de weke grond
de storm
schudt mij
sterk
als speelbal
naar alle
kanten
warrig worden
mijn gedachten
wazig het zicht
op gehavende
restanten
en jij
jij
stroopte
de schellen
van mijn…
branding
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
893 mezelf
in het hier van gisteren,
uren en dagen
berichtten wie ik was
verdwenen in
het schuim van
een onbekend lichaam,
de onmeetbare afstand
schokkend geschuwd
uitgespuugd door
meedogenloze wijzers
weerkaatst de tijd
dichtgeknoopte gaten
en herhalend geroep
misschien
leidt morgen me
naar wie ik gisteren was…
lege dozen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.054 hoor mij leegtes vullen
van letterloze schimmen
die weerkaatsen tegen
dik geplamuurde
blinde muren
het schaamteloos vallen
van geschuurd gruis
neem ik waar
als neerstortende
onthoofde woorden
zoveel lagen
door de jaren heen
geworden tot
ontedeld gekunsteld eelt
geraken tot stof
van antieke beelden
de ziel
tot naaktheid gedwongen…
het is stil
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
937 in de stilte
wordt zichtbaar
wat zuiver is
ik spreek niet over kilte
maar van rust
in een woordloos gebaar
woelige stromen
drijven naar de zee
waar ik in de ontluikende kim
een groeiend vertrouwen
omhoog zie komen
in die stilte
van rijzend genoegen
waar zand en water
komen en gaan
vertelt mijn ziel
dat eb en vloed
mij altijd al…
Met andere ogen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
916 Zien is niet meegemaakt
Ervaren is niet van gehoord
Goed gemeend is niet geraakt
De weg kwijt is niet gestoord
De wetenschap is aangeboord
De klap in het gezicht vermaakt
Ervaring deskundig gestaakt
Verdriet verwoordt
Mijn ogen zien teveel
Door ervaring overspoeld
Altijd in het gareel
Niet begrepen, onbedoeld
Ze zien wat ik beveel…
een vergulde lans
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
864 in het geweten
is vaak het verleden
van ijzige gedachten
opgegeten
het verschraalt
de zachte milde wens
maakt de huid
tot afschermend schild
ziet het verlangen
door een ongeslepen lens
toch straalt, soms heel even
een gloed van zuivere glans
door vermeende muren,
als een vergulde lans
het doet het gevoel
een tel bestormend beven…
belichte schaduw
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
890 als verstrooid dichter
in de beschouwende schaduw
weef ik mijn gedachten
van al dat ontgaat
aan licht of zicht
of verwachten
geborgen en verborgen
in de mensenziel
u zoudt haast gaan denken
is leven slechts zwarte inkt:
het vergaren van zorgen
ik vertel u van schoonheid
van vragende tastende vingers
de weelde van ingetogen blijheid…
Labyrint
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.051 In een doolhof van gedachten
Wanhopig zoekend dat wat is
Teruggetrokken uit het heden
Zijn geest is zijn gevangenis
Onderhuids kolken emoties
Als een ondergrondse stroom
Duizend tranen opgesloten
Stormvloed in een boze droom
Zoektocht naar een nieuw verleden
Twijfelend in niemandsland
Zonder uitzicht op een leven
Na de vloed opnieuw gestrand…
ik adem
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
952 ik adem jouw zucht
die waait als een wind
door bomen in het bos
ze gaan hun weg als
een vliedend gerucht
en landen stilaan op
het zachte groene mos
in mijn frêle gedachten
ik hou ze even vast
maar laat ook weer los
zo gaat het vaak
met bevrijdende krachten
wat rest in jou
blijkt de zielestempel
die bouwt na iedere zucht,
minitieus…
tijdloos moment
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
901 soms wordt licht
als enige straal
glansrijk verlicht
zonder
een letter van taal
in het tegenlicht
van engelengeduld
gebundeld,
wel duizendmaal
het voelt voor mij
als wezenlijk
bovennatuurlijk
het draagt in mij
onschatbare gebaren
ik ervaar datgene
dat ik als mens wil
vasthouden, bewaren
nu telt, zegt morgen
tegen mij
wees…
wat een naam zegt
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
825 ik ken een makkelijke
en een moeilijke Mieke
moeilijke Mieke loopt
met haar hakken in het zand
tref ik haar, dan raakt ze mij
ze leert me 'nee' en afstand
en gesloten
makkelijke Mieke
mocht ik meteen
met platte zolen
lopen wij een eindje op…
omschepping
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
931 ik laat mijzelf vloeien
over een huid van gedachten
het streelt de lijnen
van het zachte verwachten
naar hopende mildheid
die de zuiverheid verfijnen
ik laat mij glijden
over brandende zuchten
verlos de hitte van
zuigende verliezen
om de immer resterende as
te mijden
niet meer te duchten
ik zweef over dromen
die van overdag
het geeft…
zucht
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.055 soms krijg ik rugpijn
van het blazen
maar soms is het
de enige manier
om windje mee
te krijgen…
tussen geest en natuur
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
880 Wij bedekkken ons met dekens van steen
onder de wind die zich niet laat vangen
regens die uitspoelen en zon verlangen
daar gaan de druppels duidelijk heen
Overgoten met het hemelrijke vocht
absorberen wij niet de wezenlijke dingen
vruchtbaar zal de cyclus weer beginnen
omdat het in de winter niet mocht…
onthutst
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.034 de wereld zwijgt
compleet verdoofd
een lichaam hijgt
discreet onthoofd
het baart fantoom
verbeeldt de kracht
verdringt de droom
beveelt de nacht…