5506 resultaten.
Geheim
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
450 nooit dood
Het zijn atleten – estafettelopers
die ook lijken voort te zweven
en dan aan de volgende het stokje doorgeven
altijd maar door altijd maar door
Dichters de meest fantastische dromenverkopers
die alles wat ze beleven
in woorden gevangen ook proberen
door te geven
Zodoende hun voortleven voor altijd
Dus lieve lieve lezer ga dichten…
Zeg ster
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
480 ster wijs mij
wijs mij de weg welke te gaan
Die uit het Oosten komende wijzen
wees je wel hoe ze naar hun doel
Bethlehem moesten reizen
en ik - mij zie je niet staan
waarom beantwoordde je niet mijn vragen
waarom liet je mij toch begaan
ook ik heb zoveel te dragen
wijs mij mijn weg mijn
levensloop welke ik nog moet gaan
of kom ik te dicht…
Nevelrijk
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
681 Ik speel op mijn piano, op de tast,
mijn ogen dicht, het oor op scherp: ik luister
naar 't plastisch klankbeeld, 't vloeiende houvast
dat kleuren schildert in mijn schemerduister
Mijn vingers zoeken welke toets er past:
waar wil Het heen; wat dient zich aan, wat huist er
in 't nevelrijk waar ik als blinde gast
onzeker rondwaar?…
Zeeroep
poëzie
3.5 met 8 stemmen
1.291 Ik woon zo ver van zee, zo dicht bij haar;
't Storten der branding kan mij hier niet treffen.
Hoe kan ik zo wanhopig klaar beseffen
Dat ik weer scheep zal gaan, voor 't eind van 't jaar.…
Dat maakt wachten niet onverdraaglijk.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
414 Vooruit, doe je ogen maar even dicht
ik wil je nog wel een keer die cyclus
voorlezen, die is heel mooi, heel mooi,
een soort niet mislukte toekomstroman.
Ik weet het zeker , mijn moeder heeft
het glashelder die ene nacht gezegd,
over behelzen, vermakelijkheden, echte liefde
het redden van een humeur van levensgevaar.…
Mantel?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
662 empathie
fixeert zich in een gesproken
stroom, water stroomt niet
achterwaarts, een gedicht werd
muze die haar draagt, het
troost, modelleert de tijd, laat sporen
na in mijn beeltenis, ween niet
over wat lijfelijk gestorven is, de ziel
blijft toch gewoon zoals het was
mijn geschiedenis herschreven is, haar
mantel voorzichtig wordt dicht…
Bed
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
521 Je ligt naast me, steeds verder weg
de deken is te klein, je hebt het steevast koud
het bed blijft even lang maar lijkt almaar breder
vroeger hadden we seks, maar daarvoor zijn we nu te oud
Je ligt naast me, dicht tegen me aan
een deken is niet nodig, we hebben het altijd warm
het bed is studentikoos een twijfelaar, we gebruiken de helft
moe…
Loslaten?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
464 In alles
te willen leven of te
sterven, dichter bij
iedere gedachte, als
dicht ontbloot, te willen
schrijven, klonk in
alles wat gezegd was,
gevat in het laatste woord
wat me te binnen schoot,
die toon blijft zwerven
op jouw lippen van de wind
verwachting in alles wat je
zong en alles daar tussen in.…
avond uit
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
596 Het etablissement dat ik die avond eerstens bezocht,
vol met mensen van wie toch wat verwachten mocht,
gezelschap, een gesprekje, een drankje hier en daar,
nou, iedereen daar stond in groepen dicht bij elkaar
Geen aandacht voor een toevallige, alleenstaand persoon,
drink je dan aan de bar je drankje ontspannend en gewoon,
maar begint de spijt…
Levensgrap?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
439 Je zaaide een spoor dat over
de rails dat aan mijn leven
trok soms in een boemel dan
versneld op de bok van een
tgv of langs zoveel stations
van leefbaarheid, met de deuren
dicht om nooit uit te stappen,
denderde ik met je mee.…
Stoel met houtworm
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
493 Roerloos tot de dood vermoeid
Waar de tuinheer niet kan snoeien
Kan geen lelie open bloeien
Waar geheid de tijd de pijn van voelt
Het bloed gekoeld woede innerlijk woelt
Hangt in een mist van tranen
Rotte appels aan de bomen in de lanen
Watten wolken in blauw met strepen en banen
Met chemicaliën bespoten bomen
Het donker groen dicht…
Licht als zuivere zuurstof?
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
429 Ik schoof de grendels dicht,
in mijn meervoudige kamers van
het hart, ooit bloeiden er rozen
door de tijd en ervaring gehard,
voor elke kamerdeur lag de keus
van een regenboog of doornenkrans
in dromen, er drupten tranen uit
elke ruimte die ik binnentrad
waar ik schaduw niet van licht kon ,
scheiden van een onregelmatige
hartenklop…
Geluk ligt op straat
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
518 Al wandelend
zag ik in 't asfalt kleine gaatjes
op één viel mijn oog
't had de vorm van een hart
ik werd er blij van
en dacht aan mijn zoon
vanavond zou 'k
naar een medium gaan
Dankbaar dichtte ik dat
uit het hartje bloempjes
door zon en wind en lucht
hùn hartjes naar boven
om stralen te vangen
hoe zon zaad warmt
hoe mieren en andere…
Oude afdruk ?
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
426 Verhit en stram sta
ik in de slagschaduw
van een dicht begroeide
bos, zelf ooit geplant,
me te verschuilen
in een boomhut.…
Hartkamers
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 mijn hart is groot
zo groot, er zitten allemaal
kamers in
met gordijnen voor de ramen
en boekenkasten vol,
bestsellers bovenin
mijn hart heeft vele gangetjes
er staan deuren open
enkele zijn op slot
in geen enkele ruimte
is daarvan een sleutel te vinden
er hangt een bordje aan: “ verbod”
er knalt onverwachts een deur dicht
ik…
LAAT DE DOOD MAAR KOMEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
454 vrees hem echter warempel niet
Waarom te strijden tegen wilde stromen,
vanwege uitstel naar dat nieuwe gebied
Laat de dood mij steeds dichter naderen
we gaan elkaar aan de grens ontmoeten
Ik zie hem volstrekt niet als een dader en
ik ga hem lijkt mij, als vriend begroeten
Laat de dood maar aan mij verschijnen;
dat overgordijn achter mij dicht…
Toneel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
464 We zijn stakker,
ons alsmaar strakker harnas dicht
en verlangen naar licht
en naar luchtig
zorgeloos en weer kluchtig
nabij en ja vrij
Goddank
Vrij in ons hoofd nog
waarin we eren,
creëren, bedenken, leren
vrij om te dromen
waarin we samen ja komen
maar ook waar we verzinnen
en steeds ja opnieuw weer beginnen…
Stille getuigen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
543 Elk moment is een deur
die openstaat of dicht is
sommige deuren staan op een kier
daar is vaak iets mee.
De hemel buigt over de aarde
een vrouw met een kruik in haar hand
loopt naar de rivier
ze hurkt en vult de kruik met water
de rivier fluistert haar zachte woorden...…
Elke dag
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.013 Dicht bij mijn bed.
Zo heb ik hem neergezet.
Elke dag opnieuw
hetzelfde ritueel.
Ik praat dan nog wat met je.
Het wordt me nooit teveel.
Soms ben ik wat verdrietig,
dat zeg ik jou dan wel
Jouw lach wil wel eens helpen.
Als ik mijn zorgen vertel.
Ik ken nog jouw gedachten.…
Waar is de vrede?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
583 Kind knijpt zijn ogen dicht.
Waar is zij? Waar is de vrede?…
en route
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
539 en route naar klaarheid
is trappen op en trappen af
het lijkt zoeken doch men wordt
geleid ook berg op en berg af
het gaat zoals het behoort
in wezen met blinddoek als bril
en uitzicht op dichte mist
men ademt enkel wijl men
zonder hengel naar toekomst vist
de gedrevenheid is als de mens
rennend roepend het hart smachtend
naar d'enkel…
O Fado
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
599 gecontroleerde wanhoop knijpt de kelen dicht
plakt ons tegen onze stoelen
ze haalt uit en we huilen
de wereld om ons heen verdwijnt
zwoele wind zingt haar hart aan diggelen
als elfenstof verspreiden de deeltjes door de ruimte
als sponzen absorberen we elke emotie
de steden om ons heen verdwijnen
niemand verstaat haar taal maar…
VERANDERING
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 Het wondergereedschapje zoekt rust, verdwijnt snel
naar dicht beboste dalen, strijkt zacht neer
bij het geklater van een spuitende wel,
drijft mee, zwemt voldaan in een zuiver meer,
schenkt het ruime water vredig pastel,
slaapt in onder avondgloed, wenst niets meer.…
GESLOTEN OGEN
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.390 hart ononderbroken huilt
de leegte is zo diep, het gemis zo groot
de stilte is te snijden als ’t rumoer verstomt
we zijn niet langer je aardse reisgenoot
nu van hierboven de nieuwe Leider komt
we geven je graag in zijn liefdevolle armen
maar blijf hierboven ook over ons neerzien
om ons in moeilijke momenten te verwarmen
dan ligt de hemel dicht…
Het is weer nacht
netgedicht
4.3 met 40 stemmen
583 Met ogen dicht laat ik mij gaan, op blote voeten
blijf ik staan, wanneer jij stopt en mij omdraait,
ik voel hoe stevig de wind waait, maar ik sta recht,
jij houdt me vast, ik zoek je armen, op de tast.…
Kamers
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
545 In mijn hoofd zijn heel veel kamers
Enkele deuren zijn op slot
Die kamers blijven meestal dicht
Ze komen niet aan bod
De kamer met verdriet van vroeger
Die gaat maar even open
Er moet nog wat verdriet bij in
En dan heel snel weer verder lopen
De kamer met de vele angsten
Daar kan bijna niets meer bij
Soms ontsnapt er eentje
Die is dan…
Schaduw van dagen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
577 Kamperen-
ik ritste mijn slaapzak dicht en
droomde van melkmeisjes.…
Er zijn nog geen reacties op de inzending
gedicht
3.6 met 5 stemmen
1.889 Het is nog steeds stil aan de andere kant
van de lijn
blijkbaar is er iets gezegd dat
tot nadenken stemt
iemand is duidelijk in verlegenheid gebracht
misschien was ik het zelf wel
toen veel als nagalm doordrong in het dichte bos
van kwetsbare gevoelens en tijd
zoals je niet meteen reageert
op een bericht.…
Eetlezen
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
460 Jouw eetleesfeuilleton kan ons niet boeien
Verzin eens wat, spring nou eens uit de band
Met humor, fantasie en inspiratie
Bedankt voor deze 'hoogcultuur' traktatie
't Is armoe troef, wat heeft het nog voor zin
Je vrijdagse menu te consumeren
Plezier in poëzie valt niet te leren
Van shit op de tv al evenmin
Zie hoe een dichter dicht…
Polaroid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
530 toen, achter muren
en achter planken wanden,
achter deuren,
in kasten en achter kieren,
onder het gehaakte tafelkleed,
onder een sprei als een lichtend baken,
in dicht gebladerte van bomen,
achter dikke stammen,
tussen hoog gras, verhuld
soms nog in toevallige etalageruiten
of in donkere ramen,
in…