inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 77.176):

O Fado

gecontroleerde wanhoop knijpt de kelen dicht
plakt ons tegen onze stoelen
ze haalt uit en we huilen
de wereld om ons heen verdwijnt

zwoele wind zingt haar hart aan diggelen
als elfenstof verspreiden de deeltjes door de ruimte
als sponzen absorberen we elke emotie
de steden om ons heen verdwijnen

niemand verstaat haar taal maar elk
woord wordt voor waar aangenomen
zij rilt maar wij hebben heb het koud en
dromen van een zomers briesje
de straten om ons heen verdwijnen

warme klanken zo groen als zwarte
olijven en zo rood als port van de contrabas
ik verdwijn langzaam en los op in jou
o fado -
ik heb honger


Zie ook: https://www.itsallaboutstories.nl

Schrijver: Ilse Boekestijn
14 Jan. 2022


Geplaatst in de categorie: muziek

4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 34

Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:
Ilse Boekestijn
Datum:
16 Jan. 2022
:-) Dat is fijn, dank
Naam:
Catherine Boone
Datum:
15 Jan. 2022
Wanneer ik dit prachtig gedicht lees, doet me deze automatisch denken aan Madredeus. Vriendelijke groet Catherine alias CB hier

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)