inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 67747):

Mantel?

Ik ween niet over wat
verloren is, nu haar
transparante adem op
de golven van de winden rust,
oprijst naast de leeuwerik

in een eindeloze klim naar
dat ene streepje licht,
stipje op de horizon
onttrokken aan de duisternis,
waarop ik ben gefixeerd

een tijdloze lampion
een aubade op de toekomst
zoals die zou moeten zijn, een
seringen bad, balsem van geurend
duizendschoon die mijn dogma’s

heeft ontward, empathie
fixeert zich in een gesproken
stroom, water stroomt niet
achterwaarts, een gedicht werd
muze die haar draagt, het

troost, modelleert de tijd, laat sporen
na in mijn beeltenis, ween niet
over wat lijfelijk gestorven is, de ziel
blijft toch gewoon zoals het was

mijn geschiedenis herschreven is, haar
mantel voorzichtig wordt dicht geritst.

... Voor en lieve vriendin.Illustratie: Pictcalm ...

Schrijver: Pama, 22 nov. 2018


Geplaatst in de categorie: liefde

4,3 met 3 stemmen 71



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:LadyLove
Datum:23 nov. 2018
Bericht:Goed je te lezen. prachtig werk. Lieve groet,


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)