9250 resultaten.
Langs de rivier
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
496 Bovendien stromen de golven mee op tempo
maat en ritme van langslopende seizoenen: lente, tijd voor
innerlijke schoonmaak en ontwaken, zomer vol passie terwijl stemmen
van melancholie en weemoed vloeien in herfst tot zij zich overgeven aan winterrust.…
Herfsthart
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
502 respect kent de regels van afstand
mijn koperen handen reiken naar vergane zomers
ik droom zo'n heel klein oktoberblaadje
dat zich ooit in jouw boom bevond
daar waar jij op uitkeek door je raam
waar de zachte, oude wind jou vergezelde
in je huiswerkdagen
Als de kleinst mogelijke contactherinnering
en jouw onwetendheid over mijn innerlijke…
de verpleging
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
3.982 de jeugd verzorgt de stervende
frisse huid tegen het vale
de schok bij beiden
de belofte en het kale
lieve toewijding
in rust aanvaard
en oneindig tactvol
naar elkaar gestaard
ik ga, jij blijft
hoe was dat ook alweer
als het leven lacht
in oneindigheid en meer
en na dat moment
terug in eigen werkelijkheid
beiden naar wat voor je…
Ik laat je
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
2.136 Ik laat je nu maar weer met rust.
Ik streelde je bleke wangen, de grauwe kleur
en heb je goedenacht gekust:
Toen sloot ik de deur.
Wat zo aarzelend eerst begon
tast nu je lieve lichaam aan.
Ik wou dat ik wat kon,
dan had ik dat allang gedaan.
Was dit ’t laatst dat wij zo spraken?
De gedachte doet verdriet.…
Laat mij de nacht tot vriend
poëzie
3.8 met 12 stemmen
2.529 Laat mij de nacht tot vriend en rust in rouw,
dat ik hoor op mijn hart het geklop van mijn vrouw.
Dat ik hoor haar vermaan, verneem haar troost,
haar liefde tot mij en de angst voor haar kroost.
Laat mij de nacht tot vriend; de dag is wreed.
Te nacht komt mijn dode en sust mijn leed.…
Gratie
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.202 Mijn droom bedekt
met wollen dekens,
de nacht vergrijpt
zich aan mijn strijd
Het lichtloos dreunen
van de twijfels,
verspreid doorheen
een radeloze tijd
Het hoorbaar kloppen
van mijn polsen,
verloochend door
een nutteloos bestaan
Mijn graf zal de
gebreken stelpen,
in droom en daad
tot rust vergaan
De nacht zal
gratie schenken…
Hoe ver moeten wij gaan
gedicht
1.8 met 31 stemmen
7.667 Waar is dan rust; waar kruipt de slang
niet meer naar de dichtstbijzijnde,
de weerloze; waar ligt zij stil,
zonder haar venijn?
Voorbij het boze oog.
Voorbij de zwarte vrouwen van de evenaar
huilt de hyena nog.
---------------------------------
uit: 'Van eenheid de breuk', 1991.…
ik blotevoet de grond
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
765 ik ayasophia
de Bosporus en
keer de rug aan
westers denken
nu komt de rust terug
die deze oversteek
gaat schenken
in steen heeft wind
herinnering gestraald
de grond heeft nooit
getreurd om alles
wat er is gebeurd
zij bloedt haar oogsten
in draaien naar het oosten
ik schop mijn
schoenen uit
en blotevoet
de grond
ook…
Tijd
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.831 Zo ongemerkt of oneindig lang
tergend langzaam als je wacht
maar kijk je even achterom
toch veel sneller dan je dacht
Geduldig, maar ook genadeloos
zeker, stellig, gewis
steeds sneller, voelend als een flits
als het je laatste seconde is
Het volgend moment, haast schreeuwend stil
volslagen rust op je gezicht
naar waar je was, voor je ontstaan…
gedicht
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.286 bevrijdende woorden
in een gedicht
verborgen tranen
op mijn gezicht
gekleurde stralen
van een lach
een vluchtig beleven
van een dag
kleine druppels regen
zullen rusten op mijn huid
speelse kleuren van de regenboog
zullen dansen op het geluid
van duizend krachtige vleugelslagen
ik ben mijn eigen antwoord
een begrijpen van uitgesproken…
Bestaan
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.206 besta uit anderen
wat zij van mij hebben gemaakt
stilletjes komt de pijn
en ik laat ze maar begaan
ik word gewurgd door mijn bestaan
en wanneer ik morgen heen zou gaan
laat dan niemand om me treuren
want ik leef in grauwe kleuren
de wereld draait gewoon wel verder
ik ga op zoek naar een bevrijdende herder
bij hem vind ik een begrijpende rust…
Dromen
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
1.261 Dromen verlichten
de nachtelijke rust.…
Gevecht.
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
2.123 Maar toch
hoe meer dat ik ontdek
ben ik op zoek
naar die ideale plek
zeker als mijn ogen plengen
mij even tot rust brengen
het houdt mij recht
maar waarom
dat voel ik echt
is mijn lichaam
dan nog steeds
in gevecht.…
dood als bevrijder
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.075 kruisen staan
haaks op het groen
rust wortelt in vrede
stiller dan wit
lijken vergaan
de strijd is gedaan
laarzen marcheren
blikken vooruit
de dood daagt ze uit
het grote gelijk van
heersen en macht
die het leven veracht
ze vliegen in V-
de lucht is nog vrij
als ganzen op rij
naar het rood
van de einder
dood als bevrijder…
De kracht van vrijheid
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
866 Met beide handen
Op het gras
Met beide benen
Op de grond
Ik grijp de kans
Van vrijheid
De zon der verlossing
Binnen handbereik
In hevige drukte
Op het gras
In diepe rust
In het zand
Ik kus het water
Van vrijheid
De zon der verlossing
Binnen handbereik
De zwoele momenten
In de winter
De koele momenten
In de zomer
Ik voel…
eindeloze zee
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
841 Oh,eindeloze zee,
neem mijn gevoelens even mee
Laat ze deinen op de golven,
zodat ze onder zeewier zijn bedolven
Neem ze mee naar verlaten stranden,
naar onbekende oorden,en landen
Laat ze op de rotsen stuk slaan,
of in het glanzende zout opgaan
laat ze zich mengen met het zand aan de kust,
dan heeft mijn hart heel eventjes rust.…
Een vaasbeschildering
poëzie
3.6 met 12 stemmen
3.088 Toch droom ik: schonk een god hun plotsling rust,
Na 't klinken van een laatste, schrille noot,
Wellicht, uit wanhoop om hun lange lust,
Zag ik ze snikken in elkanders schoot.…
ach....
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
2.145 ach ik weet wel dat morgen komt
en de herrie en ellende niet verstomt
en tuurlijk slaap ik ook al is het niet lang
weer een dag dezelfde pijn dezelfde gang
en die dag die dag komt eraan heel snel
dan gaat de gong voor de laatste keer de bel
dan is het over en ga ik rusten voor altijd
terwijl het leven mij met een rotgang voorbij rijdt…
Weet je nog
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.860 Weet je nog, die prachtige oase
van windstilte en maneschijn
van hunkeringen in extase
omdat we bij elkaar konden zijn
Weet je nog, onze eigen tijd
met indelingen van liefde en rust
van bewonderen en begeerlijkheid
en op nachtelijke sensatie belust
Weet je nog, de liefde verklaard
tot in de hemel trouw beloofd
zoveel mooie geheimen bewaard…
dansen
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
1.495 ik danste onder de sterren
en zag dat je keek naar mij
ik voelde een warmte van binnen
mijn hart was licht en heel blij
ik hoorde muziek in mijn oren
en wist, het is bladergeruis
en onder die hemel van sterren
voelde ik me helemaal thuis
ik keek naar de rust in je ogen
en wist, 't is zo puur wat ik zie
ik danste met jou op een afstand…
Met mijn handen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
859 mag ik
tot je komen
in je dromen en
niet in verleden tijd
met mijn handen
om je op te vangen
een schouder om te rusten
als de beelden verontrusten
kan niet in
die vormen treden
waar je in een vroeger
leven onder hebt geleden
toch spook ik niet
maar bied alternatief
in gezamenlijk herkennen zullen
oude angsten nooit meer wennen…
Troosteloos
poëzie
4.0 met 9 stemmen
2.823 Geen nacht gunt rust;
Geen dag brengt hoop;
Een foltring is uw lot en 't mijne;
Seizoenen komen en verdwijnen -
Wat gaan ze ons aan? wat 's werelds loop?
Ten ergste helt ons eigen baan:
Saam lijden bleef geen saam dragen...
Doodmoe vindt ons het licht bij 't dagen,
En levensmoe bij 't ondergaan.…
Deformatie van de waarheid
hartenkreet
3.0 met 14 stemmen
1.090 de gevoelens trillen
een toneelstuk begint al
eerste deel
een gedachte komt
schudt een rust van een mens
tweede deel
de woorden zijn geboren
deformatie van de waarheid
het gevoel was alleen maar echt
als de tong zijn gang gaat
de waarheid geeft een schaduw
laten we die tong van ons zwijgen
en bewegen alleen maar
onze lippen…
Ook tijd kan rijpen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.076 Neem me niet kwalijk sprak hij
maanden heb ik gezwegen
de laatste zoete druppels uitgeperst
mijn bloed smaakt bedroeft
Op de geschilferde schaal
ligt vers fruit geplukt van
bomen waar vogels nestelen
waar ik met gekruiste armen
kan rusten tegen het schors
en dorst zich laat lessen
Laat me spreken te lang
heb ik mezelf verzwegen.…
Afscheid.
hartenkreet
4.3 met 26 stemmen
2.286 Al is je lichaam nog op aarde
je ziel is eeuwig thuis
je mag nu zingen in de hemel
in 't liefdevolle Vaderhuis
Je hebt de rust gevonden
die Hij je heeft gegeven
je strijd op aarde is gedaan
en je mag voor eeuwig leven.…
jonge rozen
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
2.086 in de schaduw
van je wimpers
rust je blik op mij
vroege vlinders
boven onze hoofden
door de pergola heen
giet een blauwe hemel
de dag in repen
een teder spel
van zon en schaduw
valt uit onze handen
op de grond uiteen
langs okergele zuilen
nippen jonge rozen
met gave lippen
aan het prille licht…
verhalenschrijfster
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
624 zomaar uit haar hoofd
een beeld geplukt, vertaald
naar papieren letters toe
tot verhaal gestaald en dan
ingebonden en verspreid
een hersenflard op weg
doorheen de wijde wereld
een spoor van onbevangenheid
ze schrijft, ze blijft
de roem moet afgeroomd
een stukje ook voor haar
in mijn hand rust
haar glanzend pakje hoop
ik koop er niets…
zwarte diepte
hartenkreet
2.6 met 10 stemmen
1.222 stekende pijlen
geen rust
alleen een oneindig zwarte diepte
ze viel en viel
geen hand om haar te begleiden...
een harde vuist
geen vrienden
alleen een oneindig zwarte diepte
ze viel en viel
ontelbaar veel dromen
een nachtmerrie
geen mooie droom gekregen
alleen een oneindig zwarte diepte
ze viel en viel…
Suites voor Annemieke XXIII
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
495 gekromde vingers
mijn duivelse sappho speelt
piano trots haar rug
in het koude bad
bij vertwijfelde nonnen
niet beter wetend
steeds weer onder stroom
staat het warme waterbed
de stekker eruit
in de floating tank
moet het deksel open staan
het geeft de nacht rust
de verjaardag -
vingertjes van de kleine
een duim van vader…
vliegend
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.642 Al mijn twijfels negerend,
de rust in me regerend.
Voelend de dingen die ik altijd heb gevreesd,
levend zo nog nooit geweest.…