5956 resultaten.
Afgeknapt
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.405 Morgen is alles anders en jou ga ik zeker vergeten.
Alles is dood.…
stil ontwaken
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.365 schuchter zonlicht streelt het oude
park, dommelend onder nevel en
dauw tot ‘n zacht en stil ontwaken
in wazig ochtendrood verzonken
staren bomen nog roerloos voor
zich uit
aarde hult zich al in lichter kleuren
veegt de dag weer gaande weg
de morgen geurend tegemoet
in de vijver hapt een vis nog loom
naar lucht, begluurt een reiger…
ongehoord
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
585 getikt
bestookt met wederloos betoog
dat hij en hij alleen
ja, niemand anders
zo gaat dat altoos door
de dader, de mens
die niet beter kon
zich vergist heeft
schromelijk onbesef
dat hij dader werd
toen en daar
hij deed wat gedaan
nooit meer ongedaan
de dader, het slachtoffer
waar haat eenmaal gezaaid
slechts woekerrente kent
en morgen…
Alweer gaan
hartenkreet
1.2 met 6 stemmen
2.456 Ik ben er nog vandaag en morgen niet meer
en dat afscheid komt steeds weer.
Waar zijn we nu, waar gaan we naartoe
We weten het beiden niet.
Maar we zijn elkaar nog steeds niet moe.
Ik kleed me aan met smart
en laat jou achter: alleen en verward.
Een kus blijft op m`n netvlies staan
en dan moet ik
alweer gaan...…
Voor de lieve Bassieboy
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
878 Nu, morgen of over een jaar of vijf,
Hoop ik dat deze liefde ons nog steeds bindt.
HOU VAN JE!!…
Een lijster op een takkie
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
586 en rechts een kakkie
Och had ik maar haar vleugeltjes
zo kon ik kiezen welke twijg of tak
ik nemen zou om de werkelijkheid
te beschouwen op mijn gemak
Och had ik maar haar verenpracht
dan liet ik hier en daar een donsje
vallen op iemands eenzaamheid
als een zwijgzaam onderonsje
Och zong ik maar haar vredeslied
om de mensen iedere morgen…
sneeuw in de zomer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
575 morgen valt de sneeuw in de zomer
is de ochtend het laatste moment voor
ik ga slapen de wereld draait door en
verder zelfs op zijn kop lijkt alles dichtbij
door perspectief vertekend braakt de uil
haar maaginhoud in chaos sneller
dan ik denken kan volgt de dag de nacht
de nacht de dag wordt
eikel boom waaronder kinderen
nietsvermoedend blindemannetje…
Opgelopen
hartenkreet
4.8 met 14 stemmen
1.610 zoekende
Ook vaak zat uitgegleden
Ze hebben mij ondersteund
Geklauterd en geklommen
In trein en vliegtuig gezeten
De marathon overwonnen
Ze hebben de weg gewezen
De Tom Tom van mijn voeten
Samen met mijn persoontje
Elke grond weten te groeten
Ze hebben het loodje gelegd
Gewoon versleten opgelopen
Einde verhaal de - kledingbak -
Morgen…
Tweezaamheid
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.159 Wanneer vochtige nevel zacht
schimmig de dageraad begroet
terwijl vroege zonnestralen
licht lachend zoute zandkorrels
verwarmen, aanschouwt zij
spiegelend een nieuwe morgen
vingertoppen raken zwijgende
handen terwijl vurige lippen
passievol eenzaamheid, even
bezield in tweezaamheid, deze
zwoele nacht sprakeloos achter
laat in verbazend…
Aurora
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.146 Mijn kleinkind met haar appelwangen
oranje jack en kleurstrings in het haar
komt mij vanmorgen door het raam verrassen
toevallig keek ik om en zij stond daar
haar blauwe fiets bracht haar ook deze morgen
van huis naar school, hier bij mij om de hoek
niet eerder kwam zij zelf om me te groeten
dit is haar eerste zelfbedacht bezoek
ik kus haar…
ochtendgloren
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
727 De vogels zetten zacht
hun aubades aan de morgen in
als antwoord op het ritenuto
van de nachtegaal
die fluit- fluisterend de vogels
het oud verhaal
heeft voorgezongen.
Het gras heeft zich getooid
in parelsnoeren
en hun halmen dansen
in goudgele reien
op de maat van de wind.
En de haan?…
In werkelijkheid
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.319 Geen troost, geen lichtpunt
slechts een nachtenlang mat aanwaaien van deemstering
die eindelijk op één plaats hoop schenkt
achter donker water stijgt geleidelijk strand
rijpt langzaam een morgen en misschien daar
wacht het lang verloren gewaande vasteland
In werkelijkheid verzinkt in nevel het hart…
Voor liefde steeds met pijn betalen
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.722 wijn en zacht geween
Kom alsjeblieft niet hier terug
blijf eindelijk voor altijd weg
’Tot nimmer meer’ klinkt nooit te vlug
al wil ik niet dat jij ’t ooit zegt
Slechts deze nacht die mij verlicht
heb ‘k nodig en ook de kleur van regenbogen
voor op mijn borst, mijn armen en ’t gezicht
waarmee ik ‘t paarse steeds heb voorgelogen
En morgen…
geen lefgozer
netgedicht
2.4 met 14 stemmen
1.402 woorden
om een ander helemaal te verdoven
en te doen verdwalen in jouw woud
van gepassioneerde logica
op een kilometer afstand
voel ik al de kilte
die je zo geweldig draagt
als een duurgeprijsde mantel
jouw naaktheid niet te schouwen
het spijt me als ik ril
waarlijk, ik ben dan ook
een beetje gek vandaag
zie ik je toch maar graag
want morgen…
hemelse liefde
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
1.929 het midden van jouw lust
tongde ik onder het beddek
tot zacht de morgen lichtte
stil als het rijzen van de maan
als ’t wassen van de vloed
besloop ik jouw ja
en ‘k hief met elke ademtocht
jouw nachthemd - ‘t tere blauwe
een stukje verder op
het midden van jouw lust voor ogen
trok ‘k elke kleding weg
en schouwde ’t warme roze paradijs…
wat komt dat komt
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
852 och, ik mijmer maar wat,
turend achter een raam
en het water al dagen spoelt
wil eigenlijk niet weten
hoe zo'n vroege ouderdom voelt
ben ook niet wezenlijk
met de toekomst begaan
wat komt dat komt, zo wordt gezegd
verpakt in een verbeelde droom
in die zin ben ik niet overjarig
gelijk de verwachting naar morgen
die evenzo in de jeugd…
"Nachtdraak"
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
494 Verkeer jengelt al in de straat
blikken dromen verpakt in
monotone regelmaat,ze manen
het licht tot groter spoed
ontneemt de morgen de
prille moed en wordt energie
vermorst, ver voorbij
de dagelijkse kost.…
hoeveel houdt papa van mij
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.272 want boven de schuifdeuren
hing een gefiguurzaagd kruis
met uitverkoren zoon door
vader bemind, zijn hoofd
een schuin beetje naar beneden
als de dood,en mamma zei
dat hij ook voor háár stierf
en..dat het uit mensenliefde was
omdat werkelijk niemand anders dat
voor hem had kunnen doen, en
zijn vader heel veel van hem hield
morgen…
Er broeit iets in mij...
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.031 Mijn schelpen vangen zinnen op, zoals:
‘ik leef van dag tot dag’
en ‘morgen wordt het misschien beter’
’de dokter afgebeld’,
‘ik heb niet veel geld’!
Verwarming aan de lijn,
dag eetfestijn;
centjes nog eens geteld,
miserierijk en
ellendig vroeg naar bed!
En ik,
ik denk alleen,
alleen maar aan,
ik, ik, ik!…
Een woord is zo gauw gevonden
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
817 Een woord waait door de stilte van de dagen,
gauw gevonden maar niet doorgrond -
tot er ergens onverwachts een glimlach
door de straten rolt en wentelt
doorheen de ernstige gesprekken
van de zakenlui en het gekibbel van de kinderen
over hoe laat morgen de school weer begint en
hoe de juf zo ineens weer erg spraakzaam is en
niet meer kankert…
onnoemelijk veel
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.419 vergeten
zou dat zonde zijn van m’n tijd
want jij zal maar blijven spoken
en eigenlijk wil ik jou echt niet kwijt
wat jij betekend voor mij,
dat gaat zelf mij te boven
het is veel, heel veel
dat moet je maar geloven
heel soms spijt het me zelfs
dan maak ik me weer zorgen
dat je me plots niet meer ziet staan
of dat je niet wakker wordt morgen…
Utrecht vier mei
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
600 Waar morgen weer groot feest zal zijn,
Realiseren we wat ons is gegeven.
Duizenden mensen in de menigte klein,
Proberen zich gezamenlijk in te leven,
In wat voor velen slechts is beschreven,
Waarom we zo vrij zijn als we zijn.…
Elke schouder...
hartenkreet
3.9 met 22 stemmen
1.554 Elke schouder draagt zijn lasten
gaat gebukt onder zoveel zorgen
maar eens zal dat weer over zijn
is er ook voor jou een nieuwe morgen
Ook al is er nu nog geen vooruitzicht
en zijn de dalen dieper dan verwacht
ik zal je helpen je mannetje te staan
je hebt het in je....sterke kracht
Al lijkt het misschien nu nog uitzichtloos
je krijgt je…
Meikind
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
639 ja, de vlag, die half op de witte stok hangt
wil niet vallen maar weer opklimmen
naar morgen zodat tranen kunnen drogen
in zon en wind en opa pas weer echt
rustig kan gaan slapen
ja, dat zou hij gezegd hebben…
ik heb de beslissing genomen
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
2.161 dit niet meer pikken
wat mij betreft is het voorbij
wat zal je me gaan missen
ontdek je hoeveel je eigenlijk van me hou
dat ik wel alles begrijp van het woordje trouw
en dan zeg ik nee tegen jou kussen
en smeekbedes
en wijs ik je resoluut af
maar dan is daar dat knagende gevoel
van bang voor het eenzaam zijn
en vertel ik mezelf morgen…
Dood en Verderf
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
2.564 Mijn ogen staren door schemerluchten
Waarin ik soms vaag iets zie wat zwak beweegt
Men zegt, de Here neemt en de Here geeft
Met betraande ogen hoor ik jouw zuchten
Hoelang nog duurt dit wachten en waarop
Het zou voorbij en over moeten zijn
Rust, rust, zachte stilte en voorbij de pijn
Voor de morgen hoop ik dat alles stopt
Ik wil weer verder…
Pur et simple
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
617 bij
het bosje naast de notenboom
dan spitsen zich de oren
ons gepraat verstoort haar rust
een grote vogel zweeft
met trage cirkels door het blauw
boven dit groene dal, met
lila bergen voor de horizon
en verre purp'ren Pyreneeën
dit licht, dit trillend licht
zegent het netvlies, doet
verlangen naar de avond en
de nacht, en weer de morgen…
fluisterbomen
netgedicht
4.3 met 25 stemmen
983 er is geen bloem
die schreit of koude regen
vermijdt
van hen die geen hoop meer dragen
en doornig worden neergeveld
dat ik dan aan morgen denk
telkens ik een bloem bewaar
laat liefde zonder naam
III.…
Vleugje erotiek
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.043 verlegen als
mijn handen langs je
spieren voelen naar
het kloppen van je hart
het lichte trekken van
de spanning in je lijf
een lach die zacht
nervositeit bevrijdt
je hoekigheid doet
teder aan in de manier
waarop jij er bij mij
mee om kan gaan
ik smelt en laat je komen
om urenlang met jou te dromen
te ontsnappen aan vandaag
morgen…
een straatnaam
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
885 als dichter heb je ook geen eeuwig leven
vandaag of morgen eindig je beslist
wat minder lenig in een eiken kist
je allerlaatste letter is geschreven
uitsluitend je sonnetten zijn gebleven
en die zijn volgens zot en humorist
als bakens in een stad vol gal en mist
je naam dient aan een straat of laan te kleven
dit brengt op Ockenburgh een…