19027 resultaten.
Rodedroomman
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.090 Ik mag oneindig dromen in felrood.
En ben terug bij wie ik eerder niet kon komen...
'k Wil nooit meer wakker worden uit mijn purperrode dromen.…
die ik zo mis
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
1.591 kus mijn voeten maar
kus mijn voeten, zee
neem me desnoods mee
mijn dromen doen me pijn
verdwalen kan niet
langs jouw waterlijn
dat sta jij niet toe
maar 'k ben m'n dromen moe
ik droom dat ZIJ mij kust
golvend, zo jij mij doet
het liefst wil ik verdrinken
in jouw eb, in jouw vloed
kus mijn voeten nog eens zee
zodat ik denk... aan…
omdat dichtbij te pijnlijk is
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.025 ik droom
je vergezichten
omdat dichtbij
te pijnlijk is
oog in oog
verbrand ik levend
zoek je hand
diep in het land
raak de rotsen
voel je stromen
in steen weet ik
weer van je dromen
woordloos daden stellen
omdat gedachten
moeten aarden en
hun eigen oordeel vellen…
ijl spinrag van contacten
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
850 we balanceren
in gedachten zonder net
het koord trilt lichte ritmes
de einden zingen rond
we zetten dichten
als gezichten op het net
zonder stem met blinde ogen
virtueel net echt
we kussen woorden
warmen zinnen als in bed
we belijden liefde die
zijn werkelijkheid heeft afgelegd
ik ontmoet je in je geest
ijl spinrag van contacten…
Wie ik ben
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
4.350 Als ik kon toveren
zou ik mezelf veranderen
in een Valentijnskaart
en me bij jou laten bezorgen
ik zal op je deurmat wachten
tot je thuiskomt van je werk
en mij vol verwondering opneemt
ik zal je vingers voelen
op de randen van mijn zijn
en de blijdschap in je ogen zien
ik zal kunnen horen
hoe je hart klopt als je mij
zachtjes tegen…
Herfst(d)achtig
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
730 Nu de wereld toch is afgestript
van ondergang tot ondergang
begrijp ik noch de waarheid
en de leugen noch waarom
oude slaap het gepelde
mimosablaadje mijn vinger
kan verdragen en violen
werken op het verbeelde
zo droomt het geen buiten
daar stript nazomer even nog…
flarden vals gezang
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
783 de duivelsdans
vooruit twee terug
ruwe aarde
wordt gestriemd
door flarden vals gezang
kreun maar in
ontblote bovenlijven
wiegen op een
doorgesleten oerpatroon
tijd verdansend
in de nacht
mijn uitgestoken hand
gegrepen door feedback
van opties in
veranderde omstandigheden
afwijzing verheugt
weerde lang herinnering
maakt verleden…
grauwigheid dwaalt als bewoner
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
810 pakt de dag
met beide handen
weer van gisteren af
vandaag zou
eigenlijk morgen zijn
moeite kost gewone dingen extra kleur
grauwigheid dwaalt als bewoner door
het huis waar ik geboren ben
het is vreemd te voelen
de daagse zaken in een oud
soms tweede perspectief
te zien veranderen
het schemert mijn gedachten
verlicht mijn dromen…
Soms, ooit, eens
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
2.187 Soms ben ik te blind om dichter
bij te komen, bij te leven,
alleen te dromen.…
Jij wist het al
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
2.407 vol witbeslagen bomen
had jij zelf toen al besloten
dat het gevreesde einde toch zou komen
Terwijl ik uren dwaalde in gedachten
omgeven door de winterse kou
had jij toen al eerder besloten
dat ik niet echt de ware was voor jou
Nu twee jaargetijden later
de zomer laat mij nog niet vrij
word ik wakker met een kater en denk
kom in mijn dromen…
Bezweet geweten..
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
747 Verzonken idealen dwepen mijn slaap
in ongewilde wentelingen welke tergen
het matras omsluit mijn zwetend lijf
rouleert in een vergeten droom
De nacht asemt zijn verbeten angst
door de poriën van een gekwelde ziel
verdrukkende strekking bindt zich vast
en vertonen druppels van verzuring
Een plengende tranenzee ontsprint
gedachten dringen…
botsen op het slagveld van galop
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
720 vlammen dansen nacht
likken aan het duister
deinen fluweelzacht
net hoorbaar hun gefluister
een vonk ontwaakt in dromen
zet de paarden aan
tot wilde haast, de klaroenstoot
laat de vijand komen
ze botsen op het slagveld
van galop en draaien steigerend
een ronde maar de tijd is al gestopt
er vallen geen gewonden
het vuur brandt Waterloo…
Het droommeisje
gedicht
3.3 met 19 stemmen
8.712 Deze kamer neemt je op
en je bestemming laat zich raden.
Van het meisje dat aan je voorafging
kan je zeggen dat haar ogen laaien,
maar verder is ze hard als eboniet.
Weldra tol je
als een op de grond geslagen vlieg
en je bedenkt: dit speelt zich af
als iets wat zij heeft vastgelegd,
maar het voltrekt zich onbepaald.
Pas later lijkt je oog…
wonen heel even in dromen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
800 ik kleur je even
uit de saaiheid vandaag
je lach in de klas
was vol dromen
hun stemmen
ze gaan je niet aan
je plukt hun gedachten
praat als ze komen
ik streel je met woorden
laat kleuren je donkere
ogen opfleuren met leven
dat nooit zal bestaan
we hebben samen
een wereld gemaakt
zonder angst we wonen
voor nu heel even in dromen…
wolken en wat grijs
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
707 wolken
en wat grijs
tikje ondoorzichtig
de zon komt door
maar begint toch
heel voorzichtig
een matte sfeer
iets te benauwd
alsof je adem
dubbelvouwt en
niet naar buiten
lijkt te komen
ik weet de weg
jij kent de plaats
de bank is vrij
kom naar de boom
als we nu
willen dromen…
het broos moment
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
759 ik dagdroom voort
tot het geschreven woord
de zinnen spreekt
die ik wil horen
pas dan stoort
werkelijkheid met zijn geluid
het broos moment waarin de
andere wereld wordt verkend
en eist realiteit
zij kluistert mijn gedachten
ik spartel nog wat na
de droom laat op zich wachten
ik ben weer terug
met voeten in de vette klei
maar…
toen luchten donker vlogen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
771 weer beleefde ik de zomer
het zonnen op een ochtendbloem
het soezen in de middag en de
avondvlucht beginnen met een zoen
ik zag je in de nieuwe kleuren
van het gras waarop ik je wilde strelen
het spelen met de wind en
jouw gedol ging nooit vervelen
je vleugels wiekten grijs
toen luchten donker vlogen
ik gaf mijn liefde aan je prijs…
waarom ik huilde
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.027 voorbij de wind waaide mijn gedachte
buiten bereik van mijn hart en in het nu
ademde ik winter waar lente was beloofd
ijsbloemen op mij ziel verkilden de dagen
zo breekbaar als het dunne glas van een
kerstbal die schitterend wacht op zijn
moment van stralen ligt de toekomst in
mijn nog warme handen en beslaat
voorbij de dag droomde ik de…
Bedenk hoe schoon wanneer wij zijn gestorven
poëzie
4.2 met 6 stemmen
3.245 Is dit de droom waarnaar ik mijn gezicht
Van kindsbeen hief en de ogen heb gëopend
Aldoor, alsof ik hem op aarde vond?
o Droom van nieuwe aardse morgenstond.…
scheve schaatsen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.195 in de sneeuw
van je haren
glanst de ijsbaan
van je hoofd
scheve schaatsen
krassen daar genoegens
schuren zinnen
leggen bloot
de climaxen
ontdooien maar je
vriest de graadjes
lager met plezier
de hitte in
een gletsjer lust
laat weerstand smelten
in het zondige vertier…
nectar zong in warme zoenen
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
986 zilver schitterde
in bloemen, nectar
zong van warme zoenen
in een koperkleurig woud
de helling op de wind
in vlagen naar de hemel
je speelde als een kind
op zomers langste dagen
ik heb je al die tijd bemind
je hebt geen oog voor me
mijn aandacht kan je missen
je laat weer gissen wie je bent
een hele vent, nu je mij
weer als verloren…
Miljoenen pluisjes
hartenkreet
4.2 met 37 stemmen
2.768 Miljoenen pluisjes zo zacht
In een hemelsblauwe lucht
Dwarrelen dansen vliegen
Zo mooi als een zomerzucht
Een aanraking van fluweel
Het voelen van jouw huid
Een streling voor het oog
Zo zacht als fluistergeluid
Een liefde zo oneindig mooi
De lucht geurt vol verlangen
Vlinders fladderen liefelijk rond
Een droom in mijn hart gevangen…
we golfden de zee
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
859 ik zag in je ogen
de twinkeling van lach
ontmoette je lippen
hoorde zacht de
muziek van ons beiden
ik nam je hand
we dansten charmant
maar je streelden
mijn snaren en
oogstte mijn land
ik liet me wiegen
op jouw melodie
jij nam me mee
we golfden de zee
tot de kusten ons braken
nooit zal ik
je verlaten
jij speelt mijn…
opener dan ooit
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
928 ik kan je
niet dichten
je bent open
opener dan ooit
je lach omvat
de wereld en je
handen raken mij
als nooit te voor
samen schrijven
we de teksten
weten ons de gekste
in de lezer op zijn mooist…
Nu is zij wedergekomen
poëzie
4.1 met 19 stemmen
5.516 Nu is zij wedergekomen,
Zoals zij vroeger placht,
Met haar donkere ogen vol dromen,
En met haar zonnige lach
Met dat ongenaakbaar hoge,
Dat over haar wezen ligt,
Met die reine gloed in haar ogen,
En dat dwepende aangezicht,
Met die krans van lichte lokken,
Om dat edele, bleke gelaat,
Met de lichtend gouden gordel,
Om…
je haren plukten hemel
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
951 ik heb je
profiel weer gezien
je haren plukten hemel
de kleur kon ik door
tegenlicht niet goed bekijken
je stem klonk zacht
ik zag het paradijs
opbloeien en je ogen
groeiden bloemen die ik
nog niet plukken mocht
nog winteren we door
feesten trage dagen
maar je blikken dragen
al een kleur die lente opent
in een nieuwe pas…
in het spinrag van de nacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
867 het is nooit stil
er is er altijd iets
dat zich wil laten horen
wil laten weten
dat het geboren is
stilte is gemis
schraap een gat
in het spinrag van de nacht
verbaas het duister met geluiden
fluistert kom erbij
we willen jou omdat jij ons
kunt laten weten dat we leven
het spiegelt in mijn ogen
paradeert in mijn zicht
wil mijn…
de waarheid valt uit de sterrenhemel...
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
2.032 maar mijn zoete dromen vervlogen...
nog steeds zoek ik je in de blik van elke vrouw...
alsof je nog éénmaal verschijnen zou...
ik zie je lichaam in de schaduw van de zon...
alsof al dat licht je terug toveren kon...
maar 's nachts, bij stille maan, staar ik uren uit het raam...…
Voorwerp van stilte
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.223 Precies midden
in de hoge kathedraal
stond de reuzeneik
straalde stille respect
uit al z’n takken
Geknield tussen beendikke wortels
staarde ik sprakeloos omhoog
maar zag niet eens de kruin
bladeren vormden het dak
de hemel was eikengroen
God was boom geworden
Niemand om me heen
klom ik omhoog
richting de stilte…
wegdroommeisje
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
808 vers en nog roze
het stel onthaarde benen
onder het plooien rokje
zedig overeen gekruist
reikt ze bedeesde lachjes uit
wanneer de jonge hanen reageren
in haar ogen geen belofte
aan nadere contacten
met haar bronstige medestudenten
uit het noorden afgezakt
spreekt ze vreemde tongvallen
dus zwijgt ze liever om te horen
waarin ze nu weer…