8772 resultaten.
gesmolten sneeuw
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
830 De sneeuw is gesmolten
de aarde heeft haar oorspronkelijke kleur
en stoepen vegen hoeft niet meer
voor onze deur
maar wat was die witte wereld fotogeniek
waarvan we de mooiste foto's maakten zo uniek
en hebben genoten
van het schaatsen
op bevroren sloten
nu is het voorbij
de sneeuw is gesmolten
en wachten we op de lente
met haar ontluikend…
Knekelman
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
757 Het is vroeg in de ochtend
als zij aan de dood vraagt
nog heel even te wachten
bijna ademloos spreekt zij zijn taal
vermoeid ritst hij de laatste dag
ruimschoots open en bijna gekuild
verschijnt helder een open gezicht
als was in handen van moeder aarde
sneeuw noch ijs deert deze vorst
al jaagt hij in zijn nadagen
menigeen de stuipen…
Verloren schelpen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
502 schrale woorden vallen geruis en hulpeloos
tussen kust en strand
wachten op het ochtendlicht
als korrels zand
dan gebeurt het wonder
aangeraakt door dageraad en tederheid
zingen vroege vogels
verdelen uren in gedachten en dromen
van breekbare mensenogen
en lotsverbonden kwetsbaarheid
dromen neigen plots
tot werkelijkheid
je plukt het…
Terugkomst
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
725 k woon in winters wachten
met nauwelijks contouren nog
van nieuwe lenteluchten
geen zomerbode te verwachten
vage vleugels blijken gezichtsbedrog
boven ontdooide dorpen en gehuchten
ze wonen ginds in ontoegankelijk licht
de hoge muren wens ik transparant
en in de verte wordt 't nu lichter
een tureluur vlucht de winter dicht
komt weldra…
De jager
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
838 Nachtdonker zit in de wilgenboom
op stille takken, omklemd
door nagels als een vlijm
de jager; gekleurd als niets
op wacht, naar zijn prooi.
Onzichtbaar draaien de zoekers
langs de wallenkant, gespitst
op rusteloos leven daar benee
onhoorbaar glijdt als een spies
de dood over het leven.…
Een wonderzucht
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
488 de zee blijft
parelenschelpen geven
als sieraden aan het strand
geliefden blozen als de rozen
verstrengelde innigheid
loopt hand in hand
kringelrondjes drijven
rond zilte vissen die krioelend
wachten tot het tij zal keren
de zon zakt langzaam weg
zeilen manoeuvreren, laveren
in rood gekleurde sferen
tientallen vogelvleugels…
Brievenbus
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
744 Krant van vandaag
vol dood en overleven
de buurman zegt
zo is het leven
geboorte kaartje
Jelle is geboren
berichtje over leven
nieuws dat mij
kan bekoren
zomaar even
laten we elkaar
goed nieuws geven
dat is een hele klus
maar elke morgen
loop ik naar
de brievenbus en
wacht ik op een
bericht in de krant
waar ik niet
overheen…
Binnenwaard
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
608 de vaart vliet aan mijn oog voorbij
met aan de overzij het vee
uitgelaten in een bonte wei
en tussen hier en daar d’oude stee
hoge bomen schuiven in een rij
langs het dravend boerenpaard
dat ’t voorjaar ruikt in natte klei
en merries van de binnenwaard
waar reigers scharrelen in ’t riet
houden kieviten de wacht
zingt de karekiet zijn…
voorbij
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
537 hoe kwetsbaar blijken oude wonden
bedrieglijk beschut door flinterdun vel
dat bij de eerste messteek scheurt
bloedt en ettert jaren heling en herstel
slechts een handvol woorden
en de twijfel groeit en smaadt
wat is waar en wat is leugen
monddood wachten tot het gaat
vechten tegen dode dromen
schimmen uit voorbije tijd
langs de letsels…
Afscheid
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.514 De tijd vergaat met wachten
op het onherroepelijke
nu alle daden al gedaan
en alle woorden uitgesproken.…
Een wonderlijk fenomeen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
632 wonderlijk fenomeen
Met fijnzinnige precisie
weeft ze
met ragfijn zachte snaren
een schitterend web om zich heen
dat door niemand is te
evenaren
Ze balanceert
onverstoord
gedragen door de wind
met souplesse
op haar zijdezachte koord
uren in het rond
en is haar creatie volbracht
hangt ze boven de grond
dan rust ze in het midden
even uit en wacht…
Liefde.
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
688 Ze wacht op jou.
Want liefde... ja, liefde
Moet je... geven!…
Advent
gedicht
2.4 met 12 stemmen
7.527 Wie wacht weet nooit waarop
want steeds is alles anders.
Je wou rustige grond zijn
klaar voor de zaaier maar
niemand komt. Die stem ben je zelf
je zingt een oud lied van vrede.
Welke vrede. Je buigt het hoofd
knielt eerlijke woorden fietst
naar huis geen engel te zien.…
Kom, dans met mij.
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.109 Erg fijne warme vreugdevolle dagen, staan ons op te wachten
Die gaan we koesteren en zeker niet versmachten!
Muffe , grijze dagen en verkoudheid: overboord.
Niet enkel liefde, ook hoop is een werkwoord.
Nog even geduld en ook die warme sokken
Dan komt dat zalig zonlicht ons allen verlokken!
Merk ik een glimlach, fijn zo.…
Nachtritme
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
544 stilte bemantelt de aarde
enkel de bladeren ritselen
vol is de maan
de dichter is opgestaan
waarom nog
in woeligheid wachten
zijn hand wrijft langs het gezicht
hij plukt woorden uit zijn gedachten
strijkt een zwaluwstokje
een kaars brengt hem licht
hij schrijft en schrijft
zijn rijke poëtische klanken
niets blijft meer verborgen…
Bon Voyage mon Chérie
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
611 ga maar dromer, het is tijd
dank voor elke bijzondere dag
jouw woorden, ik bewaar ze
en plak ze aan de horizon
als een zonnige lach
de boot wacht
brengt je over de oceaan
naar de lichtjes bij nacht
vergeef me mon Chérie
ik kan niet meegaan
zie niet meer om
onderschrijf het leven
speel, speel de muziek
dans, dans, heb lief
je hebt zoveel…
het heeft de nacht gezien
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
677 een kostbare steen
in een ruwe rivierbedding
we werden ondergedompeld
in de heldere stroom
die ons kabbelend kuste
het leven verliep
als een rivierstroom
die zich haast naar zee
en zoals waterdruppels
de stenen uitholt, zo
versleet de tijd ons hart
de steen is geslepen, gekerfd
vol littekens het hart
het heeft de nacht gezien
en wacht…
Proefwerkweek
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.167 o nee, inspiratie in mijn hoofd
ik zal het proberen te negeren
want ik had mijn ouders zo beloofd
om alleen te denken aan het leren
o nee, een duo zinnen in gedachten
een aantal woorden, alleen voor mij
maar ze zullen even moeten wachten
over een week is de pww voorbij
o nee, zo'n grote drang om nu te schrijven
terwijl ik met wiskunde…
laatste handen
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
1.311 je nam je schaduw en verdween
tussen bladerloze bomen
geduldig maar tevergeefs
bleef ik wachten op nieuw groen
maar
het donker bleef stil
toen de tijd het ook niet meer wist
besloot ik op zoek naar andere kleuren
nieuw licht te zagen
het zwart aan jou te laten
niettemin
mocht het ooit nog eens tot een ontmoeting komen…
4 Mei-Express
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
605 Holle ogen in schamele karkassen
de winterjassen weggerukt
markeringen zijn aangebracht
uit de hemel gegriste sterren
pijnlijk zichtbaar in hun ziel ge-etst
Met ijle rompen en kale schedels
wachten ze op het bevel
voor de eerste stap naar later
Ze reizen zonder vervoersbewijs
de locomotief rookt weg
nu zij nog, doch ze weten niet…
intake
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
759 het was de stoel die meteen al
tegenstond, veel te blij in rood
en zitten deed hij ook niet echt
op het puntje, breekbaar bijna,
balanceerden gedachten die zij
strak naar buiten keek terwijl
de muren zich wachtten en 'n
klok haar in de gaten hield,
er zelfs even bij stil stond
zo zwegen ze alle tijd verleden
en slikte ook daar de wanhoop…
Hartslag
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
529 Het was eindelijk weer
het jaar van de cicade
zoemzingend in loklicht
en bewegend in priemgetallen
bovenkomen en verwekken
als kunstvorm
de aarde als dekmantel
kleur als kapsel
paladijn terzijde
een kort manifest
terug naar het onderaardse
onzichtbaar geduldig wachten
op het onverwachte
diep in mij klopt vandaag
het hart van de…
Anders dan in dromen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 gelijk een kloonspoor
snijdt de verharde weg
door diverse akkers
opweg naar de kim
achter haarscherpe bomen
waarvan tinten mij raken
de rust is zo hoorbaar
zelfs vogeltjes luisteren
onder hun kwelen door
zodat alles zichtbaar wordt
anders dan in dromen
die al vaak vergeten zijn
maar ik schrijf ze altijd op
voordat wakkeren volgt
wacht…
Perpetuum mobile
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
761 Het keerpunt,
de wisseling van de wacht.
Een hapering,
een twijfeling in mij.
Verschil van dag en nacht.
De stroming gaat
op het ritme van het tij.
Perfectie is een dood evenwicht.
Alleen pijn prikkelt,
het foutje zet iets in gang.
Zonder vlekken
is alles een kale vlakte.
Leve de imperfectie.…
ONTMOETING
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
789 Tallozen gingen
ons voor naar het paradijs,
ik wacht nog even.
Ik mijmer nog wat
over de weg en het doel
van leven en dood.
Over de liefde
voor jou en ieder ander
en de ellende.
Hoe ik het lijden
en de dood kan ontlopen
en zin kan geven.
Hoe aftakeling
en ondergang der wereld
geluksdeur opent.…
Poëtica
gedicht
3.9 met 7 stemmen
4.673 Op het behang is altijd een plek
die wacht op het vocht. Een vuile bek
zoekt in de laden naar onzegbaarheden.
Alles wat toonbaar is moet overschreven,
ieder gedicht gewassen in inkt
die blind van de moerassen zingt,
waarvan men ziende niets kan weten.…
Verschil van winter- en zomerpassie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
798 Zachte woorden wil ik spreken
in het holst van donkere nacht
strelen jouw blozende wangen
komen wanneer je mij verwacht
in mijn armen zal ik je sluiten
beminnen hartstochtelijk verliefd
zullen we wachten tot buiten
licht weer door het duister klieft
ach als straks de dagen lengen
worden nachten zo licht en kort
menig tranen zullen we…
Kleindochter op pad
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
694 De grote doelen wachten haar
als de weg al beter zichtbaar ligt.
Hopelijk valt het haar niet zwaar,
de worsteling met wens en plicht.
Zo lang de horizon onzichtbaar is,
telt nu alleen het stap voor stap,
vooruit op de vertrouwde grond.
Bewaart ze deze beeltenis,
als het wenkend vergezicht haar
wegtrekt van alles wat haar bond?…
Lotgeval
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
684 kan ik niet zeggen
Of wacht...ja en nee?
in mijn verstand weerleggen
Uiteinden weer aan elkaar knopen
het was toch al één geheel?
Of was het blijven hopen?…
Een nieuwe toekomst
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
826 goud
We hopen ooit iets te bereiken
En dan opeens gaat alles fout
Geen droom meer om over te dromen
Geen regenboog meer vol van kleur
Opeens wordt alles grijs en donker
En dicht gaat die mooie deur
Misschien dat er een andere deur komt
Met minder goud en kleur en pracht
Maar met jouw naam in eigen handschrift
Waarna een nieuwe toekomst wacht…