7884 resultaten.
Het verleden geleden
hartenkreet
3.5 met 18 stemmen
1.923 De dorpsgek wordt hij genoemd,
zijn naam blijft ongenoemd..
door argus-ogen bekeken
schuilt hij onder zijn geurende deken
Hij scheldt en vloekt
dus wordt vermeden.
De dorpelingen zijn imuun
voor zijn oorlogs-verleden...
Niemand heeft behoefte
om ook maar iets van hem te weten.…
Herscheppen
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
691 als de straat dreigt dood te lopen
of de lantaarn te weinig belicht
vergeet dan voor een wijle
de naamplaatjes op deuren
of namen van stijlen
schrap nummers
die aan bordjes zijn toegedicht
erken dat het onkruid tussen
klinkers is geslopen
daarmee schep je
nog geen wanorde
of ruïnes in spe
plaats je geen vlaggen
op zwarte lijkauto's…
besluit
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.078 Gelukkig dat niemand je ziet
je voelt je naar en hebt verdriet
waarom voel ik mij nu zo down
kon ik maar even vrolijk zijn, net als een clown
misschien ziet alles er dan ook anders uit
en nam ik eindelijk ook eens een besluit
want twijfelen dat doe ik al veel te lang
ik weet niet waarom, maar ik ben bang
om te zeggen dat het nu even niet gaat…
als je alleen bent
netgedicht
2.1 met 9 stemmen
1.262 als je alleen bent en alleen zijn duurt lang
dan staar je zomaar uren uit het raam
je staat daar en fluistert zachtjes zijn naam
want hij verdween, er was plotseling iemand leuker
er was iemand veel knapper en misschien
een collega van dezelfde afdeling
een stuk en grappiger bovendien
maar het geeft niet, zoiets kan gebeuren
hij was geen…
VERLIES
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.292 Woord dat je bent
zo weg en denkelijk
verloren gelegd
ik zoek je
tevergeefs op alle juiste plaatsen
je naam roep ik
nee fluister ik verliefd
je vrezend je beminnend
de vreemdeling die je werd
in mijn gedachten
uitgewist
als slecht geschreven
letters aan elkaar gerist
verlies ik de herinnering
aan jou als grijze haren
op mijn kussensloop…
Vrees niet
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
865 Vrees niet, je naam staat opgeschreven,
al blijft de zee een waterplas,
al zullen bergen het begeven,
al weet je niet meer hoe het was
toen je als kind vol oervertrouwen
de toekomst droomde als een stad
waar iedereen in samen bouwen
genoeg aan vred'en vreugde had.…
De geranium
poëzie
3.8 met 16 stemmen
2.977 Zij heeft geen afkomst en geen naam.
Zij is alleen maar schoon en rood.
Fier laat zij in haar forse schoot
De tintelende bloemen staan,
En heft onttakeld en ontdaan,
De tuil nog, pralend met zijn dood.…
"Ik Verloor M'n Hart"
hartenkreet
4.0 met 31 stemmen
1.412 Iets onvervangbaars
Raak ik kwijt
'k voel het wegglippen
Maar zonder spijt
Ik deed m'n best
Maar heb gefaald
Ben véél te ver
Van je afgedwaald
Tot ik het vond
Waarvan ik niet wist
Dat jij dat óók
Zo had gemist
Iets onvervangbaars
Raak je kwijt
Je voelt het wegglippen
Hebt nu zóveel spijt
Jij nam me voor lief
Hebt daar gefaald…
Er is een woord voor zo'n besluit
gedicht
2.3 met 108 stemmen
31.799 vertrok dan monter naar steden
met namen als Stockholm,
of Kopenhagen
om daar dronken onder bruggen
mezelf en naasten
te schande te maken.
er is een woord voor zo'n besluit
maar het is Russisch en
dat spreek ik niet.…
In eenzaamheid gegaan
hartenkreet
4.1 met 30 stemmen
3.061 Drukte in de gangen
Klassen overvol
Gesprekken over het weekend
Over uitgaan
Over lol
Zij kijkt toe van een afstand
Maar niemand die haar ziet
Onopvallend in haar eenzaamheid
Het hoofd gebogen
Veel dieper dan verdriet
Nooit gevraagd voor feestjes
Regelmatig vergeten
Nooit onderwerp van gesprek
Slechts een enkeling kent haar naam
De…
Nauwelijkse maan
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.301 Zichtbaar verstopt in alle ruimte van de dag
Mijn kind dat haar ontdekt, en opgetogen
Haar naam noemt, roemt, verrast, met mededogen
Haar hoopt tot ooit weer groter pracht
Ik zag haar pas verscholen in de nacht
Ik ken haar, maar herken haar amper:
Een haar, haast niets, een sikkel, schamper
Als een achteloze schildersstreek
Ik veeg mijn…
vlinderzoenenzacht
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.048 ogen sluiten
door een ver vergeten voelen
wanneer witte vlinders het veld
bloesemen als kleine scheepjes
met bolle zeilen
hoe de wind slaperig
haar vleugels legt op mijn lippen
wanneer ik stoei met jouw ogen
over de vloedlijn der seizoenen
hoor
ik zeg je
het leven danst
op zonnehoedjes
was jij strelend
en ik jouw naam…
dichten
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
695 hoe ik mij voel
vertellen wat ik er nu mee bedoel
soms schrijf ik met een traan
emoties zitten diep en komen spontaan
dichten je kan er heel veel in kwijt
je gevoelens de verandering van de tijd
nu ben ik niet meer te stoppen
het liefst wil ik alle papier vol proppen
schrijven hoe ik er over denk
ik ben blij met dat mooie geschenk
mijn naam…
Weerzien met weleer
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
571 daar zat hij dan verblijd
in een koele rotanstoel
nam tevreden teugen
van een goede Franse wijn
te midden van Cohiba-wolken
zo moest het leven zijn
hij tapte met zijn voet het ritme
van bravoure en jongensmoed
dat hem terugbracht in gedachten
bij de lieve wijze mannen
die hem zeker maakten
en zag zijn pa en opa weer
in een roes zo…
we paarden in een dans
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.250 zonneschijnen
ik proefde je in dorst
die niet te lessen was
mijn lippen vochtig
omdat ik jou niets
meer te zeggen had
je gleed naar binnen
in een passen dat
de maat gemeten had
je smaak was zo apart
dat ik je nooit vergat
we paarden in een dans
die in jouw ritme zwom
je bewoog in mij
omdat ik zonder jou
gewoon niet verder kon
je nam…
kardemom en gember
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
880 het contact te krampachtig
de onderhandelingen kil en stuurloos
ik verborg me in de gordijnen
strooide woorden zonder kloof te dichten
nu drink ik op mijn eentje
de wijn die ik gekocht heb voor tweeën
verloren de voeling
met mijn golflengte en mijn wezen
de littekens splijten open
sluipende etter van een hoger niveau
spreekt in eigen naam…
spiegel
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.197 Het water zweeg rimpelloos
Even verder zag ik jou en je knikte
Ik zag je glimlach in je ogen
En ik dacht niets want ik kon niet denken
En in mijn adem op de spiegel
Stond jouw naam geschreven
En het riet bewoog het water
Op het timbre van je stem
Tenminste één vraag die ik nooit meer hoef te stellen.…
ze golfde verlangen
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
879 we namen de zee
ze golfde verlangen in
het grijzige groen onder een
hemel met wolken behangen
ze krulde haar passie
in bulderend wit
ze schuimde naar voeten
bracht vochtig haar groeten
je zocht in de schelpen
het blauw van je ogen
het spikkeltje bruin deed
je in wonderen geloven
je kijkt naar je kind
dat stil zit aan strand
overweldigd…
Hij, van wie wij niets wisten
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
770 Hij leerde nooit hoe kwijt te raken wat mensen
aan hem hingen, hij sleepte ballast van velen mee
en het diepe spoor dat hij zo uitsleet werd de
bedding van gieren en hyena's
De namen die hij droeg hadden zijn witte lijf
uitgeklaard, de klagende cadans had gat
gemaakt en in het bekken van zijn verre
draagzaamheid echoode de gal
van kwalijke…
Zoals poëzie
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
979 weet jij wat liefde is
vroeg ik
toen het zicht verbreedde
in de straten van de stille stad
jij knikte
wriemelde aan mijn oren
en vroeg of je mocht
ontwaken in het licht van mijn ogen
je nam me voorzichtig bij de hand
leidde me door de eeuwige woorden
van Jan Hanlo en Andreus
en zei :
zo meen ik dat ook liefde is
ik las en las…
Maria van Magdala
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
883 Noem mij Maria
al ben ik niet als mijn naamgenoot
een zedige vrouw
ja zelfs de onbevlekte maagd
dat zijn jullie woorden
waarom mijn naam verguizen
door mijn lange haren
die zijn tranen drogen
door mijn lippen die
voeten kusten of zelfs
de nardusmirre waarmee ik balsemde
Noem mij gewoon Maria
zonder de steen
voor mijn voeten te gooien…
Liefde, dat zijn wij
hartenkreet
4.3 met 46 stemmen
3.991 Ik weet nog goed dat eerste moment
Dat onze blikken elkaar diep raakten
We beneveld werden door een roze wolk
Bijna ademloos een liefdeszucht slaakten
Ik weet het nog goed die mooie dag
Jij nam mijn hand en voerde me mee
Naar plekken waar het prachtig was
Dompelde me onder in je liefdeszee
Ik weet nog goed de laatste keer samen
Verslingerd…
kuste me in winters licht
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
648 strand
waar we op golven
joegen en ze
oversloegen in
het wit van schuim
ik zag luchten
in je ogen
zon op je gezicht
we lachten samen
branding je kuste
me in winters licht
ik spatte zee
en likte zacht
het zoute water
van je wangen
je voelde kreunend
mijn verlangen
ik dronk passie
van je lippen
en het ruisen
van de zee nam…
Liefde in memoriam
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.551 de plek naast me is leeg
de leegte is nu waterkoud
verkouden en ontstoken
stokt mijn stem
ontstemd
als jouw naam wordt uitgesproken
spreekt mijn hart, van slag
verslagenheid overweldigt
wel dicht ik dit gemis
maar ik zit er naast
niet naast jou
die plek naast me is leeg
leeg als mijn zelfvertrouwen
onbetrouwbaar voelt wat nieuw is…
violen strijken lichte kleuren
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
702 ik dronk muziek
weemoed nam me mee
naar oorden waar
tranen en verdriet
geboren worden
ik liet me drijven
op golven nostalgie
met spijt van dingen
die verloren gingen
in een vergeten melodie
in cirkels donker
drijven zilveren tonen
trompetten schetteren
het koper rood, ritme
baart zijn eigen klonen
violen strijken lichte kleuren…
Vleermuizengrot
gedicht
1.9 met 21 stemmen
8.883 Soms, tijdens ene paring, zou ik alleen willen zijn
met jou, je naam weten, je beminnen. En kijken, kijken...
------------------------------------------------
uit: 'Een leeuw is eigenlijk iemand', 2006.…
ik ben je..
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.591 je niet te volgen babyhumorgrap
Ik ben je goeiemorgenkusje
Ik ben je broertje en je zusje
Ik ben het looprek bij je eerste stap
Ik ben de wieg waarin je uren ligt te soezen
Ik ben het liedje dat je zoetjes slapen doet
Ik ben de vinger in je handje
Ik ben de bijtringvoor je tandje
Ik ben het eerste woordje dat je leren moet
Ik ben de naam…
dood maakt eigen testamenten
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
697 we declameren traag begrafenissen
willen graag in woorden sterven
en uit strofen de emoties erven
van de mensen die we node missen
in het afscheid gaan de doden gissen
naar de kleuren die de hemel verven
nabestaanden zullen namen kerven
in het kruis en hopen op de erfenissen
de dode heeft geen tijd om te genieten
heeft wel andere dingen…
Sterrenstroom
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
573 die lichtslierten laten stijgen
in de dag
of in het avondzwijgen
nauwelijks zichtbaar in die diepe stroom
beeft zacht en in zichzelf verloren
een tengere vogel
nog diep gebogen
met angst om haar vleugels
op een traag windblad
te laten drogen
en ook al breekt haar schaduw
nog door een ommuurde nacht
het zielsgefluister in haar naam…
achtergrond
netgedicht
4.1 met 25 stemmen
1.476 steeds vaker ga ik
op bezoek bij vrienden
om een stem te branden
in de stilte
- oh, ben je er al lang -
mijn tong vermijdt
woorden die het
geluid van minnaars
of hun drang naar bezit
kunnen verstoren
- meneer lijkt zich te schamen -
ik noem minnaressen
bij naam en staar
mijn zinnen naar
grijze, dove tegels
-…