inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

Hij, van wie wij niets wisten

Hij leerde nooit hoe kwijt te raken wat mensen
aan hem hingen, hij sleepte ballast van velen mee
en het diepe spoor dat hij zo uitsleet werd de
bedding van gieren en hyena's

De namen die hij droeg hadden zijn witte lijf
uitgeklaard, de klagende cadans had gat
gemaakt en in het bekken van zijn verre
draagzaamheid echoode de gal
van kwalijke minnaars

en toen de tijd zo heilig was dat hij tot stilstand kwam
had hij slechts aasgeile gezellen
er is geen glorie voor wie draagt
waren zijn laatste woorden
- althans zo wordt vermoed

Schrijver: werelt, 8 feb. 2006


Geplaatst in de categorie: tijd

4,5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 417

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)