8635 resultaten.
SPLIJTING
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
615 ik vraag het de allerhoogste
maar er blijft mij een antwoord
schuldig
of moet ik over een huwelijk
logischer denken
zo ook over een klein nageslacht
dolend in eigen oog en mond
schommelend in een speeltuin
zonder enige stem
tranen zijn er niet voor niets…
Tenen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
835 Dan hebben we de Wijs teen
Die is zo verschrikkelijk wijs,
Als je iets niet weet,
Vraag het hem en je krijgt antwoord.
Dan komt de Middelste teen,
Die is wat zwijgzamer
Hij kijkt van links naar rechts
En vind daadoor alles prima
We hebben ook nog de Ringteen,
Die laat zich echt niet ringeloren,
Die weet wat hij wil.…
Een traan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
953 Niemand die kijkt
Niemand die het ziet
Als niemand kijkt moet je huilen
Tranen van verdriet
Je wilt een arm om je heen,
maar erom vragen doe je niet.…
- Gebaseerd op het vooruitgangsdenken -
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
661 Gebaseerd op het vooruitgangsdenken
wil ik morgen in goud denken
als het prijsuitreiking zou zijn
verwachtte ik dat het nog jaren
ontkomen aan een toekomst
zou vragen voordat de muur, die zou vallen
met minder economische voorspoed
op de harde betongrond zou knallen
morgen wil ik optimistisch denken
een fraai toekomstbeeld schetsen…
Vechten bij stormtij...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
533 Toch wil je wakker blijven, raad vragen en slechts
doen wat moet, zonder al die kronkelingen
in je hersens, zonder het zwarte licht van niet
weten, van dwaasheid en onbegrip.
Hoe nu overleven? Wat wel of niet ondernemen?
Er is wind en er zijn wolken, maar er is veel
meer dan alles wat we voelen of zelfs maar zien.…
van de mariannenplatz
gedicht
5.0 met 1 stemmen
7.974 van de mariannenplatz
naar de overkant:
gesloopte panden of wat
daarvan nog rest
behangpapier, de plaats
waar de leidingen zaten
de holte waar de kolenkachel
stond
de vragen die zij zich daarbij
stelt: hoe het voor de oorlog was
waar het bed stond
waar de tafel en alles
wat daartussen lag
van de mariannenplatz
naar de overkant dat…
Teddyberen ( Senryu’s)
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
625 Kinderarbeid
stelt mij steeds dezelfde vraag,
het antwoord blijft vaag.
Achter prikkeldraad,
wordt willekeur gesneden
tot lappenpoppen.
“Liefde is het natuurlijkste
kind van de wijsheid.”…
Begrip
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
652 Wie zal mij begrijpen
het leven wat ik leef
wat te doorstaan
iedere dag opnieuw
Wat gaat er voor
wie komt er achter aan
ik leg het mezelf op
daar verandert geen ziel wat aan
Ik kan niemand iets kwalijk nemen
het is lastig om mee om te gaan
maar wat begrip extra voor mij
of vraag ik nu teveel
Ik moet voor mezelf opkomen
is een wijze…
Daar zit je dan
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
952 Zoveel vragen zonder antwoord
en niemand die vraagt hoe 't gaat.
Daar zit je dan
eenzaam en ontheemd.
Jouw wereld bleef hetzelfde
terwijl je van jezelf bent vervreemd.
Stilte in je hart en pijn in je ziel
zou zo graag, maar 't wil even niet.
Ik schreeuw, ik huil
ik ben er...maar ik besta domweg niet.…
Emotieloos
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
722 Bijna redeloos,
omdat er geen echte reden was,
maar toch, ligt hij daar,
zonder ooit nog antwoord te kunnen geven
op de voor haar zo belangrijke vraag,
waarom?
Zal ze het ooit begrijpen,
zal ze ooit beseffen,
dat hij niet meer verder kon?…
Een visioen maar dan anders
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
421 het is geen vraag meer
maar verdrongen stilstand
nu de wind de takken weer buigt
een tint er tussenin
noch het zwart in gesloten ogen
noch de nevel als gedempt wolkenlicht
een vorm van helder, die van geleende tijd
voorbij het lichaam dat ooit schaduw wierp
tussen brongras dat eertijds ons voedde
een voeg tussen nu, heden, wij, ons
hoe…
Als bomen huilen (2)
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
622 ik wrijf een
paar woorden
met handen
vol tederheid
langs de boom
die herfst huilt
zijn tranen
willen mijn lijf
omranden
omdat daarin
een herinnering
schuilt
de zachte aarde
opent zich langzaam
en wil mij dragen
ik hoor mijn naam
bij het vallen van een blad
kom met mij mee
wil een engel vragen
we zijgen even verder
in het…
Olleke Bolleke PIET
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
488 Daarom vraag ik u nu:
Heeft u soms hier of daar
ergens in ’t schuurtje nog
wat bij de hand
van ‘t mij ontbrekende
~Pietermanknechtenzwart~?
Geef het aan mij dan ben
ik uit de brand.…
Palazon
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
430 hoe de regen gaat liggen
opklaart in windstil, voldaan is
uitgeraasd, hoe aarde zich uitstrekt
over velden, in moerassen
steden vol geruis van gezichten
sluitingstijden van ontrookte kroegen
denk aan de themadagen
competentie- en loopbaanontwikkeling
monden vol, tandenknarsend
hoe vragen zich ontwijken
liefdes verliezen uit zicht
de…
Vrede per direct
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
906 weer zien in ogen die glanzen
nog voel ik het verdriet
hoor de laatste zucht
van hen in vogelvrije vlucht
dan gloort saamhorigheid
bloeien bloemen het intens gemis
geven kleur en warmte prijs
zij zijn op reis gegaan
naar het licht van het geboortefeest
dat daalt als ster naar kerst
waar de vlammen
van duizenden kaarsen
zullen vragen…
Een wegwuivende lach
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
515 weer lopen vingers
over levenslijnen
zoekend naar begin en einde
ogen vragen om
bevestiging met een diepe zucht
wel heen maar nog niet terug
het pad van rozen
was voor jou nooit weggelegd
jij hebt er mij niets van gezegd
dan viel er stilte
overgaand naar orde van de dag
ontwijking door een wegwuivende lach
lijnen breken waar zij…
DE VOLGENDE DANS
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
636 Lopen wil ik
alle dagen
tot mijn benen
mij niet meer dragen
liefhebben
en mij af blijven vragen
de buitenlucht proeven
onder dieper wordende groeven
het groen en blauw
met alle tinten ertussen
vanaf de bruine aarde kussen
de wolken en sterren
van onder mijn wimpers bekijken
de schuchtere lente omarmen
als had ik haar eeuwen niet…
Dicht op mijn huid
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
511 ze verdwalen
kijk, ik loop een eindje met me mee
en merk hoe ik dicht op mijn huid
steeds verder weg dool
mijn gehoor verzwakt
waar mijn stem steeds luider
en luider wordt
ik versta mij niet
dus maan ik mij tot stilte
maar de stilte is niet niets
die geef ik door aan mij
ik doe een stapje terug
waar ik de nooit gestelde vragen…
Onzekerheden
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.014 Daar heeft iemand een vraag, graag in de loopmicrofoon.
Wat met de zelfverzekerde mensen?
Nog even jullie aandacht. Ook zelfverzekerde mensen mogen
Geoffrey of Sylvia volgen naar Paardenbloem.
-----------------------------
uit: ' Ons verlangen', 2013.…
Mevrouw Collet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
597 heel gewoontjes
niets te raar
met jouw lieve glimlach
zat je daar
altijd in voor 'n hapje
op 'n uitje of 'n feest
't werd pas gezellig
als mevrouw Collet was geweest
dan konden we haar
zonder te hoeven vragen
iedere keer weer
zo heerlijk plagen
ook al kan 't helemaal niet
zag ik je onlangs op de fiets
moest wel twee keer kijken…
ongehoorzaam lichaam
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
569 vermoeden
dat mijn lichaam langzaamaan
wat ongehoorzaam is geworden
zo sta ik vaak voor hindernissen
bewegen sporten minder eten
want voor je 't weet ben je versleten
daar stond ik vroeger nooit bij stil
omdat m'n soepele lijf destijds
gehoorzaam was aan de bevelen
kom daar vandaag nog maar eens om
opgescheept met stramme leden
vraag…
Als ik mijn ogen sluit.
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
539 Smekende vragen
door U gedragen
geen geluid
als ik mijn ogen sluit.
Lof en dank
groeiende rank
van binnenuit
als ik mijn ogen sluit.
Dagen en nachten
getroost verwachten
tot U besluit
dat U mijn ogen sluit.…
Natuurlijk
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.532 echo van mijn woordgeluid
ook stilte kan verdragen
maar in het ruisen van de wind
hoor je mijn adem in het verlangen
en twijfel je niet langer over de schaduwkant
van dromen die het leven overleven
daar leg je jouw hart in de stilte
van dierbaren te vroeg in de dood
en weet je dat jij in jouw diepste nood
je altijd naar jouw ziel mag vragen…
Brandende echo
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
474 Zo stil dat ik zijn lieve stem
ook nu nog helder hoor
hij dwarrelt lustig door het huis
omhoog, naar rechts, omlaag
ik kijk en lach
ik luister
stel af en toe een vraag.
Maar dan lijkt hij te vluchten
- het raam staat op een kier -
ik vang hem net op tijd
in allebei mijn handen
totdat zijn woorden branden
en ik wel los moet laten.…
lief
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
829 Alles blijft klein beschreven
Verbeeld u zelf niets
Je leeft dit leven
En eindigt als niets
M'n gebreken lezen iets
Alsof de spaken breken
Niet van de fiets
Noch die van jullie leken
Blijft het hangen
Gooi het weg
Denk nooit in rangen
Anders hebt ge pech
Vraag nooit naar niemand
Rond en rond vandaag
Ook steun ik jou vaag
Ik leef…
Stilzwijgend verstommen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
608 Het stille vertrek van lente
in afscheid van een droom
zou jij willen meemaken
valt te begrijpen uit jouw brief
terwijl je met woorden aan de haal gaat
alsof samen zijn slechthorend is
ontneem je het geloof haar natuurlijke charme
en het vragen blijft verzwegen
achter de horizon van jouw geluk
verschuilt de maan zich in jouw stilte…
Bescheiden
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
441 een kind dat leert lopen
dan hoop ik dat jij mij herkent
aan mijn neus en ogen
Zo niet, kun je mijn stem horen
in het ruisen van het koren
het waaien van de wind
in het breken van de golven
op de brekers aan het strand
het schreeuwen van de meeuwen
Ik zal je enkels strelen
bij het pootje baden in de zee
en ik zal wachten en niet
vragen…
Niet vergeten straten
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
501 Zet mij neer als kind
en met dichte ogen
weet ik blindelings
nog in detail de weg
van huis naar school
alle namen van straten
elke winkel onderweg
Maar vraag je nu naar
straten in mijn huidige wijk
moet ik het antwoord
vaak schuldig blijven
terwijl ik toch probeer
de namen te onthouden
De wegen van het geheugen
zijn soms ondoorgrondelijk…
Engelenstoet.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
807 In scholen
volgen we intens hoe het moet : luisteren,
praten, vragen. We kruisen onze handen
en volgen de stoet van goed fatsoen. Zwijgen
en verwijten binnensmonds, dichtgeschroeid.…
Ga even mee, zei hij
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
478 Ik hou je, ik draag je
ik trek je maar vraag je:
vertrouw me en ga mee,
deze storm doorlopen we
met zijn twee.
Kom, ook al worden we nat,
geloof me mijn lief
droog worden we ook!…