7134 resultaten.
Zonnebank
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
726 twee vingers waren altijd bruingekleurd
het teken van de daagse trek in shag
het leven vond ik toen nog niet zo gek
al heb ik steeds mijn bleke huid betreurd
komaan dacht ik, er zijn toch zonnebanken
ik hoef niet naar zo’n duur vakantieland
zo hou ik mooi de kosten in de hand
en zie er veel gezonder uit als blanke
ik wist wel dat je kanker…
Wat een dag.
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.477 Eindelijk weer normaal geslapen
kon weer liggen
precies zoals ik het graag heb
helemaal zoals ik het zelf wil
Ik was gewoon gebroken
en dan al die vlekken op mijn jas
er zat wat in mijn haar
en poep op mijn broek
Waar ik ook kwam,
ik was de schlemiel,
twee verschillende schoenen aan
waarvan één veter los
wát een dag…
Het zou…
Levensschuit
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
473 Een misstap is snel gemaakt
Voordat jij 't je beseft, lig je onderuit
Een faux pas van twee partijen
Waarvan er een moet lijden
De andere had de duit
Een niche van leugens.…
Het Spinozahuis
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
574 autoriteit
wijst een weg naar
kennis en geluk
zo veelkleurig en
seculier als we nu zijn
komen we in bloei
in denken voelen
handelen spiegelen we
mens als uitdrukkingvorm
van god en zien
de werkelijkheid
van onszelf
weten dat er niets
zijn kan zonder de
eigenschappen van god
ziel en lichaam
in wisselwerking
afzonderlijk maar
twee…
Je bent weg,
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.643 Twee maanden gedragen,
Een plek in mijn hart,
Totaal kapot… ik voel mij verslagen.…
Liefde
hartenkreet
2.6 met 14 stemmen
2.409 Liefde
Je loopt hand in hand
Door het bos of langs het strand
Liefde
Al die vlinders in je maag
Het is een hele kietelplaag
Liefde
Met die knikkende knieën en zweethanden
Ren je samen langs de bosranden
Liefde
Alle dieren in het bos dansen met je mee
Met anderen of met zijn twee
Liefde
Altijd bij elkaar zijn
Samen krijgt niemand je meer…
Waarom...?
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
2.495 Je ouders zijn stuk van ellende,
twee broers erg van slag.
Vrienden met stomheid geslagen,
'n zwarte rand om deze dag.
Nog één ding wil ik zeggen,
iets wat ik echt meen.
'n Lieve neef dat was je...
van zo iemand als jij, was er maar één!
Rust Zacht Lieve Jos…
Habitat
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
507 Ik hou van zwijgen en de
stilte verpakt in woorden,
om wegen vrij te maken voor
het zwijgen en de oversteek
te wagen in de woordenzee,
de keuze die twee te scheiden
in de vaart door het niemandsland,
snijdt de boeg van mijn akkoorden
door het water naar het beloofde
land, waar vissen in hun habitat
ruimte krijgen om woorden aan
elkaar…
Groenoordhal
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
759 pruimtabak en zware sigarenrook
met winterjas, muts en moonboots aan
Er werden zelfs nog biggen ingeladen
op weg naar slachtpartij en kotelet
Voor een rechtenstudent blijft wet De Wet
en een biggenkotelet niet te versmaden
Waren jouw gedachten constant bij de les
bij een multiple choice met zes antwoorden
of dacht je slechts “het is twee…
Als een haas aan de arbeid
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
565 Nu komen twee kalkoenen op de proppen.
Ze schrikken zich daarbij een ongeluk.
De haas gaat door en hoort er eentje zeggen:
'Je hebt een opdracht die de pan uit rijst:
het is ondierlijk, wat men van je eist!
Hoe kan een haas in godsnaam eitjes leggen?
Het kabinet moet hier toch iets aan doen!
Bestaat er geen partij meer voor de dieren?…
MIJN LICHAAM DE AARDE
hartenkreet
3.1 met 16 stemmen
1.805 hemel niet
begrenst mijn kunnen
beperkt mijn weten
de hemel eindeloos
mijn gedachten vlieden voort
stromen verder
groot verval
gèèn vergelijk
rivieren zijn gèèn gedachten rijk
mijn geest het heelal
zo groot, zo immens
ongrijpbaar, ontastbaar
het leven beheerst mijn geest
is nooit in het heelal geweest
mijn lichaam de aarde
met twee…
De Afrekening
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
508 land aan schuimende golven
Het zoute water smaakt haar niet
En spoelt haar sporen mee
Met duizenden komen ze op een mooie dag
Van achter de duinen naar de kwallen
Ze vertrappen de holen en het gras
En morsen brand, blik en glas
Gestaag groeit het graven uit tot graf
Holen worden kanalen
Kanalen worden duinafslag
De vloed neemt alle twee-benigen…
to be or not to be redelijkerwijs
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
678 getrokken wordt
nog voor ik slachtrijp ben
en dat in ogenschouw neemt
en soms ben ik een schaap
in wolvenvacht doend alsof ik
een wolf in schapenvacht ben
ondertussen aanstalten makend
te zijn wie ik ben zonder enig fingeren
of zonder te menen moeten acteren
daar is op zijn minst
een theatraal kantje aan
maar als altijd komt dat ook van twee…
sterke man
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.711 Het verdriet heb ik verdrongen,
want dat brak mij echt in twee.
Maar helemaal zal dat niet lukken,
je neemt altijd een stukje mee.
Elke dag de wens naar morgen,
verder van het verleden vandaan.
De toekomst is nog onzeker,
vraag me niet hoe die zal gaan.
Maar 1 ding weet ik zeker,
ik zal weer gelukkig zijn.…
Omschakeling
netgedicht
3.9 met 29 stemmen
927 voor even toch die mond hervonden
en de warmte was weer daar
wij blijken nog innig verbonden
al verblijven we niet bij elkaar
jij bent een nieuw bestaan begonnen
en op afstand kijk ik mee
wij hebben aan ruimte gewonnen
want we leven nu verder als twee
gemis was slechts een donker denken
en de knop is omgezet
je gaf wat je mij had te schenken…
Wat is er aan de hand?!
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
617 Verhagen
die popelt de PVV te verdragen
Hoewel meningen in 't CDA verschillen,
is zijn regeringshonger niet te stillen,
werpt hij menig principe overboord
om te komen tot regeer- en gedoogakkoord
De ogen zijn nu gevestigd op die twee,
de fractieleden Koppejan en Ferrier,
hopelijk weigeren zij met een duidelijk "nee"
het duivelse pact met…
Onder het bronzen statuut
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
580 Door deze vier elementen
bewaarde zij vruchtbaarheid van leven
uit het spel van geven en nemen
onder het bronzen statuut,
waar ze de merels hoorden zingen
waar ze in de stilte een blad zagen dwarrelen
waar de vergeet-mij-nietjes gretig groeiden
en waar twee mensenkinderen
elkaar voor eeuwig de liefde verklaarden.…
Theo
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
761 hij kwam uiteindelijk nog zelden buiten
een keer of twee per week: de superette
waar hij op niemand - niemand op hem lette
hoe vaak heb ik die man te kort gedaan
als de gehaaste stappen die ik zette
alweer eens op de hindernissen stuitten
van zijn recalcitrante oude kuiten
ik zag geen kans om met hem mee te gaan
zo'n senior, daar…
Een schande
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
750 Deze twee uurtjes zijn lekker van mij en van jullie dromen
De hersenspinsels absorberen, dat is genieten,tot mezelf komen.
Wel en wee, steeds leef ik met jullie mee, vrij intens
Voor sommigen brand ik een kaarsje, een schrijver is een gevoelsmens.
Een huisvrouw, net bed uit, richting laptop, dat vindt men een schande.…
Waterrand
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.029 In het water van de Nieuwe Rijn kijken
de karkassen van fietsen tellen
vandalisme vanaf de Boterbrug
Op het water kapen takjes en piepschuim
gedachten van de oeverkant
stemmen kiezen het ruime zog
om over de Westerzee te verdwijnen
achter de steeds nieuwe horizon
Ook hier is geen rust in blijven
twee duiven klapwieken in de lucht…
Zondag
gedicht
3.7 met 23 stemmen
37.276 Daar wachten me twee ramen,
een beddensprei (gehaakt), en aan de muur
een plaatje van een veel te mooie dame.
En dan de wekker nog. Op zeven uur.
--------------------------------
uit: Tot hier toe, 1986…
het olifantenfeest
hartenkreet
2.4 met 32 stemmen
3.870 Twee olifanten waren aan het feesten
Ze gedroegen zich als olijke beesten
Voor het feest hadden zich verkleed
De een had een hoedje op
De andere bloemen op zijn kop
Hun kleding in vrolijke kleuren
Er was ook muziek bij dit feestgebeuren
De ene olifant werd vijfentwintig jaar
Dit wordt feesten reken maar
Ze stonden op hun achterpoten te swingen…
Schaapherders' aanbidding
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
606 Vreugde
Dans
-----
Twee klokken hangen in de to-
ren. Dankzij een gift en donaties
In gebed en reflectie
Een kaarsje branden
In gedachten. Laatste
Kans?
Trollhättans Kyrka/Vastergötland - Zweden, 1989…
Ravenspel
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
917 Er was iets ouderwets in mijn jeugd
ik deugde niet voor zwarte raven
ze loerden altijd naar mijn ogen
er zaten er twee, goedgebekt
op de grijze nok van een schuur
ze leken tegen elkaar te praten
in een gesprek over mijn ouders
sloeg mijn vader haringen
aan gort
bij het graanveld
waar de tent waarin we woonden
wind verdroeg
liet mijn…
Voor het einde...
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
1.117 Een fles Chateau Margeaux staat te ademen
De afdronk wordt er beter door
Twee comfortabele fauteuils naast het vuur
Ik getroost mij veel u te behagen
Kom, laten wij praten tot het einde
Vergane tijden passeren ons
Wij weten samen de eindigheid van het jaar
Wanneer de nieuwe maan zich wast
Breken er andere tijden aan, voor u
En ook…
Lichtjaar*
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
2.911 Twee jaar later beroert een plaat een snaar
van herkenning, schoon haar keuze toen kant
noch wal raakte in mijn geest. Op afstand
staan wij, tweeduizend lichtjaar van elkaar.
Tussen ons een luchtledig niemandsland
met de eenzaamheid onoverbrugbaar.…
Het weekend van de verongelukte eekhoorntjes
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
666 Diezelfde zondag
schoven nog twee krengetjes
onder mijn autowielen door.
's Maandags
-met mijn zoon op weg naar school-
rende een eekhoorntje
vlak voor mijn auto
de weg over.
Ongedeerd bereikte het de bosrand.
Het was het laatste weekend van maart,
dus nog maar enkele dagen lente.…
Als een haas aan de arbeid
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
716 Nu komen twee kalkoenen op de proppen.
Ze schrikken zich daarbij een ongeluk.
De haas gaat door en hoort er eentje zeggen:
'Je hebt een opdracht die de pan uit rijst:
het is ondierlijk, wat men van je eist!
Hoe kan een haas in godsnaam eitjes leggen?
Het kabinet moet hier toch iets aan doen!
Bestaat er geen partij meer voor de dieren?…
Assimilatie
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
664 Voor je het weet glimlach je met haar mee
En koestert al haar kwalijke intenties
Als een gepaard project van jullie twee.
Je waakzaamheid verdrongen door absenties -
Verdwenen ben je, vrolijk en gedwee.…
Vertoeven op de grens
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
615 ik vertoef op de grens
van twee werelden
de luwte van de zomer
nog duidelijk in het hoofd
zo voelbaar de tierige herfst
met zijn troosteloze
hangende mistdruppels
aan de berkentakken
toch,
ik zie de vogels genieten
van de noten langs de bosrand
de laatste bessen geurig en zoet
en ik sprokkel de goesting
een aanvuring, de moed…