8103 resultaten.
mijmering bij een 'jaardag"
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
980 mijn lief
zou jarig zijn vandaag
mijn lief
is al 11 jaar niet meer
maar zijn "jaardag"
denk ik
keer op keer
aan hoe hij uit het leven
gleed
zijn lichaam
niet zijn geest
die nestelde zich in mij
en zo gaat er eigenlijk
geen dag voorbij
waarop hij 'bij mij' is of
'in mij…
Ontmaskering
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
511 Ik schrijf en schrap
mijn ego tot het bot
het rot eraf
het merg voorbij
tot ik de plek
ontdek waar ik mij vrij
kan waren en vergeef
aan hen die mij verstaan
daar zet ik mij
op gladgestreken vezels
het harnas van de geest
gezonden aan de goden
de schellen voor mijn ogen
afgepeld
hoeken maak ik rond
obstakels vijl ik weg
tot lijf…
Grote en kleine schoenen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
487 De wolken schoven boven ons voorbij.
De aarde is inmiddels wat gedraaid,
wolken die wij zagen, zijn vervlogen.
We vergaten wat ons heeft bewogen.
Andere wolken zijn weer aangewaaid.
Wees nu stil en ga liggen in het gras;
je kijkt naar de hemel die toen bestond.
De schaduwen strijken over de grond.…
Biertje?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.052 Zonlicht brandt voorbij gordijnen
zonder enig mededogen,
spijkert kleuren achter ogen,
hemels vuur vol helse pijnen.
Het licht vliegt aan. Nog uren later
op de bank in plaats van sponde,
met een kop als een rotonde
proef je nog die dooie kater.…
Gedachten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
590 het me verwarde
Mooie denkbeelden en slechte dwalen in mijn brein
Wat een drukte wat een warboel
Zou dat moeten zijn
Smeltkroes van ideeën
Borrelen de hele dag
S'nachts is het rustig als ik slapen mag
Beelden in mijn droom, bizarre fantasieën
Geesten spoken in het rond
Als zijn het relikwieën
Mijn gedachten gaan vrijuit
Voorbij…
Schreeuwend in de nacht ( R. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
582 Ik zoek, naar niks; alles is voorbij,
geen lief, geen ledematen meer..
slechts over is zelfbeheersing
door liefde voor de relativiteit van het bestaan,
onze liefde,
dat wat verloren ging.
Ik hing zo aan jou...
maar ik houd teveel van mezelf
teveel tussen wantrouwen en vertrouwen.
Ik hield je,
ik ging houden van het relativeren.…
draagmoeder
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
507 ik zie een vrouw
haar kleren zwaar van vruchtloos water
aan haar slippen hangt verlangen
elke vinger draagt de namen van een kind
dat langverwacht haar liefde vindt
doch nooit geboren uit haar schoot verdrinkt
in pijn
“het heeft zo moeten zijn” zegt ze
en kijkt voorbij vandaag
haar handen strelen graag de haren van haar grote wens
het…
Dwalen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
749 Vlieg niet te hoog, vlieg niet te laag, riep hij
toen ik vliegend voorbij fladderde.
Buiten de hoge heggen gaat de wereld verder.
Ik wil alleen horen hoe jij naar me riep:
volg de vogels, volg de vogels.
Dolend in mijn dwaaltuin verlang ik naar zijn stem het meest.…
Painted Black
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
749 Wilde Indianen
getooid voor de strijd
paraderen dageljks
aan mij voorbij.
Mystieke tekens
te lezen op een rug.
Ik werp een steelse blik
en vlucht.
O, het zou mijn oog wel strelen
stond er een gedicht geschreven.
Een gedicht over de zon, zee
de liefde, leven!…
Vanaf het eerste uur
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
594 de dagen zijn weer nieuw
al vanaf het eerste uur
stralen zij de hitte
van het nieuwjaars vuur
de trage donkere
nachten zijn voorbij
mijn goede voornemens
staan keurig op een rij
totdat jij komt
mij meeneemt buiten alle orde
en laat springen over
vastgeroeste hordes
wij gaan voor uren
die slechts luttele seconden duren
trotseren…
Je bent mij kwijt
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.088 Het is voorbij, ze is niet meer
alleen voor mij.
Ik mis haar ware liefde,
haar eigen, hoe zij was, is...
dit gaat verder dan ik je mis.
Je bent me simpelweg kwijt,
voor het leven.…
het geluid van tijd (1)
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
533 zie de tijd, liefste
en wat kan worden
laten we niet tellen, de schaduw
en de angsten of de nerven van een verdorde boom
ik ben een vogel in jouw handen
meervoudig en nabijer
dan ooit
zie de tijd
alsof we wonen in de haven
waar schepen voortgetrokken worden
door lange draden van lente
alles gaat voorbij
maar lief, laten we langs de zeeweg…
Vlinderdansje
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
889 stil staar ik in het groen
gedachten gaan voorbij
één blijft bij mij:
ultieme vrijheid
woont in alleen zijn
vol overgave
word ik bestoven
door de bloeiende pijnbomen
denkend over liefde
uit het niets
vlindert iets
vlak voor mij
verleidelijk doet ze
een vlinderdansje
fladderend
uit het andere niets
komt een tweede vlinder
vangen…
Is geen schriftteken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
533 'k Keek jou aan, terwijl zij ijverig dansten
Verdriet schuurde door jouw mooie stem
Een lange grens voorbij hun grote vleugels
zorgt ervoor dat vogels
net vertrokken, vol verbijstering
daardoor noodgedwongen
alle lekkers uit de lucht
in geen adem, zo plotseling scoren
Hand van de Meester benadrukt
het gelijk van een meerderheid
Huilend…
BERRY LUSSENBURGS "VERWHARD", theatertour 2012/3
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
855 De reis naar verzachting, ontkrachting
van wat verhard, verward is een levenslange
Aan de laatste 'reistafel' zit de dood gezellig aan,
schept op, vraagt honderduit en glimlacht
Je verwacht de terugreis maar nu blijkt het een enkele reis
de dood schrijft je laatste vakantie-kaarten
Je levensreis zit er op, voorbij gevlogen
als…
terug naar de navel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
588 koppige, rode wijn
geplengd op harde, droge grond
geur van hars uit houten vaten
van Delphi naar beneden kijken
ertsschepen liggen roestig voor anker
aan de horizon springt een dolfijn
vangt het laatste licht van de dag
hier kan ik jong blijven met jou
zelfs vandaag met grotere pijn
dan verlangen en verlies, hoorbaar
oehoet Bubo bubo voorbij…
Aura borealis
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
562 zwaartekracht valt als appels van de boom
ongeremd door ongerijmdheid
in vrijheid, zoals alleen het luchtledig die kent
zonder weet van afstand, bij wijze van spreken
ik schijn de middernachtzon te kunnen zien
om de hoek
in de schaduw van donkere bossen
in nieuw licht van oude kennis
er gaan dagen voorbij zonder zon, zo op ‘t oog
dan vreet…
vernis-sage
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
715 ik geef de tijd
aan een kunstenaar
als fijn zand dat schuurt over stilte
hij vraagt welke waarde ik wil geven
aan enkele uren houdbaarheid
wijzers en woorden stromen mij voorbij
koud en warm en af en toe
een traag verdriet
ik zie beelden bewegen
de zon komt op
en gaat weer onder
waarom antwoord je niet, vraagt hij
ik wacht op de…
Nazomer
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
539 De zon laat haar warme blik
over haveloze huizen
en verlaten land gaan
Ze zegeviert
Aan lege stranden
liggen eenzame handdoeken
felgekleurde resten
in een uitgeleefd land
Vertwijfeld roept een man
bebaard en gekleed in lang
Vrouwen schuifelen
onverstaanbaar mompelend
aan mij voorbij
Ik sluit mijn ogen
en voel de laatste zomerwarmte…
de eerste sneeuw
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.040 woorden vallen langzaam
in de ochtend
het is november
een maand om niemand te vergeten
ik zie haar in de open buik
van het verleden
we fietsen de dag tegemoet
langs weiden die dauw dragen
leven en ademen het licht
zonder aarzelen
het sneeuwt vlinders
En vlokjes
Langs twintig lente
Seizoenen
ook dit jaar ga ik
stil
voorbij…
Jouw zondvloed
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
473 de diepte van jouw zondvloed
is voor mij onpeilbaar, de stroom
te sterk en het moment triggert de tijd
ver voorbij onze afstand
we liepen in lege ruimtes
ontvreemdden de zwaartekracht
vermenigvuldigden onze
handen en kaatsten
de dagen erna terug in
het boeket dat verloren in het veld
vormloos van de dood werd verlost
god was eentonig…
Legitiem
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
568 zwijgend dromend autonoom
stuur ik jou een brief in stilte
getuigenis van dat ik droom
achter deuren die gedachten sluiten
in het diepste binnen zonder buiten
schrijf ik woorden die niet dralen
door jouw afwezigheid in verhalen
waar de nachtvracht ligt begraven
groet ik woord voor woord de raven
uit jouw stilte in nachtelijke luwte
voorbij…
Je strijd is nu gestreden
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.633 Rust zacht goed mens, en vriend van velen,
je reis op aarde is voorbij.
Laat nu het helend licht genezen,
een lichtend voorbeeld hier,was jij.
Waar jij naar toe gaat, kun je alles,
er is nu geen beperking meer.
Je wordt verwacht en bent er welkom,
en ziet daar ook familie weer.…
Dirigent
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
906 Zonder sporen gaan dagen voorbij.
Een onbewerkte geluidsinstallatie
toont voor mij die kleine details
wat bij jou kon leven tot frustratie.
Jij blijft de kunst van omgangskunde.
Dialogen die jij met mensen aanging
om de juiste toon te kunnen spiegelen
waardoor jij het resultaat terug ontving.…
Glansgraad
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
625 zee
het patroon van geheugen is fijnmazig
tot aan de zandige oevers van gemis
dan blijkt het achterland wazig
verdwijnt het tastbare in ongewis
ik zag een gezicht voor het jouwe aan
voelde weer de hemelstormen
over onze wangen, traan voor traan
ik dacht even dat ik mezelf zag staan
maar het waren grillige vormen
van wolken die voorbij…
Nachtwandelaar
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
721 Eenzaam liep jij ons huis voorbij in de nacht.
Ik hoorde jouw gehaaste stappen op het voetpad
keek niet op, werkte gewoon door.
Hoe kon ik weten wie jij was?
Waarom doolde jij zo laat nog rond?
Werd je in het donker ergens opgewacht?
Man of vrouw, wie zal het zeggen?
Je blijft een raadsel.…
Zuivering?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
472 Ik weet dat de winterkou
mijn keel beslopen heeft,
dat aan mijn lied een rafeltje
rouw kleeft, liep te vaak
de innerlijke stem voorbij, dan
werd het moeilijk ademhalen voor
het wezen dat samen met mij leeft,
in de rollende wind zonder einde,
in wat vervoering brengen zou
verzamel ik de ontroering, toch
spreekt het zich niet uit, zo…
Als een vredesduif
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
983 ik zag
het boekje met gezangen
heiligen die op hun sokkel
al eeuwen aan pilaren hangen
rook de geur
van dennenbomen
tussen wierook en
de hoogste orgeltonen
bad zonder te denken
de vertrouwde woorden
zat en knielde
naar het ritueel behoren
maar mijn geest
vloog als een vredesduif
de brandhaarden voorbij
waar kerst kapot geschoten…
Facta, non verba (Geen woorden maar daden)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
625 Het is voorbij.
Acta est Fabula!
Het spel is afgelopen…
Een klein gebaar
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
478 zonder dat we er bij stilstaan
zijn we steeds op doorreis
en trekken bomenrijen voorbij
langs viaducten over dalen
je hoogte valt koud op het dak
daarmee wijken alle talen
zwijgend of niet, onverstaanbaar
het gaat immers om het gebaar
om het moment zonder misbaar
toen we samen aten en dronken
ik zie een hand grijpen naar glas
genoegzaam…