7686 resultaten.
Weer een verjaardag...
netgedicht
4.0 met 48 stemmen
9.900 Weer een verjaardag, bloemen, wensen,
een tijdje stilstaan bij wat was,
een droom, een onvervuld verlangen,
een kijken door het vensterglas;
Weer een verjaardag, dagen gingen
en heel veel stroomt zo snel voorbij,
we worden oud eer we het weten
maar in ons hart zingt helder-blij
het diep besef: we zijn geborgen
bij Hem die Leven is en Licht…
't Ideale paar
hartenkreet
3.0 met 33 stemmen
7.499 Als beiden het alleen met elkaar doen
En nooit meer met zichzelf
Leven in het nu, niet straks of toen
Overspel een uitgedroogd verlangen
Romantiek schittert aan hun gewelf
Als beiden zo totaal in elkaar opgaan
Dat liefde bloeit jaar na jaar
Onafhankelijk van gaan of staan
Dan zou je beiden moeten vangen
En tonen: je hebt ’t ideale paar…
Hemels
hartenkreet
3.9 met 21 stemmen
1.972 dat ik van je hou
en voel me zo geborgen
Hemels voel ik mij nu
bevrijd van alle zorgen
Ik zeg dat ik van je hou
jij bent alles voor mij
Mijn liefde mijn leven
verstrengeld zijn wij
Ik zeg dat ik van je hou
lieve Schat voel jij dat
Zwijmel je met me mee
heb je ooit zo liefgehad
Ik zeg dat ik van je hou
jouw lach laat me blozen
Verlangend…
Diepzee
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
1.306 Lachen zal ik - lachen
stuiterbaren zal ik deinen
bellen blazen rond in diepzee
vlinders stuipen van het wad
en koppen schuimen tot ze kraken
in een eindeloos verschijnen
van ontwaken in een branding
die mij telkens weer verwacht
En diep verlangen zal ik -terug
naar al het heinde en het verre
in een sterven dat voorbij ging
om voorgoed…
en zo
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.731 die intens vergeefs
in al ons voelen spaarden
weg
in pijn
en smart verstorven
en zo
verglijdt het leven
als een leegte die niet kiest
die alleen in houden
van zichzelf verliest
zomaar, ongemerkt
weg
en al wat dan nog rest
zijn de scherven die getuigen
die niet buigen en slechts zijn
als een voelbaar stuk verloren
als verlangen…
Onstuimig hart
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
816 ze lieft de zee
de golvende hartstocht
de branding
die haar hart doet kloppen
haar bloed doet stromen
ze voelt de horizon
in onstuimig verlangen
zo lieft ze ook de soulmuziek
met tranen in haar ogen
kan ze luisteren
naar het timbre van diepe stemmen
het lokken van klanken
haar voeten dansen
haar handen vangen
de diepte
het ritme…
Weet jij?
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.067 Weet jij, dat je als de Toscane bent, aan het eind van de ochtend,
wanneer de dag de belofte nog in zich draagt, de zon de aarde verwarmt,
haar doet geuren, doet verlangen en doet leven?…
Cirkelgangen
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
722 Alles keert weer: de schoonheid,
het verdriet en de haast,
de herfstige avonden en het verlangen.
Alles keert weer: de vriendschap
en het verraad, de daagse dingen
van luisteren en praten, van zingen.
Alles keert weer: de val van de bladeren
en het kiemen van het zaad; geboorte
en dood, de eindeloosheid en de traagheid.…
liefde is de naam
hartenkreet
3.4 met 21 stemmen
1.744 Jij…. zalig gevoel
vervlochten met mij
De grijns om je mond
maakt me vrij en blij
Jij… heerlijk gevoel
elke dag steeds weer
Bloeiend en groeiend
kriebelt als een veer
Jij mooi puur gevoel
niet te omschrijven
Vervuld vol verlangen
altijd willen blijven
Jij…..hemels gevoel
door passie gedreven
Liefde is de naam
in harten verweven…
Stileven.
hartenkreet
1.0 met 6 stemmen
1.245 En zij maken, ontwaken in mij
dromen waarin ik mezelf ophang
aan bomen en andere leegte
gevulde gedachten, maar nimmer
dat ik het leven weer verlang.…
Tas
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
646 wanneer ik denk aan jouw lachende ogen
wandel ik door eindeloze bossen
met in mijn hart jouw rugzak
jouw overvolle tas
en ik tast naar het geluk
voel veel voor het begrip
maar het lukt me niet
vertrouwd te raken
met alle lege tasjes
naast mijn soms overmoedig hart
bij het ontwaken van de dageraad
ik dreig me te verdiepen
in een verlangen…
Ansichtkaart van Lente
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
601 Gefotografeerde bomen
vertalen jouw zwijgen
energieker in de knoppen
dan mijn eigen loze woorden
Lente groeit in oerbos
jouw leven bloeit in mij
hoopvol en verwachtend
als een veulen in de wei
ik laat je niet meer los
in mijn innerlijke zon
overgoten droomrivier
tot aan de doordeweekse einder
komen sprookjes tot bloei
vol bloesemen en verlangen…
Ruimtereis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
566 De ruimte
in mijn hoofd
is kaal en leeg
ik reis naar binnen
er zijn geen ramen
of gordijnen
bestemming is er niet
reizen is genoeg
de weg er heen
is mijn doel
het verlangen
onderweg te zijn die
mystieke ervaring
is de vervulling
daar verander ik
raak ik ballast kwijt
om balans te herwinnen
de ruimte in mijn hoofd
ontdoet zich…
mijn vleugels in jouw handen
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
858 in elke vezel van mijn lijf
ben jij als adelaar ontvangen
diepe zielentonen roepen- blijf
mijn vleugels leg ik vol verlangen
vertrouwend in jouw adellijke handen
laat ons vliegen naar de maan
en verre ongekende landen
om nooit meer in gemis te gaan
wat is- dat is - wat was raakt nooit verloren
want wij bewonen zonne- uren
de eeuwigheid…
Dat ene woord
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
921 Maar nog steeds is het voor groot en klein
slechts een verlangen om bij elkaar te zijn.
Er is een woord al eeuwenlang
bezongen in de mooiste zang.
Maar niemand heeft er ooit
de betekenis ervan voltooid.…
tango / el paseo
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
796 licht gepassioneerd klaagt de bandoneon
met klanken die de ziel schrijnen
gevoelens van verlangen
liefde en pijn vloeien samen
het trage ritme beroert het hart
de tweekwartsmaat daagt voeten uit
voor de ontmoeting van de dans, El Paseo
vioolmuziek wordt gedragen als poëzie
uitnodigend is daar het spel van de dans
om met de melodie in cadans…
waanzin
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
1.009 Verslingerd aan jou
gevangen in je geur
Passie als een slinger
roze bloesem vol kleur
Waanzin van de liefde
een wonder of toch niet
Vol vreugde en verlangen
in hoop en soms verdriet
Mijn allermooiste wens
een doorlopende droom
Vloeit door mijn ziel
in het hart waar ik woon
Lichamen verstrengeld
smelten gretig in elkaar
Jouw huid…
Vol vertrouwen
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
829 In elke vezel van mijn lichaam
voel ik het verlangen, als een
vogel de vleugels te spreiden
met jou samen weg te vliegen.
Vol vertrouwen leg ik alles
in jouw handen om te gaan
naar zon sterren en maan
waar we elkander toebehoren.…
familie
netgedicht
3.5 met 24 stemmen
772 leggen
met een steeds zwijgzamere verbeelding
misschien zullen we weer vertrekken
en verder leven
achter het gebarsten raam
van de stamboom
het schateren hebben we immers
achtergelaten in kinderlijven, geen kus meer
die nog vruchten schudt
uit het koele water dat tussen ogen
grenzen trekt
het schreien is opgehouden
het verlangen…
Nazondag
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
624 De zachte regendauw
ligt aan de voet van de dijk
het gras ontwaakt aarzelend
in zonnestralen
het pad is volmaakt
alleen mensenvoeten
kunnen verdwalen
vruchtbaar land, het rust
in de vroege ochtend
de zon schijnt
niets anders verlangend
zichzelf te zijn
de dag schrijft een gedicht
in een blauwe lucht
waar beelden zweven, wolkenwit…
Utopie der Liefde
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
445 Verlangend naar de ander
echter in eenzaamheid heen zullen gaan.…
Zintuigen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
663 Open je blik,
kijk mij niet aan,
je weet dat ik snik,
tranen in jou vergoten
Voel mijn huid,
klam en trillend,
van het geluid
aan jou ontsproten
Proef je de smaak
van hevig verlangen?
Je pijlen zijn raak
in mijn ziel geschoten
De geur van vandaag,
weemoedig van nu,
smelt laag na laag,
wordt morgen uitgegoten.…
Leven is...
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
861 leven is gevangen zijn, verlangen naar vrijheid.
leven is denken, doen, begrijpen.
leven is er voor jou en voor mij.
leven ben ik, jij, wij.…
STERKEND LICHT
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
577 De milde nacht geurt
het verlaten veld toont
zijn korte ontluiking
gewekte teunisbloemen
gaan langzaam open
verlangen naar al wat
door het duister waart
naderbij zweeft en verdwijnt
in hun wijde kelken
dalen sterrenstralen neer
als zachte degenstoten
treffen diep _ bezingen
het gewone gebeuren
zich toe te vertrouwen
aan welbekend…
Danse macabre
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
542 de mens zwoegt hangend aan
de touwen van de tijd
in hulpeloos verwarren
zijn vruchteloze strijd
gevangen in het taaie web
wordt hemel slechts tot aarde
geboeid het diep verlangen
verkwanseld dat van waarde
als in een danse macabre
in het theater van de dood
jaagt hij die eens een god was
dat na wat god verbood
vol droefheid slaat…
Onuitgesproken ontstaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
535 oneindig
onuitgesproken
ligt de fragiele grens
ver weg aan de horizon
waar eens mijn leven begon
in pijn van eeuwige leugens
daar vermengde bloed
groep met groep
in onzeker onzichtbaar bestaan
hoe kan ik verder gaan
als wind niet meer ademt
in balans tussen dag en nacht
regen het zilte zout niet meer naar zee brengt
ik vleugellam verlangend…
eerstelingen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
770 een kindskind, eerstgeboren
gelijk zijn moeder, die ooit aan de borst
van eigen oorsprong lag
toen trilde er nog vreugde in de stille lach
van haar, die ooit zelf de eerste was
maar
nu ligt een kleine hand werkeloos op gras
verlangen groeide, gedragen door de tijd
en nimmer vervangen
want
kwijt is kwijt
en hij, het kind dat armoe…
(knuffel)post
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.103 Speciaal voor jou een mail
ik heb er zoooo veel
kan dus ook per post
zo word ik verlost
van al die knuffels en kussen
waarmee je het vuur kunt
blussen
van heimwee en verlangen
ik ga je er helemaal vol mee hangen
voor jou, oma, nog eentje, hier
vooral heel veel plezier
vandaag.…
Avondgebeuren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
503 vlassend naar het verlossende bericht
als echo die in de lucht blijft hangen
tikken klokken langer door het licht
van verlengde dagen in verlangen
een zachte streling over de huid
voelt als voorbode van wat komen gaat
reeds gedempt in wegstervend geluid
is de winterdag die op ’t punt staat
zich te hullen in het avondgebeuren
met de zon…
het hart des levens
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
417 getroffen door het oedeem des levens
is in mijn hart het stigma van de
kleine dood zelfs te voelen in de adem
van de grote kamer,
een beetje sterven in de woestenij
van kloppend vlees herbergt nu de angst
en is de waard de schenker van zijn eigen traan
terend op verlangen en aan de waarheid
van het hechten tracht telkens de emotie…