10902 resultaten.
waterweefsels
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
450 buiten valt het zonlicht zachter
een oude wilg staat als een wachter naast
het wit geweven gras
nu pas speelt de wind met kinderen van nu
hij vindt een zeepbel boven blonde haren
en de wens een lied te scharen
tussen alles door
- hoe zingt een hart?…
Droom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
599 Onder het teken van de Kleine Beer
blijft er eigenlijk niets meer bij het oude,
een sterrenhemel die ik toen aanschouwde
kijkt 's nachts bij heldere hemel op mij neer.
Of was er iets wat mij toch benauwde
en stel ik mij misschien nodeloos te weer?
Ik vraag deze nacht echt niets meer
dan alles,zo als het nu is, te behouden.…
Violissimo
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
532 Een eeuwen oude Stradivaar.
Hij kijkt niet op een cent.
Zijn dochter blijkt niet bijster blij
met dat wat pa haar gaf:
~Zo’n tweedehands is niets voor mij,
kon er geen nieuwe af?~…
Ochtendbede
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
513 Een wezen
met jouw neus en borsten
daarmee menselijk blijkt
met een kern van eeuwigheid
ogen als oud licht,
Venus zeg je dat je heet
ik stel me voor als de smid
van een uitdijend heelal
met een vangnet van sterren
Het is genoeg dit sterven
in elkaars armen en de tijd
om een lichaam achter te laten
te worden als vertrekkend licht…
Pas de deux
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
724 Obscuur dreigt het bevruchte firmament
verbergt bliksem en donder
voor onverwachte momenten
zoals bladzijden van een roman
hunkeren naar het omslaan
om de volgende stap te zetten
zwartgedrukt in sneeuwwitte velden
wachten op de vochtige vinger
die kantelen laat
of terugbladert in al gelezen tijden
de okergele grond ligt roerloos aan oude…
Graspollen groeien
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
480 Uitgekotst stukje stad
Verscholen onder zware,
Oude bomen die vrucht dragen
Waar het leven dat zich eronder
Afspeelt vruchteloos is geworden,
Bankje voor zwervers gemaakt,
Want zij slapen er 's nachts
En soms ook midden op de dag,
Beschut alleen door het bladerdak,
Omgeven door wiet en spuiten
Die ooit schoon geweest zijn,
Slapen…
Verkennen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
454 Ga de poort
maar door
Ik volg jou toch wel
op de voet
Verken ze maar
de verlaten stegen
De gaten en kieren
in een vervallen huis
Loop maar langzaam
door de miezerregen,
ook al was het daar
voor jou niet pluis
Kleine stappen
Voel ze maar
Het rafelig gordijn
en de oude barsten
in de vochtige ramen
'n verweerd kapot kozijn…
Wekker
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
573 Wanneer het fluitenkruid niet meer fluit
straffe westenwinden sonoor kopergeluid
de wolken binnendragen
- wolken die als verlate kruisvaarders
oostwaarts de onschuldig lucht de rust ontnemen -
dan voel ik
dat onder het zomergras de herfst wordt gewekt
het dode hout zich op vallen voorbereidt
watervolk beeft en bidt
en scheepswrakken oude…
La Mort
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
524 ondraaglijk lijden
zoekt toevlucht tot
gepland
of
ongepland, daar ze
niet van wijken willen weten
in hun hoofd
is 't overvol
genoeg
basta
finito
hoe vreemd is het
als de dood op jouw deur klopt
ben jij dan klaar
of ben je als de dood
ik in ieder geval niet
nog lang niet
geef mijn portie
maar aan fikkie
ook al word ik
niet oud…
BEGRAFENIS VAN MIJN TANTE!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.089 Ik zag de bladeren vallen
dwarrelen door de lucht
van oude bomen
die hun herfst voltooiden
Ik zag een hoop zand liggen
afgedekt met taxussen
van groenblijvende coniferen
die haar ´berghulp´ symboliseerde
Ik zag een open wachtend graf
een groot gapend gat
omlijst met taxussentoppen
die haar afscheid verzachtte
Ik zag de taxussen bewegen…
Van is geen woord dat bindt
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
629 Afvallig is die voortgebracht
en van de oude boom ontdaan.…
plaatselijk
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
418 een naamloos
zuchten sterft vanzelf
ik zocht warmte in de dagsluiting
maar het verging door talloos flitsend
in herhaling treden
heen en terug
de brug houdt spaanders, waar gehakt wordt
lijdt een hart in eindeloze kloppen
‘laat het stoppen’
roept mijn geest, ‘het is er altijd al geweest,
dit dwalen’
het heden vraagt om meer
dan oude…
Het mes er in gezet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 bloemen die wel knopten
maar niet gingen bloeien
ondanks zijn trotse stam
kreeg de bast veel te verdragen
liep kwetsuren op die
levenslange tekeningen gaven
hij heeft de pijn gedragen
in het steeds hoger schragen
van de hemel en bewaken
van zijn eigen veilige plek
eindelijk het mes er in gezet
in loslaten is de boom geschoond
waar oud…
Zuivering?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
472 ademhalen voor
het wezen dat samen met mij leeft,
in de rollende wind zonder einde,
in wat vervoering brengen zou
verzamel ik de ontroering, toch
spreekt het zich niet uit, zo ook
Chrysostomos besloten had
het gestamel verliest zich in geluid,
verzameling gekleurde kiezels in de
mond van de stilte, welsprekendheid
vermomd in oude…
Wij sprokkelen samen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
538 we zijn gaan lopen
ver van flitsen en knallen
in de rust van het bos
hebben gesproken
over alles wat in het oude jaar
is gebroken en laten dat los
we sprokkelen samen
tussen takken en mos
structuren om verder te gaan
de hemel is boven
in vele geloven maar
wij willen die nu al op aard
niet na ons leven
maar met nemen en geven…
Land van Loon
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
914 In huizen en kastelen
van ooit, van ergens
toen tijd nog tandeloos was,
of deed alsof, toont ze mij
het oud zilveren bestek
en we slapen lepeltje lepeltje.…
Februariwater
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
595 In de nachten van de vroegste maanden
van elk passerend jaar
bestaat er iets dat water drijft
om zich te verharden
om voor vormen te kiezen
die oude wetten niet toestaan
maar water laat zich niet strikken
in richtsnoeren van gewoonten
het uiterlijk wordt in contouren gegoten
van warme verbazing
zoals dichters profielen schetsen
van onbestaanbare…
Mona en grootouders
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
621 Het CDA denkt hiermee,
de oude zielen wederom
naar zich toe te trekken,
maar wat ik je brom;
die voornemen zijn na de uitslag
van 18 maart, zo weer vergeten!
Net als de opa's en oma's !
Ach Mona, hou je bij je leest
En de toetjes misschien?…
Dingen hebben hun geheim
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
622 vertrekken
kleurig bluswater zich schuilhoudt
daar wacht ik op de oordelen
die vonnissen met zich meeslepen
en als bliksemschichten inslaan
daarbij de vlammenzee verder mijn land opsturend
ik wenk het vocht dat doven kan
het beweegt nauwelijks
blijft verankerd aan de onzichtbare bodem
en spiegelt mij dingen voor
nutteloos, maar vol oude…
refrein
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
727 en ik denk aan de lente
de zachte nevel die over de ochtend valt
't ongebonden licht
dat als een stukje van een melodie
dagenlang in je hoofd blijft hangen
jij zingt mee, in het midden, nog warmer
dan de wijde rivier die gelijk is aan het moment
waarin het oude wegstroomt
wij aan het onbekende likken
zoals bloesems aan de schuierende…
Betoverende Brenta
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
849 Daar fluistert de
wind niet om de toppen
eerder plaagt of
jaagt ze onheilspellend
ruik je bijna de oerzee
lopend over oude bodem
imponerend Dolomiet
klauterend over
smalle richels van
gemineraliseerd koraal
Dit imponerend landschap
van onwerkelijke schoonheid
vaak gestreeld door
ragfijne flarden mist
die vanuit het niets
grillige…
Nummer 8
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
513 de lucht van de lege straat
kent een stadse geur
de stilte is vreemd
ik ga voorbij
de verlatenheid,
aan de linkerzij,
deur voor deur
doeken dienen als luiken
immers de hitte speelt op
het beklede raam
sluit de wereld buiten
de oude man op nummer 8
ontmoet alleen zijn naam
hij denkt in dromen
over de wens naar morgen
als zijn naasten…
De mantel der liefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
638 moment
onder woorden kwam
wat vergeven moest
zo lang hield ik stil
steeds op zoek
naar warmte en veiligheid
in mijn kapotte leven
maar ik werd bedolven
met vrome woorden
geloof en God
kwamen er ook nog aan te pas
het maakte woest
dus ik weiger
immers die mantel der liefde
is niets anders dan
een koude stinkende
oude…
Wit
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.198 ‘daar staat niets’
omdat het op papier
niet alleen is
Vergezeld wit geeft richting aan ogen
Richting lijkt er ook altijd
te zijn als je gewoon
om je heen kijkt: toch hoeft
er niet speciaal iets te gebeuren
Dat is het verschil met papier:
zolang er wit is
volgen er meestal wel
scènes of gebeurtenissen
Wit is een oude…
Kan geen mens bestaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 Zakken worden vernieuwd,
nieuws blijft immer oud.
Zoveel vriendelijkheid
is om ons heen te vinden.
Zoveel gaat er goed.
Zoveel operaties slagen.
Zoveel mensen leven verder,
die uit de dood zijn opgestaan.
Godsdienst heeft voor velen afgedaan.
Zonder fout nieuws kunnen we leven.
Maar leven zonder anonieme goedheid?…
Voorbeeldig leven
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.089 Onze oude kater is uit de tijd,
maar toch is hij gebleven,
in mijn ziel en zaligheid.
Wat ik van hem geleerd heb,
kan niet meer verloren gaan.
De buitenwereld krijgt minder vat,
steeds minder vat op mijn bestaan.
Hij leerde ons wat ontspanning is,
temidden van de wanen van de dag.…
Gelukkig in de Laanstraat
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
579 De Laanstraat is een oude winkelstraat,
met boekenzaken en een fotograaf.
Met winkels waar mensen koffie,
kaas en brood gaan kopen.
Mijn dag begint pas goed bij Boot,
met espresso en een fijn sigaartje.
Jongeren zie ik rennen.
Ouderen zie ik rustig lopen.
Bij Kuiper ga ik een broodje kopen,
om daarna weer aan het werk te gaan.…
Geurige stemmen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
913 onder
een minder gunstig getij
in slechte seizoenen
vertraagde het leven
konden zij amper
vruchten en zaden geven
de nazomer
brak alle records
de kleuren bestreken
hemel als nooit te voor
ik mocht vandaag jullie
bloeien aanschouwen
heb de geurige stemmen
van vele harten gehoord
dank een ieder
voor liefde en vertrouwen
hoe oud…
Aan de rand
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
761 Hier voel ik me thuis
waar weide na een beek abrupt
overgaat in boom en struik
Het land ademt grondmist uit
een bonte specht tikt en roept
de rupsen op, luistert aandachtig
kopje scheef naar elk gerucht
in het rotte, diepe hout
Eens was er een populier
op de oever van een plas
waarin later bij de eerste dooi
een jongen tien jaar oud verzoop…
eeuwig leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 ik hou van mijn leven
het is machtig
het is mooi
het is wat ik ben
ik hou van mijn leven
met alle fouten en zorgen
waarin gelijk een regenboog
geluk zich spiegelen laat
ik hou van mijn leven
het is geweldig
het is magisch
het is wat ik ben
ik hou van mijn leven
dat ik delen mag
van jong tot oud
met de mensen om mij heen
ik hou…