7480 resultaten.
Turf
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
510 Hartje winter ging de bel
voor de deur stond Fred
witte muts en verder blauw
vroeg hij om een bed
Blij met deze buitenkans
greep ik Fred zijn lurven
niets dat in mijn open haard
zo lekker brandt als smurfen
Epiloog:
Het was mij echter liever
en evenzo mijn partner
dat brand uitbreekt in de baard
van de heer Pierre Kartner…
Vergankelijkheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
534 Oktoberlucht verzonken
nu naar de winter snelt.
Uit: ‘Herworteld leven’.…
Oogt donker
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
496 nog heeft
de lente zich
niet vertild aan
de winterse kou
wel rustig aan
de snijdende
noordooster
af en toe gestild
het tikje
opwarming
heeft ons allen
juist heel goed
gedaan alleen
regen en buien
uit sombere dikke
grijze luchten
hebben licht
en vrolijkheid
niet gespaard
nog is het natte
niet opgedroogd
oogt donker
nog veel…
Volksbevrijding
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
217 Dorre kleuren
kale grens-
heuvels na de winter
kleine vlekken, gatenijs
en bevroren modder
Oefenen
om het land te verdedigen
tegen barbaren
altijd tegen barbaren
die van binnen zijn
wat wij van buiten lijken
te zijn: primitief
in takkenpakken
machtige Enzilochmannen
het klassieke lopende woud
met grote warme handen
en wapens
bewezen…
Magere tijden
snelsonnet
2.8 met 4 stemmen
871 Het is komkommertijd, het nieuws is mager
Dus poema’s, cobra’s worden weer met vlijt
Door journalisten uit hun kooi bevrijd.
Door dik en dun is daar Jan Kees de Jager.
Hij krijgt een dikke tien: geen euro-ketter.
Maar worden wíj per saldo daarvan vetter?…
ze pikken je kaal
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
828 je haalde ze aan
bood vreemde vogels
een tak om te gaan
maar komt om in het
zwermen en kunt je
teder groen niet beschermen
ze pikken je kaal in de
wind van de lente gaan met
het kind en het groen aan de haal
je hebt de takken geschud in
een opnieuw proberen en hoopt dat
een tweede lente je zomer gaat leren…
Vondelpark
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
2.506 Zomerse zondag
in het Vondelpark
spelende kinderen
in het kinderbad
kleedjes
overal neergevleid
loom luierende mensen
nippend
aan een meegebracht glas
Zijlstra speelt in de muziektent
zweet gutst
op het ritme van de jazz
publiek deint mee
op de maten
van hun blues
de zon gaat nog lang niet onder
hier in het Vondelpark…
Lente
hartenkreet
2.2 met 9 stemmen
1.265 Zachte warme lentezon
Doet mijn gezicht gloeien
Harten sneller stromen
Straalt verse energie uit
Verwezenlijkt winterdromen
Brengt nieuw leven
Omarmt pril geluk
Baart een jonge zomer
Ontluikt een nieuw stuk
Haast vergeten dat dat kon
Zachte warme lentezon…
Herfstkleur
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
987 De zomer is voorbij
Vogels trekken weg
Dag duurt korter dan de nacht
En blaadjes pronken
Met hun nieuwe kleuren
Maar hoe fleurig het nu is
Straks is de wereld troosteloos
Met enkel kale bomen
En bruine bladeren op de grond
Het raakt me net zoals de dood
Ook ik val naar beneden
Als een blaadje op de hoop…
zeespiegeling
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
669 wat rest van de zomer
is een rechte lijn
oranje rood verlicht
waarop je kunt schrijven
in gedachten verzeild
liefst een gedicht
met vulpen ultra marijn
van gevoelens piekend in golven
bij spetters blinkende lijven
speels onder spatten bedolven
waar je soms nachten mee deelt…
Penseelde strakke lijnen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
665 je nam mijn hand
penseelde strakke lijnen
daar waar ik vaag
de zon op morgen
weer zag schijnen
ik donkerde
in scherp contrast
jij lichtte op
waar ik reeds al mijn
schaduwen had aangebracht
het wordt ons schilderij
ik koos de vorm en kleuren
jij was erbij en al
het fruit zal heerlijk
naar jouw zomer geuren…
de stilte lengt
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
652 de stilte lengt
de dagen nieuw
naar zomers vol
gevoel
klein
zoals intens
geluk kan zijn
het vijverwater
valt in druppels nieuw uiteen
schittert lucht als bellen
vol plezier
klettert leven
slechts tot hier
in mij
gaat alles
verder
met vleugels
als verlangen
water als
gezangen
voor mij
en wie
het hoort..…
strix aluco
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.972 donder in het groene hout
geeft een zomer nat en koud
plus onrust op roestplekken
laat bij brosse braakballen
nu Pasen vroeg gaat vallen
ronde eieren verstopt rusten
februari gebaltst en gepaard
gebroed in de windmaand maart
werk je niet in de nesten
voor in april uilskuikens…
Labyrint
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
703 Het is zo donker voor haar
zelfs zomerse dagen sluiten
gordijnen en waar niemand luistert
huivert tijd van wit naar duister
haar jonge huid ademt geen licht meer
ook op de achtste verdieping
blijft het schemeren
een stap schept ruimte
waar armen vrijheid begroeten
wordt het leven ademloos
het was te donker voor haar…
Noorderzon
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.138 Uitgespreid in rood scharlaken
over velden van ivoor
brak zij in die schaarse dagen
die de zomer nog kon dragen
zomaar in een hemelspoor
met haar laatste glimlach door
En zij dreef de blauwe luchten
in haar zuchten weer bijeen
waarna zij haar laatste stralen
nog een keer de grond liet dwalen
toen zij loom - zo naar het scheen -
met een…
je steelde al te lang
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
960 ik kon niet
wachten tot de zon je
openvouwde als een bloem
je steelde al
te lang in groen
en loze knoppen
mijn lichte lente
zal de klokken vroeger
stellen op ontluiken
dan kun jij eindelijk
je hart in eigen kleur
volledig weer ontsluiten
samen voor het eerst
naar buiten proberen om
het zachte zomeren te leren…
Beehhh
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
818 Vier dunne pootjes
bleke huid
een schaap
de sneeuw ontsnapt
maar niet de rappe handen
blaat het
het is lente
weg dat kleed
die hete jas
wil als de zomer was
mijn jas vermaakt
wil straks een trui
wil er graag een die pas
net als mijn afpakte jas
graag los gebreid
dus als het kan
een beetje wollig…
geeft
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
767 De zomer ademt alweer haar laatste adem
vurig brandt de koperen bol door
geen zoektocht meer
ontwikkeling in ieder nieuw kasteel
zielsverwant in een vlak overvloedig groen
land
leuk is gewoon
plezant
en het zand
danst
net als ieder in dit leven
die dit leven leeft
een engel geeft.…
Natuurlijke heelheid
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
768 ik zag de hoop
de natuur deelde
dat wat ze bezat
in het wonder
van een zonneglans
op het schaduwblad
een zachte wind
blies er bewogen
over de nerven
tilde het over een grens
daar waar de zomer
te vroeg dreigde te sterven
door mistvlagen heen
in een afwisseling
van donker naar licht
streelde de natuur
een speelse heelheid…
vallend blad
netgedicht
4.9 met 16 stemmen
1.024 het lijkt nog kort gelee'
dat ik niet raakte uitgekeken
op hommelvlucht en vlinderdans
hun luchtverkeer ligt stil
de zomer is passé
het groene gras verdwijnt gestaag
onder een bladerdeken
in vlammend goudbruinrood
ik vond vanmorgen in de tuin
de laatste vlinder, dood
de tuin bederft
wordt stil en sterft
en iets in mij sterft mee…
Brabantse schone bruid
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.756 ( Voor Wendy )
handen vol hartjes
strooi ik op de golven
van de tijd
ik schrijf je dromen toe
wensen van vreugde
alles wat je hart verblijdt
lange mooie zomers
vlindervleugeldansjes
liefdesbloemenkransjes
goudspiegelingen
weerkaatsend op de dag
van het kant en wit satijn
dat het gegeven wonder
zal blijven groeien
van het…
Purmer
gedicht
1.5 met 28 stemmen
6.991 Ze zit in bus 106
de stad trekt bleek aan haar schouder
op de weilanden ligt groen
kinderen fietsen in de wind
huizen spartelen aan de grond
onder de rivieren
geen polders maar bossen
zomers de Sonse duinen
ze kan er niet genoeg van krijgen
het land zó uit de zee geschept!
---------------------------
uit: 'Glazen jas', 2007.…
Ach die warme herfst
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
663 De zon in de zomer bijna niet gezien
laat zich nu van een andere kant voelen en zien
in een maand dat zij dat niet zou mogen doen!
En zo heeft ons land een gespreksonderwerp
over herfstkleuren,
de zon en de heerlijke warmte
maar zeg nou zelf:
wie zou er in Italie of Belgie willen zitten?…
de wind smijt
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
575 ik wil de zee niet ontmoeten
in haar schuimende opwinding
het verzinken van trots en haar
zaak behartigen al was ze een godin
laat de wind maar smijten
met frustraties, vileine woorden
snijden niet maar strelen de klinkers
waarvan de golven zijn gebouwd
het is haar geaardheid, tweedelig
en vruchtbaar zoals tijd
momenten deelt in zomerige…
Hinken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
771 Violen die maat aan geven,
voor communistische ideeën
nog voor het breken van de zomer ter dood gebracht.
Het kind
als oude man
tranen vol weemoedig verlangen;
de foto’s van zijn hinken in zijn hand.
De wind in wuivende pluimen gras verscholen.
Hij lacht.…
Je knopte veelbelovend
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
447 je knopte veelbelovend
bloeide tot een
vuurrood blad dat
een lange zomer had
nog kleurt je levenskracht
waarvan de nerven
diepte kerven in het oppervlak
en kijk je om naar wie je was
in je hart
gevuld met ochtenddauw
rijpen de vruchten van
een leven vol ervaring
de wijsheid
in je zon doorregen ogen
het warmrode van je lach
zijn…
In fronsjes en lach
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
544 in één oogopslag
waren de lijntjes
in je gezicht te lezen
lente maakte
je huid veerkrachtig
gevoelig en zacht
we hebben samen
de zomer geschreven
verdiept in fronsjes en lach
de eigen trekjes
genoten het leven in
schaduwvol karakteristiek
nog oogst het licht
schoonheid uit lijnen
in jouw herfstwarme gezicht…
Zo blauw, zo blauw
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
520 Gimme the blues
Dreint door mijn gedachten
Jankende gitaren, snaren die
Van geen wijken willen weten
Buiten is het al niet veel beter,
Lucht vochtig en klam,
Zoals een zomer kan zijn -
Grijze lucht, somber druppende
Regendroppen -
Buiten is het grijs en grauw
In mijn hoofd is het maandag,
Zo blauw, zo blauw, zo blauw…
Bloemke
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
518 ik zag nog een bloem
daar aan de waterkant
wil je mij, was haar vraag
ik niet te flauw
nam haar in de hand
en fluisterde de woorden
je bent mooi,
ik doe je in een vaasje
ze was echter snel verlept
ik had haar nek gebroken;
en dan ben je het haasje
het was van korte duur
deze intieme vreugd
ik verloor de zomer, zo puur
had me nog…
Waar je schaduw blijft
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
494 Zonnebloem, schitterend licht
Dat deze zomer alle kanten op
Spat, het licht doet schijnen
Op de donkerste plekken,
Zelfs je schaduw is mooi -
Als de zomertijd voorbij is
Zullen je gele veertjes
Roemloos in het vooronder
Verdwijnen, maar je schaduw
Blijft, en landt rechtstreeks
In mijn hart, verlicht mijn
Allerzwartste nacht…